‫یه دعوتنامه برای من فرستاده شد.
تماشای بارش شهابی
‫به دنبالش،
‫من و رون برای یه بازدید راهی یه جزیره‌ی دورافتاده شدیم.
‫ده سال پیش یه کشتار جمعی وحشتناک اینجا رخ داده.
‫و این می‌شه اولین مهمونیِ تماشای بارش ‫شهابی که از اون روز تا به حال برگزار شده.
‫این یه ماکته. تفنگ روح‌های شیطانی رو دور می‌کنه.
‫اوه، مدیر.
‫این‌همه سر و صدا برای چیه؟
‫من عکاس اجرام آسمانی اونودرا هستم.
‫جان گریزلی سنسه.
‫من آیدل صورت فلکی اوریون...
‫اوریهیمه هستم!
‫مهمونی تماشای بارش شهابی برای کمک به ‫پشت سر گذاشتن فاجعه‌ی گذشته بود،
‫ولی برخلاف امید‌های مدیر، قتل‌های بیشتری رخ دادن.
‫اولین قربانی اونودرا-شی بود،
‫یه زن که عکاس حرفه‌ای در زمینه‌ی اجرام آسمانی بود.
‫توی رصدخونه به ضرب گلوله کشته شد، ‫که در زمان حادثه قفل بود.
‫تو دقیقاً چه نسبتی باهاش داری؟
‫اون...
‫رون... دوست منه.
‫دوستی که بتونه صرف‌نظر از منطق بهش اعتماد کنه...
‫چیزیه که هیچوقت فکر نمی‌کردم داشته باشتش.
‫قربانی دوم، پرسنل امنیتی‌ای بود که مدیر دعوت کرده بود.
‫جان گریزلی-شی، یکی از اساتید آکادمی معتبر بلو.
‫روی پشت‌بام رصدخونه بهشون شلیک شد...
‫و از اون‌جا به روی زمین افتادن.
جان گریزلی استاد پرونده‌ای اتاق بسته‌ی بلو
اونودرا کایوکو عکاس اجرام آسمانی
جان گریزلی استاد پرونده‌ای اتاق بسته‌ی بلو
اونودرا کایوکو عکاس اجرام آسمانی
جان گریزلی استاد پرونده‌ای اتاق بسته‌ی بلو
اونودرا کایوکو عکاس اجرام آسمانی
‫این رشته‌ی بی‌پایان قتل...
کامونوهاشی رون
جومونجی تاکومی مدیر رصدخانه
دونوزاوا ایساکو رئیس باشگاه ستاره‌شناسی
ایشکی توتومارو افسر پلیس کلان‌شهر
اونو مینامی آشپز رصدخانه
اوریهیمه آیدل صورت فلکی
‫قاتل کی می‌تونه باشه؟
‫این جزیره واقعاً نفرین شده!
‫در نهایت جنازه‌ی همه‌مون رو پیدا می‌کنن.
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫برعکس چیزی که به‌نظر میاد، افسر ایشکی الان خیلی عصبانیه.
‫اون بیشتر از هرچیزی عاشق معماهاست، ‫و توی حل کردنشون هم کارش خوبه.
‫ولی افتاد توی این تله و دو نفر جلوی چشم‌هاش کشته شدن‌ـ
‫که یکیشون کارآگاه بزرگیه که لایق احترام زیادی بود.
‫مجرم این‌جاست در حالی که وحشت کردین، بینتون مخفی شده.
‫پشت نقاب مسخره‌ش از ترس ساختگیش ‫حتماً بابت پیروزیش لبخند به لب داره.
‫اما پشیمون می‌شی.
‫تو کسی رو که نباید عصبانی می‌کردی، عصبانی کردی.
S A Y A K A
A N I M E L I S T
‫09 پرونده‌ی قتل رصدخانه (بخش سوم)
‫ممنون که نیمه‌شب و بدون اطلاع قبلی اومدین.
‫صداتون کردم تا قاتل رو هرچه سریع‌تر دستگیر کنم.
‫ازتون خواستار درک و همکاری‌ام.
‫گفتین «دستگیر»؟
‫پس می‌دونین مجرم کیه؟
‫بله.
‫مجرم هم توی این اتاقه.
‫نه...
‫پس واقعاً...
‫یکی از ماست؟
‫می‌شه همه‌چیز رو توضیح بدید؟
‫بله البته.
‫با حادثه‌ای که تازه رخ داده شروع می‌کنم.
‫بعد از اینکه روی پشت‌بوم به گریزلی-سان شلیک شد،
‫من و رون فوراً به ‌سمت محلی که افتاده بودن دویدیم.
‫چرا؟ چون فوراً بعد از شلیک روی پشت‌بوم،
‫ایشون رو که حین سقوط، از پنجره رد می‌شدن، دیدیم.
‫به عبارتی، اگه ما شاهد افتادن گریزلی-سان نمی‌بودیم،
‫طبیعتاً اول می‌دویدیم روی پشت‌بوم، ‫جایی که منبع صدا بود.
‫اما یه نفر دیگه هم اول دویدن بیرون پیش گریزلی-سان.
‫و بدون چتر هم اومدن،
‫تا حقیقت اینکه رو پشت‌بوم موقع شلیک به گریزلی-سان...
‫خیس شده بودن رو کتمان کنن.
‫اون مجرم...
‫جومونجی-سان، شمایین.
‫مدیر؟!
‫اوی اوی غیرممکنه.
‫واقعاً شکه‌ شدم، نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫سریع نتیجه‌گیری کردین، ایشکی-سان.
‫من فقط انقدر شوکه بودم که به اشتباه ‫فکر کردم صدای شلیک از بیرون اومد!
‫جدای اون، پس اونودرا-سان چی؟
‫وقتی اون کشته شد من پیش شما بودم، فراموش کردین؟
‫از اون حقه هم سر در آوردم.
‫جومونجی-سان، موقع مهمونی تماشای بارش ‫شما تظاهر کردین که به اتاقتون برگشتین.
‫بعدش به اونودرا-سان که تنها بودن حمله کردین،
‫و با دارو بیهوششون کردین.
‫بعد از اون، ایشون رو به رصدخونه بردین،
‫جایی که از قبل چراغ‌ها رو خاموش کرده بودین...
‫و رون رو که با همون دارو بیهوش کرده ‫بودین رو هم اون‌جا خوابوندین.
‫احتمال زیاد همون‌موقع بوده که کلید اصلی ‫رو توی جیب رون گذاشتین.
‫بعدش، برای کار نهایی هم، ‫در رو با چسب بستین...
‫و اون دو نفر رو داخل حبس کردین.
‫صبر کن! پس چطوری در رو قفل کرده؟
‫وقتی مجبور شدیم درو بشکونیم تا ‫وارد بشیم، دیدیم که قفل بود!
‫بله. اون بخش زیرکانه‌ی این حقه بود.
‫ایشون به اونودرا-سان دُز سبک‌تری از دارو دادن.
‫اونودرا-سان بیدار شدن.
‫اول، احتمالاً رفتن سراغ کلید برق.
‫ولی چون چراغ‌ها شکسته بودن، روشن نشدن.
بعدش... اونودرا-سان چیکار کردن؟
‫متوجه در کنار کلید برق شدن و ‫سعی کردن از اون در خارج بشن،
‫ولی در با چسب بسته شده بود و باز نمی‌شد.
‫توی اون لحظه، ایشون حتماً فکر کردن در قفله.
‫پس کلید رو چرخوندن،
‫با این فکر که دارن بازش می‌کنن، ‫ولی در اصل خلافش رو انجام دادن.
‫غیرممکنه...
‫ولی منم اگه جای ایشون بودم همین‌کارو می‌کردم.
‫پس از حقه‌ی اتاق‌بسته سر در آوردین! ‫ولی این‌جا یه قتل رخ داده!
‫از اون‌جا یه‌نفر چطور می‌تونسته بهش ‫شلیک کنه، و کار کی بوده؟
‫مجرم می‌دونسته حرکت بعدی اونودرا-سان چیه...
‫و حقه‌های بیشتری سوار کرده بود.
‫یکی دیگه؟
‫نخ ماهیگیری‌ای که گریزلی-سان برامون جا گذاشتن، سرنخمونه.
‫نخ ماهیگیری.
‫مجرم یک سرش رو به بالای تلسکوپ،
‫و سر دیگه‌ش رو به ماشه‌ی تفنگی که توی ‫دریچه‌ی هوا مخفی و قفل شده بود، بسته بود.
‫حالا، اگه چراغ‌ها روشن نمی‌شن و در هم باز نمی‌شه،
‫اونودرا-سان بعدش چیکار می‌کنن؟
‫اون‌جا، توی تاریکی،
‫فقط یک چیز جدای کلید‌های برق نور داشته...
‫دستگیره‌ی باز شدن گنبد!
‫با باز شدن سقف، نور ستاره‌ها اتاق رو پر می‌کردن،
‫و اگه ایشون داد می‌زدن، یه‌نفر ممکن بود بشنوه.
‫با این امید، دستگیره رو تکون دادن.
‫اما بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫با باز شدن گنبد،
‫تلسکوپ برای ضبط ستاره‌‌ای که از قبل برای ‫دنبالش کردنش برنامه‌ریزی شده بود، حرکت و...
‫شروع به چرخیدن کرد،
‫و نخ ماهیگیری رو...
‫تا زمانی که ماشه فشار داده بشه، کشید.
‫گلوله مستقیم به اونودرا-سان برخورد کرد!
‫وای!
‫نخ ماهیگیریِ توی مشت گریزلی-سان...
‫تکه‌ای بود که با چرخش تلسکوپ پاره شده بود.
‫امـ ــ اما تفنگ روی زمین کنار کامونوهاشی-سان ‫افتاده بود! توی دریچه نبود!
‫تفنگی که کنار رون پیدا شد، ماکت لابی بود.
‫و در مورد تفنگ اصلی وقتی که همگی به سمت ‫جسد رفتیم و حواسمون پرت بود،
‫شما از توی دریچه برش داشتین.
‫و بعد با همون گریزلی-سان رو کشتین.
‫صبر کنید.
‫محض در نظر گرفتن همه‌ی احتمالات، ‫بیاید بگیم قتل‌ها این‌طوری رخ دادن.
ولی چرا من؟
‫چه مدرکی دال بر اینکه کار من بوده، هست؟
‫اینجا منم که سوال می‌پرسم.
‫قبل از اینکه برای شکستن در کمک کنید،
‫قبل از اینکه اصلاً وارد رصدخونه بشیم، ‫شما از اونو-سان خواستین تا چراغ‌قوه بیارن.
‫از کجا می‌دونستین چراغ‌های داخل کار نمی‌کنن؟
‫اونا شکسته بودن!
‫کسی جز اونی که این حقه رو سوار ‫کرده، از این موضوع خبر نداشته!
‫لعنتی.
‫ای وای من.
‫اگه تونستی از همه‌ی اینا سر در بیاری...
‫پس دیگه معرکه رو باختم.
‫ولی از کاری که کردم پشیمون نیستم.
‫اونودرا مُرد چون حقش بود!
‫اونودرا-سان چیکار کرده بود؟
‫اون زن مدام دور و اطراف موضوع ‫قتل ده سال پیش می‌پلکید.
‫چی؟
‫اون قضیه‌ی عکاس اجرام آسمانی صرفاً یه سرپوش بود.
‫اون در اصل یه روزنامه‌نگار متخصص پرونده‌های حل نشده‌ست.
‫تنها دلیلی که به من نزدیک شد...
‫برای این بود که از اتفاق ده سال پیش سر ‫در بیاره، فوراً متوجه شدم.
‫و توی مهمونی بارش شهابی،
‫جیم زد تا بتونه یه سروگوشی توی اتاق من آب بده!
‫پس دلیلی که اونودرا-کون رو کشتی...
‫به‌خاطر این بود که چیزی برای مخفی‌کردن داشتی.
‫شاید اون تفنگ بوده...
‫درسته.
‫همون تفنگیه که ده سال پیش استفاده شد.
‫همه‌ی این مدت مخفیش کردم!
‫اون روز، مدیر وقت که پدرم بود،
‫با اون تفنگ همه‌ی مهمون‌ها، کارمند‌ها و بعدش هم خودش رو کشت!
‫اولین کسی که به محل حادثه رسید من بودم، ‫و وقتی فهمیدم چه اتفاقی افتاده،
‫می‌دونستم که جرمش...
‫نه، شرمی که موجبش شده بود باید پنهان بشه!
‫چطور تونستی؟
‫پس حقیقت از این قراره.
‫من فقط می‌خواستم بقیه‌ی زندگیم توی آرامش زندگی کنم!
‫ولی اون زن احمق می‌خواست همه‌چیز رو برملا کنه!
‫و گریزلی هم اندازه‌ی همون حماقت کرد!
‫اگه همون‌طور فکر می‌کرد کار کامونوهاشی‌ـه، ‫همه‌چیز خوب پیش می‌رفت.
‫اگه توی کاری که بهش مربوط نبود ‫دخالت نمی‌کرد و آرامش منو به‌هم نمی‌زد،
‫من حتی یه پاداش هنگفت بهش دادم!
‫چی داری می‌گی؟
‫به خودت شلیک کن!
‫با مرگ خودت با مرده‌ها همدردی کن.
‫تفنگ نیست!
‫نه! نکن، رون!
‫من چیکار کردم؟
‫من نمی‌ذارم تو منو بکشی، کامونوهاشی-سان.
‫خودم پایان کار خودمو می‌سازم.
‫صبر کن، اون چیه؟
‫اوه نه!
‫تفش کن!
‫دیگه خیلی دیر شده!
‫اوی! من ازت سوال دارم!
‫چرا منو انتخاب کردی؟
‫دلیلی پشت این موضوع که من بودم ‫و کس دیگه‌ای نبود، وجود داره؟
‫اومدن من به این‌جا همه‌ش نقشه‌ی تو بود؟
‫مـ ـ معلومه.
‫هرچقدر هم دست و پا بزنی... ‫آخرش اون آدم روی یه انگشتش می‌چرخونتت.
‫یعنی چی؟ داری در مورد کی حرف می‌زنی؟
‫سحر شد...
‫نمیر، جومونجی!
‫جوابمو بده! من هنوز سوال دارم!
‫اوی جومونوجی!
‫ر ـ رون...
‫مردمک چشم‌هاش گشاد شده.
‫بی‌فایده‌ست... متأسفانه مرده.
‫این کپسول بو می‌ده... سیانور پتاسیم بود؟
‫باشه. منتظر می‌مونیم.
‫پلیس محلی گفت توی راهن.
‫چرا انقدر لفتش دادن.
‫خدا رو شکر.
‫اشک‌هام قصد بند اومدن ندارن.
‫پس... از اولش یه نقشه بود؟
‫از علاقه‌ی من به شیره‌ی شکر قهوه‌ای استفاده کردی...
‫منو از طریق توتو به تماشای بارش شهابی دعوت کردی.
‫جلوی یه استاد از بلو جوری دسیسه چیدی ‫تا به نظر بیاد من مرتکب قتل شدم...
‫و منو گیر انداختی.
‫اینکه از پس همه‌ی اینا در اومدی... ‫تو اصلاً کی بودی؟
‫اگه همه‌ی این کارها رو به دستور ‫یه نفر دیگه انجام دادی، اون شخص کیه؟
‫آخرین حرفای یه مدیر رصدخونه «سحر شد» بود...
‫چقدر با سلیقه انجام شد.
‫ببین. اینم سحر.
‫رون!
‫پلیس محلی این‌جاست.
‫که این‌طور.
‫ببخشید...
‫اوریهیمه-سان سوالا تموم شد، خسته نباشین.
‫ایشکی-سان!
‫بله؟
‫وقتی دارین کار می‌کنین، ‫ مثل اولین ستاره‌ی درخشانید.
‫ها؟ اولین ستاره‌ی درخشان؟
‫ستاره‌ی دنبال داره!
‫ستا تا تاره!
‫جسد‌ها رو بیرون آوردن و قایق هم رفت.
‫هروقت آماده باشیم می‌تونیم بریم.
‫حسرت می‌خورم. فکرش رو بکن گریزلی-سنسه رو ‫توی کیسه‌ی جسد برگردوندیم...
‫آره...
‫اون مردی بود که می‌تونست منو درک کنه.
‫توتو؟
‫یادته؟
‫قبل از اینکه به این جزیره بیایم، ‫گفتم دیگه بی‌خیال کارآگاهی کردن شدم.
‫حرفم رو پس می‌گیرم.
‫این حقیقت که این حادثه انقدر زیاد شبیه گذشته‌ی من بود...
‫اتفاقی نبود.
‫گذشته‌ت؟ منظورت حادثه‌ی اردوی تمرینی خونینه؟
‫بله.
‫درست مثل اون پرونده‌ی قتل پنج سال پیش،
‫من بدون هیچ خاطره‌ای توی صحنه‌ی جرم بیدار شدم...
‫و به اولین مظنون اصلی تبدیل شدم.
‫راستی...
‫یه وجه اشتراک دیگه پیدا کردم...
‫توی صحنه‌ی جرم اونودرا-کون، ‫که توی نور روز غرق شده بود...
‫این علامت!
‫درست مثل علامت روی گردنته، رون!
‫همه‌ی اون مدت تاریک بود!
‫اولش روی موکت تیره متوجه‌ش نشدم.
‫ولی قبل از اینکه اون کشته بشه، ‫با جوهر قرمز اون‌جا کشیده شده بود.
‫چـ ـ چی داری می‌گی؟
‫باید زودتر متوجه می‌شدم.
‫اگه وجداناً به اتفاقی که برام افتاد نگاه کنی،
‫حادثه‌ی اردوی تمرینی خونین خیلی متفاوت بود.
‫قاتل‌ها مردن و من شدم مظنون.
‫تا حالا هیچوقت همچین اتفاقی نیفتاد بود و بعد از اون هم نیفتاد.
‫من از بعد از اون اتفاق بود که شروع ‫کردم به مجرم‌ها فشار بیارم تا خودشونو بکشن.
‫و مهم‌تر از همه‌ی اینا، این‌طوری بود که صاحب این زخم شدم.
‫به عبارتی، حادثه‌ی اردوی تمرینی خونین، پاپوش بود!
‫پاپوش؟ کار کی بود؟
‫جومونجی یه حرفی در مورد یه نفر گفت...
‫من کل زندگیم رو صرف کارآگاهی کردم،
‫و اون یه‌ نفر پنج سال کارآگاهی‌کردن رو از من دزدید.
‫هرکسی که هست از اینکه منتظر بمونه ‫توی غم خودم متوجه این موضوع بشم خسته شده،
‫برای همین با محبت تمام یه آش دیگه ‫با همون مواد پنج سال پیش برام پخت...
‫و برای صرفش دعوتم کرد.
‫انگار داره بهم می‌گه مغزش خیلی برتر از مغز منه...
‫انگار داره چون زندگیم رو به عنوان یه کارآگاه ‫توی مشتش گرفته، به ریشم می‌خنده.
‫مسخره‌ست! این ‫بزرگترین تحقیر زندگیمه!
‫هیچ‌وقت ازش نمی‌گذرم.
‫حالا دیگه فقط من و جسد‌ها توی این قایقیم.
‫با بدبختی عزرائیل رو دست به سر کردم.
‫همه‌ش به لطف شما و اون افسر احمق بود.
‫ولی بازم، هیچ تو خوابمم نمی‌دیدم ‫بشه این‌طوری ادای خودکشی رو درآورد.
‫با این هیچکس به مردنم شک نکرد.
‫بازیگر خوبی هستی. به نمایندگی ‫از خانواده، تحسینت کردم.
‫من لایق همچین تعریفی نیستم!
‫طوری که مو لای درزش نره قتل رو انجام دادم. ‫ حالا دیگه می‌تونم زندگی جدیدم رو شروع کنم...
‫چون همه‌ی شماها وقتی اونودرا پاپیچم شده بود دستمو گرفتین.
‫حتی الانم حس می‌کنم یه رویاست.
‫خانه‌ی اسطوره‌ای «ام»، سرکرده‌ی جنایتکارهای زیرزمینی، واقعاً وجود داره!
‫و جلوی من یکی از اعضاش ایستاده!
‫می‌گن ریشه‌ی همه‌ی جنایت‌ها به خانه‌ی «ام» می‌رسه!
‫و کاری که اون‌ها شخصاً انجام می‌دن...
‫به قطع حل نشده‌ باقی می‌مونه!
‫اون‌ها بزرگترین خانواده‌ی توی تاریخ جنایت‌‌ها هستن.
‫مثل اینکه بهتر از چیزی که خیال می‌کردیم شناخته شدیم.
‫راستی، کامونوهاشی رون چطور بود؟
‫توی مشاهداتم دقت به خرج دادم!
‫وقتی فهمید مجرم منم، همون‌طور ‫که گفتین، یهویی عوض شد!
‫توی اون چشم‌ها یه میل انکار نشدنی به قتل موج می‌زد!
‫اگه خودمو به مردن نمی‌زدم، مطمئنم منو می‌کشـ ــــ
‫شنیدن همین برام کفایت می‌کنه.
‫نی‌-سان، تموم شد.
‫که این‌طور.
‫گفت کامونوهاشی رون تلاش کرد مجرم رو بکشه.
‫من... برای اولین بار کامونوهاشی رون رو دیدم.
‫نظرت چیه؟
‫شبیه هیچ‌کسی توی خانواده‌ی ما نیست.
‫برام مهم نیست اون نسل ششم یه کارآگاهه که دشمن ذاتی ما بوده.
‫و نسل نهم از یه شخص خاص دیگه.
‫خب، پیامم از پنج سال پیش بهش رسید؟
‫وقتی علامتی که با مال خودش یکیه رو دید، رنگش پرید.
‫معلومه نمی‌دونه معنیش چیه.
‫یه روز، قدردان خونی می‌شه که...
‫از سمت ما توی رگ‌هاش در جریانه.
‫کارآگاه سرآمد، شرلوک هولمز،
‫و استاد جنایت، جیمز موریارتی...
‫خون هر دوی اون‌ها توی رگ‌هاش در جریانه.
‫آخ!
‫ببخشید توتو!
‫همین‌طوری بی‌هوا حلقه نزن!
‫بنا به دلایلی دلم نمی‌خواد برم.
‫افسردگیت یه ثانیه طول کشید؟
‫یکم که فکر کردم،
‫حس کردم معمایی که به زندگیم وصله خیلی هم جذابه،
‫یکم بیشتر بهش فکر کن!
‫اوه راستی توتو...
‫یادم رفت مهم‌ترین چیز رو ازت بپرسم.
همچنان بهم کمک می‌کنی؟
‫ها؟
‫خب، اگه من نباشم که قبل از اینکه خودت ‫بفهمی قاتل رو راهی جهنم می‌کنی، نه؟
‫حرف حقی زدی.
‫اوه، آشپز اونو-سان شیره‌ی شکری که ‫استفاده نمی‌کرد رو داد به من.
‫سه تا گرفتم، یکیشو می‌دم به تو.
‫تو دوست داری. خودتو به زحمت ننداز، من نمی‌خوام.
‫پس بده به آمامیا-کون.
‫اینکه بیشتر بهش میاد بنزین باشه.
‫شاید بهتر باشه خودم برای سنپای سوغات ببرم.