امروز، می‌خوام هم‌کلاسی جدیدتون .رو بهتون معرفی کنم
.کورُسه ماریا هستم
‫وعـــــاه!
‫پشمام! زیادی بانمکه!
‫چه‌قدر شیک و مجلسیه!
‫عجب خانم باکمالاتیه!
‫کورُسه-سان...
‫معذرت می‌خوام.
‫کاشیما-کون، من هنوزم تو رو به چشم یه دوست خوب می‌بینم.
‫مـ ـ مشکلی نیست.
‫چون من الان شیراکاوا-سان رو دارم، ‫و اونم دوست‌دختر فوق‌العاده‌ایه!
‫کورُسه-سان، لطفاً خودت رو معرفی کن.
‫چشم.
‫بعد از سه سال دوری به این منطقه برگشتم.
‫اطلاعات زیادی در مورد این مدرسه ندارم، ‫پس امیدوارم همه‌تون بتونید بهم کمک کنید.
‫چــــــشــــــم!
‫خیلی ممنونم!
‫از آشنایی باهاتون خوش‌وقتم.
‫احتمالاً اون هیچ دلیلی نداره که بخواد ‫داستانی که قدیم‌ها با هم داشتیم رو یادش بیاد.
‫صرفاً باید سعی کنم تا می‌شه ازش دوری کنم.
‫خب، فکر کنم کورُسه-سان باید یه‌جایی ‫بشینه که بتونه راحت سؤالاتش رو بپرسه.
‫اینجا چطوره؟
‫عـــه؟
‫هـــــه؟
‫عــــــــــــــه؟!
CWThierry AnimeListTT
‫ناموساً؟
‫پشمام.
‫ببخشید...
‫تو کاشیما-کونی، درسته؟
‫اوهوم.
‫می‌دونستم خودتی، کاشیما-کون!
‫کار خدا رو ببین! ‫دوباره بغل‌دست هم شدیم.
‫بیا باهم دوست باشیم.
‫ب‍ ـ باشه... بیا باهم دوست باشیم.
‫هه؟
‫آه. ما تو راهنمایی هم‌کلاسی بودیم.
‫آره، ولی من همچنان تو تیم شیراکاوا-سانم.
‫من دیگه می‌رم جناح کورُسه-سان.
‫تاوقتی ورد زبون‌هاست، این موضوع ممکنه مطرح شه. ‫احتمال داره بچه‌ها بو ببرن که بهش پیشنهاد دادم.
‫آره. باید تاجای ممکن از کورُسه-سان فاصله بگیرم!
‫موهات خیلی قشنگه!
‫آه، در اون حدم نیست.
‫کاشکی مال منم همین‌قدر براق بود.
‫شکسته‌نفسی نکن.
‫هوی. کاشیما ریوتو.
‫پیداش شد! طرفدار دوآتیشه‌ی گیارو!
‫جانم؟ چ‍ ـ چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫یه کاریت دارم.
‫چ‍ ـ چیزه، عذر می‌خوام، یامانا-سان.
‫احیاناً... اشتباهی ازم سر زده؟
‫ها؟
‫چیکارم دارین؟
‫می‌دونی که، سیب‌زمینی،
‫وقتی سرد شه مزه گوه می‌ده.
‫می‌ذاری اول این رو تموم کنم یا نه؟
‫ا ـ البته.
‫می‌خواستم این رو بگم،
‫یک‌شنبه بعدی تولد روناست. ‫خبر داشتی؟
‫جدی؟ پس واقعاً خبر نداشتی.
‫ب‍ ـ بله.
‫هوی یارو!
‫تو اصلاً سر رونا جدی هستی؟
‫ج‍ ـ جدی‌ام جون تو!
‫اگه قرار می‌ذارین، نباید همون اول کار ‫تاریخ تولدش رو ازش بپرسی؟
‫خ‍ ـ خیلی شرمنده‌م!
‫باشه، حالا.
‫خب دیگه،‌ حالیت شد.
‫تولد روناست. موظفی براش جشن بگیری.
‫آه، چشم!
‫بگذریم، صرفاً می‌خواستم یه‌موقع که ‫رونا این اطراف نبود، بهت بگم.
‫چ‍ ـ چیزه...؟
‫چیه؟
‫بی‌زحمت می‌شه بگی شیراکاوا-سان ‫از چه‌جور چیزایی خوشش میاد؟
‫می‌خوام بهش کادوی تولد بدم.
‫چی زر می‌زنی؟ ‫نمی‌تونی این رو از خودش بپرسی؟
‫زودتر به جواب می‌رسی.
‫این قاب گوشی اُسااوسا رو می‌بینی؟ ‫شیراکاوا-سان بهم دادش.
‫می‌دونم.
‫به‌عنوان کادوی هفته‌گرد با این سورپرایزم کرد.
‫این‌دفعه، من می‌خوام با یه‌چیز سورپرایزش کنم.
‫گرفتم.
‫ولی به‌نفعته که خیلی ذوق‌زده‌ش کنی.
‫خ‍ ـ خیلی ممنونم!
‫صبح به‌خیر، ریوتو!
‫هه؟
‫صبح به‌خیر. هان... واسه چی؟
‫خب، همون‌طور که می‌دونی نمی‌تونم تو مدرسه باهات حرف بزنم.
‫آ ـ آره، ولی آخه...
‫این حقیقت داره؟
‫هه؟
‫نیکول با اون خل‌وضع توی کلاس سر قرار رفته بود.
‫شوخی می‌کنی؟ وای، ریدم.
‫با نیکول بیرون بودی؟
‫آه، آم،‌ هوم. راستش...
‫شیراکاوا-سان، یک‌شنبه بعدی وقتت خالیه؟
‫هه؟ یک‌شنبه؟
‫آره، بیکارم.
‫پس،‌ اجازه می‌دی برات جشن تولد بگیرم؟
‫یامانا-سان بهم گفت، که تولدته.
‫چی؟‌ پس واسه همین بود؟
‫آره. ببخشید.
‫چون قرار بود بحثش پیش بیاد، ‫با خودم فکر کردم بهتره اول از خودت بپرسم.
‫خب، ایرادی نداره.
‫حواسم نبود.
‫یادم رفت ازت بپرسم تولدت کیه. معذرت می‌خوام.
‫فدا سرت. ببخشید که یهو عین اجل معلق سر راهت سبز شدم.
‫خب دیگه،‌ من می‌رم مدرسه.
‫نمی‌خوای کسی ما رو باهم ببینه، درست می‌گم؟
‫آه، اوهوم. ممنون.
‫اصلاً این بحث سر چی بود؟
‫نکنه، حسودیش شده بود؟
‫آره جون عمه‌ام.
‫ولی تاحالا ندیده بودم همچین قیافه‌ای به خودش بگیره.
‫می‌خوام شیراکاوا-سان رو خوشحال کنم.
‫این هفته رو صرف طراحی قرار ایده‌آل برای اون می‌کنم!
‫بجنب، عجله کن!
‫رونا می‌میره واسه هاراجوکو.
‫اگه جای خاصی مدنظرت نیست، ‫فقط ببرش هاراجوکو. از خود بیخود می‌شه.
‫راست می‌گفت!
‫هاراجوکو خیلی معرکه‌ست!
‫بفرما، نوش جون.
‫ممنون.
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫رونا طرفدار پروپاقرص بابل‌تی ـه.
‫یه چیزی می‌گم یه چیزی می‌شنوی. ولش کنی تا آخر دنیا ازش می‌خوره.
‫ما تموم نوشیدنی‌های محبوب رو باهم امتحان می‌کنیم.
‫بد نیست هرازچندگاهی با بابل‌تی ‫دلی از عزا دربیاری، مگه نه؟
‫رودست بابل‌تی نیست!
‫درست همون‌طوره که یامانا-سان می‌گفت!
‫چقدر شد؟
‫دونگ خودم رو حساب می‌کنم.
‫آه، لازم نیست! مهمون من.
‫عه؟ ولی...
‫امروز تولد تو رو جشن می‌گیریم.
‫پس دستت درد نکنه. ممنونم، ریوتو!
‫شیراکاوا-سان، نظرت درمورد این بابل‌تی چیه؟
‫نظرم چیه؟ خوبه.
‫هوم، هوم.
‫هان؟ این دیگه چیه؟ برگام!
‫شمار بابل‌تی‌هایی که این هفته خوردم از دستم در رفته.
‫شیری که توی این بابل‌تی استفاده شده خیلی غلیظه، ‫اما با این‌حال عطر قوی چای حفظ شده.
‫اندازه و بافت مرواریدهای تاپیوکا کاملاً مناسبه.
‫پس روی‌هم‌رفته، این یکی بین همه‌شون متعادل‌ترینه.
‫برای همین می‌خواستم اول این رو بخوری.
‫این رو معیار قرار بدیم،
‫اگه می‌خوای طعم شیرین‌تری بچشی، ‫تاپیوکا مانستر رو پیشنهاد می‌کنم.
‫به‌عنوان ترکیب طعم قوی‌تر چای و ‫شیری که کمتر حس می‌شه، کوچارو رو پیشنهاد می‌دم.
‫یا اگه مرواریدهای تاپیوکای نرم‌تری می‌خوای، ‫چند قدم از اینجا تا پروپرو فاصله داره.
‫اگه چیزی قوی‌تر از شیر می‌خوای، ‫چای شکر قهوه‌ای تایگر کافه رو پیشنهاد می‌دم.
‫خیلی شیرینه!
‫خاک! باز تکرارش کردم!
‫ریدم! حال‌بهم‌زن برای توصیفش کمه!
‫یواش یواش از اینجا فاصله می‌گیره و ‫سر از اون سر دنیا درمیاره!
‫د ـ دست‌خوش، ریوتو. انقدر از بابل‌تی خوشت میاد؟
‫هه؟ آه... هوم. نه،‌ یعنی،
‫شنیدم از بابل‌تی خوشت میاد، ‫واسه همین درموردش تحقیق کردم تا برای امروز آماده شم.
‫می‌خواستم به مغازه‌هایی ببرمت که دوست داری.
‫ها؟ یعنی فقط به‌خاطر من این‌کارو کردی؟
‫نه، راستش، می‌خواستم بتونم اون چیزی رو ‫ که می‌دونستم دوست داری، دوست داشته باشم.
‫چه خاکی به سرم بریزم؟ الان احتمالاً با ورور کردنِ ‫استرسی و چندش عین باکره‌هام حالش رو بهم زدم!
‫واقعاً؟ هیچکس تاحالا همچین حرفی بهم نزده!
‫ممنونم، ریوتو!
‫حس می‌کنم بابل‌تیِ‌ امروز بهترین بابل‌تی‌ای می‌شه که تاحالا خوردم!
‫خـــب، پیش‌به‌سوی اون یکی مغازه‌ها!
‫خیلی ممنونم!
‫هی، ببینم. تو خودت نمی‌خوری، ریوتو؟
‫نه، برا من هنوز بیشترش هضم نشده.
‫ولی این یکی خیلی عالیه.
‫پس، من یه قلپ از مال خودم بهت می‌دم.
‫هــه؟
‫مطمئنی دلت نمی‌خواد؟ یعنی اصلاً جا نداری؟
‫ن‍ ـ نه! یه‌کم می‌خورم. ممنون.
‫خب؟ چای فوم شیرپنیر و نمک ترکی بی‌نظیر نیست؟
‫بوسه غیرمستقیم بود.
‫عین لبو شدی!
‫همین الان، حین وقت گذروندن با دوست‌دخترم، ‫حس می‌کنم خوشحال‌ترین آدم روی زمینم!
بازی با کلمات چای و پا
‫حسابی از چای افتادم!
‫تابه‌حال انقدر احساس رضایت نکرده بودم.
‫راستی. باید جریان کورُسه-سان رو بهش بگم.
‫ام...
‫می‌دونی چیه-
‫می‌دونی-
‫چیه؟
‫هه؟ تو چی می‌خواستی بگی؟
‫ها؟ خب، راستش...
‫هه؟‌ چیه، چیه؟
‫خدمت شما. هدیه.
‫خیلی خوشحال شدم! ممنون!
‫آه.
‫چی شده، ریوتو؟
‫حقیقتش، شیراکاوا-سان،
‫معذرت می‌خوام!
‫می‌خواستم خودت یه هدیه‌ی تولد انتخاب کنی،
‫ولی فقط 1000ین برام مونده. ‫چیزی به قیمت 1000ین هست که بخوای؟
‫این رو بهم می‌دی؟ این رو می‌خوام!
‫حرف نداره!
‫و فقط یه‌دونه ازش توی دنیا هست.
‫تابه‌حال کسی همچین کاری برام نکرده. ‫می‌خوام به‌عنوان یادگاری نگه‌ش دارم.
‫خیلی به‌خاطرم به خودت زحمت دادی. ‫یه‌جورایی نمادی از عشقته!
‫شیراکاوا-سان...
‫عین چشمام مراقبشم، پس می‌شه بعداً دوباره ‫من رو سر قرار بابل‌تی ببری؟
‫معلومه! ولی واسه دفعه بعدی به‌روزش می‌کنم.
‫تا اون‌موقع شاید مغازه‌های جدیدی باز شده باشه.
‫ممنونم، ریوتو! اولین روز 17سالگیم به بهترین نحو گذشت!
‫جریان اون دختره شیراکاوا رونا تو کلاس A رو می‌دونی؟
‫آره، راجع‌بهش شنیدم.
‫با پسرهایی دوست می‌شه که نوکری‌شو بکنن، ‫و بعد می‌ره سراغ پسر بعدی.
‫چقدر خرابه.
‫شنیدم شیراکاوا-سان سر قرار ‫ابداً دست تو جیبش نمی‌بره.
‫عجب! بیخود نیست که پسرها از دستش فراری‌ان.
‫چه خبر شده؟
‫شیراکاوا-سان همیشه مرکز توجه خیلی از شایعات بوده.
‫ولی انگار این‌دفعه فرق داره.
‫کی همچین شایعاتی رو پخش می‌کنه؟
‫چی شده، کاشی؟
‫نمی‌خوری؟
‫اگه نمی‌خوای، من بخورم.
‫با اجازه!
‫فعلاً، کاشی!
‫هه؟ هوی!
‫همین که پیدام شد، در رفتن؟ قضیه چیه؟
‫چ‍ ـ چرا واقعاً؟ نظری ندارم.
‫رونا درمورد قرار بهم گفت.
‫جداً خل‌وضعی ها.
‫خ‍ ـ خیلی ممنونم.
‫تعریف نبود.
‫همه‌ش به لطف تو بود. ‫می‌خواستم ازت تشکر کنم.
‫برام اهمیتی نداره، ‫ولی یه مسئله دیگه هست.
‫تو هم به گوشت خورده؟
‫شایعات راجع‌به شیراکاوا-سان رو می‌گی؟
‫پس به گوشت خورده. خداییش، کدوم خری ‫دست به همچین کاری می‌زنه؟
‫کاشیما-کون، صبح به‌خیر.
‫هه؟ آه. آره، صبح به‌خیر.
‫آه. کاشیما-کون، می‌خوای یکی برداری؟
‫عه؟ آه. ممنون.
‫شرمنده. کتابم رو یادم رفته.
‫آه. باشه، عیب نداره.
‫همین‌جائیم.
‫اشتباه می‌کنی. اینجائیم.
‫ببخشیـــــد! برگه‌ها رو تو دفترم جا گذاشتم.
‫می‌رم بیارمشون، ‌پس چندلحظه صبر کنین.
‫ صداتون درنیاد، باشه؟
‫هی، کاشیما-کون.
‫ب‍ ـ ب‍ ـ بله؟
‫بابت اتفاقی که افتاد معذرت می‌خوام.
‫هه؟
‫اون‌موقع، اصلاً قرار گذاشتن و این چیزها رو درک نمی‌کردم.
‫ولی الان،‌ گمونم متوجه شدم که
‫تو چقدر خاصی، کاشیما-کون.
‫هه؟
‫هــــــه؟!
‫منظورش چیه؟ نه، وایسا. بادقت فکر کن.
‫اگه اشتباه برداشت کنم، ‫راهنمایی دوباره از اول تکرار می‌شه!
‫ولی الان درست یا اشتباه فرقی نداره، درهرصورت نمی‌تونم!
‫ممنونم. ولی من الانشم دوست‌دختر دارم.
‫هه؟
‫راست می‌گی؟ کی؟ از بچه‌های مدرسه‌ست؟
‫خب...
‫هی، بیخیال. به کسی نمی‌گم. بگو کیه.
‫راستش...
‫نمی‌تونم بگم. ببخشید.
‫اگه کسی بفهمه من و شیراکاوا-سان قرار می‌ذاریم،
‫اگه علنی شه، بچه‌ها مسخره‌ش می‌کنن.
‫خب؟ چی می‌خوای؟
‫باهام قرار می‌ذاری؟
‫دوست‌پسر دارم. شرمنده.
‫ها؟ فکر می‌کردم سینگلی. ‫آکاری که اینطور بهم گفت.
‫آره، هنوز چیزی درموردش به آکاری نگفتم.
‫پس دوست‌پسرت کیه؟ ‫از پسرهای مدرسه‌ست؟
‫یه رازه. ولی اونقدرا مهم نیست.
‫پس چرا بهم نمی‌گی؟
‫نمی‌خوای کسی بدونه اون کیه؟
‫دقیقاً همین‌طوره.
‫اصلاً هم اینطور نیست.
‫من با کمال میل به همه می‌گم.
‫ولی دوست‌پسرم خیلی خجالتیه.
‫آخه یعنی چی؟
‫چه‌جور پسری به‌خاطر قرار گذاشتن با تو ‫باد به غبغب نمی‌ندازه؟
‫رازه.
‫صبر کن ببینم. نکنه یه‌جور بازنده‌ی به‌تمام‌معناست؟
‫اگه با آدمی انقدر حوصله‌سربر قرار می‌ذاری، ‫ منطقیه که از به زبون آوردنش خجالت بکشی.
‫ازنظر من دوست‌پسرم اصلاً هم حوصله‌سربر نیست.
‫می‌گه نمی‌خواد به کسی بگه، ‫پس منم فقط می‌خوام به احساساتش احترام بذارم.
‫به من بود، حتی اگه کل دنیا هم باخبر ‫می‌شدن، ذره‌ای خجالت نمی‌کشیدم!
‫شیراکاوا-سان!
‫اون‌جا یه‌لحظه،
‫فکر کردم شیراکاوا-سان واقعاً دلش نمی‌خواد ‫کسی بدونه ما باهم قرار می‌ذاریم.
‫خیلی از خودم شرمنده‌م.
‫کاشی!
‫یالا تکالیفت رو تموم کن، رفیق!
‫یه‌دقیقه صبر کن. الان تموم می‌کنم.
‫بیا، کاشیما-کون.
‫من بعد از پر کردن بخش‌های خودم تحویلش می‌دم. ‫تو می‌تونی زودتر بری خونه.
‫هی، شایعات درمورد شیراکاوا-سان رو شنیدی؟
‫هه؟
‫راستش، یکی از دوست‌هام دوست‌پسر سابق شیراکاوا-سان ـه.
‫گفت وقتی باهم قرار می‌ذاشتن، ‫حسابی داغون شد.
‫تمام مدت پسرها رو بازی می‌داد و همیشه ازشون ‫انتظار داره دونگ جفتشون رو توی قرارها بده.
‫اون صرفاً یه آدم خیلی خودخواهه.
‫مطمئنی منظورش شیراکاوا-سان بود؟
‫آره، خودش که اینطور گفت.
‫دونگ خودم رو حساب می‌کنم.
‫این رو می‌خوام!
‫کورُسه-سان،
‫این‌ها رو به کس دیگه‌ای هم گفتی؟
‫ها؟ ام... راستش یادم نیست.
‫ولی به‌نظرت بهتر نیست همه بدونن؟
‫شیراکاوا-سان خیلی محبوبه، مگه نه؟
‫اگه دوست‌پسرش آس‌وپاس شه، ‫با نفر بعدی توی صف عوضش می‌کنه.
‫و خب، چیزهای دیگه‌ای هم شنیدم.
‫ممنون!
‫دست از گفتن چیزهای بد درمورد شیراکاوا-سان بردار!
‫خدای من. چی شده، کاشیما-کون؟
‫اون دوست‌پسر سابقه مثل سگ دروغ می‌گه.
‫شیراکاوا-سان اصلاً همچین آدمی نیست!
‫شیراکاوا-سان خالصانه به دوست‌پسرش ‫اهمیت می‌ده و همیشه به فکرشه.
‫اون دوست‌دختر ایده‌آله!
‫کدوم دوست‌پسر؟
‫درمورد کی حرف می‌زنی؟
‫هی، تو می‌شناسیش، کاشیما-کون؟
‫می‌شناسی؟
‫دوست‌پسر شیراکاوا-سان...
‫منم!
‫در قسمت بعدی داستان قرار گذاشتن ما،
‫اون یکی، توِ بی‌تجربه به توِ‌ باتجربه حسودیش می‌شه.
‫حسادت... آره، چاشنی عشقه.
‫حالا هرچی.