‫صبح بخیـــــــــــر!
‫پسرم!
‫وقت صبحانه‌اس.
‫نمی‌خوام.
‫پسرم؟
‫تمومش کن!
‫چرا یهویی ویولنت رو می‌کشی بیرون؟!
‫ویولن استرادی واریوس، ویولنی که توسط استرادیواری ‫و فرزندانش ساخته شده باشه.
‫واسه این مراسم خیلی زوده!
‫فکر کردم یکم موسیقی گوش‌نواز ‫بتونه از اونجا بیارتت بیرون.
‫فکر کردی همینجوری گول یه حیله ‫عتیقه افسانه‌ای رو می‌خورم؟!
‫فقط برو دست از سرم بردار!
‫عه؟
‫امروز از اتاقم بیرون نمیام!
‫دیعاغیر گردوجا دگینواخا وضعیت
‫شرایط آشفته پسر محصور شده
‫translator: Loca
‫Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫«شرایط آشفته پسر محصور شده.»
‫که اینطور.
‫اگه دیگه هیچ‌ وقت نیاد بیرون چی؟
‫دلش پریشونه؟!
‫داری زیادی شلوغش می‌کنی عمو.
‫مطمئنم عین همیشه‌اش داره لوس بازی درمیاره.
‫هی، ما قرار خرید داشتیم! ‫من حتی دنبالت هم اومدم!
‫در اون مورد شرمنده‌ام، ‫ولی امروز واقعاً دلم نمی‌خواد بیام!
‫چرا؟
‫تمام بدنت تبدیل به کون شده؟
‫بدقواره!! ‫مرد کونی
‫مرد کونی بدقواره!
‫اگه اینجوری شده بود می‌گفتم «تمام عمر» ‫نمیام بیرون نه «امروز»!
‫اصلاً از کجا همچین چیزی به فکرت رسید؟!
‫چند وقت پیش با چندتا پری که ‫اون شکلی بودن دوست شدم.
‫سوییت چیکز و هیپ.
‫با کیا داری معاشرت می‌کنی؟!
‫این فرصتمونه، ویولا-چان!
‫با کنجکاو کردنش از اونجا بکشونش بیرون!
‫راست می‌گی! خیلی باهوشیا عمو!
‫می‌خوای در مورد اینکه با کی معاشرت می‌کنم بدونی؟
‫ها؟ عـ-عام، نه واقعاً.
‫راستش رو بخوای اخیراً فهمیدم ‫که پدر و مادر مامان خواهر و برادرن.
‫بیا در این مورد حرف نزنیم!
‫بیخیال دیگه، می‌دونم در مورد بقیه داستان کنجکاوی!
‫اگه می‌خوای بیشتر بشنوی، بیا بیرون!
‫نه، بهم نگو! من می‌ترسم!
‫می‌دونم که می‌خوای!
‫نتیجه برعکس داد...
‫ تو رو به خدا بکش بیرون!
‫ای بابا، من حتی برای صبحانه تست فرانسوی ‫با کلی خامه درست کردم!
‫خـ-خوب به نظر میاد...
‫ای داد، من حتی یه آلبوم از مامان آوردم!
‫اینو واقعاً نمی‌تونم درک کنم.
‫نمی‌خوای ببینیش؟!
‫فقط باهام حرف بزن لطفاً.
‫هعی. تو خیلی بدخلقی.
‫اون موقع‌ها...
‫زودباش!
‫اوف...
‫...تو همیشه دنبالم می‌اومدی، و این خیلی بامزه بود.
‫ساکت شو! در مورد گذشته حرف نزن!
‫حالت خوبه؟
‫حالا رفتی تو مرحله سرکشی ‫و لپ‌های کونت داره به شیش قسمت تقسیم می‌شه...
‫نون قلمبه‌ای
‫حرف کون رو هم بیخیال شو!
‫هوی! نباید به دوستت بگی «ساکت شو»!
‫عیب نداره. من با این چیزها ناراحت نمی‌شم... ‫یه عمره که می‌شناسمش.
‫ما از یه ممه شیر خوردیم!
‫به زبون نیار!
‫ببخشید که برات دردسر درست کردم.
‫به هیچ کدوم از حرف‌های من گوش نمی‌ده.
‫خب، تو به سختی عصبانی می‌شی.
‫من مسئولیت لوس کردنش رو به عهده می‌گیرم.
‫سرم رو نمی‌تونم بهت بدم ولی ‫نوک ممه‌هام رو با خودت ببر!
‫چرا؟
‫خب، هیولاهایی هستن که تو پیچوندن ‫نوک ممه تخصص دارن، ولی...
‫هستن؟!
‫چـــــرخــــش!
‫ما تو جهنمیم؟
‫دلم برای عمو می‌سوزه پس سر یا ‫نوک ممه‌هاش رو نمی‌گیرم.
‫از اونجایی که یه جادوگرم، ‫این قضیه رو خیلی سریع با جادو حل می‌کنم!
‫اوه، امیدبخش به نظر میاد!
‫برو ببینم، جادوی بازگشایی!
‫از اون طرف درو بسته.
‫حالا دیگه جادو بی‌فایده‌اس...
‫آه، دیگه به اینجام رسیده!
‫اگه آتیشش بزنم مجبور می‌شه بیاد بیرون.
‫گزینه‌های دیگه‌ای هم هستن!
‫ولی اگه خاله لیرا بفهمه قضیه رو در اسرع وقت، ‫حل می‌کنه، اونم نه به خوبی،
‫پس دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره.
‫خشونت تنها راه حله؟!
‫از تو خواستم حلش کنی چون وقتی ‫آسیب می‌بینه احساس بدی پیدا می‌کنم!
‫گفتنش از انجام دادنش آسون‌تره...
‫من هیچ وقت سر تعظیم جلوی اون عفریته پیر فرود نمیارم!
‫دیدی؟ همین الان خودشو بدبخت کرد.
‫راستی، خاله لیرا کجاست؟
‫رفت بازار. ‫هر لحظه ممکنه برگرده.
‫پس خیلی وقت نداریم.
‫حداقل بهمون بگو چرا! چی شده؟
‫نمی‌خوام بگم.
‫«خشونت» رو ترجیح می‌دی یا «آمیز»؟
‫ویولا-چان، آروم باش!
‫زور گفتن به آدم‌ها خوب نیست.
‫داستان «باد شمالی و خورشید» رو یادت میاد؟
‫همونی که مسابقه گذاشته بودن تا ‫کاری کنن مسافر کتش رو در بیاره؟
‫دقیقاً!
‫باد شمالی سعی کرد تا با زور درش بیاره و شکست خورد.
‫ولی خورشید بهش تابید، آروم اما حتمی ‫ترغیبش کرد تا درش بیاره.
‫فهمیدم! می‌کشیمش بیرون!
‫درسش رو فهمیدی؟
‫تابش!
‫خیلی داغه!
‫داغه! داغه! داغه!
‫داری از زور استفاده می‌کنی!
‫ویولا-چان، با ملایمت لطفاً!
‫خیلی‌خب. فینیکس!
‫اطاعت.
‫می‌تونی صدام رو بشنوی، بچه انسان؟
‫د-دیگه چیه؟
‫بهم زدن قرار لحظه آخری، بدون اینکه ‫دلیلش رو بگی کار خوبی نیست.
‫به قول معروف، «ادب و احترام، حتی ‫بین دوستان هم مهمه».
‫به نظرت ما نباید بین دوستامون بیشتر ‫به آداب معاشرت اهمیت بدیم؟
‫بله قربان.
‫می‌تونی به این لحظه و انتخابی که کردی افتخار کنی؟
‫نه قربان.
‫خیلی متاسفم. حتی الانم از گفتن ‫دلیلش خیلی ناراحتم،
‫چون یه دلیل خیلی احمقانه‌اس.
‫نمی‌تونستم بهت بگم چون می‌ترسیدم بهم بخندی.
‫معلومه که نمی‌خندم!
‫هرچیزی که نگرانت کرده، اونقدر جدی بوده که ‫باعث بشه گوشه گیری کنی.
‫اگه کسی بهت بخنده، من دهنشو سرویس می‌کنم.
‫ما دوست دوران بچگی هستیم مگه نه؟ ‫همه چیز رو بهم بگو!
‫درسته. من اشتباه می‌کردم!
‫خب؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫اهوم. موضوع اینه که...
‫نمی‌تونم موهای بهم ریخته‌ام رو درست کنم.
‫من اومدم!
‫بیا بیرون بچه عوضی!
‫خوبه، هیچ‌کس بهم نخندید!
‫ولی لیرا-سان سرویست کرد. می‌دونم.
‫ولی چرا واسه همچین چیزهای کوچیکی نگران می‌شی؟
‫باید با ویولا-چان می‌رفتی بیرون.
‫برای همینه دیگه.
‫نه! اشتباه برداشت نکن! ‫برای من یه موضوع زیبایی شناختی‌ـه!
‫به حرف من گوش کن! و اون قیافه رو نگیر!
‫دارم بهت می‌گم اشتباه می‌کنی!
‫ویولا؟
‫عه؟
‫شاید تو اتاقشه؟
‫ویولا؟
‫ها؟
‫کم پیش میاد ببینم داری معجون‌ها رو قاطی می‌کنی. ‫چی داری درست می‌کنی؟
‫یه معجون واسه درست کردن مو.
‫خیلی نازه!
‫خیلی خوشحالم که سالم به دنیا اومد.
‫از همه خیلی ممنونم.
‫فرزند گیتا به سلامت از تخم بیرون اومد.
‫خیلی‌خب، بیاید بریم اونجا تا روحیه‌امون رو تقویت کنیم!
‫می‌تونم نازش کنم؟
‫«بریم»؟ کجا؟
‫البته.
‫پارک دیگه، پس کجا؟ ‫اولین حضورش در جامعه‌اس.
‫وضعیت پارک عمومی، قلب در برابر زبان
‫«وضعیت پارک عمومی قلب در برابر زبان»!
‫و هر شب دیر میاد خونه!
‫زودباش!
‫زود می‌باشم!
‫اینجا یه مکان برای دور هم جمع شدن مامان‌ها هم هست،
‫برای همین ملاقات با آدم‌ها در اینجا ‫شبکه پشتیبانیتون رو می‌سازه.
‫منطقی‌ـه.
‫اِوا!
‫ای وای من!
‫ای وای، حس کردم یه آدم دهاتی همین نزدیکیاس...
‫و تو اینجا تشریف داری لیرا!
‫لیدی.
‫اون کیه؟
‫نمی‌دونم...
‫یه زن شرور که هر فرصتی گیرش بیاد با من دعوا راه میندازه.
‫سال‌ها پیش به خاطر شغل شوهرش نقل مکان کرد،
‫ولی اخیراً برگشته.
‫تو انقدر گنده‌ای که ما چه بخوایم ‫چه نخوایم متوجه‌ات می‌شیم.
‫عا، باید بگم من نمی‌خواستم متوجه حضورت بشم.
‫اون آدمایی که پشتت هستن دوستاتن؟ ‫چرا معرفیشون نمی‌کنی؟
‫نه ممنون! دقیقاً با من چیکار داری؟
‫عا عزیزم، اگه کاری نداشته باشم ‫اجازه ندارم باهات حرف بزنم؟
‫دوباره گند زدم!
‫لیدی
‫شخصیت: تسوندره
‫سن: ۴۰
‫من خیلی احمقم! چرا هیچ‌وقت نمی‌تونم ‫احساسات واقعیم رو به لیرا بگم؟
‫حقیقت اینه... حقیقت اینه که...
‫«شخصیت دستوری و بدن قدرتمند تو فوق‌العاده‌اس!»
‫درخشش!
‫این چیزی‌ـه که می‌خواستم بگم!
‫از وقتی بچه بودیم همین شکلی بوده.
‫عه، لیرا-سان!
‫هان؟
‫لباس‌هات کاملاً مناسب یه دختر دهاتی‌ـه.
‫چی گفتی؟!
‫ترجمه: بهت میان.
‫چرا؟! حالا که برگشتم به شهرم،
‫این دفعه می‌خوام باهاش دوست بشم!
‫هرچند، شایعات می‌گن،
‫که اون سه نفری که پشتشن دوست‌های صمیمی لیرا هستن.
‫بخصوص اون جادوگر کوچولو.
‫عنوان «بهترین دوست» رو تسلیم اون نمی‌کنم!
‫حیح!
‫مـ-مـ-موضوع چیه؟
‫نسبت به مامان کینه احساس کردم.
‫شـ-شاید توهم زدی؟
‫برای اینا وقت ندارم. بریم ملت!
‫اه، وایسا...نرو...وایسا...
‫چی؟! اگه چیزی می‌خوای بگی، بریزش بیرون.
‫من...عام...اه...
‫جون بکن!
‫تـ-تویی که اونجایی!
‫امروز اولین حضورت در پارک عمومی‌ـه؟
‫مـ-من؟ آم، آره...
‫بیاید یک نبرد اولین حضور در پارک داشته باشیم!
‫چی دارم تفت می‌دم؟!
‫بر حسب اتفاق،
‫دوست من توری-سان هم امروز اولین تجربه حضورشه!
‫عه؟
‫چطوره بگیم کسی که بیشتر با مردم گرم بگیره می‌بره؟
‫حالا به نظر میاد لای منگنه گیر کرده. ‫شرمنده‌ام توری-سان!
‫ناموساً؟ البته که ما رقابت احمقانه‌ی تو رو انجام نمی‌دیم.
‫خداروشکر نمی‌خواد!
‫حالا موضوع رو عوض می‌کنم...
‫عا، می‌بینم که اونقدر عاقلید که تو مبارزه‌ای که ‫نمی‌تونید ببرید نجنگید!
‫کاش تو دهنم سنگ فرو می‌کردم!
‫اوهو، باشه قبوله! و بازنده‌ها مادام‌العمر ‫از اومدن به این پارک محروم می‌شن!
‫چه ببرم چه ببازم تو جهنم می‌پوسم!
‫خیلی‌خب، یک ساعت دیگه اینجا جمع می‌شیم.
‫معلومه که می‌شیم! آماده شو بری خونه!
‫شرمنده. عصبانی شدم.
‫اشکال نداره! به هر حال قصدمون معاشرت کردن بود.
‫مگه نه؟
‫اگه پاش بیوفته، اون زن رو با خودم به جهنم می‌برم.
‫اونا حرفایی نیستن که تو زندگی معمولی بزنی!
‫ولی برد راحتی می‌شه. ‫همه لیرا-سان رو می‌شناسن.
‫ببین، لیرا-سانه!
‫سلام.
‫نکته خوبیه! اگه خاله گفت و گو رو شروع کنه ‫پیروزی برای ماست.
‫آره، با خیال راحت بسپریدش به من.
‫به هیچ وجه!
‫لاس زدن لیرا با هر زنی برخلاف قوانینه!
‫تو خیلی نزدیکی، خیلی رو اعصابی، و کدوم قوانین؟
‫پارتنر ساختن هم ممنوعه!
‫گرفتم.
‫حالا چی؟ من خیلی آدم اجتماعی‌ای نیستم...
‫عیبی نداره. لیدی برگ برنده‌امون رو گرفت، ‫ولی ما بازم کمک می‌کنیم.
‫چطوره با حرف زدن با مامانی شروع کنیم که تخم می‌ذاره؟
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫فکر خوبیه!
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫یه موضوع مشترک باید شروع کردن مکالمه رو راحت‌تر بکنه.
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫مارمولک
‫هارپی
‫یه نفر درست اونجاست!
‫ها؟
‫دختری که به عنکبوت تبدیل می‌شه.
‫آراکنی
‫دقیقاً چیزی که تصور می‌کردم نیست.
‫می‌فهمم. تخم بزرگ کردن این چیزا رو هم داره، نه؟
‫پس برای شما هم اتفاق افتاده.
‫به طرز تعجب‌آوری، اونا باهم اخت شدن.
‫رقابت سر اینه که با چندتا آدم گرم می‌گیری،
‫پس چرا به گروه‌ها نزدیک نشیم؟
‫نقشه خوبی‌ـه!
‫هی، اونا چطورن؟
‫ببخشید!
‫یه لحظه وقت دارید؟
ما ‫نداریم!
‫سلام، شما مادر جدیدی؟
‫چه بچه بامزه‌ای.
‫سلام عرض شد.
‫عا، یه گروه از باباها هستن.
‫سلام!
‫آخیش! کنار غریبه ها عصبی می‌شم می‌دونی؟
‫تو می‌تونی یه سری از دوستات رو دعوت کنی آلیسا؟
‫حرف زدن با دوست‌های دوستت راحت‌تره، مگه نه؟
‫همم...
‫ولی همه‌اشون کار دارن. ممکنه نتونن بلافاصله بیان.
‫آها...
‫کسی که بتونه همون لحظه که زنگ زدم خودشو برسونه...
‫نه! نمی‌شناسم!
‫عا، حیف شد.
‫در این صورت، چطوره یکم احضار انجام بدم؟
‫با هیولاهای بامزه می‌تونیم مامان باباها و ‫بچه‌ها رو به خودمون جذب کنیم.
‫ولی، فنی-چان امروز یه برنامه‌هایی داشته.
‫می‌رم از کروکت بازی کردن لذت ببرم.
‫و سم اسکریچی هم خطرناکه...
‫همم، پس کسایی که الان می‌تونم احضارشون کنم...
‫بله ما می‌تونیم...آره!
‫ها؟ این اشکالی نداره؟
‫هورا!
‫زنده‌خور فقط برای الف‌ها خطرناکه!
‫اونا در اجتماع محبوبن...
‫ببینم، گیتا-سان کجاست؟
‫مارمولک خوب.
‫تو نگهش داشتی لیرا-سان؟
‫آره، گیتا مشغول صحبت بود، ‫برای همین من دارم ازش نگهداری می‌کنم.
‫مارمولک خوب.
‫وای، که اینطور!
‫بله، تو اون سن خیلی سخته.
‫ولی زحمتی که میکشی باعث می‌شه بیشتر ‫دوستشون داشته باشی!
‫منطقی‌ـه.
‫هی، هی. یکم دیگه صبر کن باشه؟
‫گریه نکن.
‫مامانت زود برمی‌گرده.
‫دالی!
‫دالی! منم ویولا!
‫این فریبکارانه‌اس!
‫آره، استفاده از جادو تقلبه!
‫موافقم!
‫چطور جرات می‌کنن از نگهداری بچه با لیرا لذت ببرن!
‫مشکل اینه؟
‫نمی‌تونیم اینجا وقت تلف کنیم. ‫ما هم باید با آدم‌های بیشتری حرف بزنیم!
‫اطاعت!
‫حواستون جمع باشه!
‫اطاعت!
‫مامان، من می‌خوام بچه تخمی رو ببینم.
‫چی؟
‫باشه، باشه، مامانت...
‫تخمی!
‫نمی‌شه عزیزم. اون دشمن لیدی-سانه.
‫توری-سان! باید در وقت باقی‌ مونده‌امون ‫تمام تلاشمون رو بکنیم!
‫ا-اطاعت!
‫تخم...
‫نمی‌فهمم چرا حتی نگاه هم نمی‌تونن بکنن.
‫از اولش باید دست به کار می‌شدم.
‫اعلام نتایج!
‫خوشحالم که جاهای کمتری وجود دارن که ‫مجبورم در اون‌ها صورتت رو ببینم.
‫وای! به نظر میاد آماده رفتنی. تحسینت می‌کنم.
‫مساوی‌ـه.
‫عه؟
‫مساوی‌ـه!
‫چی؟!
‫و کی گفته که تو می‌تونی تصمیم بگیری؟
‫اینو بسپار به ما. من باید این زن رو بشونم سر جاش!
‫من اقرار می‌کنم که مادرها خیلی اجتماعی بودن.
‫ولی...
‫بچه‌هاتون چطور؟
‫درست می‌گه.
‫انقدر روی خودم تمرکز کرده بودم، ‫که اون نتونست خیلی بازی کنه...
‫منم همینطور.
‫تخمی.
‫و-ولی رقابت‌ـــــــ
‫هیچ‌وقت مشخص نکردی که کدوم نسل باید ‫اجتماعی بشه.
‫چطوره بگیم کسی که بیشتر با مردم گرم بگیره می‌بره؟
‫البته که کنار اومدن برای اولیاء هم مهمه.
‫ولی مگه مهم‌ترین چیز این نیست که ‫به بچه‌ها خوش گذشته یا نه؟
‫پس من می‌گم هر دو طرف صفر امتیاز گرفتن، و مساوی شد.
‫شرمنده، باید از اول بهتون می‌گفتم،
‫ولی فکر کردم اگر بهتون وقت بدم بهتره.
‫شرمنده‌ام که تو رو کشوندم تو دعوای مسخره‌ام.
‫نه، من شرمنده‌ام!
‫واقعاً، هرچقدرم معذرت بخوام کمه.
‫لطفاً معذرت‌خواهی نکن!
‫خیلی‌خب سبک و سنگین کردن وجدان کافیه!
‫وقتشه دست بدیم و جبران کنیم.
‫هی.
‫پیس، پیس!
‫چی؟!
‫اون متوجه احساساتم شد و اینکار رو کرد ‫تا دعوامون رو دوستانه حل کنیم؟
‫دیونگی‌ـه! مسخره‌اس! عاشقشم!
‫ا-ا-الان چی شده؟!
‫احساس کردم به مامان چشم داری.
‫پس هرچی باشه می‌میرم؟
‫خیلی‌خب، بیا موقتاً آتش بس اعلام کنیم.
‫ها؟ یه لحظه وایسا...
‫دست بدیم؟!
‫زودباش.
‫همدیگه رو لمس کنیم؟
‫وایسا...وایسا، وایسا، وایسا.
‫برای اینکه از لحاظ احساسی خودمو آماده کنم زمان می‌خوام!
‫عاه، خیلی نزدیکیم!
‫ای بازنده!
‫اصلاً ازت خوشم نمیاد!
‫پس فکر اشتباه به سرت نزنه!
‫لیدی-سان؟!
‫لطفاً وایسا!
‫لیدی-سان!
‫بای بای تخم کوچولو!
‫برگرد اینجا ببینم!
‫عجب احمقی‌ام! یه عوضی! فرومایه!
‫از لحاظ احساسی ناپایدار! منحرف متخاصم!
‫ولی...ولی...
‫دستش رو لمس کردم!
‫چطور بگمش؟
‫دوست پیدا کردن سخته.
‫در این راه عجیب، هرکس یک درسی گرفت.
‫پیش‌نمایش
‫در قسمت بعدی «وضعیت خانوادگی جادوگر غیر‌عادی»...
‫من فینیکس هستم!
‫این وظیفه منه که در غیاب طرف قراردادم، ‫از اقامتگاه او محافظت کنم!
‫«وضعیت آشنای تنها در خانه».
‫«اوضاع کم شدن وزن فینیکس تنومند».
‫و غیره.
‫وضعیت آشنای تنها در خانه
‫اوضاع توصیه‌های عاشقانه مردی که قرار نذاشته
‫اوضاع کاهش وزن
‫فینیکس تنومند
‫چهار چشمی مواظب هر حرکت من باشید!