‫آقای کلاغ
‫بهم بگو که چرا می‌خوای
‫بری...
‫اگه بخوای به کلاغ‌ها غذا بدی، ‫باعث می‌شی که صاحب مغازه ناراحت شه.
‫میکی پییو-سان!
‫کارت رو تموم کردی؟
‫آره، خیلی خستم!
‫ما هم درست مثل این«جغد‌های شب»
‫تا این موقع بیرونیم، ها؟
‫اینطور نیست.
‫اونا خیلی سحر خیزن!
‫و برعکس ما، اونا خیلی آشغال و سالمن.
‫مگه نه؟
‫باحاله!
‫اگه منم بال داشتم،
‫می‌تونستم هرجایی که می‌خواستم برم!
‫حس می‌کنم یک روزی یه جفت بال بدست میاری، میت-چان.
‫جدی؟!
‫خب، وقتی اینطور شد، ‫تو رو هرجایی که بخوای می‌برم.
‫روت حساب می‌کنم.
‫Translator: NiMo-MDL
‫فعلاً فکر کنم،
‫برای آشنایی باید صبر کنیم.
‫گمونم اول باید با نابود کردن اون پهپاد‌ها شروع کنیم.
‫کسی اینجا می‌تونه از فاصله دور مبارزه کنه؟
‫حتی یکی‌تون هم نمی‌تونه؟
‫آخه، بین این همه کاندید تو اینجا...
‫ببخشید؛ قدرتم زیاد بدرد مبارزه کردن نمی‌خوره.
‫حتی اگه بتونم به اونجا برم، بعدش اگه از ارتفاع بیوفتم صدمه می‌بینم.
‫قدرتم زیاد برای اهداف غیر آلی بدرد بخور نیست.
‫شاید بتونم کاری کنم.
‫بهایی که باید بابتش بپردازی ارزشش رو نداره.
‫می‌دونی، هنوز سعی نکردم از قدرتم استفاده کنم.
‫نمی‌دونم چطوریه.
‫هــــا؟!
‫گمونم فرار کردن تنها گزینۀ ماست.
‫ممکنه که افراد تحت تعقیب باشیم،
‫اما بعید می‌دونم ما رو درجا با اسلحه بکشن.
‫همه‌تون پناه بگیرید!
‫چه خبره؟!
‫اونا برای شلیک به مجوز نیاز ندارن؟
‫چرا باید پهپاد‌های هک شده قوانین رو رعایت کنن؟!
‫چی کار کنیم؟!
‫الان اینجا تخریب می‌شه!
‫من حکم سپر رو بازی می‌کنم!
‫ایول، ایو-چان!
‫اما زیاد دووم نمیاره!
‫بد تو تله افتادیم.
‫کسی کاری نمی‌تونه کنه؟!
‫گفتنش آسونه...
‫هی!
‫نمی‌تونی از قدرتت استفاده کنی و ‫مارو به جایی که کیتا هستش ببری؟!
‫چی، ببری؟!
‫عالیه! بهش می‌گن علم دانایی!
‫خب، اگه نتونم کاملاً یه در رو تصور کنم، ‫ممکن هستش که مارو به جایی ببره که خودمون ندونیم.
‫در؟
‫مثل این می‌مونه وقتی تلویزیون نگاه ‫می‌کنی یهو همون تلویزیون به در تبدیل شه.
‫دیگه چیزی نمونده!
‫عجله کنید!
‫هرجا که شد بریم! نمی‌تونی الان ما رو از این مخمصه دور کنی؟!
‫با-باشه.
‫یه جای دیگه...
‫مثلاً هوکایدو؟
‫چطوری تصورش کنم.
‫دیگه توان ندارم!
‫هرجا شد! فقط بدو!
‫باشه!
‫مرکوریوس؟
‫ببخشید، شاید خراب کاری کردم.
‫تموم ژاپن رو دارم می‌بینم.
‫اما هیچ اثری ازشون نیست.
‫حوصله سر بره.
‫هی، میکی پییو-چان.
‫دوست مزخرفت داشت درباره یه بازی بزرگ حرف می‌زد، اما مثل اینکه مرده.
‫می‌دونی؟
‫بیخیال.
‫خودت داری ضد حال می‌زنی.
‫می‌دونی، دارم باهات حرف می‌زنم.
‫وقتی انقدر بهت نزدیکم، سودش چیه که منو نادیده می‌گیری؟
‫ماها انسانیم.
‫اما وقتی نتونیم باهم ارتباط برقرار کنیم، همه چی تموم می‌شه، مگه نه؟
‫این دوست توئه که فضولی کرده،
‫پس اگه سعی کنم بکشمش،
‫به این معنی نیست که زانوی غم بغل بگیری.
‫در رابطه به این موضوع، وقتی نوبتش رسید، اونو درگیر کردی.
‫به عبارتی،‌ میشه گفت که تقصیر تو بود که اون مرد.
‫فکر کردن راجع بهش چطوره؟
‫خب، بیخیال.
‫به هر حال، من در مقابل اونا برنده شدم.
‫دوباره نشون داد که من شخص حقیقی هستم.
‫مگه نه؟
‫دست از این کارای عجیب و غریبت بردار.
‫لطفاً با من بیا سر قرار!
‫ای بابا.
‫توجیه خوبی برای حرف نزدن نیست.
‫خب، تا سه دقیقه دیگه توسط من کشته میشی.
‫آخرین محبت دوست پسر داشتن رو به تو میدم،
‫و اگه می‌خوای جواب نه بدی، پس تنها بمیر.
‫نمی‌دونم که کجا غیبت زد، اما اگه تنها ‫کاری که بلدی فرار کردنه، نمی‌تونی برنده بشی.
‫البته، انقدری هم احمق نیستم که دری به روی تو باز کنم.
‫چه عجیب.
‫بله، چی شده؟
‫سرم شلوغه، پس میرم.
‫لطفاً صبر کن!
‫اشتباه فکر می‌کنید! در واقع، من...
‫ایده‌ایی که اون روزی بهش اشاره کردی.
‫بیشتر بهش فکر کردم.
‫و بنظرم معرکه‌ست!
‫انقدری که وقتی بهش فکر می‌کنم که ‫چرا اون روزی درکش نکردم، خجالت می‌کشم.
‫خب، خب!
‫بالاخره سر عقل اومدی، ها!
‫بله!
‫و همچنین...
‫رفتم و ایدۀ شما رو تو قسمت این هفته اعمال کردم.
‫دوست دارم که شما بخونیدش!
‫یادته که گفتی چطوری لیا-چان رو دوست داری؟
‫اینبار اونو خیلی زیبا کشیدم.
‫یه لحظه وایسا.
‫یکم پیش رسید.
‫اینجاست.
‫ایول، داستان چه سریع به اوج خودش رسید!
‫اون حرکت خاص رو نگاه!
‫فقط باید یکبار ازش استفاده کنه تا شکستش بده!
‫واقعاً کارت رو بلدیا!
‫درباره کشیدن این قسمت خیلی سخت روش کار کردم.
‫دوست دارم نظرت رو درباره قسمت بعدی بشنوم!
‫لطفاً هولم نکن.
‫اوه، اوضاع داره به همین شکل پیش میره...
‫یعنی باعث خارج شدن قهرمان می‌شه؟
‫
‫ظاهرش رو نگاه.
‫به عنوان یه ناول خیلی عجیبه.
‫ها؟ ها؟!
‫اینجا چه خبره؟
‫اومدم بیرون.
‫میت-چات!
‫چطوری...
‫چطوری اومدی اینجا؟!
‫مدتی بود که به یکی مشت نزده بودم.
‫ببخشید که طول کشید.
‫پشمات ریخت؟
‫نه.
‫مطمئن بودم که میایی.
‫این چیه؟
‫اینجا چه خبره؟!
‫وقتی که طناب برسه، من می‌میرم!
‫آخ...
‫کجاییم؟
‫ببخشید، آخرش مجله‌ایی که روش پا گذاشتم رو تصور کردم،
‫پس حس می‌کنم این دری هستش که باز شده.
‫اما کجاییم؟
‫این دیگه چطور قدرتیه؟
‫ها؟ بقیه کجان؟
‫شاید به یه جای دیگه رفتن.
‫اما گمونم مشکلی نیست.
‫احیاناً شماها روی کسی نیستید؟
‫شماها دیگه کی هستید؟!
‫یهو وارد خونم شدید.
‫میرم به پلیس زنگ بزنم.
‫یا اگه هم بزنگم...
‫کسی حرفمو باور نمی‌کنه.
‫دیگه بسمه.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫چی شده، آقا؟
‫مستی؟
‫شما... چوکوبو-سنسه هستید؟
‫من فوتانا ایو هستم؛ نمایش اجرا می‌کنم.
‫توی یه برنامه‌ایی همدیگه رو دیدیم.
‫اوه، شمایید؛ بابت تموم کارایی که کردی ممنونم.
‫شماها دوستای فوتانا-سان هستید؟
‫چوکوبو؟
‫خودتی؟
‫چیه، معروفه؟
‫اون خالق یه مانگای معروفه!
‫خب، چی شد که اومدید اینجا؟
‫خب...
‫توضیح دادنش کمی سخته.
‫راجع به اخباره؟
‫درباره تروریست بودن ما؟!
‫نه، نه، نه! اینطور نیست!
‫اون...
‫فکر نمی‌کنم...
‫فکر نکنم حتی اگه توضیح بدم حرفمو باور کنید.
‫اما تموم چیزایی که تو اخبار میگن واقعیت ندارن.
‫اصلاً همچین کاری نکردم.
‫انگار دنیام وارونه شده.
‫درباره ما حرف نمی‌زنه؟
‫گمونم نکنم.
‫این یارو مشکلات جدی داره.
‫نمی‌تونم باور کنم که کسی چنین قدرت عجیب و غریبی داشته باشه.
‫یه اخبار دروغین؟
‫میشه راجع بهش بهمون بیشتر بگی؟
‫پس اونم تو رو تهدید کرده؟
‫بله.
‫وقتی برای اولین بار بهم پیام داد، بهش توجه نکردم،
‫فکر کردم فقط یه مزاحم معمولیه.
‫بعدش یهو یه خبر بی‌اساس پخش شد.
‫وقتی که سردرگم بودم، بهم پیام داد:
‫«اگه می‌خوای شهرتت رو نجات بدی،
‫باید ایده‌های منو تو مانگات بکشی.»
‫وحشتناکه.
‫وقتی که قدرتش رو بدست اورد،
‫اشتباه فکر کرده که همه چی طبق خواسته‌هاش پیش میره.
‫اما اینطور نیست.
‫برای من، این داستانی که می‌کشم، ‫حکم یه همکاری رو داره که کنارم مبارزه کرده.
‫آخرین چیزی که می‌خواستم این بود که ‫یکی مثل اون این داستان رو خراب کنه.
‫اما همونطوری که می‌بینید، این بلایی ‫هستش که وقتی مقابلش وایسادم سرم اومد.
‫همونطور که می‌خواستش، الان یه جنایت کارم.
‫نمی‌دونم دلایلش چیه، اما قدرت ترسناکی داره.
‫قدرت نهایی دروغ.
‫به عبارتی، این انتهای دیگه طیف قدرت ‫توئه که باعث برهم زدن حقیقت می‌شه.
‫برای الان، هیچ نقطه ضعفی نمی‌بینم که بشه شکستش بدیم.
‫لال، نمی‌تونستی با قدرت کاری کنی؟
‫حتی اگه بشه از سوترای احمق استفاده کنی، ‫هدف به طور کافی معلوم نیست.
‫اگه مراقب نباشی، ممکنه بهایی که بابتش می‌پردازی
‫اصلاً ارزشش رو نداشته باشه.
‫کیتا یکی از طرفداران پر و پا قرص کودکان شگفت انیگزه؟
‫دیگه زیاد مطمئن نیستم.
‫حالا که درخواستش رو رد کردم، ‫شاید دیگه باهاش حال نکنه.
‫من شک دارم.
‫بعد اینکه باهاش تلفنی صحبت کردیم...
‫"راههای شیطانی تو هرگز بر پیوند من با دوستانم غلبه نخواهد کرد!"
‫اینو گفت.
‫همچین گفت؟
‫حتی بعد اینکه سنسه درخواستش رو رد کرد،
‫هنوز ادای شخصیت‌های کودکان شگفت انگیز رو در میاره.
‫اگه من بودم، هیچوقت ادای داستانی که ازش بدم میومد رو در نمیوردم.
‫شاید عجیب برسه، اما کیتا هنوز داستانت رو دوست داره.
‫مطمئنم هنوز از خوندن مانگات لذت میبره.
‫صفحه‌ایی رو باز می‌کنه...
‫میتسوکو سان، کاری هست که بتونی انجامش بدی؟
‫پیشنهاد این موضوع برام دردناکه، ‫اما چوکوبو-سنسه شاید بتونه با کیتا تماس بگیره،
‫و ترغیبش کنه که قسمت این هفته رو بخونه.
‫وقتی که صفحه‌ایی رو ورق زد، میتسوکو سان ‫می‌تونه از طریق مانگا بره اونجا.
‫یا همچین چیزی.
‫قبلاً تو تلویزیون رفتم.
‫اما نمی‌دونم روی مانگا کار می‌کنه یا نه.
‫ایدۀ مسخره‌ایه، ‫اما امتحانش ضرر نداره.
‫شاید.
‫پس انجامش بدیم!
‫ببخشید، اما مطمئن نیستم همچین کاری کنم.
‫و هنوز یه مشکلی هست.
‫چیه؟
‫قرار نبود تو این هفته قسمتی منتشر شه.
‫پس میگی نمیشه کاریش کرد؟!
‫ای بابا.
‫زیاد وقت نداریم، چی کار کنیم؟
‫تا زمانی که کودکان شگفت انگیز تو ‫جدول این هفته باشه، میشه کاریش کرد، نه؟
‫خب...
‫گمونم آره.
‫هی، نگو که می‌خوای همچین کاری کنی.
‫نه اصلا.
‫اما اگه بتونیم یه دشمن قوی رو شکست بدیم، به نفع ما تموم نمیشه؟
‫حالا شد یه چیزی.
‫چیه؟ چه خبره؟
‫وقت برای توضیحش ندارم، پس خودم دست به کار میشم.
‫می‌خوام از قدرتم استفاده کنم تا دوباره کودکان شگفت انگیز رو به جدول پخش این هفته برگردونم.
‫دوباره؟!
‫می‌تونی؟!
‫مثل یه خدا می‌مونه!
‫خودم می‌دونم.
‫اون کسی که قراره خدا شه.
‫پس به نفعتونه که بچه‌های خوبی باشید!
‫لازم نکرده کلاس بذاری!
‫باشه، باشه.
‫خب، شروع کنیم.
‫تاریخ زشت، برادر بزرگ‌تر می‌شود.
‫درحالی که داستان عجیبی بنظر نمی‌رسه.
‫بنگرید نکوهش، بازپخت، سنگ زنی.
‫ادغام به حرف‌های بیهودۀ خودسرانه!
‫چی بود...؟
‫گمونم اوکی شد.
‫چکش کن!
‫نیازی نیست.
‫یادمه.
‫قطعاً این قسمت رو تغییر دادم.
‫ایول!
‫واقعاً فوق انسانی بود!
‫هی، بسه!
‫داری چی کار می‌کنی؟!
‫زیاد وقت نداریم!
‫اوه، راست میگی.
‫بعداً ازت یه تشکر ویژه می‌کنم.
‫
‫خب.
‫وقت رفتن تو مانگاست.
‫می‌دونم که خیلی سخت کار کردی.
‫ببخشید که مجبور شدی چیزای عجیب و غریبی بکشی.
‫راستش بابت تمومی این اتفاق‌ها گیج شدم.
‫اما انگار برای اولین باره که کنار شخصیت‌هام مبارزه کردم.
‫لطفاً از طرف منم ادبش کن.
‫مرکوریوس!
‫پس اینطوری موفق شدیم تو رو پیدا کنیم.
‫گمونم الان می‌شه گفت که تیم ما تو این بازی برنده شد.
‫چــی.
‫هیچوقت درباره اینکه وقتی برنده ‫شدیم باید چی کار کنی حرف نزدیم.
‫صبر کن!
‫یه لحظه دندون به جیگر بذار!
‫شکستم دادی؟! ها؟!
‫بیشتر شبیه این می‌مونه گروهی اذیتم کرده باشید!
‫خجالت نمی‌کشی؟!
‫و به چی فکر می‌کنی؟!
‫آوردن احساسات نسبت به این موضوع، راجع به دوستات حرف زدن...
‫اصلاً بنظرت میشه گفت مبارزه؟!
‫داریم درباره خدا شدن حرف می‌زنیم!
‫این یه مبارزه برای انتخاب شدن یه خدا و اداره کل جهانه!
‫اصلاً تا به حال راجع بهش فکر کردی؟!
‫اصلاً برای چی مبارزه می‌کنی؟!
‫اصلاً واقعاً می‌خوای خدا شی؟!
‫کی، من؟
‫گمونم اگه می‌خواستم خدا بشم، خدای آسودگی می‌شدم.
‫اصلاً می‌رفتم هرچی خستگی هست رو از بین می‌بردم!
‫داری چی‌ــ
‫به هر حال.
‫قراره تموم مزخرفاتی که درست کردی رو از بین ببری.
‫عمراً این کارو کنم...
‫از بین ببرش.
‫به نفعته.
‫یادم نمیره.
‫این تحقیر رو!
‫میکی پییو.
‫یادته بهت گفتم اگه بریم سفر دوست داری کجا بریم؟
‫ها؟
‫کاری که خواستی رو انجام دادم!
‫چرا داری از قدرتت استفاده می‌کنی؟!
‫بذار فکر کنم.
‫دوست دارم شفق قطبی توی قطب جنوب رو ببینم.
‫آفرین!
‫خیلی خب.
‫بخاطر ما برو سر بزن.
‫لعنت بهت‌ــ
‫مرکوریوس!
‫خب، اینم از این.
‫بریم؟
‫اوهوم.
‫پس در نهایت اون باختش.
‫ناامید کننده‌ست.
‫بنظرم وقتشه که خودم تمومش کنم.
‫هیچوقت فکرشو نمی‌کردم که به چنین دشمن قوی برخورد کنم.
‫زندگی پر از چیزای پشم ریزونه.