‫تمام این مدت میدونستم.
‫هیچکسی نمیخواست من دوروبرش باشم.
‫برای همین گفتم نیازی به بچه ندارم.
‫ قطعا یکی نمیخواستم اگر میدونستم این اتفاق قراره بیافته!
‫که هیچکس نمیتونه کس دیگه رو نجات بده.
‫برای همین گفتم این دنیا خیلی غم انگیزه.
‫خیلی وقته که اینو میدونم.
‫اینا زیر سر اون دختره هستش؟
‫اه، چندش. اونا مردن؟
‫همکار هم داشته؟
‫پسر، یه مشت قاتل...
‫مراقب باش ممکنه کار دیگه ای بکنن.
‫انسانن؟
‫نه، بیشتر شبیه هیولان.
‫وایسا، اون هنوز داره نفس میکشه.
‫خدایی دفاع از خود بود.
‫تکون بخور!
‫ببخشید.
‫معذرت میخوام!
‫نمیتونستم هیچکاری بکنم.
‫چه خبر شده؟
‫این یعنی یکی اون یارو "کیو" رو شکست داده؟
‫کسی نمیدونه؟
‫شاید با هم به مشکل خوردن، یا خودکشی کردن.
‫فکر میکنی ممکنه؟
‫هر چی که شده، انگار یکی از طرف ها مرده.
‫که حالا میمونه...
‫این یارو رو تاحالا ندیدم.
‫ولی آره، اونم باید یه کاندید باشه.
‫تو...
‫همونی که تو پارک بود، آره.
‫میدونی کیه این؟
‫نه ولی انگاری اون میدونست من کی هستم.
‫البته، چون تو یه آیدل هستی.
‫حتما یکی دوتاش از طرفدارهات بودن.
‫ولی خب، اگر تو نمیشناسیش یکم آسون تر میشه.
‫وایسا یه دقیقه!
‫چرا؟
‫مشخصه که اون طرف دشمنه!
‫شاید برای تو اینطوری باشه.
‫چی داری میگی؟
‫داری طرف اون رو میگیری؟!
‫منظورم این نبود.
‫ولی یچیزی اینجا میلنگه.
‫از وقتی اون اومده، احساس میکنم یه چیزی سر جاش نیست.
‫منم همینطور.
‫از وقتی اومدم اینجا سرم داره یه جوری میشه.
‫انگار یه نفر باهاش داره وَر میره.
‫میخوای واسه یه همچین دلیل مسخره ای، بذارم یارو بره؟!
‫دیوونه شدین؟!
‫گوش کنید!
‫اگر این یارو برامون مهم باشه؟ اون موقع چی؟!
‫اگر... به خاطر حمله یه دشمن، همه چی رو راجع بهش ‫ فراموش کرده باشیم چی؟
‫فراموش کرده باشیم؟
‫این یارو رو؟
‫فکر کنم یکی خوب بلده کاری کنه توهم بزنیم.
‫ولی اگر درست بگی بازهم، این بازی کلی راجع به کشتن هستش!
‫صبر کن، احمق!
‫تو دیگه چی هستی؟
‫از کجا اومدی؟
‫نمیذارم بکشیش.
‫بهش قول دادم.
‫که مهم نیست چی بشه، اون رو خدا میکنم.
‫این قدرتشه؟
‫هی، ساوا! آروم بگیر یکم فکر کن به کارهات!
‫نمیدونم این چه قدرتیه، ولی ‫قبل اینکه ازش استفاده کنه کارشو تموم میکنم!
‫بسه دیگه!
‫من هیچ حس دشمنی ازش نمیگیرم!
‫اول گوش کن ببین چی میگه.
‫مجبورم نکن هی تکرار کنم!
‫مهم نیست علیه کی هستیم، باید بجنگیم!
‫فقط یکیمون به آرزوش میرسه!
‫خفه شو...
‫همتون تظاهر میکنید که فقط شما دارید کار درست رو میکنید،
‫همتون با اون آرزویِ با ارزشتون!
‫خدا باید کسی باشه که به خواسته بقیه هم گوش میده!
‫شما ها به درد این کارا نمیخورید!
‫فکر کردی کی هستی؟!
‫هیچکسی به این پسر نمیرسه.
‫با این حال، من صدای یه آرزو میشنوم.
‫آرزوی یک نفر.
‫خدا، من کنار میکشیم.
‫نه، وایسا!
‫چیکار میکنی؟!
‫آرزوی من اشتباه بود؟
‫آدمایی که تو کارای مدرسه خوب بودن...
‫آدمایی که ورزشکار بودن...
‫آدمایی که خوشگل بودن...
‫آدمایی که شانسی پولدار بودن.
‫این افراد زندگی رو برای ماهایی که انتخاب نشدیم مثل جهنم میکنن.
‫این تقصیر من بود که، تنها راهی که میتونستم به ‫راهم ادامه بدم، قبول کردن ایده های پیچیده بود؟
‫هیچکسی جواب همچین سوالی رو نداره.
‫اگر خدا جوابمو نمیده، میخوام خودم ‫خدا بشم که از این اختلاف خلاص شم.
‫ولی در نهایت، هیچکس من رو قبول نمیکنه.
‫نمیتونم کسی رو برای کمک به خودم پیدا کنم.
‫بهم بگو، آرزوی من اشتباه بود؟
‫اشتباه نیست.
‫اشتباه نیست ولی...
‫برای مثال مریض بودن.
‫مرگ آنی، حادثه پیش بینی نشده، بدخواهی اجتناب ناپذیر.
‫اینا چیزهایی تو دنیا هستن، که مهم نیست چقدر تلاش کنی.
‫از لحظه ای که به دنیا میای با این نفرین ‫زندگی میکنی، و نمیتونی ‫ اون نفرین رو بشکنی.
‫نفرین؟
‫بله، نفرین.
‫ولی بعد اینکه این حقیقت رو قبول میکنن، دیگه نمیتونن پیشرفت کنن.
‫در آینده ای که از قبل تعیین شده، این فرد قطعا هدر میره.
‫برای همین مردُم چیزهای آرامش بخش میگن ‫ که از این بیهودگی منحرف بشن.
‫مثلا، "آرزوی تو برآورده میشه، به شرط اینکه تسلیم نشی."
‫یا، "در نهایت با تلاش زیاد موفق میشی."
‫یا، "مهم اینه که نهایت تلاشت رو کردی."
‫با این وجود...
‫به نظرت ارزش داره این دنیا به زندگی ادامه بده؟
‫متاسفانه، این دنیا تنها چیزیه که همه ازش میدونن.
‫همونطور که همچنان از مسیری که از پیش براشون تعیین شده، ‫ ‫به سمت آینده ای که نمیتونن انتخابی توش داشته باشن قدم میزنن.
‫میگن "قرار نبود اینجوری بشه"
‫دقیقا به کی دارن این حرف رو میزنن؟
‫ارزش این دنیا؟
‫یه آینده که نمیتونی انتخاب کنی؟
‫به این بزرگی که میکنیش نیست.
‫آ-آکیتسو...
‫واقعا اصلا نمیتونم...
‫اینجوری هم نیست که بگیم آرزوی زندگی خیلی خفنی داشتم...
‫ولی بابام میمیره، بعد ازونور مامانم سعی میکنه من رو بکشه...
‫بعد منم مشکل اعتماد پیدا میکنم بعد همه اینا...
‫به نظرت یکم نامنصفانه نیست؟
‫باعث میشه فکر کنم... که آیا این دنیا به درستی اشتباه زدایی شده؟
‫و اگر یه کار خیلی بد با یه دوستی ‫که موفق شدم بالاخره پیدا کنم کردم...
‫"همه سختی های خودشون رو دارن...
‫...همین زندگی رو جذاب میکنه"
‫آدمی میتونه این رو بگه که میتونی مشکلات خودش رو حل کنه.
‫ولی اونایی هم هستن که نمیتونن،
‫و میمیرن، و توسط کل دنیا فراموش میشن.
‫اون آدما اصلا به همچین چیزی فکر نمیکنن.
‫تو هم اینو میدونی، مگه نه، گورو؟
‫نه، من...
‫این حقیقت نداره.
‫هی دارم بهت میگم.
‫حلش میکنم.
‫اینا خیلی زیادیه برای من...
‫خیلی ترسیدی.
‫با اینکه یه آدم گنده ای خیلی شُلی.
‫زودباش برو.
‫بهت که گفتم، شوهرم امروز میاد خونه.
‫فقط یکم کافیه...
‫من فقط...
‫حلش میکنم.
‫قطعا اگر میدونستم این اتفاق قراره بیافته، بچه نمیخواستم!
‫آرزوی واقعیت یادت مونده؟
‫آره.
‫تمام این مدت فکر میکردم عجیبه.
‫که فقط من تنها کسی هستم که، با تمام وجودم آرزوی چیزی رو ندارم،
‫دقیقا چرا من انتخاب شدم؟
‫ولی مطمئنم که حتما، یکیو میخواستم، که من رو بخواد دوروبرش باشم.
‫یعنی اینکه، شاید هدف از به دنیا اومدنم همین باشه.
‫میخواستم یکی باشه که، آرزوش رو به من بسپاره.
‫نه فقط قولی که به آکیتسو دادم.
‫بلکه آرزوی ساوا-سان، و همه اونایی که دارن میجنگن.
‫میدونی به کسی که اینکار رو میکنه چی میگن؟
‫بهش میگن "خدا".
‫"هیچکسی چون خودش میخواسته به دنیا نیومده."
‫ولی فقط اون خوش شانس هایی که به دنیا اومدن میتونن ‫ همچین حرفی بزنن.
‫سرنوشت من بوده که به دنیا نیام.
‫فکر نمیکردم کسی قراره بیاد و نجاتم بده.
‫ولی اون برای من یه آرزو کرد.
‫"امیدوارم با خوشحالی به دنیا بیایند"
‫خدا حتی من رو نجات نداد، ولی از صمیم قلبش برای آینده من آرزو کرد!
‫صدامو میشنوی، گورو؟
‫فکر کنم نمیشنوی.
‫خیلی تلاش کردی، تا وقتی که تاوانی ‫که پس دادی ‫ باعث شد چیزی رو حس نکنی.
‫تا وقتی که همه در نهایت وجود تو رو فراموش کردن.
‫ببخشید که درمورد آرزو نمیتونستم بهت چیزی بگم.
‫تا آخر نمیتونیم باهم باشیم.
‫و شاید درونت دیگه چیزی از خودت باقی نمونده باشه،
‫ولی من قدرت نهایی تو میشم.
‫مرسی که بهم اهمیت دادی.
‫به لطف تو، میتونم با ناپدید شدنم، نیرویِ تو بشم.
‫میتونم با قدرت نهاییت کمکت کنم!
‫اوه، خیلی خب.
‫امیدوارم که ایندفعه واقعا همدیگه رو ببینیم.
‫میخوام با خوشحالی به دنیا بیام، و همون موقع تورو ببینم.
‫امیدوارم به واقعیت بپیونده.
‫درک میکنم.
‫مرسی، گورو.
‫مرسی که به آرزوم گوش دادی.
‫میخوام همه به آرزوشون برسن، محض رضای همه.
‫هی، آدما کمتر نشدن؟
‫داره انجامش میده؟
‫چی داره میشه؟
‫داره جذبشون میکنه یا چی؟!
‫این نیست!
‫حتی ظاهر کسی که اونجا بود رو یادم رفته!
‫این یعنی...
‫حالا اونا هیچوقت وجود نداشتن؟
‫لعنتی...
‫لعنتی، لعنتی!
‫این یارو اصلا معمولی نیست!
‫حالا چی؟ فرار کنیم؟!
‫فرار؟! کجا فرار کنیم؟!
‫چقدر بنظرت میتونیم دور بشیم؟!
‫به نظرت قدرتش محدودیتی داره؟!
‫پس چه غلطی بکنیم؟!
‫این چیه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫میتسوکو-سان! اینجا چیکار میکنی؟!
‫یکم تو اخبار قضیه داشت جالب میشد.
‫گفتم بیام یه سر بزنم اگه اشکالی نداره.
‫این چیه؟
‫داخل تلفن چیه؟
‫نمیدونم.
‫کاملا به فنا رفته.
‫یعنی میگی تمام این مدت داشتیم بدون اینکه بدونیم توش چیه ‫ داشتیم ازش استفاده میکردیم؟
‫این دیگه چه جنگیه؟!
‫این دیگه چه دنیاییه؟!
‫کی اینارو درست کرده؟! چرا درست کرده؟!
‫بسته بسته، از اینجا دور...
‫لعنتی!
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫آرزوی من متعلق به خودمه.
‫نمیذارم داشته باشیش.
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی!
‫چرا من؟!
‫اون سلیطه احمق!
‫اون هیچی نشده شکستم داد!
‫چرا باید منو میفرستاد یه همچین جایی؟!
‫لعنت به همه چی!
‫چرا روشن نمیشه؟!
‫اگر اینترنت نباشه روشن نمیشه؟
‫این یه جنگیه که تعیین میکنه کی خدا میشه.
‫حداقل وقتی اینترنت یا برق نیست یه کاری کنین کار کنه این لامصب!
‫گور باباش!
‫اگر میتونستم برق هارو راه بندازم ها...
‫میتونستم با دستگاه های ارتش یکم وَر برم که بیان نجاتم بدن!
‫لعنتی! لعنتی!
‫انگاری که تمام این مدت کف دست خدا بوده.
‫حادثه تروریستی مرموز اخیر
‫از انتشار اطلاعات نادرست به
‫نیروهای ویژه پلیس و رسانه،
‫به هک سیستم های کنترل سلاح های پهپاد و شلیک مستقیم در یک منطقه شهری،
‫و همچنین اختلال در کدام یک از سلاح های شیمیایی
‫باعث شد صدها نفر دچار توهم جمعی شوند.
‫حتی باور کردن این فاجعه بی‌سابقه سخت است.
‫ناتوانی دولت فعلی در اتخاذ هر نوع اقدام متقابل
‫واقعاً یک شکست کامل در توانایی مدیریت بحران آن است.
‫حزب من قصد دارد یک طرح عدم اعتماد ارائه کند،
‫و برای رسیدن به حکومتی تلاش کنیم که واقعاً خواست مردم را منعکس کند. ‫