‫دلم براش تنگ شده بود...
‫آکادمی سینت نوئل!
‫هیچوقت فکرشو نمیکردم ‫اون روزی بیاد که
‫از برگشتن به این ‫آکادمی خوشحال باشم!
‫میا-ساما، مشتاق دیدار!
‫کلویی! حالت چطوره؟
‫عالی! ممنون که ‫پذیرای پدرم بودین.
‫پدرم خیلی هیجان زده میگفت ‫که شما قطعا دانای امراتوری هستین!
‫ای بابا! اغراق کردن
‫واقعا هم کردن.
‫میا-سان، کلویی،-سان، روزبخیر!
‫رافینا-ساما!
‫روز شماهم بخیر.
‫روز بخیر...
‫نمیدونستم شما دوتا دوستین!
‫بیشتر درباره‌ی کتابایی که میخونیم ‫باهم صحبت میکنیم، مگه نه کلویی؟
‫آه. بـ- بله!
‫قراره یکم دیگه چایی ‫برای خودم درست کنم.
‫دوست دارین بهم ملحق بشین؟
‫عالی به نظر میاد!
‫منم میتونم مزاحمتون بشم؟
‫صدالبته! مگه نه، میا-سان؟
‫بله! ‫کلویی بهترین دوستمه!
‫بهترین دوست!
‫بسیار خب، بریم!
‫راستی، ‫خبرا به گوشم رسیدن، میا-سان.
‫که داری یه جور مدرسه‌ای میسازی.
‫واقعا؟
‫و این که برای رعیت هم ‫آزاده، حرکت جسورانه‌ایه.
‫بله درسته!
‫صرفا نمیخوام برادر تیونا ‫به مدرسه‌ای که پر اشرافیه بره،
‫دلیل اینکه رعیت هم قبول میکنم...
‫و- ولی فکر نمیکنم که ‫همچین اتفاق عجیبی باشه،‌درسته؟
‫وقتی موضوع استعداده، طبقات ‫معنی نمیدن،‌مگه نه...؟
‫NEET & PANDA :مترجمین ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست ‫[Anime-List.net] | @AnimeList_ir
‫دقیقا همینطوره!
‫همونطور که ازت انتظار میرفت، ‫مفتخرم که تو رو دوست خودم بدونم!
‫دست و پا زدنای میا، ‫در قلب رافینا رخنه کرد!
‫د- دارین بزرگش میکنین!
‫و این چنین بود که میا رو جو گرفت.
‫موفقم شدم از زیر گیوتین هم در برم، ‫همه چیز داره خوب پیش میره ها، نه؟
‫موج بزرگی برام درست شده!
‫ببخشید!
‫مـ- میا-ساما...
‫آنه!
‫چه اتفاقی افتاده؟ ‫چرا نفس نفس میزنی؟
‫شورش...
‫شورش شده!
‫شورش...؟
‫یـ- یعنی چی؟!
‫پس اینهمه تلاشی که ‫کردم واسه چی بود؟!
‫لـ- لطفا آرامشتونو حفظ کنید!
‫شورش توی امپراتوری تیرمون ‫اتفاق نیفتاده!
‫شورش توی...
‫پادشاهی رمنو داره اتفاق میفته!
‫پادشاهی... رمنو؟
‫امپراتوری تیرمون
‫قسمت 9: تصمیم (کورکورانه‌ی) شاهزاده میا
‫شورش...
‫تو پادشاهی رمنو؟!
‫عذر میخوام، شاهزاده رافینا.
‫شنیدم شاهزاده میا اینجاست و اومدم.
‫شاهزاده شیون...
‫لطفا بشینین.
‫براتون چایی آماده میکنم.
‫بسیار خب، ‫ادامه‌ی داستان رو بشنویم.
‫گفتین تو پادشاهی رمنو ‫شورش شده؟
‫دقیق‌تر بگیم، مردم تقاضای ‫شورش رو دارن، و الان
‫در حال راه انداختن انقلابن.
‫پس یعنی، ‫هنوز خود شورش شروع نشده، درسته؟
‫ولی طبق سازمان اطلاعات ‫پادشاهی سانکلند، «کلاغان بادی«
‫نشونه‌هایی از رخ دادن جنگ داخلی ‫جهت سرنگون کردن شاه وجود داره.
‫پس ما، به دخالت نیروی نظامی ‫پادشاهی سانکلند نیاز خواهیم داشت،
‫که از مردم در مقابل ‫سرکوب محافظت کنیم.
‫وقتی این اطلاعیه به دستمون رسید،
‫تصمیم گرفتیم که بهتره اول ‫با شما در میون گذاشته بشه، شاهزاده میا.
‫فقط اطلاعاتی از ‫وجود نشونه‌های شورش داریم،
‫ولی این موضوع که وضعیت سیاسی ‫پادشاهی رمنو بده، واقعیته.
‫اوضاع سیاسی بده؟
‫منظورتون چیه؟
‫تو پادشاهی رمنو، هزینه‌ی مالیات ‫بخاطر تثبیت قدرت نظامی، بالاست.
‫ولی شایعه‌هایی هم هست که ‫شاه میخواد مالیات رو بیشتر بکنه.
‫طبیعتا افرادی هستن ‫که شدیدا مخالفن.
‫به نمایندگی از مردم،
‫نخست وزیر پادشاهی رمنو،
‫کنت داسایف دونوان ‫اولین فردی بود که اعتراض کرد.
‫من هم با نخست وزیر داسایف آشنایی دارم...
‫فکر میکردم فرد دانا و خونگرمی باشه.
‫درسته.
‫در واقع، ایشون داره به عنوان میانجی ‫بین شاه و مردم عمل میکنه، اما...
‫تو پادشاهی رمنو، ‫اتفاقی افتاده، مگه نه؟
‫احتمالا...
‫یعنی چی؟
‫موفق شدم از زیر دست گیوتین در برم،
‫فکر میکردم همه چیز ‫بی نقص تموم شده باشن!
‫یادم نمیاد توی خط زمانی قبلی، ‫شورشی تو پادشاهی رمنو اتفاق افتاده باشه،
‫و مهمتر از اون، ‫اگه تو هر کشوری اتفاق میفتاد،
‫باید یادم میموند!
‫بعدشم، اینهمه جا، ‫چرا باید سر پادشاهی رمنو بیاد؟!
‫خب، به هرحال، ‫بهتره که از دردسر دور بمونم...
‫شاهزاده آبل...
‫میا-ساما، میخواین برین؟
‫چی؟
‫کم مونده گریه کنین، میا-ساما.
‫اینطوری نیست...
‫تا الان همه کار کردم که ‫از گیوتین فرار کنم...
‫امکان نداره برم جایی که ‫در آستانه‌ی شورشه...
‫ولی...
‫میخوام برم.
‫میخوام پیش شاهزاده آبل برم!
‫میتونین بهم کمک کنین؟
‫اگه بخواین برین، هم ‫اونقدر ساده نخواهد بود.
‫آره، باید نقشه بریزیم.
‫پس یعنی، راهی جز ‫پشت صحنه حرکت کردن نداریم، درسته؟
‫باید راهی باشه.
‫فعلا، اول باید با خونسردی فکر کنیم.
‫باشه، میا-سان؟
‫دوستان...
‫بـ- ببخشید...
‫گروه کاروانی کمپانیمون ‫برنامه دارن به پادشاهی رمنو برن...
‫نظرتون چیه یواشکی باهاشون برین؟
‫کلویی...
‫میا-ساما، مطمئنم همه‌چیز روبه‌راه میشه.
‫ایده‌ی خوبیه، مردم ‫با تاجرا دشمنی ندارن.
‫پس قطعی شد. ‫در این صورت، منم میرم.
‫چی؟!
‫شاهزاده شیون، این دیگه زیادیه!
‫لطفا به جایگاهتون فکر کنید!
‫دقیقا به خاطر اینه که ‫به جایگاهم دارم فکر میکنم.
‫شاهزاده‌ی یه کشور بزرگ،
‫بخاطر هم مدرسه‌ایش داره ‫به منطقه‌ی خطرناکی میره، میدونی؟
‫شاهزاده شیون...
‫میا-ساما، منم بهتون میپیوندم!
‫کار با شمشیر هم بلدم، ‫پس ازتون محافظت میکنم!
‫تیونا-سان...
‫خب، راجع به گروه کاروانی بهتون ‫توضیحاتی میدم، لطفا بعدا به اتاقم بیان.
‫آنه.
‫بله؟
‫متاسفانه، تو رو نمیتونم با خودم ببرم، ‫ازونجایی که نمیتونی اسب سواری بکنی.
‫نه...!
‫ولی، میا-ساما...!
‫نترس.
‫قول میدم برمیگردم.
‫بخاطر همین...
‫تو هم باید بمونی ‫و کارتو درست انجام بدی.
‫حله؟
‫میا-ساما...
‫لطفا اینقدر ناراحت نباش، آنه-سان.
‫وقت ناراحت شدن تو همچین ‫جایی نیست، مگه نه؟
‫ولی من...
‫برای خودم تاسف میخورم.
‫با اینکه میا-ساما داشت به احساسات ‫منی که نمیتونم اسب سواری کنم فکر میکرد...
‫ولی بازم حس میکنم که ‫بار اضافی برای میا-ساما درست میکنم...
‫آنه-سان! یادت میاد؟
‫وقتی میا بهم گفت ‫که قابل اعتماد ترین دوستشی.
‫آنه قابل اعتماد ترین ‫دوستمه هرچیم بشه.
‫قابل اعتمادترین دوست...
‫میا-سان بهت گفت ‫که کارتو درست حسابی انجام بدی درسته؟
‫به عنوان قابل اعتماد ترین دوست، ‫کاری نیست که فقط تو میتونی انجام بدی؟
‫کاری که فقط من میتونم انجام بدم...؟
‫بـ- باید... برم...!
‫3روز از خروجمون از آکادمی میگذره.
‫مطمئنم میا-ساما از ‫نگرانی برای شاهزاده آبل داره میمیره.
‫نه فقط اون، بلکه داره ‫وارد منطقه‌ی خطرناکی میشه.
‫حتی برای شاهزاده میا هم باید پراسترس باشه.
‫میخوام بالا بیارم!
‫فکر نمیکردم کالسکه‌ی تاجرا ‫اینقدر تکون بخوره!
‫به زودی از مرز رد میشیم.
انگار تونستیم به سلامتی رد شیم.
‫ظاهرا نقشه‌ی بانو کلویی، ‫و مسیری که سازمان اطلاعاتمون بهمون داد،
‫به هم میان.
‫اون دیگه چیه؟
‫راهزن‌ها دارن بهمون حمله می‌کنن!
‫راهزن‌؟
‫شاهزاده میا،‌ با من بیاید!
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫پس اینا راهزن‌ان؟
‫ای بابا، ترسوندن یه خانم...
‫اصلا کار جالبی نیست!
‫که این‌طور. به‌نظر میاد فقط یه راهزن عادی نیستی.
‫حرکاتشون اصلا مثل تازه‌کارها نیست!
‫شماها کی هستین؟!
‫اعلی‌حضرت مواظب باشید!
‫به‌نظر میاد یه نقشه‌ای تو ذهنشه!
‫لعنتی، دوستاشم با خودش آورده!
‫دارن حمله می‌کنن!
‫از قصد با فاصله بهمون حمله کردن.
‫کارشون رو بلدن...
‫باید چی‌کار کنیم شاهزاده شیون؟!
‫حس می‌کنم این‌جا گیر افتادیم!
‫نزدیکم بمون!
‫حتی اگه اینو بهم بگی هم...
‫شاهزاده میا!
‫شاهزاده میا، جواب بده!
‫شاهزاده میا!
‫شاهزاده شیون...؟
‫آه الان یادم اومد...
‫از کالسکه افتادم توی رودخونه...
‫شاهزاده میا!
‫احساس می‌کنم یه چیزی شبیه به ‫این صحنه رو توی رمان الیس خوندم...
‫کاری که شاهزاده برای کمک کردن به ‫کسی که داشته غرق میشده کرده...
‫اگه درست یادم باشه...!
‫نگو که بوسه بوده؟!
‫امکان نداره!
‫ولی من تصمیم گرفتم اولین بوسه‌ام رو ‫به شاهزاده آبل بدم!
‫ولی...
‫نحوه‌ای که مردمان سانکلند تنفس مصنوعی میدن.
‫سریعا گردن فرد غرق شده رو ‫به پهلو می‌چرخونن...
‫ها—
‫و انگشتشون رو توی حلقشون می‌کنن ‫تا آب از داخل ریه فرد خارج بشه.
‫به‌لطف مهارت استادانه شاهزاده شیون،
‫میا تونست از اولین بوسه‌اش محافظت کنه.
‫خدا رو شکر، دوباره دارین نفس می‌کشین.
‫فکرکردم مردم...
‫آره، جریان آب خطرناکی بود.
‫منظورم اون نیست!
‫مـ-ممنون که نجاتم دادی.
‫هنوز برای تشکر کردن زوده.
‫این‌جا...
‫منطقه پایینی همون رودخونه‌ایه که ‫افتادیم داخلش.
‫احتمال میدم توی شمال غربی پادشاهی رمنو باشه.
‫پس یعنی تونستیم وارد پادشاهی رمنو بشیم دیگه؟!
‫خب، آره ولی احتمالا از پایتخت فاصله زیادی داریم،
‫و برای رسیدن بهش باید از اون کوه‌ها رد بشیم.
‫از اون‌جا؟!
‫فعلا باید خودمون رو از سرما محافظت کنیم.
‫خوشحالم که شاهزاده شیون ‫بلده آتیش درست کنه.
‫خب آره، وقتی به شکار رفته بودم یاد گرفتم...
‫حتی یکی به بی‌نقصی شاهزاده شیون هم،
‫جلوی دختری که لباساش کمه ‫این‌طوری بامزه و خجالت‌زده رفتار می‌کنه!
‫درسته که منم یکم خجالت می‌کشم ولی ‫هرچی نباشه ذهن یه زن بالغ رو دارم!
‫می‌تونم از دیدن صورت خجالت زده ‫پسر به این خوشگلی لذت ببرم!
‫متاسفانه از درون زن بالغ خوبی نیست.
‫ولی شاهزاده میا، برام عجیب بود که ‫می‌دونین چه گیاه‌ها و میوه‌هایی خوراکین.
‫این‌که چیز خاصی نیست.
‫وقتی داشتم از ارتش انقلابی فرار می‌کردم ‫مجبور شدم یه شب رو تو جنگل بگذرونم!
‫خیلی تجربه سختی بود...
‫ولی الان دیگه توی بقا حرفه‌ای شدم!
‫درباره تمام چیزای خوراکی ‫که توی این قاره‌ان تحقیق کردم!
‫علاقه‌اش به زنده موندن قابل تحسینه.
‫راستی، شاهزاده شیون.
‫یه چیزی هست که می‌خوام ازتون بپرسم...
‫چی؟
‫اگه شاهزاده آبل توی سرکوب کردن ‫مردم دست داشت،
‫شما چی‌کار می‌کنی؟
‫سوال غیرمنتظره‌ای بود.
‫کسی که هم‌ دوره‌ات بوده رو برای کار بدی ‫که کرده محکوم می‌کنی؟
‫اگه شاهزاده آبل شمشیرش رو به ‫سمت مردم بگیره،
‫منم مجبور میشم شمشیرم رو به سمتش بگیرم.
‫و باتوجه به موقعیت، ممکنه حتی ‫مجبور بشی شاهزاده آبل رو بکشی.
‫این چیزیه که داری بهش فکر می‌کنی، درسته؟
‫ولی مگه اجتناب‌ناپذیر نیست؟
‫نمی‌تونم درباره‌ش کاری کنم.
‫حقیقت داره؟
‫چی؟
‫جمله‌ی «نمی‌تونم درباره‌اش کاری کنم»،
‫فقط برای مواقعیه که فرد ‫تمام تلاشش رو تا لحظه آخر انجام داده.
‫کسی که تا لحظه آخر تمام تلاشش رو کرده...
‫درسته که باید فردی رو که کار بدی ‫انجام میده محکوم کرد.
‫ولی، منم تمام این مدت داشتم از توی سایه ‫به اطلاعات مرتبط با پادشاهی رمنو گوش می‌کردم،
‫و با این‌وجود، حتی به ذهنم هم نرسید ‫که درباره‌اش کاری بکنم.
‫بعد از انجام این‌کار اصلا حق اینو ‫دارم که شاهزاده آبل رو محکوم به چیزی کنم؟
‫چیزی که شاهزاده میا داره سعی می‌کنه ‫بهم بفهمونه اینه؟
‫یعنی وقتی که منو فرستاد زیر گیوتین با خودش داشته ‫فکر می‌کرده «اجتناب‌ناپذیره» و «نمیشه کاریش کرد»؟
‫میا به‌خاطر دلیل دیگه‌ای عصبانی بود.
‫آره خب،‌ درسته که بخشی ازش ‫هم تقصیر خودم بوده.
‫ولی وقتی این‌طوری بوده می‌تونست قبل از ‫این‌که شورش اتفاق بیفته بیاد بهم یه چیزی بگه.
‫مثلا «رفتارت بده ها!»، اگه بهم همچین کاری ‫می‌کرد اوضاع انقدر قاراشمیش نمیشد!
‫مطمئنم اگه همچین کاری انجام میداد ‫همه چیز تغییر می‌کرد!
‫مخصوصا با تصمیم‌گیری‌های عاقلانه‌ي من!
‫آخرین جمله‌ای که گفت یه مقدار جای تامل داره.
‫اون‌وقت موقعی که دیگه دیر شده،
‫میاد میگه «نمیشه کاریش کرد دیگه» ‫حرکتش زیادی نامردیه!
‫یا هم شاهزاده میا داره سعی می‌کنه ‫جلوی اتفاق افتادن شورش رو کامل بگیره؟
‫قبل از این‌که شاهزاده آبل کار بدی بکنه...
‫تصورات شاهزاده شیون همین‌طور از ‫واقعیت دورتر و دورتر میشد.
‫حالتون خوبه شاهزاده میا؟
‫اصلا خوب نیستم...
‫به‌خاطر این‌که به کالسکه‌مون حمله شد دیگه،‌ آره؟
‫راهزن‌ها، ها؟
‫مشکلی هست؟
‫نه، فقط داشتم فکر می‌کردم اونایی که دیدیم ‫واقعا راهزن بودن یا نه.
‫منظورتون چیه؟
‫بیشتر شبیه قاتل‌هایی بودن ‫که به‌صورت حرفه‌ای آموزش دیدن.
‫به‌احتمال خیلی زیاد هم هدفشون یا من بودم یا شما...
‫ولی، کسی خبر نداشت که ما ‫داخل اون کالسکه بودیم!
‫فکر می‌کنم یه نفر هست که ‫اطلاعاتمون رو درز داده.
‫امکان نداره...
‫در هرصورت، باید هرچه سریع‌تر ‫خودمونو به پایتخت برسونیم.
‫آره،‌ولی خب...
‫مدت زیادیه که داریم راه میریم، گشنمم هست.
‫واو، عجب قارچ خوشگلی!
‫حالا که بهش فکر می‌کنم سرآشپز ‫قبلا بهم گفته بود...
‫تشخیص این‌که یه قارچ سمیه یا نه کار سختیه،
‫پس نباید همین‌طوری بخوریشون، فهمیدی؟
‫چیزیه که بهم گفت.
‫ولی من مطمئنم قارچ به این خوشگلی ‫خوراکی هم هست!
‫اگه من جات بودم بهش دست نمیزدم!
‫کی هستی؟!
‫خانم جوان، اسم اونا سالاماندریکه.
‫یه قارچ سمیه که حتی دست زدن بهش ‫هم ممکنه باعث حساسیت پوستی بشه.
‫اوه، جدی؟
‫مهم‌تر از اون،‌ شماها اهل این‌جا نیستین، نه؟
‫اهل کجایین؟
‫ما...
‫بهتره که هویتمون رو مخفی کنیم.
‫فهمیدی؟
‫باشه، باشه...
‫تو چطور، کی هستی؟
‫من؟
‫من موزیک‌ام، یه شکارچی از روستای دونی‌.
‫شکارچی...
‫ما جفتمون بچه‌های تاجریم،
‫ولی چون یه سری راهزن بهمون ‫حمله کردن، از والدینمون جدا شدیم.
‫اوضاعتون بد به‌نظر میاد!
‫روستایی که من ازش میام نزدیکه، ‫دوست دارین شما هم باهام بیاین؟
‫مطمئنی؟
‫صبر کن میا.
‫از پیشنهادت ممنونیم ولی ما باید ‫هرچه سریع‌تر خودمون رو به پایتخت برسونیم.
‫پایتخت؟
‫ولی خورشید داره غروب می‌کنه.
‫تو روستا دنبال یکی می‌گردم که ‫فردا بتونه ببرتون اون‌جا.
‫ایده خوبیه!
‫بیا بریم شیون!
‫به خونه من خوش اومدین!
‫واو!
‫این چه غذاییه؟
‫خورشت خرگوش مخصوص خودمه. ‫خیلیم خوشمزه‌اس ها!
‫آقا بسم‌الله!
‫خیلی خوشمزه‌اس!
‫خوبه که خوشتون اومد! ‫زیاد ازش داریم، هرچقدر دلتون می‌خواد بخورین!
‫حتما!
‫چیزی شده؟
‫نه...
‫راستی، درحال حاضر توی پادشاهی رمنو ‫جنگ داخلیه، درسته؟
‫آره، جالبه که خبر داری.
‫شلوغیش به این‌جا هم رسیده؟
‫نه.
‫توی روستای ما هرکی سرش تو کار خودشه.
‫درسته. قحطی چندسال دیگه قراره اتفاق بیفته.
‫همه جا غذا دارن ولی با این‌وجود ‫شورش اتفاق افتاده. رو اعصابمه...
‫ولی انقدر فکرکردن ‫باعث شدم دلم یه چیز شیرین بخواد!
‫میا کلا فکر کردن رو کنار گذاشت.