‫HADAD
‫Tenshi Hunter
‫AnimeList Translation Team
‫توی طبقه‌ی سوم دانجن،
‫بعد از رد شدن از قبرستون ‫زیرزمینی و جنگل مارپیچ،
‫به قلعه‌ی طلایی می‌رسید.
‫قلعه‌ای که زمانی باشکوه بود،
‫الان در خاک و گل پوشیده شده، و تبدیل ‫به سایه‌ای از چیزی که بود شده.
‫صداهایی که انگار از جایی نمیان،
‫ممکنه مال ماجراجوها باشن؟
‫و یا متعلق به ساکنین سابقی هستن ‫که دیگه در دنیا نیستن،
‫و هنوز سرگردان می‌چرخن؟
‫یه اسکلته.
‫و اونا هم آدمن.
‫اون غوله.
‫از کجا می‌فهمی؟! چه ترسناک!
‫صدای پای یه موجود زنده، استخون و یه‌چیز گندیده
‫کاملا متفاوته.
‫بریم چپ.
‫انگار اون گولمه حواسش به راستشه.
‫گولم یه موجود جادویی شبه‌انسانه که ‫از خاک، گل و سنگ تشکیل شده.
‫به‌‌عنوان عروسکی استفاده می‌شه که
‫از تمام دستورات اربابش پیروی می‌کنه.
‫وایسید.
‫جهت اطلاع، ۹۹٪ گولما خاکه!
‫خوردنی نیستن!
‫کاملا یه موجود جادویی‌ان!
‫حتی بلدم بسازم‌شون!
‫- یادم بده! ‫- نه!
‫بعد اینکه یاد گرفتی می‌خوای برای چی ‫استفاده کنی؟
‫من که با بدناشون کار دارم.
‫بیاید دنبالم.
‫از این محوطه معمولا به‌عنوان پایگاهم استفاده می‌کنم.
‫اینجا زندگی می‌کنی؟
‫معمولا نمی‌خوابم.
‫بیشتر وقتا تو طبقه‌ی دوم یا چهارم می‌رم شکار،
‫و هر یک‌ماه چیزایی که ندارم رو ‫می‌رم از توی شهر می‌خرم.
‫داشتم از خرید برمی‌گشتم که شما رو دیدم.
‫تو طبقه‌ی سوم هیولاهای خوردنی کمن.
‫اکثراً یا کامل گندیده‌ن یا استخون خالی‌ان.
‫ولی...
‫گولم‌ها!
‫اون موجودات عالی فرق دارن!
‫بدن‌شون پر مواد مغذیه،
‫و همیشه میزان رطوبت و دماشون مناسبه.
‫یعنی،
‫از گولما به‌عنوان مزرعه استفاده می‌کنی؟
‫اشک اشرافیا رو قراره در بیاریا!
‫و محققای جادو هم همین‌طور!
‫چرا؟
‫من از جادو خوشم نمیاد، ولی اونا واقعا ‫لایق اینن که ازشون تعریف بشه.
‫همه‌ی مزارع باید همین باشه!
‫چون مقابل حشرات موذی مقاومن.
‫و دزدای سبزیجات رو هم دور می‌کنن.
‫فکر نکنم دنبال سبزیجات باشنا.
‫و تازه، میزان رطوبت‌شون هم کنترل می‌کنن.
‫اگه بذر و نهال توشون بکاری،
‫خودشون بقیه‌ی کارای زراعیش رو انجام می‌دن.
‫البته هنوز باید بهشون خوب برسی.
‫برای همین پایگاهم اینجاست.
‫اومدن!
‫چه‌خبره؟
‫- کمک نیازی؟ ‫- نه!
‫پشمام.
‫عادت داره.
‫از کجا می‌دونه هسته‌ی گولما کجاست؟
‫نگو که...
‫تموم شد.
‫سبزیجاتی که توی گولماست رو در بیارید.
‫فک کردم پشتشون پر برگه، ولی ‫یعنی اینا همه سبزیجاتن؟
‫از نظر یه گولم، براش مثل یه انگل حساب نمی‌شن؟
‫برعکسه، ریشه‌ی گیاها باعث می‌شه خاک ‫محکم‌تر بشه،
‫پس می‌شه‌ گفت دارن هم‌زیستی می‌کنن.
‫بیخیال بابا.
‫ولی علفای هرز رو بکنید.
‫چقد پربار بود!
‫انگار بالاخره می‌تونیم از یه‌سری ‫سبزیجات عادی استفاده کنیم!
‫علفای هرز رو بیارید.
‫بذاریدشون تو این ظرف تا پژمرده بشن.
‫و وقتی پژمرده شدن،
‫تو بدن گولما می‌ذارم‌شون و به‌شکل ‫طبیعی تجزیه می‌شن.
‫و اینم از کودی که یه‌جا دیگه ساختم.
‫اینو با گولما قاطی می‌کنم!
‫می‌دونستم!
‫چیو؟
‫می‌دونستی هسته‌ی گولما کجاست، چون ‫خودت هسته‌شون رو کاشتی!
‫باورم نمی‌شه!
‫فعال‌سازی یه موجود جادویی بدون داشتن ‫مجوز غیرقانونیه!
‫صرفا دارم خاک رو می‌کنم و دوباره می‌ذارمش سر جاش.
‫پس، داری قانون رو دور می‌زنی!
‫خوب خاک رو هم بزنید، و یه تیکه‌ش رو بیارید بالا.
‫کاشتن یه محصول پشت‌سر هم باعث ‫خراب شدن خاک می‌شه،
‫پس بذرها رو تو گولمای مختلف پخش کنید.
‫خسته شدم.
‫حس می‌کنم از مبارزه با یه هیولا خسته‌کننده‌تر بود.
‫به‌لطف کمک‌تون سریع‌تر تموم شد.
‫آب خوردم، حالا دستشوییم گرفته.
‫خب، حالا که دخترک الف نیست،
‫تا جای ممکن خاکی که پخش شده رو جمع می‌کنم.
‫تارو، جیرو، سابورو.
‫دفن کردن اونا باعث می‌شه سریع‌تر زنده بشن؟
‫نه، یکم زمان‌بره.
‫همین‌که بذرها ریشه کنن، فعال می‌شه،
‫و حتی وقتی که تکون می‌خورن هم ‫خاک سر جاش می‌مونه.
‫خیلی با احتیاط باهاشون رفتار می‌کنه.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫پس اینجوری تا الان زندگی کردی.
‫سخت نبود؟
‫چون خوشم میاد انجامش می‌دم.
‫اصلا سخت نیست.
‫خب، خوبه.
‫بریم از نتیجه‌ی زحماتمون لذت ببریم!
‫چه خوش رنگه.
‫کارم تو پوست کندن خوب شده ها.
‫مشکلی نیست انقدری باشن؟
‫خوبه خوبه.
‫داری آتیش روشن می‌کنی؟ بسپرش به من.
‫نمی‌خواد. خودم روشن می‌کنم.
‫همیشه همینجوری آتیش روشن می‌کنی، ‫جادو خیلی سریع‌تره خب.
‫همین الان داشتی می‌گفتی گولما چقدر به‌دردبخورن.
‫اگه از طریق راه راحت‌تر کاری رو کنی، ‫باعث می‌شه مهارتت افت کنه.
‫به‌دردبخور و راحت یکی نیستن.
‫روش تو، با اینکه بری از ‫فروشگاها سبزیجات بخری فرقی نداره.
‫این آخرین تیکه‌ی گوشت باسیلیسکه.
‫ناهار سبزیجات تازه‌ از مزرعه‌ی گولمی
‫سالاد شلغم
‫کلم پخته‌ی کامل
‫تموم شد.
‫- ایتاداکیماس! ‫- ایتاداکیماس!
‫خیلی خوبه!
‫فکر کردن به اینکه همچین چیزی زیر ‫زمین رشد می‌کنه هم عجیبه!
‫موندم یه‌چیزی توی گولما هست که ‫رو مزه‌شون تاثیر می‌ذاره؟
‫بسه!
‫برام مهم نیست راه می‌رن یا نعره می‌کشن. ‫اونا صرفا یه مزرعه‌ان!
‫راستی، ۹۹٪ گولما خاکه نه؟
‫اون ۱٪ دیگه‌شون چیه؟
‫یه رازه.
‫هعی، خوشمزه‌ بود.
‫دارم می‌میرم.
‫بعد این همه غذا، خوابم گرفته.
‫می‌تونی استراحت کنی.
‫یه‌چیزی هست که باید بهش رسیدگی کنم.
‫تمیزکاری مونده!
‫من می‌رم دستشویی!
‫دستشویی‌های این اطراف خیلی درست‌حسابی‌ان.
‫فقط چندتا حفره توی زمین نیستن.
‫در قسمت‌های شلوغِ دانجن...
‫بخش‌هایی برای قضای حاجت مردم طراحی شدن.
‫همیشه تمیزن،
‫و حتی بعضی‌وقتا با گل تزئین شدن.
‫حتماً آدمای زحمت‌کشی اینجا کار می‌کنن.
‫همم؟
‫سنشــی!
‫چیه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم مدفوع و ادرارها رو جمع می‌کنم ‫تا پای گلدون‌های اتاق بریزم.
‫باورم نمی‌شه می‌تونی این‌کارو ‫ درست بعد غذا خوردن بکنی.
‫این پایین ازشون به‌عنوان ‫ کودهای حیاتی استفاده می‌شه.
‫پس یعنی برای پرورش سبزیجات هم...
‫مارسیل، روی سطح زمین هم از این کارا می‌کنن.
‫اینو که می دونم، ولی هنوزم چندشه.
‫چرا این‌همه به خودت زحمت می‌دی ‫ تا این پایین زندگی کنی؟
‫اگه می‌خوای زندگی خودکفایی داشته باشی، ‫روی زمین هم می‌تونی.
‫فکر نمی‌کنی کشاورزی و شکار ‫اون بیرون آسون‌تر باشه؟
‫پس کی می‌خواد دستشویی‌های دانجن رو سروسامون بده؟
‫کی قراره زامبی‌هایی که تو ‫کاسه دستشویی گیر کردنو در بیاره؟
‫کی به گولم‌هایی که زمین افتادن کمک می‌کنه؟
‫قبلاً بیشتر از ده‌تا گولم اینجا بود، ‫ولی الان فقط سه‌تا مونده.
‫بدون گولم‌ها،
‫هیولاهای طبقه‌های پایینی میان بالا.
‫و هیولاهایی که توسط اونا فراری داده شدن، ‫به جاهای دیگه پناه می‌برن.
‫و اونا هم هیولاهای دیگه رو فراری می‌دن.
‫اگه اینطوری بشه، این دانجن خیلی تغییر می‌کنه.
‫اونوقت نمی‌تونی اینجا بگردی یا شکار کنی.
‫دانجن مثل یه باغ می‌مونه.
‫اگه به حال خودش ولش کنی، ‫نمی‌تونی انتظار پاداش داشته باشی.
‫به‌نظر من...
‫وقتی چیزی که برای اینجاست رو می‌خوری، ‫باید یه‌چیزی هم به دانجن برگردونی...
‫با این‌شکلی زندگی‌کردن، بالأخره می‌تونم ‫حس کنم وارد دانجن شدم.
‫و این منو خوشحال می‌کنه.
‫ولی اگه قضیه اینه،
‫واقعاً اشکالی نداره که ‫به‌خاطر کمک به ما اینجا رو ول کنی؟
‫اگه اینجا هرج‌ومرج بشه...
‫نگرانش نباش.
‫حتی اگه یکی دو ماه نباشم، ‫گولم‌ها ترتیب همه‌چی رو می‌دن.
‫تازشم، اگه شماها از سوءتغذیه بمیرین، ‫نمی‌تونم شبا چشم روی هم بذارم.
‫یه لحظه وایسین.
‫سریع آماده می‌شم.
‫سنشی فوق‌العاده‌ست.
‫می‌خوای با این سبزیجات چیکار کنی؟
‫معمولاً برای مبادله استفاده می‌کنم.
‫بعضی‌وقتا غرفه‌های بدون سرنشین ‫کار می‌ذارم و می‌فروشمشون.
‫غرفه بدون سرنشین؟
‫قبلاً سعی می‌کردم پول رو ‫توی صندوقچه گنج نگه دارم،
‫ولی همش می‌دزدیدنش، پس بیخیالش شدم.
‫پس برای همین اون صندوقه گنج...
‫همیشه پر پول بود.
‫فقط تو این طبقه کالاها رو می‌فروشی؟
‫توی طبقه‌های پایین‌تر هم مشتری دارم،
‫ولی حتی اگه بخوایم ببینمشون، ‫ احتمالاً سرشون شلوغه.
‫نمی‌خواستم مدت طولانی باغ رو بلااستفاده بذارم،
‫پس محصولات رو برداشت کردم.
‫ولی اگه لازمشون ندارین، می‌تونین بندازین دور.
‫حتی حرفشم نزن! نباید غذا رو اصراف کنی!
‫برای پرورش‌شون خیلی زحمت کشیدی، ‫و خیلی قشنگ و خوشمزه‌ان!
‫بهشون وابسته شده.
‫خب، در این صورت، مجبوریم این اطراف بفروشیمشون.
‫- این اطراف، ها؟ ‫- این اطراف، ها؟
‫حتی داخل دانجن هم تاجرهایی پیدا می‌شن.
‫وارد شید.
‫خیلی از مشتری‌هاشون یا ماجراجو هستن
‫یا کسایی‌ان که به دلایلی ‫ نمی‌تونن برگردن روی زمین.
‫خوش اومدید، میهمانان عزیز.
‫دنبال محل اقامت یا غذایی برای خوردن هستید؟
‫برای مبادله کالا اومدیم.
‫به به.
‫خب، چه محصولاتی دارید؟
‫سبزیجات.
‫گمشین بیرون! گمشین!
‫وایسا، لااقل گوش بده...
‫اگه دنبال مبادله کالایید، سکه بیارید!
‫فهمیدین چی می‌گم؟ سکه!
‫همون چیزای گرد، برّاق، و طلایی!
‫ما که نگفتیم جواهر یا چیز باارزشی می‌خوایم.
‫شما اینجا یه آشپزخونه دارین، درسته؟
‫پس مواد غذایی می‌خواین...
‫اینا هم گرد و برّاق هستن.
‫این هویج رو به آشپزتون نشون بدین.
‫مطمئنم به‌دردشون می‌خوره.
‫آخه کی همچین چیز حال‌به‌هم‌زنی رو می‌خوره؟
‫چطور می‌تونی...؟
‫اگه با غذا اینطوری برخورد بکنی، ‫یه‌روزی تاوانشو پس می‌دی!
‫پرتشون کن بیرون!
‫- بجنب دیگه! ‫- گوش کن ببین-
‫ها؟
‫اورک‌ها!
‫اول کسایی که اسلحه دارن رو بکشین!
‫یدونه هم زنده نذارین!
‫چرا اورک‌ها اینجان؟
‫فکر کردم توی طبقه‌های خیلی پایین‌ترن.
‫حالا اونو بیخیال، باید زودتر فرار...
‫- مارسیل! ‫- وایسا.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی، سنشی؟
‫از خودتم می‌خوام همینو بپرسم.
‫اینا همراه توئن؟
‫درسته.
‫باورم نمی‌شه با انسان‌ها و یه الف هم‌گروه شدی.
‫منظورت از مشتری‌ها...
‫منظورم اینا بودن.
‫حدس می‌زدم منظورش موجودات ‫عادی نباشه، ولی اورک آخه؟
‫فکر می‌کردم گابلین باشن.
‫من منتظر کوبولدها بودم.
‫اژدهای سرخ پیداش شد.
‫همون اژدهای سرخی که ‫ خودشو به کسی نشون نمی‌داد.
‫ولی تازگی‌ها، نزدیک روستامون پیداش می‌‌شه.
‫اونجا کسایی هستن که نمی‌تونن از خودشون دفاع کنن.
‫پس به این طبقه اومدیم تا آب‌ها از آسیاب بیفته.
‫اژدهای سرخ، نکنه...؟
‫اون اژدها رو کجا دیدین؟
‫یعنی می‌خواین محل روستامون رو بهتون لو بدم؟
‫کور خوندین.
‫رئیس، ترتیب کسایی که داخل بودن رو دادیم.
‫خوبه.
‫هرچیزی که به‌نظر به‌درد می‌خوره رو بردارین.
‫این دیگه چیه؟
‫شیر فاسد؟
‫بندازش دور.
‫اونا محصولاتی‌ان که تو پرورش دادی، نه؟
‫همونطور که می‌بینی، ما الان محتاج غذاییم.
‫اگه ممکنه می‌خوایم که باهامون سهیم بشی.
‫مبادله کالا به کالا؟
‫در این صورت، اینا...
‫نه.
‫گفتم که،
‫ما الان آه در بساط نداریم.
‫دوست ندارم اینو از یه دوست بخوام،
‫ولی ازتون می‌خوام هرچی دارینو رد کنین بیاد.
‫سـ ـ سنشی.
‫بسیار خب.
‫خوبه.
‫ولی درعوض، یه خواسته‌ای ازتون داشتم.
‫امشب بذارین خونه‌تون بمونیم.
‫- ها؟ ‫- هه؟
‫اگه این رو برآورده کنی،
‫با کمال میل جونمون یا سبزیجاتمون رو بهتون می‌دیم.
‫ها؟
‫و تویی که اونجایی!
‫اون فاسد نیست، تخمیر شده‌ست.
‫مطمئن شو با خودت می‌بریش!
‫چرا اینو گفتی؟
‫اونا سلاح‌هامونو بردن.
‫اگه بتونیم محلِ اردوگاهشونو بفهمیم،
‫دیگه روشنایی روزو نمی‌بینیم.
‫پس نقشه داری دیگه؟
‫اون شیشه‌ای که الان به اورک‌ها گفتم ببرن
‫خمیرمایه‌ی درست‌شده با مخمره.
‫و اورک‌ها آردی که توی آشپزخونه بود رو برداشتن.
‫به عبارتی...
‫به عبارتی؟
‫می‌تونم نون درست کنم!
‫- احمق! ‫- پس نقشه‌ای نداری!
‫-احمق! ‫- فقط می‌خواستی نون بپزی!
‫احمق!
‫آهای! ساکت باشین!
‫یه الف‌ـه!
‫چه صورت خشنی داره.
‫توی قفس بمونین.
‫بابا برگشت!
‫امیدوارم امروز ناهارشون نشیم.
‫خمیرو کجا گذاشتی؟!
‫اگه نمی‌دونین چطوری استفاده‌ش کنین، ‫روی معدن گنج نشستین!
‫بدینش به من! می‌تونم نون درست کنم!
‫نون! نون! نون! نون!
‫آرد غلیظ گندم، نمک، شکر، ‫مایه خمیر و آب رو با هم مخلوط کنین.
‫و انقدر هم بزنین تا مخلوط بشن.
‫داری با گِل بازی می‌کنی؟
‫ها؟
‫با یه درس تاریخ چطوری؟
‫این داستان برای وقتیه که ‫به‌جای زندگی زیر زمین
‫هنوز روی سطح زمین بودیم.
‫کسایی مثل اون الف و انسان‌ها
‫خیلی از مردممون رو کشتن و خاکمون رو گرفتن.
‫اورک‌ها خیلی از نژادها دیگه هم کشتن.
‫چی؟
‫حالا روغن زیتونو اضافه می‌کنیم.
‫مجبور شدیم سطح زمین رو ترک کنیم ‫و برای یه‌مدت سرگردون شدیم،
‫تونستم زیر زمین جایی برای خودمون پیدا کنیم، ‫و تا یه مدت صلح داشتیم.
‫تا اینکه دوباره پیدامون کردن.
‫گوشه خمیرو نگه می‌داریم و با مشت ورزش می‌دیم.
‫زیر زمین رو پر از نفت کردن و به‌آتیش کشیدن.
‫این به‌خاطر اینه که شما اورک‌ها پشت‌سرهم ‫به روستای نژادهای مختلف حمله می‌کنین!
‫برای ما این تنها راه زنده‌موندن بود.
‫حتی قبل اینکه زیر زمین برین، ‫مدل زندگی‌کردنتون همین بود.
‫برای همینم طرد شدین!
‫بس کن، مارسیل. دیگه کافیـ ـ
‫تو ساکت، نیم‌وجبی!
‫می‌شه با زور بیشتری ورز بدی؟
‫شرمنده.
‫بدش من! خودم انجام می‌دم!
‫از سطح زمین بیرونمون کردن ‫و به زیر زمین پناه بردیم.
‫و وقتی بالأخره به دانجن رسیدیم،
‫شماها سعی‌کردین ازمون بگیردش!
‫روستایی‌های روی سطح اول پیداش کردن!
‫ولی این ما بودیم اول به اعماق رفتیم!
‫پس اینطوری زامبی‌هایی که ‫اونجا پرسه می‌زدن اول بودن!
‫وقتی خمیر نرم و کشدار شد، ‫وقت اولین تخمیرشه.
‫زمانی که خمیر دوبرابر اندازه‌ش شد، ‫به دو قسمت مساوی تقسیمش می‌کنیم.
‫تمام مدت ساکت بودی،‌ لنگ‌دراز.
‫ولی چی با خودت فکر کردی؟
‫می‌گن هرکی بتونه جادوگر دیوونه‌ای ‫که ‫ خالق اینجاست رو شکست بده
‫تمام قلعه مال اون می‌شه.
‫چرا سعی داری به اعماق دانجن بری؟
‫وقتی پادشاهی دست تو بیفته، ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫اون داستانو شنیدم، ‫ولی هیچ‌وقت تو ذهنم نبوده.
‫چه مسخره.
‫همه‌ی ماجراجوها شبیه توئن.
‫فقط دستمزد روزانه‌تونو می‌گیرین و ‫ مهارت‌هاتونو تست می‌کنین.
‫فقط یه‌مشت ابله پول‌دوستین.
‫دارم با خودم فکر می‌کنم ‫اگه این قلعه دست کسی مثل تو می‌بود
‫چه اتفاقی ممکن بود بیفته.
‫برای همین اگه دستمون به اهالی سطح برسه می‌کشیمشون.
‫چه بهونه بدی!
‫پس شما هم بهتره برای تاج‌وتخت بجنگین.
‫یا اورک‌ها فقط بلدن غارتگری کنن؟
‫می‌بینم دل‌وجرئت داری.
‫خوشم اومد.
‫زنده‌زنده پرتت می‌کنم تو آتیشا!
‫دیدی؟ سریع روی خشنتو نشون می‌دی!
‫حالا تخمیر دوم.
‫وقتی به‌اندازه کافی پف کرد،
‫روی شعله کم هرطرف رو می‌پزیم.
‫باید یه‌کم بذاریم دم بکشه،
‫و درش رو برمی‌داریم.
‫و نون حاضره!
‫چه بوی خوبی داره!
‫بیاید امتحان کنیم.
‫وایسین! اون نون مال ماست.
‫به شماها نمی‌دیمش.
‫عه؟
‫چون خواستین گذاشتم نون بپزین.
‫ولی اینکه باهاش چیکار می‌کنیم مربوط به خودمونه.
‫بابا.
‫اونا باهمدیگه درستش کردن، ‫ولی نمی‌تونن بخورنش؟
‫برای اینه که نون، تنهایی غذا نمی‌شه.
‫برای یه‌غذای خوب به خوراک اصلی، ‫گوشت، و سبزیجات نیاز داری.
‫بابات فقط می‌خواست تا وقتی ‫بقیه چیزها آماده می‌شن صبر کنیم.
‫هوی! چی داری می‌گی؟
‫دقیقاً. قول داد در ازای سبزیجاتمون،
‫امشب بهمون جای خواب بده.
‫و پدرت کسیه که هیچ‌وقت زیر قولش نمی‌زنه.
‫هی! هرچی می‌خوان براشون بیارین!
‫سبزیجات دزدیده‌شده ‫کلم و مرغ آبپز
‫به‌همراه نان غارت‌شده
‫نان
‫پنکیک
‫مرغ تند آبپز و کلم کامل
‫بفرمایید! حاضره!
‫- کوفت کنین. ‫- چشم.
‫ایتاداکیماس.
‫چـ ـ چه خوبه!
‫تنده!
‫تند و خوشمزه‌ست!
‫از همون موادی که سنشی ‫برای کلمِ آبپز استفاده کرد درست شده،
‫ولی کلاً یه غذای دیگه شده.
‫گفتم غارتگری تنها کاریه که بلدین،
‫ولی اورک‌ها همچین کارشون بد نیست.
‫خفه.
‫امم...
‫پرسیدی که چرا می‌خوام به اعماق دانجن برسم.
‫راستش، خواهرم توسط اژدهای سرخ خورده‌شده.
‫برای همین می‌رم سراغ اژدها.
‫اگه بهمون بگی کجاست، ‫ما اژدهای سرخ رو شکست می‌دیم.
‫روستای شما رو درگیر ماجرا نمی‌کنیم.
‫قول می‌دیم.
‫هوی، یه نقشه بیارین.
‫روی چشم.
‫دو طبقه پایین‌تر از اینی که هستیم.
‫آخرین‌بار که دیدم، ‫اطراف این منطقه مسکونی بود.
‫ممنونم.
‫از حالا به بعد، قول می‌دم خوب فکر می‌کنم که ‫ در صورت حکمرانی به قلعه، می‌خوام چیکار کنم
‫تصورش سخته که یکی که ‫ به دام اورک‌ها میفته و نون می‌پزه...
‫تبدیل به یه پادشاه بشه.
‫ولی موفق باشی.
‫خیلی خوشمزه‌س.
‫می‌دونی، اون کلم روی پشتِ یه گولم بزرگ شده.
‫حتی با وجود اینکه مردم دیدگاه‌های متفاوتی دارند، ‫همه گشنگی رو تجربه می‌کنند.
‫ممکن است تنها غذای دانجن باشد، ‫اما همچنان غذای دانجن است.