‫آه، شونپه.
‫چیه؟ باز دوباره می‌خوای توی اتاقت غذا بخوری؟
‫چه فرقی داره کجا غذا بخورم؟
‫خب حالا،‌ اشکال نداره.
‫فقط بوی گند چلمن‌ها رو می‌گیره.
‫خفه بابا.
‫من برگشتم.
‫برات غذا آوردم.
‫بفرما.
CWThierry | Loca AnimeList Translation Team
‫هی، هیتوری-کون.
‫مجبور نیستی جواب بدی اما...
‫چرا بهم نمی‌گی چی شده؟
‫الان سه‌روزه که همین بساطه.
‫نمی‌ذاره با والدینش تماس بگیرم، و...
‫نکنه... جریان کودک‌آزاری‌ـه؟
‫نه، اون دوتا هیچ‌وقت نمی‌تونن ‫دست به همچین کاری بزنن.
‫ولی خب... هرچی نباشه روستای اوریگون ـه.
‫تو من رو نجات دادی.
‫الان نوبت منه که این‌کارو بکنم.
‫اینجا زندگی کردن هم سخته ها.
‫از نظر همه اهالی فقط یه سبک زندگی درست هست،
‫و همه‌شون صرفاً وانمود می‌کنن که این سبک زندگی رو دارن.
‫ولی کافیه یه‌ذره توش کنکاش کنی، ‫تا همه‌ی مشکلات بریزن بیرون.
‫مثل خواهر خودم.
‫قبلاً رودستش نبود.
‫شونپه.
‫لعنتی.
‫دوستت اومده اینجا.
‫آه، باشه.
‫فهمیدم.
‫کیه؟
‫سلام؟
‫عـــه؟
‫چطوری رفتی بیرون؟
‫خب راستش، من...
‫از پنجره بیرون پریدم.
‫لطفاً دوباره بذار بیام تو.
‫آه، آه، باشه حتماً.
‫ولی خیلی عجیبه، هیتوری-کون.
‫آکیاما-کون.
‫هـــه؟
‫من تشنمه.
‫برو برام چای دم کن.
‫هان؟
‫عــه،‌ نوشابه‌ات چه رنگی باشه؟
‫میگی.
‫اون تویی، مگه نه؟
‫هی، میگی.
‫برگرد خونه دیگه.
‫دوتامون
‫باید از ایجی انتقام بگیریم.
‫دوتامون باید یکی باشیم.
‫مجبوریم.
‫پس لطفاً.
‫میگی!
‫بازش... کن!
‫شرمنده، چای خشک‌مون خراب شده.
‫آبمیوه هم خوبه؟
‫آره. ممنون.
‫لعنت به خرمگس معرکه. گورتو گم کن دیگه.
‫هی، هیتوری-کون،
‫می‌تونی محض یکم حواس‌پرتی، ‫بهم توی درس‌ها کمک کنی.
‫ها؟
‫می‌خوام درس‌ امروز رو مرور کنم.
‫آها.
‫آه، این یکی.
‫این یه نسبت معکوسه، پس هُذلولی می‌شه.
‫که این‌طور.
‫لعنتی. من وقت این‌کارها رو ندارم.
‫باید میگی رو متقاعد کنم که برگرده.
‫عه، تو هم شنیدی؟
‫آه، نه.
‫بیا بریم سراغ بعدی.
‫نه، مطمئنم یه صدایی از کمد شنیدم.
‫آکیاما-کون
‫هــه؟
‫قصد نداشتم بهت آسیب بزنم.
‫چیزه...
‫این‌ها همه
‫برای «گرفتن انتقامه».
‫فوکوشو؛ کلمه‌ای که دالی اینجا استفاده می‌کنه، هم معنیِ مرور می‌ده و هم انتقام. ‫هرجا رو که منظور دالی از این کلمه انتقامه با «» مشخص می‌کنم.
‫آه، نه، ببخشید.
‫تقصیر من بود که سرسری گرفتم.
‫با اینکه خودم می‌خواستم مرور کنم.
‫ولی انتظار نداشتم
‫که تو انقدر سرش جدی باشی، هیتوری-کون.
‫الحق که یه دانش‌آموز ممتاز از هرنظر فرق داره.
‫راستش...
‫چون این قولیه که به مامان دادم.
‫هیتوری-کون.
‫گفته بودی دفعه بعد هم نفر اول می‌شی،
‫آهـــا؟
‫بیا ولش کنیم.
‫مرور کردن رو.
‫نباید فقط واسه برآورده کردن انتظارات مامانت
‫خودت رو یه بچه‌ی همه‌چی‌تموم جا بزنی.
‫فقط خود واقعیت رو آزاد کن!
‫خود...
‫واقعیم...
‫ببر دیگه صداتو!
‫مگه نمی‌دونی ساعت چنده؟
‫شش‌ساعت از عصر گذشته.
‫می‌کشمت.
‫میگی...
‫میگی، چیکار داری می‌کنی؟
‫خیلی شرمنده، هیتوری-کون.
‫ادامه صحبت‌مون...
‫«انتقام» دیگه ذره‌ای برام اهمیت نداره.
‫هــــــه؟
‫هـــه؟ چی گفتی؟
‫از این به بعد، دیگه هیچ‌وقت از کسی دستور نمی‌گیرم.
‫آه، هیتوری-کون.
‫تو آماده‌ای که خودت رو آزاد کنی!
‫یهو هوس کردم برم بیرون و ‫این‌ور اون‌ور بپرم!
‫بزن بریم!
‫میگی؟
‫صبر کن!
‫من...
‫من آزادم!
‫مامان.
‫من...
‫انتقامت رو می‌گیرم. حتی اگه شده تنهایی.
‫هیتوری-کون!
‫منتظرش بودم.
‫حدس بزن این چیه.
‫مگس.
‫نچ.
‫این یه پشه‌ست!
‫یک‌شنبه هفته آینده، تو میدون روستای اوریگون،
‫قراره یه مسابقۀ لباس هالووین برگزار شه.
‫کدوتنبل و خون‌آشام زیادی خز نشده؟
‫پس تو یه اسب سیاه واقعی می‌شی، یه پشه خون‌خوار!
‫اسب سیاه؛ برنده‌ای که کسی فکر نمی‌کرد ببرد.
‫هیچ‌کس دیگه‌ای از این نمی‌پوشه و ما رو جلو میندازه.
‫درمورد این حشره که جدی نیست؟!
‫تو بپوشش، میگی.
‫حقیقتش،
‫بدم نمیاد یه هیتوری-کونِ پشه ‫خونم رو تا آخرین قطره‌ بمکه.
‫حق می‌گی والا!
‫با این شاید حتی ایجی‌-کون هم شکست بدی.
‫ایجی-کون هم شرکت می‌کنه؟
‫بله، البته.
‫پارسال یه تابلوی نقاشی مشهور شده بود و آخرسر هم برنده شد.
‫پوشیده از برگ‌های طلایی بود.
‫این الان
‫بهترین موقعیته.
‫همه می‌تونن شاهد مرگ خفت‌بار ایجی باشن.
‫راستی، هیتوری-کون.
‫تو که هیچی نمی‌خوری.
‫حتی نصف اون‌قدری که همیشه ‫می‌خوری هم نخوردی.
‫این‌طور نیست.
‫خوشمزه‌س، خیلی خوشمزه.
‫خودت رو جمع‌وجور کن، دالی.
‫تنهایی بدون میگی هم مشکلی برام پیش نمیاد.
‫به هیچ‌کس نیازی ندارم.
‫لطفاً یه بشقاب دیگه.
‫هیتوری-کون ما همینه.
‫چیزی نیست.
‫عادت می‌کنم.
‫بالأخره می‌تونم.
‫از آخرین‌باری که باهم پای درست کردیم خیلی وقته می‌گذره.
‫بافت بالای سیب رو به تو می‌سپرم، باشه؟
‫آروم باش.
‫فقط باید یک‌درمیون از هم ردشون کنم.
‫تنهایی هم از پسش برمیام.
‫خب، بد نیست.
‫هرچند بیشتر شبیه گردباده تا پای.
‫خودت رو جمع‌وجور کن، دالی.
‫انقدری به انتقام نزدیکی که تقریباً می‌تونی حسش کنی.
‫باید بتونی این‌کار رو تنهایی انجام بدی.
‫آخ، آخ، آخ.
‫بابا؟
‫بله؟
‫من شونه‌هات رو ماساژ می‌دم.
‫لطف می‌کنی. چیزی می‌خوای؟
‫نه، معلومه که نه.
‫خودم تنهایی از پسش برمیام.
‫اول با دست راستم مشت می‌زنم.
‫بعد با دست چپم می‌مالم.
‫بدون این‌که مکث کنم.
‫چطوره، بابا؟
‫حس خوبی داره؟
‫هیتوری-کون.
‫همین‌قدر کافیه.
‫هــه؟
‫داری شرشر عرق می‌ریزی.
‫بیا بریم یه دوش بگیریم.
‫ووش.
‫می‌خوای امتحان کنی، هیتوری-کون؟
‫بگیر!
‫ویی.
‫اردک-سان ارتقاء پیدا می‌کنه.
‫ووش.
‫قدرت پاشیدنش از یه سوراخ، به نسبت دوتا قوی‌تره.
‫یکی از چشم‌هاش رو بگیر.
‫وای. آره، خودشه.
‫واقعاً به همین راحتی‌ـه.
‫یه سوراخ می‌تونه قوی‌تر از دوتا شلیک کنه.
‫پس...
‫فقط باید میگی رو از درونم پاک کنم.
‫هیتوری-کون.
‫داری می‌زنی تو چشم‌‌هام.
‫هیتوری-کون! چطوره؟
‫و حالا نمایش انتقام شروع می‌شه.
‫شرکت‌کننده شماره 16.
‫«یک سگ آبی!»
‫من یه سد درست می‌کنم.
‫خرچ، خرچ، خرچ.
‫آخ،‌ خوردم زمین.
‫مامان‌بزرگ! باید مثل یه درخت بیفتی.
‫اون یه جونده کون لخته.
‫شرکت‌کننده شماره 29.
‫«ما در گذشته بال داشتیم.»
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫از خود واقعیش پا رو فراتر گذاشته!
‫ جونور پرنده‌ای گستاخ.
‫پرنده دیگه بی‌حرکت مونده.
‫اون یه لک‌لک نیله!
‫اصلاً قرار نبوده که حرکت کنه!
‫ای خدا. این برنامه کلاً مسخره‌س.
‫مگه نه، میگی؟
‫خودت رو جمع‌وجور کن.
‫درسته، دیگه باید آماده شی.
‫هیتوری-کون، بعدی تویی.
‫یادت باشه، همه برای انتخاب برنده رأی می‌دن.
‫پس حواست باشه خیلی جذاب باشی.
‫چشم، مامان.
‫بعدی، شرکت‌کننده شماره 36 ـه.
‫امشب، خون شما توسط یه خون‌آشام خورده نمی‌شه،
‫بلکه یه پشهٔ خون‌خوار اون رو می‌خوره!
‫خیلی زشته.
‫اون دیگه چیه؟
‫خیلی ترسناکه.
‫اگه خون منو بمکه چی؟
‫نترس، من مراقب-
‫واو، پشه!
‫اون خون نمی‌نوشه، تف می‌کنه!
‫همه دارن بدوبیراه می‌گن!
‫آه، پسر بد.
‫من عمراً با جدیت نقش ‫یه حشره رو بازی کنم.
‫هوم، هیتوری-کون. اون بالا یکم زیادی رفته بودی تو نقش.
‫ویز ویز.
‫البته اگه یه مسابقه پانک-راک بود حتماً می‌بردی.
سبکی از موسیقی راک
‫هی.
‫واسه یه لحظه...
‫به‌نظرت ایجی-کون امسال هم می‌بره؟
‫معلومه که می‌بره!
‫ایجی-کون هر سال می‌بره.
‫دیگه براش عادت شده که روی تخت پیروزی بشینه.
‫وای، من خیلی برای دیدن لباس امسالش هیجان دارم.
‫خیلی حیف شد.
‫تخت امسال تخت پیروزی نیست،
‫چون که یکم تغییرش دادم.
‫یه تخت مرگ پوشیده از رسوایی‌ـه.
‫و حالا، لحظه‌ای که همه منتظرش بودید.
‫پادشاه مطلق از راه رسیده.
‫عه، بعدی ایجی-کونه.
‫ایچیجو ایجی-کون
‫به ما...
‫ها؟
‫مشکل چیه؟
‫هـــه؟
‫آمم، دقیقاً به‌عنوان چی لباس پوشیدی؟
‫یعنی چی شده.
‫اون ایجی-کون همیشگی نیست.
‫این دیگه چه حماقتی‌ـه؟
‫نکنه...
‫روح نبود.
‫به‌خاطر اونه؟ حالا چیکار کنم؟
‫این‌جوری نمی‌بره.
‫عجب ضدحالی.
‫قطعاً امسال نمی‌بره.
‫چیکار کنم؟ چطوری درستش کنم؟
‫شبیه گداهاس.
‫خودشه.
‫موندم چه مشکلی داره.
‫‫اون لباس...
‫هـــه؟
‫پس چرا هیچی تو دستش نداره؟
‫عا، شاید به‌خاطر اینه که...
‫عمراً!
‫می‌دونستی، لباس ایجی-کون...
‫این پشه فقط خون نمی‌خوره.
‫ذهن مردم رو هم آلوده به فکر به‌خصوصی می‌کنه.
‫اوه، چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫پول‌های پیشکشی دارن سرازیر می‌شن!
‫دقیقاً چه خبره؟
‫عه... ایجی-کون، اون...
‫اون سازی که خیلی براش عزیز بود رو فروخت.
‫تا بتونه فقط یه قرص نون بخره.
‫چرا باید اون رو می‌خرید؟
‫تا به خواهر کوچیک گرسنه‌ش بده.
‫منظورت اینه که ایجی-کون به‌عنوان،
‫یه گدا لباس پوشیده؟
‫نه، نمی‌تونی درکش کنی؟
‫حتی بدون سازش هم ایجی-کون،
‫یه نغمه‌سرای دوره‌گرده.
‫اون هنوز قلباً یک شاعره.
‫ایچیجو ایجی-کون می‌بره!
‫یک پیروزی قاطعانه با ۹۰ درصد کل آرا!
‫دیدی میگی؟
‫من به تنهایی هم همه‌فن‌حریفم.
‫حالا...
‫به محض این‌که ایجی روی تخت بشینه...
‫تاج مرگ رو روی سرش می‌ذاره.
‫و من یه صندلی تو ردیف اول دارم،
‫که شاهد
‫مرگ خفت‌بارت باشم.
‫ایجی-کون، لطفاً روی تخت بشینید.
‫حالا.
‫رد می‌کنم.
‫ها؟
‫من هیچ حقی برای پادشاه شدن ندارم.
‫عالیه.
‫هنوزم تو نقشش غرقه.
‫که این‌طور.
‫شما هنر رو به افتخار ترجیح می‌دید.
‫چاره‌ای نیست. ما باید به خواسته‌های یک شاعر احترام بذاریم.
‫وایسا.
‫در این صورت، برنده...
‫کسی نیست جز «ما در گذشته بال داشتیم!»
‫ایــــول!
‫وایسا، ولم کن!
‫روی تخت بشینید.
‫وایسا.
‫بس کن!
‫میگی.
‫عه، هیتوری-کون لباس عوض کرده.
‫چه قشنگ.
‫لطفاً بیا این‌جا.
‫میگی!
‫خوبه، عجله نکن.
‫هیتوری-کون!
‫میگی!
‫میگی...
‫میگی.
‫میگی!