‫ایجی-کون از بیمارستان مرخص شده.
‫هــه؟
‫واسه یه لحظه واقعاً نگران شدم،
‫ولی تو دوباره شدی خود همیشگیت.
‫برای همین قدردان ایجی-کونم.
‫اون یه قهرمان واقعی‌ـه.
‫ایجی چرا منو نجات داد؟
‫چرا؟
‫چیزی نیست، هیتوری-کون.
‫میگی...
‫چی شده؟
‫دلت درد می‌کنه؟
‫آه.
‫عا، آمم...
‫خب...
‫م‍ـ ـ من...
‫من یکی از دخترهای مدرسه ایجی-کونم.
‫می‌خواستم ببینمش.
‫ایجی الان تو شرایطی نیست که مهمون‌‌داری کنه.
‫لطفاً برو.
‫مامان.
‫بیا تو.
‫اوه.
CWThierry | Loca AnimeList Translation Team
‫مامان.
‫می‌شه یه‌لحظه بری؟
‫اگر بهم نیاز داشتی فوراً صدام کن.
‫فعلاً آروم حرف بزن، خب؟
‫آمم،
‫شنیدم صدمه دیدی.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫احتمالاً آسیب جدی‌ای ندیدم.
‫می‌گم.
‫چرا تو...
‫هیتوری-کون رو نجات دادی؟
‫به اون کمک نکردم.
‫فقط...
‫می‌خواستم کفارهٔ گناهانم رو بدم.
‫کفاره؟
‫من...
‫یه گناهکارم.
‫مامان!
‫می‌تونی از دکارت برام نون خمیر ترش بخری؟
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫این...
‫همون ماکت روستای اوریگونه که ‫دالی درباره‌اش می‌گفت؟
‫حقیقتاً هیچ‌وقت نفهمیدم که چرا
‫مامانم داشت همچین چیزی درست می‌کرد، ولی...
‫بالأخره فهمیدم.
‫اون روستای اوریگون رو تحت نظر داشته،
‫که مطمئن بشه راز من مخفی می‌مونه.
‫رازت؟
‫شب کریسمس زمانی که من پنج سالم بود...
‫یه زن رو تو پنجره اتاقم دیدم،
‫و هلش دادم پایین.
‫و مامانم کاری کرد که باور کنم فقط یه روح بوده.
‫بهم گفت هیچ زنی با اون قیافه تو ‫روستای اوریگون وجود نداره.
‫ولی... وجود داشت.
‫یه خونه عروسکی تو اتاق خواهرم هست.
‫و عروسک‌هایی که داخلشن،
‫درواقع مردمی هستن که قبلاً تو روستای اوریگون ‫زندگی می‌کردن.
‫اون‌جا بود که پیداش کردم.
‫گمونم مادرم فکر کرده،
‫زنی که من هلش دادم الان یه جایی ‫تو روستا مخفی شده،
‫و منتظر فرصتی‌ـه که انتقام بگیره.
‫یا شاید یه‌نفر دیگه می‌دونسته که اون کی‌ بوده.
‫و مادرم مشکوک شده،
‫که یکی راز من رو می‌دونه و سعی کرده ‫من رو به خاطرش بکشه.
‫و حالا...
‫شکش رفته به‌سمت...
‫هیتوری-کون در خطره.
‫تو باید بهش خبر بدی.
‫چرا من؟
‫چون تو...
‫دوستش داری، مگه نه؟
‫هــــه؟
‫من...
‫با ایجی-کون قرار می‌ذارم.
‫به راحتی متوجه می‌شم.
‫دالی...
‫این بالا دارین خاله‌بازی می‌کنین؟
‫نون خمیر ترشی که می‌خواستی تموم شده بود.
‫برای همین به‌جاش،
‫یه نون باگت تنوری...
‫که عین سنگ سفت شده گرفتم.
‫فرار کن!
‫حالا که دیدیش،
‫نمی‌تونم بذارم بری.
‫عــوضــی!
‫باید به دالی بگم، ‫وگرنه عاقبتش مثل میچان می‌شه.
‫نمی‌ذارم فرار کنی.
‫سونویاما هیتوری.
‫کارن.
‫چی شده مامان؟
‫دارم بازی می‌کنم.
‫درو باز کن.
‫درو باز کـ...
‫وای نه.
‫وقتی دارم بازی می‌کنم مزاحمم نشو!
‫مگه نمی‌بینی دارم با بقیه چای می‌خورم؟
‫نون به این سفتی،
‫با چای رز خوب نمی‌شه.
‫راست می‌گی.
‫ممنونم.
‫مشکلی نیست.
‫اون زن
‫مامان من نیست.
‫من و برادرم رو
‫اون به دنیا نیاورده.
‫ما فقط
‫داریم تظاهر می‌کنیم که خانوادۀ شاد ایچیجو هستیم.
‫ولی الکی‌ـه.
‫خانوادۀ واقعی من،
‫این‌جاست.
‫بکش، بکش، بکش...
‫چطور می‌تونیم برای ایجی-کون جبران کنیم؟
‫حتی با فکر این‌که اگر اون‌جا نبود چه اتفاقی می‌افتاد...
‫اوه نفرمایید.
‫اون فقط کاری رو کرد که پسر هر دکتر دیگه‌ای ‫هم بود انجام می‌داد.
‫هیتوری-کون چطوره؟
‫از زمانی که اون اتفاق افتاد خوابیده.
‫به‌نظر میاد سلامت روانش آسیب جدی‌ای دیده.
‫گفتید از اون‌موقع؟
‫آره.
‫بله.
‫از اون‌موقع...
‫ای وای؟
‫موضوع چیه؟
‫مادرش... نیست؟
‫پس اون زن کیه؟
‫و ایجی کیه؟
‫درسته.
‫دالی تو خطره.
‫باید قبل از این‌که اون پیدام کنه از این‌جا برم بیرون.
‫باید فرار کنی.
‫از روستای اوریگون برو.
‫خوابیدن.
‫ولی آخه این‌وقت ظهر؟
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫احساس بدی تو سینه‌ام دارم.
‫دالی!
‫چی شده؟ کی این‌ کارو باهات کرده؟
‫میگی...
‫چرا اومدی؟
‫عــه؟
‫اصلاً انتظارشو نداشتم که دو نفر،
‫نقش یک سونویاما هیتوری رو بازی کنن.
‫پس شما پسرهای متوری هستین.
‫اون کجا مخفی شده؟
‫پسر تو هلش داد و کشتش!
‫میگی؟
‫تو از کجا می‌دونی...
‫ایجی خودش بهم گفت.
‫مرده؟
‫درسته.
‫اون مرده.
‫به چی داری می‌خندی زنیکه!
‫بالأخره
‫شما دوتا می‌تونید مادر عزیزتون رو ببینید.
‫زود باش ما رو بکش.
‫سونویاماها درموردش ساکت نمی‌مونن.
‫مهم نیست چقدر خوب مخفی‌مون کنی،
‫یه ردی از خودت جا می‌ذاری.
‫این هم یه احتماله.
‫خب پس، این چطوره؟
‫فقط یکی از شما دوتا رو می‌کشم.
‫این‌جوری مهم نیست کدوم یکی از شما بمیره، ‫اون زن و شوهر پیر اهمیت نمی‌دن.
‫چون از بیرون، هیتوری-کون،
‫فقط یه نفره.
‫حالا، کدومتون رو بکشم؟
‫سؤال سختیه. هردوتون شبیه همید.
‫بگید ببینم کدوم یکیتون باید بمیره.
‫هـــا؟ برو بابا!
‫اون زود از کوره در میره.
‫هـــا؟
‫باهوش هم نیست.
‫مثل خوک می‌خوره
‫و حافظه‌شم مثل ماهی می‌مونه،
‫دالی؟
‫عه‌وا.
‫پس سمت راستی‌ـه که بی‌خاصیته.
‫هیچ‌وقت به حرف آدم گوش نمی‌ده،
‫و خیلی راحت گول می‌خوره.
‫قراره برای سونویاماها حسابی دردسر بتراشه، نه؟
‫دالی...
‫تو...
‫آره.
‫پس اونی که باید بمیره
‫منم.
‫میگی شاید یه احمق باشه...
‫ولی بدون اون
‫نمی‌تونستم ادامه بدم.
‫ولی اون
‫انتقام و من رو به‌کل فراموش می‌کنه.
‫به زندگی ادامه می‌ده.
‫تصمیم مهمی بود.
‫صبر کن.
‫شال‌گردن بهت میاد.
‫بس کن.
‫دالــــــــــی!
‫...گی.
‫یادت نره...
‫به‌اندازه‌ی...
‫جفتمون...
‫غذا
‫بخوری.
‫دیگه نمی‌تونم میگی رو ببینم.
‫این...
‫خاطراتمه.
‫خونه‌ی گردوخاکی‌مون...
‫عـــه؟
‫گردوخاک حتی اگه به چشم نیاد، توی خونه می‌شینه.
‫و اونی که هر سوراخ سنبه‌ای رو جارو می‌کنه
‫مستخدم خونه‌ست!
‫که شغل منه.
‫گردوخاک حتی اگه به چشم نیاد، توی خونه می‌شینه.
‫و اونی که هر سوراخ سنبه‌ای رو جارو می‌کنه
‫مستخدم خونه‌ست!
‫که شغل منه.
‫مشتاق دیدار.
‫و از دیدن‌تون خوش‌وقتم، جفت هیتوری-کون.
‫ولی تو که توی اتاق زیرشیروونی مردی...
‫اون‌موقع، خانم گیرم انداخت
‫و کم مونده بود زنده به گورم کنه.
‫ولی کارن-چان نجاتم داد.
‫و بعدش به دیدن کسایی که از ‫روستای اوریگون بیرون‌شون کردن رفتم،
‫و با مادر واقعی کارن-چان آشنا شدم.
‫و بعدش
‫فهمیدم خانم نازاـه.
‫باورش سخته، ولی ایجی-
‫صداتو ببر!
‫اون دوتا نقطه‌ی به‌اصطلاح چشمت
‫همیشه رومخم بودن.
‫عه‌وا، خانم.
‫می‌بینم روی پوست سفید و لطیفتون ‫که مثل ملافه‌ی تخته چروک افتاده.
‫شانس آوردید که من استاد تخت مرتب کردنم.
‫اینجا رو.
‫چیزی نمونده به پله‌های بهشت برسی.
‫نه،
‫این جهنمه.
‫یه سفر گروهی به مرگ آنی‌ـه!
‫خب.
‫بیا جوانمردانه بازی کنیم.
‫وقت بازی کردن تموم شده.
‫امروز، به معنای واقعی کلمه،
‫گردنت زده می‌شه.
‫دین-ساما!
‫بس کن!
‫باریکلا چه گل ‌پسری!
‫هیتوری-کون‌ها!
‫همین الان فرار کنید.
‫عجله کنید.
‫اون بهتون الکی قول داد که از یکی‌تون می‌گذره.
‫برای اینکه رازش برملا نشه، ‫هیچکس رو زنده نمی‌ذاره.
‫از روستا برید و پلیس خبر کنید.
‫بعدشم ایجی-کون...
‫ایجی-کون-
‫دالی!
‫به‌اندازه‌ی کافی از روستا دور شدیم.
‫تا این مسافت تعقیب‌مون نمی‌کنه.
‫نه، کافی نیست.
‫دالی!
‫دالــی!
‫تا کجا می‌خوای پیش بری؟
‫هی، دالی.
‫زوج پیر و... جونور...
‫فکر می‌کنی...
‫کشتتشون؟
‫نه.
‫اون دنبال ماست.
‫مطمئنم حال‌شون خوبه.
‫می‌گم بهتر نیست...
‫برنمی‌گردیم.
‫اگه برگردیم، می‌کشتمون.
‫همه‌چی رو فراموش کن.
‫خودم خوب می‌دونم...
‫دالی، یکی اینجاست.
‫چیزی نیست، میگی.
‫اینجا کسی پیدامون نمی‌کنه.
‫هوم؟ این دیگه چیه؟
‫مخلوط عجیبی از باقی‌مونده‌ی غذا؟
‫میگی، این قابل‌خوردنه.
‫ولی آخه... چرا باید یکی این رو اینجا بذاره؟
‫که این‌طور.
‫اینجا
‫معبدی برای جونورهای با بینی نوک‌تیزه.
‫میگی.
‫بیا اینجا رو خونه‌ی جدیدمون کنیم.
‫هیچ‌کس اینجا پیدامون نمی‌کنه،
‫و غذا هم داریم.
‫من پای گیلاس پیرزن رو می‌خوام.
‫دالی؟
‫دالــــی!
‫بهت که گفتم.
‫ما نمی‌تونیم به خونه‌ی سونویاما برگردیم.
‫میگی!
‫میگیِ احمق!
‫از اون‌جا بیا بیرون!
‫نمی‌خوام.
‫این دوچرخه
‫اولین هدیه‌ایه که تاحالا گرفتم.
‫پس سونویاماها از من و مامان
‫برات مهم‌ترن؟
‫خائن!
‫خائن تویی.
‫تصمیم می‌گیری خودت به تنهایی بمیری!
‫آکیاما!
‫یهو حرف دلتو به کسی جز من می‌گی!
‫سالی-چان!
‫تو اولین عشقم رو ازم گرفتی!
‫من واقعاً‌ دوستش داشتم!
‫حالا چی، میگی؟
‫هنوزم فکرت پیش اون پای گیلاسه؟
‫ما حقیقت درباره ایچیجوها رو...
‫برملا می‌کنیم...
‫و با جونور طلایی...
‫برای پیاده‌روی می‌ریم-
‫بس کن!
‫با آکیاما برای حشره گرفتن می‌ریم...
‫خفه شو.
‫خفه شو. حرف نزن!
‫و با پیرزن...
‫و پیرمرد...
‫و دوتایی‌مون...
‫همه باهم پای گیلاس می‌خوریم.
‫این چیزیه که...
‫می‌خوای؟
‫آره.
‫به‌نظرت قشنگ نیست؟
‫واقعاً‌ که احمقی.
،‫جونت رو برای گرفتن انتقام مامان‌مون نه
‫بلکه فقط به‌خاطر یه پای گیلاس شیرین به خطر میندازی؟
‫آخ، دست‌هام درد می‌کنن. ‫گمونم یه‌چیزی شکستم.
‫مجبوری
‫تو از دسته‌ها بگیری.
‫هــــا؟
‫احتیاط رو کنار نذار، میگی.
‫خودم خوب می‌دونم، دالی.
‫ممنون بابت غذا
‫کار هیتوری-کون نبود!