‫HADAD
‫Tenshi Hunter
‫AnimeList Translation Team
‫خستمه.
‫با وجود این همه پله
‫حس نمی‌کنید خستگی‌مون دوبرابر شده؟
‫وقتی به‌اندازه‌ی مناسب خسته بشی، ‫غذات هم خوشمزه‌تر می‌شه.
‫به‌اندازه‌ی کافی دیگه.
‫شمشیرت رو بده.
‫بیا.
‫یه در مخفی باید اینجاها باشه.
‫راستی یادم نبود به اینجا راه داره.
‫میون‌بر خوبی شد.
‫ها؟
‫چی شده؟
‫تزئینی که روی دسته‌ی شمشیرم بود نیست.
‫چون خوب ازش مراقبت نمی‌کنی.
‫تقصیر من بود؟
‫نه، خیلی وقت بود شل شده.
‫سعی کردم با نخ ببندمش، یا با ‫چسب بچسبونمش،
‫ولی خب انگار وقتش بود.
‫اگه نباشه مشکلیه؟
‫نه اصلا.
‫یادگاری بود؟
‫یادگاری... شاید؟
‫سه‌سال پیش وقتی یه تازه‌وارد بودم،
‫جهت کسب تجربه عضو یه گروه طلا کَن شدم.
‫طلا کَن؟
‫قبلا این قلعه پر از طلا بود.
‫و کَندن اونا هم کلی سود داشت.
‫بیشتر اینجاها رو هم کندن.
‫بیاید بریم توی قلعه هم ببینیم.
‫- بله. ‫- بله.
‫نی-سان، برای ما با سطح مهارتی ‫که الان داریم، خطرناک نیست بریم تو؟
‫آره، ولی دوتایی که نمی‌شه برگشت.
‫چه‌خبره؟
‫چقدر بد.
‫کامل پوسیده.
‫فک کنم اگه اینجا بمیرید همین می‌شه.
‫کسی هم پیداتون نمی‌کنه.
‫هوی! بیاید اینجا!
‫اینو می‌شه خوب فروختا.
‫از چیزی که دیدیم بهترن،
‫ولی صرفا می‌شه ذوب‌ـشون کرد و به‌عنوان ‫مواد اولیه فروخت...
‫زره تکون خورد!
‫یه هیولائه! فرار کنید!
‫ماها شانسی نداریم، فرار می‌کنیم!
‫توی...!
‫تـ ـ تف بهش!
‫شمشیرم...
‫ای بابا...!
‫تونستم!
‫- نی-سان! ‫- عه؟
‫و جریان این بود.
‫و اون‌موقع این شمشیره گیرم اومد.
‫پس باختی که...
‫بار اولم بود، برای همین یه مدت همین که ‫زره می‌دیدم هم باعث می‌شد بترسم.
‫کلی چیز میز خوندم، ولی تو ‫هیچ‌کدوم مزه‌شون رو ننوشته بود.
‫موندم چه مزه‌ای دارن.
‫سنشی، چطوری می‌شه پختشون؟
‫زره که خوراکی نیست.
‫زره متحرک صرفا توسط جادو ‫کنترل می‌شه، و موجود زنده‌ای نیست.
‫مـ ـ می‌دونم، ولی...
‫سگک‌های چرمی‌شون چی؟
‫خوردن چرم دباغی شده سخته،
‫و رفتن سراغ هیولاهای دیگه خیلی آسون‌تره.
‫اگه انقدر دلت می‌خواد زره بخوری، ‫مال خودت رو بپز.
‫که این‌طور.
‫انگار زره متحرک رو نمی‌شه خورد.
‫بیا بریم.
‫ترجیح می‌دم الان باهاشون مبارزه نکنیم.
‫چطوره بدوییم و ازشون رد بشیم؟
‫اونا کندن، برای همین راحت می‌شه فرار کرد.
‫آره.
‫می‌تونید؟
‫آره.
‫نمی‌دونیم کدوما حرکت می‌کنن.
‫همه‌تون مواظب باشید.
‫آماده؟
‫ا ـ اومد!
‫فرار کنید!
‫کامل خروجی رو بستن!
‫چه‌خبره؟!
‫هـ ـ هوی وضع خرابه ها!
‫بیاید برگردیم و تجدید قوا کنیم!
‫عقب‌نشینی!
‫امروز خیلی سیریشنا.
‫موندم چیزی باعث شده ناراحت بشن یا چی؟
‫نمی‌شه که!
‫اونا اصلا وضعیت جسمانی یا احساسات ندارن.
‫پس همین که کسی که کنترلشون می‌کنه ‫رو شکست بدیم باید آسون باشه.
‫مطمئنی همچین کسی اصلا وجود داره؟
‫من که ندیدم.
‫معمولاً
‫معمولا به کسی حمله می‌کنن ‫که نزدیک‌شون می‌شه.
‫امروز
‫ولی امروز کامل راه‌مون رو بستن.
‫پس یعنی دارن از چیزی که جلوتره ‫محافظت می‌کنن.
‫امروز
‫کسی که داره کنترل‌شون می‌کنه نزدیکه؟
‫آره، احتمالش هست.
‫چی؟ یه هیولائه؟
‫نمد.
‫ولی جادوگری با همچین قدرتی ‫عمرا آدم خوبی باشه.
‫بگذریم، باید یه راه پیدا کنیم ‫تا اون حفاظ زره‌ای رو دور بزنیم...
‫پس اگه بتونیم به جادوگری برسیم که ‫داره کنترل‌شون می‌کنه،
‫ممکنه بتونیم جلوی حرکت‌شون رو بگیریم؟
‫ولی چطور؟
‫برای مثال...
‫سه‌تامون نقش طعمه رو بازی ‫می‌کنن تا توجه‌شون رو جلب کنن
‫درحالی که یکی‌مون از در رد می‌شه.
‫خوش بگذره.
‫گفتم شاید تویی که می‌تونی حضورت رو ‫مخفی کنی، گزینه‌ی بهتری باشی.
‫من نمی‌تونم بجنگم خب.
‫بعدشم زره‌های متحرک نه چشم دارن نه گوش،
‫برای همین مخفی کردن حضور مقابل ‫چیزی که موجود زنده نیست، فایده‌ای نداره.
‫چشم و گوش ندارن...
‫آماده‌این؟
‫خیلی‌خب! بزنین بریم!
‫بجنبین!
‫دورمون جمع بشین، زره‌های قراضه!
‫همه‌شون اومدن!
‫ترس به دلت راه نده!
‫آسلام!
‫چی؟ یه زره متحرکِ دیگه اینجاست؟
‫تا حالا ندیده بودم این نوع زره تکون بخوره.
‫البته کسی رو نمی‌بینم که کنترلش کنه.
‫از زره‌هایی که اونجا بودن به‌نظر قوی‌تر میاد.
‫البته نمی‌تونم درخواست نیروی کمکی کنم.
‫به‌هرحال، مجبورم تنهایی بفهمم ‫ از چی محافظت می‌کنن.
‫دست و پاهاش رو قطع می‌کنم
‫و نمی‌ذارم تکون بخوره.
‫لعنتی! بگیر!
‫چرا از سپرش محافظت کرد؟
‫اون چیه؟
‫یه‌چیزی روی سپرشه.
‫یه‌جورایی، به‌نظر قیافه‌ش آشنا میاد.
‫درسته.
‫اون...
‫یه پوشش تخم!
‫تخمِ یه جونوره.
‫داره ازش محافظت می‌کنه!
‫ولی چه‌جور تخمیه؟
‫تخمِ کسیه که داره کنترلش می‌کنه؟
‫زره‌های متحرک نه چشم دارن نه گوش.
‫نه!
‫تمام مدت ذهنمو مشغول کرده بود.
‫اونا موجوداتی غیرزنده، بدون چشم و گوشن.
‫جوری که کلاهخودشون رو ‫ برمی‌دارن و سرشون می‌ذارن؛
‫جوری که سرشون رو برمی‌گردونن ‫ و حرکات‌مون رو دنبال می‌کنن؛
‫و اون تخم...
‫شکی توش نیست! اونا موجودات زنده‌ان!
‫کسی بهشون دستور نمی‌ده.
‫فقط مطابق غریزه‌شون پیش می‌رن ‫ و از تخم محافظت می‌کنن.
‫در این صورت، راه‌های زیادی ‫ برای شکست‌دادنشون هست.
‫و اینکه...
‫قابل خوردنن!
‫تمومی ندارن!
‫شوخیت گرفته؟!
‫واینسا! اگه سر جات وایسی خطرناکه!
‫سنشی! پشت‌سرت!
‫آسلام!
‫عه؟ ها؟ وایسا!
‫اعضای همدیگه رو استفاده می‌کنن؟
‫چی؟!
‫مگه همچین چیزی ممکنه؟!
‫هی، لایوس!
‫زود باش این زره‌ها رو یه‌کاری بکن!
‫این زره‌های متحرک تا وقتی ‫ سرشون زده نشه، نمی‌میرن.
‫ولی اگه موجود زنده‌ان، باید قابل کشتن باشن.
‫مثلاً با آسیب داخلی، خروج مایعات بدن، ‫خفگی یا گرسنگی.
‫استفاده از روشی که طول بکشه منطقی نیست.
‫اول، باید بفهمم چه نوع موجودی داخل بدنشه.
‫برای موجود بی‌شکلی مثل یه اسلایم، ‫حرکاتش زیادی سفت و خشکه.
‫امکانش هست یه دسته از حشرات ریز باشن؟
‫ولی صدایی ایجاد نمی‌کنن، پس احتمالش کمه.
‫یا شاید موجوداتی با دست‌وپاهای بلند ‫از داخل کنترل‌شون می‌کنن.
‫ممکنه موجودات دیگه‌ای هم باشن،
‫ولی احتمالاً سریع‌تره اگه خودم بفهمم.
‫مثل اینکه نمی‌تونم با قدرت خودم حریفش بشم.
‫در این صورت،
‫فقط یه گزینه دارم!
‫تخمِ روی سپر رو هدف می‌گیرم ‫و باعث می‌شم گاردشو پایین بیاره!
‫گرفتمش!
‫توش چیه؟ ها؟
‫هیچی نیست!
‫خالیه.
‫پس یعنی اون‌یکی برای ‫ فریب‌دادنمون سرشو برداشت؟
‫اوضاع خیته.
‫باید... باید به حرکت بعدیم فکر کنم!
‫ها؟
‫نتونست ببینه پشت کدوم ستون قایم شدم؟
‫پس حتماً یه‌چیزی توی سرش هست.
‫یه شکاف؟
‫آها. یه حلزونه!
‫به داخل زره چسبیده بود.
‫پس دلیلی که با قطع عضو نمی‌مرد...
‫این بود که یه دسته از موجودات توش هستن؟
‫داره دنبال سرش می‌گرده؟
‫شاید با شرایط فعلی...
‫همم، جالبه!
‫یعنی چندها هستن؟
‫با گسترش و انقباص توی مفصل‌ها ‫حرکات عضلانی رو تقلید می‌کنن.
‫یعنی نر و ماده هم دارن؟
‫موندم کدوم‌شون تخم رو گذاشته.
‫یادم نبود که وقت این‌کارا رو ندارم!
‫با اجازه!
‫با تو ام...! ولش کن دیگه!
‫بچه‌ها! سریع بیاین اینجا!
‫- الان وقتش نیست! ‫- الان وقتش نیست!
‫ها؟
‫اون چی بود؟ چطوری اون‌کارو کردی؟
‫پس واقعاً یه جادوگر بود؟!
‫هیچ جادوگری نبود.
‫زره‌های متحرک توسط کسی کنترل نمی‌شدن.
‫موجودات زنده بودن.
‫ها؟
‫داخل این زره رو ببینین.
‫دو لایه داره، و یه‌چیزی بینشون چسبیده.
‫اینا باعث حرکت زره‌ها می‌شن.
‫با متصل‌شدن به‌هم داخل زره،
‫به‌عنوان عضله‌ها و بقیه اعضا عمل می‌کردن.
‫با اینکه جدا از هم ضعیفن،
‫با تقسیم اعضای بدن و استفاده از ساختار زره...
‫می‌تونن حرکات انسان رو تقلید کنن.
‫از شانس بد ما...
‫مثل اینکه تو فصل تخم‌گذاری ‫به پست‌شون خوردیم.
‫تخم‌گذاری؟! یعنی اینا از تخم به‌دنیا میان؟!
‫درسته! از تخم به‌دنیا میان!
‫تا الان هیچ‌کس متوجهش نشده بود!
‫همه فکر می‌کردن فقط زره‌های متحرکی هستن ‫ که توسط جادو کنترل می‌شن.
‫اگه حقیقت رو به دنیا فاش کنم، ‫همه هوش از سرشون می‌ره!
‫می‌دونی، وقتی بحث هیولاها باشه
‫خیلی سریع حرف می‌زنه ها.
‫زهره‌ترکم می‌کنه.
‫هیس! مؤدب باش.
‫سنشی!
‫شاید نتونیم خود زره رو بخوریم، ‫ولی چیزایی که توشه چطور؟
‫انگار مواد مغذی خوبی می‌شن، مگه نه؟
‫امکان نداره اون جونورای ناشناخته رو بخورم!
‫آروم، آروم، مارسیل.
‫هر غذایی قبل از اولین قاشق، ناشناخته‌ست.
‫الان وقت امتحان کردنش نیست!
‫بیاین امتحانش کنیم.
‫اولین‌باره که این مواد اولیه رو می‌بینم،
‫پس مطمئن نیستم چطوری می‌شه.
‫قربون دستت، سنشی.
‫عمراً!
‫اگه سمّی باشه چی؟
‫شک دارم موجودی با سمّ قوی خودشو تو یه لاک مخفی کنه.
‫ولی چطوری قراره بپزمش؟
‫این‌طرفش...
‫وقتی خواستم با دستام بازش کنم جم نخورد.
‫ولی وقتی این قسمتو با چاقو بُریدم، ‫فاصله‌ش بسته نشد.
‫شاید یه ماهیچه نزدیک‌کننده بوده که ‫برای بستن فاصله استفاده می‌کرده،
‫یه‌چیزی مثل صدف.
‫که اینطور. یه حلزون صدف‌دار.
‫خیلی‌خب، فهمیدم.
‫اول بهتره گوشت‌شو از زره جدا کنیم.
‫غرق شد.
‫گمونم شن رو نمی‌تونیم با آب تمیز کنیم.
‫شایدم اصلاً نیازی نباشه شن‌هاشون رو تمیز کنیم.
‫یه‌ذره درباره اندام داخلی‌شون نگرانم،
‫برای همین بیرونشون میارم.
‫گوشت خردشده رو به سوپ اضافه می‌کنیم.
‫روغن، گوشتِ زره متحرک، ‫گیاه دارویی، و ادویه‌جات.
‫و سر رو هم...
‫بخارپز می‌کنیم.
‫و در آخر، ‫همون حالت معمولی فکر کنم بد نشه.
‫حاضره!
‫زره متحرک سبک دورف
‫سوپ زره متحرک
‫زره متحرک کبابی
‫زره متحرک بخارپز
‫مارسیل، اول کدومو می‌خوای بخوری؟
‫چی؟
‫پـ ـ پس سوپ می‌خورم...
‫نه نه، پادزهرها برای ‫مسمومیت غذایی هم جواب می‌دن؟
‫بوی بدی که نداره.
‫یه‌مقدار بوی آهن می‌ده.
‫لایوس،
‫بیا.
‫داغه!
‫چرا همه اونطوری نگام می‌کنین؟
‫الان یه‌مدته هوس زره متحرک می‌کردی، نه؟
‫ما نباید قبل تو لب بزنیم.
‫عجب...
‫اگه مُرد، همینجا خاکش می‌کنیم.
‫هوم.
‫- مُرد؟ ‫- مرد؟
‫محشره!
‫این دیگه چیه؟ بدجوری خوشمزه‌س!
‫اولش طعم خاصی نداره، ‫ولی یهو مزه‌ش تو دهنت میاد!
‫چقدر طول می‌کشه تا مسمومیت غذایی اثر کنه؟
‫بستگی به غذا داره.
‫پس مزه‌ش اینطوریه.
‫بدک نیست، ولی فکر کنم می‌شد بهتر بپزم.
‫غذاهای شما چطوره؟
‫خب، گمونم چون با ‫گیاه‌های دارویی تفت‌خورده باید سالم باشه.
‫چـ ـ چطوره؟
‫همچین بد نیست.
‫نظرت چیه،‌ مارسیل؟
‫یه‌ذره مزه قارچ می‌ده.
‫آره؟
‫اونی که بخارپز بود هم انگار حاضره.
‫اینم حتماً مزه‌ش فوق‌العاده‌ست!
‫مزه کپک می‌ده.
‫احتمالاً بوی کلاهخود باهاش قاتی شده.
‫بیا.
‫می‌دونی، خیلی‌وقته توی دانجن‌ها می‌چرخم،
‫ولی تا حالا به فکرم نرسیده بود قابل خوردنن.
‫خب هیچ‌کس انتظار نداره یه زره متحرک ‫ یه‌جور حلزون صدف‌دار باشه
‫که از توی تخم‌ در میاد.
‫شاید وقتی نوزاد و بچه‌ان، خیلی ریزن،
‫و کسی هم شک نمی‌کنه زره‌های متحرکن.
‫احتمالاً زمانی که توی صدفن رشد می‌کنن.
‫بعدش دسته تشکیل می‌دن.
‫و وقتی تکون بخورن، ‫برای پیداکردن دسته‌های دیگه سفر می‌کنن.
‫شاید زره‌هایی که صف کشیده بودن ‫ دنبال جفت می‌گشتن.
‫احتمالاً نر و ماده باشن و بزرگترین دسته تخم می‌ذاره.
‫اوه! که یعنی...
‫اون زره‌هایی که دیدم دست همو گرفتن
‫ماجراجوهایی نبودن که مسخره‌بازی می‌کردن ‫و واقعاً وسط جفتگیری بودن!
‫دیگه بیخیال شو.
‫کی فکر می‌کرد چیزی که یه‌مدت ازش می‌ترسیدم
‫همچین هیولای خوشمزه و نحیفی باشه.
‫شمشیرت شکسته، ها؟
‫چرا اون‌یکیو برنمی‌داری؟
‫لایوس!
‫اگه می‌خوای اون شمشیرو استفاده کنی، ‫می‌خوای امتحان‌کنم که نفرین نباشه؟
‫اصلاً لازم نیست!
‫به ضرس ‌قاطع می‌دونم نفرین نیست.
‫می‌تونم بفهمم!
‫انگار خیلی اعتمادبه‌نفس داری.
‫اگه نفرینی چیزی شدی نیای التماسمو بکنی ها.
‫بچه‌ها، وایسین منم بیام!
‫مسلح به شمشیری جدید،
‫به سفر خود ادامه دادند.
‫سه‌تای دیگر امکان نداشت بدانند...
‫که همسفر جدیدی بهشون ملحق شده.