‫هی، ریو.
‫این داستان رو شنیدی؟
‫فراتر از آسمون فضا وجود داره.
‫که توش تعداد زیادی ستاره وجود داره.
‫تعدادشون از تعداد دانه‌های شن داخل بیابون بیشتره،
‫و هر کدومشون می‌درخشن.
‫اما اگه تعداد زیادی از ستاره‌های درخشان وجود داشته باشه،
‫باز آسمون تاریکه.
‫میدونی چرا؟
‫مثلاً، بعضی از ستاره‌ها فکر می‌کنن چون ستاره‌های ‫زیاد دیگه‌ایی برای درخشیدن هستش، دیگه اونا نمی‌درخشن؟
‫ایدۀ جالبیه.
‫اما جوابی که بزرگ‌تر‌ها فکر می‌کنن کمی متفاوت هستش.
‫هنوز نور به ما نرسیده.
‫با اینکه هنوز زمان زیادی از آغاز جهان می‌گذره،
‫نور ستاره‌های دور هنوز به سیاره ما نرسیده.
‫نمی‌تونی اونارو ببینی، اما تموم تاریکی‌های آسمون شب
‫همه به ستاره‌های دور دست منتهی می‌شن.
‫اگه کسی باشه که نور تموم ستاره‌ها رو بتونه ببینه...
‫بی‌شک فقط خداست، کسی که تا ابد زنده‌ست.
‫همینطوره.
‫حیف که من کمتر از مردم عادی وقت دارم.
‫چیزی نیست!
‫آدم باهوشی هستی، حتی بابا باهوش‌تر از توئه!
‫حتماً راهی برای درمان بیماریت پیدا می‌کنه.
‫نه، شرط می‌بندم حتی یه کاری می‌کنه تا بتونیم تمومی ستاره‌ها رو ببینیم!
‫درست میگی.
‫اگه اینطور شد...
‫آره، خیلی عالی می‌شه.
‫هی، ببخشید که طول کشید.
‫باید گشنه باشید.
‫بریم غذا بخوریم.
‫باشه!
‫بیا، نی-سان؛ بریم.
‫Translator: NiMo-MDL
‫من اومدم، کیو!
‫قراره چه داستانی امروز برام‌ــ
‫جا خوردی.
‫یه دفعه رفتش.
‫راجع به برادرت، اون...
‫قراره برای مدت کوتاهی تو یه بیمارستانی دور افتاده‌ایی باشه.
‫اما نگران نباش، بهتر می‌شه و بزودی میاد خونه.
‫بعد اینکه تحقیقاتم کامل شد، می‌تونم یه درمان
‫درست حسابی رو کشف کنم که تا حالا کسی کشف نکرده.
‫زمان زیادی نمی‌بره.
‫تا اون موقع صبر می‌کنی؟
‫
‫اینجا چه خبره؟
‫چرا کد سیستم خودش داره رونویسی می‌شه؟!
‫و اصلاً این داده‌ها برای چیه؟
‫چرا داره همچین اطلاعاتی جمع‌آوری می‌شه؟
‫دنبال یه درمانم!
‫نیازی به افسون یا دعا ندارم!
‫حذف نویز از بیت های کوانتومی...
‫شاید بهتر باشه از معماری حافظه شروع کنم.
‫نه، این اشتباهه، واگرایی داره شکل می‌گیره.
‫این سلسله مراتب فوریه‌ست؟
‫باید تبدیل پایه گیت هادامارد رو دوباره بررسی کنم؟
‫چرا یه چرخش نگهانی بد؟
‫گفتی تا امتحان امروز بعدازظهر ثابته!
‫مسخره کردی!
‫خیلی طول کشید!
‫چی کار کنم؟
‫چی کار؟
‫تو انتخاب شدی.
‫لطفاً آرزوت رو ثبت کن.
‫آرزوم؟
‫تو انتخاب شدی.
‫لطفاً آرزوت رو ثبت کن.
‫تموم تاریکی‌های آسمون شب همه به ‫ستاره‌های دور دست منتهی می‌شن.
‫کجام؟
‫ببخشید، اونی-چان.
‫نتونستم پای قولی که به بابا دادم وایسم.
‫مطمئنم که اون الان تنهاست و داره گریه می‌کنه.
‫بخاطر همین باید سریع برگردم خونه.
‫می‌تونی با من بیایی، کیو؟
‫یه عالمه جا هستش که می‌خوام باهات برم!
‫یادته برام یه داستانی راجع به دریا تعریف کردی؟
‫مسیری که سالی یکبار از زیر آب نمایان می‌شه.
‫فکر می‌کنم خیلی خوب می‌شه اگه هردومون توش قدم بزنیم.
‫همچنین می‌خوام برم تو اون مزرعه و تموم شکوفه‌های اسطوخودوس رو ببینم.
‫شنیدم آبمیوه‌هایی همرنگ گل‌ها می‌فروشن.
‫یعنی گل‌ها چه مزه‌ایی دارن؟
‫مطمئناً مزه‌اش خوبه.
‫اما تو می‌خواستی واقعاً ستاره‌ها رو ببینی، نه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫قبلاً نتونستم بگم،
‫اما فکر می‌کنم اگه نتونیم کل ستاره‌ها ببینیم مشکلی پیش نمیاد.
‫مطمئنم اون ستاره‌هایی که نمی‌تونیم ببینیم خیلی زیبا هستن.
‫چون اونا تو آسمون تاریک می‌درخشن.
‫کاشکی می‌تونستم اونارو با تو ببینم، کیو، ‫مهم نیست چه نوعی باشن.
‫بخاطر همین...
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫تو انتخاب شدی.
‫لطفاً آرزوی خودتو ثبت کن.
‫بهم پسش بده...
‫نی-سان منو برگردون!
‫از دست تو، خیلی آدم لجبازی هستی.
‫می‌تونستی آرزوی بهتر از این داشته باشی.
‫خیلی بدجنسی.
‫دیگه نمی‌رم.
‫خوشحالت می‌کنم.
‫من تموم دنیایی که باعث ناراحتیت می‌شه رو از بین می‌برم.
‫می‌تونستم...
‫تموم دنیا رو بگردم و چیزی بهتر ‫از این رو نمی‌تونستم پیدا کنم.
‫چه خبره؟
‫رویا می‌دیدم؟
‫به دنیای موازی خوش اومدی.
‫جناب علیت، گورو-کون بودی؟
‫همونی که تو رویا بودی؟
‫مطمئنم بودم به این دنیا جهش می‌کنی.
‫حالا می‌تونیم باهم حرف بزنیم.
‫نمی‌تونم از این خوشحال‌تر باشم.
‫منظورت چیه؟
‫میرم سر اصل مطلب.
‫دوست داری تو ساختن دنیای جدید بهمون ملحق شی؟
‫ها؟
‫خواهرم ریو، کسی که پشت سرم خوابیده،
‫این قدرت رو داره که دنیای «اگه» رو به فعلیت تبدیل کنه.
‫چی می‌شد یه مرده زنده می‌شد؟
‫چه می‌شد که دنیایی وجود داشت که اتفاقی
‫یه فناوری ناشناخته توش توسعه یافته بود؟
‫چی می‌شد زمین به لطف یه شهاب سنگ به دنیای یخی تبدیل می‌شد؟
‫اون می‌تونه واقعیت‌های غیر قابل ‫وجودی رو مثل جهان موازی رو تحقق ببخشه.
‫صبر کن ببینم.
‫اون قدرت...
‫آره؛ خیلی شبیه قدرت توئه، مگه نه؟
‫اما در واقعیت، رو کاغذ شبیه هم هستن.
‫تنها چیزی که می‌تونه بسازه جهان‌های متناوب هستش.
‫و تو این دنیای موازی، می‌تونم هر پدیده رو با میل خودم کنترل کنم.
‫می‌تونم جهان‌های معتددی رو بهم ‫پیوند بدم، و اونا رو باهم همپوشانی کنم،
‫و در واقع، اونارو حذف کنم.
‫اما نمی‌تونم اونو با این قدرت نجات بدم.
‫حتی اگه بتونه به صورت موقت روی جهان‌های موازی تاثیر بذاره،
‫در نهایت به دنیای اصلی تعلق داره.
‫مهم نیست که چه قدر سعی کنم یه دنیای موازی ایده‌آل درست کنم،
‫نمی‌تونه تا ابد تو اینجا زندگی کنه.
‫نمی‌تونم اونو از زنجیر‌های دنیای اصلی آزاد کنم.
‫نه با این قدرت.
‫و این موقعی بود که تو رو کشف کردم.
‫قدرتت تو پیچوندن کامل قوانین جهان.
‫تو فقط تو مقیاس کوچیکی ازش استفاده می‌کنی،
‫اما بی‌شک قدرتت همونیه که ما دنبالشیم.
‫با قدرت تو، ما می‌تونیم
‫این دنیایی که برای ریو ناعادلانه بود رو به شکل صحیحی بپیچونیمش.
‫اینطوری، به جای اینکه منتظر نتیجه این نبردها بشیم
‫راحت می‌تونیم به دنیای ایده‌آلمون برسیم.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫اما نمی‌تونم باهاش کنار بیام.
‫خب، منم همینطور فکر کردم.
‫به سادگی فکر کردم که می‌تونم باهات صحبت کنم.
‫در وهله اول دلیلی برای همکاری با ما نداری.
‫و خب، گورو-کون.
‫قدرتت رو ازت می‌گیرم!
‫اوه؟ نمی‌تونی واضح ببینی؟
‫آها، قدرتت بهایی داره، نه؟
‫اما قرار نیست جلوی خودمو بگیرم!
‫می‌تونم به له کردنت ادامه بدم، یا تو تسلیم بهای قدرتت بشی.
‫هر دوش یکی نیست؟
‫اگه با ما همکاری می‌کردی خوب می‌شد.
‫اوه، می‌دونم چطوری لجبازی تو رو درمان کنم.
‫در ازای قدرتت، هرچی که تو این دنیای موازی می‌خوای بهت میدم.
‫عا، اون رفیقت که کشتیش؟
‫می‌تونه اون باشه.
‫می‌تونم تو کمترین زمان یکی مثل اون برات بیارم.
‫زخمام درمان نمی‌شن؟
‫که اینطور، که اینطور.
‫این الگو فوراً علیت رو تو محیط اطرافت تغییر میده.
‫چطوری؟
‫عا...
‫من فقط از یه دنیای موازی دیگه‌ایی اومدم.
‫دنیای موازی دیگه‌ایی؟
‫یعنی می‌گی، نمیشه تو رو کشت؟
‫اوه، نه، اون روی من کاملاً مرده.
‫پس... تو برای زندگی خودت ارزش قائل نیستی؟
‫نه، نیستم.
‫عا، ترسیدی؟
‫الان ترسیدی.
‫می‌خوام ترس رو از اینا دنیا دور کنم.
‫می‌خوام دنیایی رو درک کنم که چیزی باعث آزارش نشه.
‫می‌تونی چیزی تو درونت پیدا کنی تا بهمون کمک کنه؟
‫این دنیایی هستش که خواهرت می‌خواست؟
‫میگم نمی‌خوام دنیایی باشه که توش ناعدالتی باشه.
‫اوه، جدی؟
‫تو دنیایی پر از بی‌عدالتی وحشتناک،
‫با آدمای خوب زیادی آشنا شدم.
‫اگه چیزی جز شادی وجود نداشت، مطمئنم ‫هیچوقت نمی‌تونستم پیداشون کنم.
‫اشتیاق ناگهانی برای یه سخنرانی زیبا؟
‫منظورم اینه که،
‫به چشمای اون نگاه کن و باهاش حرف بزن!
‫نکن!
‫کیو؟
‫چرا چشمام یهو...
‫می‌تونی ببینی؟
‫کیو!
‫چرا اینطور شدی؟!
‫کجاییم؟!
‫نه...
‫بخاطر اینه که می‌تونی ببینی؟
‫چه خبره؟!
‫اونا کی ان؟!
‫صدمه دیدی؟
‫خوبی؟
‫بهش دست نزن!
‫چی بود دیگه؟!
‫بسه!
‫اونا قاتلن!
‫تقصیر اون نیست‌ــ
‫هیچ حسی ندارم.
‫یکی کمکش کنه.
‫ایو-چان.
‫ببخشید؛ به لطف قدرتم، دیگه نمی‌تونم حرکت کنم.
‫تقصیر...
‫تقصیر اون دختر نیست.
‫کمکش کن!
‫چی داری می‌گی؟
‫تو کی هستی؟
‫ایو-چان؟
‫من کی ام؟
‫منم، گورو.
‫مظلوم‌بازی در نیار!
‫تو این بلاها رو سر این شهر آوردی، نه؟
‫ای وای.
‫اینم بخشی از بهاشه؟
‫بلند شو! بلند شو!
‫بگیریدش!
‫بهت نشون می‌دیم!