‫کاری از ریوکو کوی
‫همه‌چیز از یک روستای کوچیک شروع شد.
‫یه‌روز، زمین لرزید و قبرستان باز شد،
‫از درون شکاف، مردی بالا اومد.
‫ادعا کرد حاکم کشور طلایی ‫ هست که یک هزاره پیش ناپدید شد.
‫گفت: «کشورمون رونق گرفته بود،
‫و به دست جادوگر دیوانه‌ای به درون زمین رفت،
‫و هنوزم زیرِ زمین گیر کرده است.
‫هرکسی که جادوگر رو شکست بده،
‫تمام کشورم رو می‌گیره.»
‫بعد از گفتن این حرف‌ها، تبدیل ‫به خاکستر شد و محو گردید.
‫HADAD
‫Tenshi Hunter
‫AnimeList Translation Team
‫طاقت بیارید.
‫کم مونده که این اژدها رو شکست بدیم!
‫بیاید بریم!
‫کامل آماده‌ایم...
‫... قرار نیست ببازیم.
‫ولی...
‫گشنمه ها.
‫حرکات همه کندتر شده.
‫نقشه‌مون مشکل داشت، برای همین ‫تو راه یک روزمون هدر رفت.
‫بعدشم به‌خاطر یه تله، غذای سه‌روزمون به باد رفت.
‫حیفه، ولی بعد کشتن اژدها باید برگردیم.
‫نی-سان!
‫چی شده فالین؟
‫روت افسون گیجی اجرا کردن؟
‫چـ ـ
‫ها؟
‫بیخیال.
‫دخل‌مون اومد؟ با اینکه تا اینجا اومدیم؟
‫فـ ـ فرار کن.
‫لایوس.
‫بیدار شدی.
‫انگار با جادو تونستیم از دانجن بیایم بیرون،
‫ولی نمی‌تونیم فالین رو پیدا کنیم.
‫خورده شد.
‫ها؟
‫جادوش توی شکم اژدها کار نکرد.
‫نمی‌شه که!
‫احتمالا هنوز توی دانجن باشه.
‫بیا بریم نجاتش بدیم.
‫صبر کن.
‫انگار تمام تدارکات‌مون توی دانجن جا مونده.
‫پس الان هیچی نداریم.
‫چی گفتی؟
‫و چیزی که بدتره هم...
‫چیل‌چاک؟
‫استعفانامه
‫دوتا از همگروهی‌هامون رو از دست دادیم.
‫استعفانامه
‫اون چیه؟
‫انگار یه مدته یه پارتی دیگه داشته ‫چاپلوسی‌شون رو می‌کرده.
‫هــــا؟
‫کاوش دانجنا پول می‌خوره،
‫استخدام هم‌گروهی، خرید تدارکات و غذا.
‫می‌تونیم چیزایی که الان داریم رو بفروشیم، ‫تا پولی که برامون مونده حفظ بشه،
‫بعد با اون پول تجهیزات ارزون‌تری بخریم.
‫و پول غذا و دارو، ضروریات و هم‌گروهی‌های جدید رو بدیم.
‫- پول‌مون کافیه؟ ‫- اصلا.
‫در حین اینکه داریم آماده می‌شیم، ‫خواهرم هضم می‌شه.
‫یه یارویی، یکی که رنده شده بود رو زنده کرد نه؟
‫تاحالا کسی رو از توی پهِن زنده کرده؟
‫من که نشنیدم.
‫می‌دونم پول‌مون کمه،
‫ولی چطوره اول غذا بگیریم؟
‫چون انگاری شکم خالی‌مون کار دست‌مون داده.
‫چی بخوریم؟
‫اگه چیز ارزون بخوایم، می‌تونیم بریم ‫رستورانی که تو خیابون اصلیه،
‫گرگ خندان هم هست که غذاهاش گنده‌تره.
‫عا، ولی نمی‌شه بیخیال اون مِیخونه هم شد!
‫سوپ دامپلینگ‌شون خیلی خوبه.
‫- نه. ‫- چی؟
‫باید سریع برگردیم توی دانجن.
‫ولی با این وضع...
‫یه ایده دارم.
‫- شما از گروه برید بیرون. ‫- چی؟!
‫بعد تجهیزات‌تون رو می‌فروشیم، و ‫تنهایی می‌رم توی دانجن.
‫دیوونگیه!
‫می‌خوای بمیری؟
‫این‌جوری نیازی نیست تجهیزات‌ خوب‌مون ‫رو بفروشیم.
‫و اگه تنها باشم، می‌تونم حین اینکه ‫از هیولاها دوری می‌کنم، تا طبقه‌ی آخر هم برم.
‫غیرممکن نیست.
‫از اول، همه‌ش تقصیر من بود.
‫نمی‌تونم شما دوتا هم به‌خطر بندازم.
‫هرجور شده منم میام!
‫برای نجات فالین هرکاری بشه می‌کنم!
‫فالین برای من عزیزه!
‫قرار نیست تو دست‌‌وپات باشم.
‫خودت قدرت جادوم رو می‌دونی.
‫کار منم که نمی‌شه فراموش کنی.
‫برای باز کردن درا، و خنثی کردن ‫تله‌ها بهم نیاز داری.
‫شماها...
‫واقعا می‌خواید بیاید نه؟
‫هرچی هم که بشه؟
‫آ ـ آره.
‫توی دانجن، غذا به‌دست میاریم.
‫- چی؟! ‫- ها؟!
‫توی دانجن کلی هیولا هست.
‫پس یعنی یه زیست‌بوم کامل این توئه.
‫هیولاهای گوشت‌خوار، از هیولاهای ‫گیاه‌خوار تغذیه می‌کنن،
‫و هیولاهای گیاه‌خوار هم از گیاهان.
‫و گیاها هم مواد مغذی‌شون رو ‫از آب، نور خورشید و خاک می‌گیرن.
‫پس یعنی آدما هم توی دانجن می‌تونن بخورن.
‫پس داری می‌گی
‫قراره هیولاها رو بخوریم؟
‫هیولاها رو هم می‌خوریم.
‫به ماجراجویی‌هایی که تا الان ‫داشتیم فکر کن.
‫مطمئنم کلی چیز خوشمزه هم بوده.
‫نه، عمرا بتونم بخورم‌شون!
‫آدمای زیادی هیولاها رو به‌عنوان غذا شکار می‌کنن.
‫منظورت مجرماییه که نمی‌تونن ‫به سطح زمین برگردن دیگه؟!
‫حتی اونا هم همه‌ش به‌خاطر مسمویت ‫غذایی بستری می‌شن!
‫گفتی برای نجات فالین هرکاری می‌کنی.
‫نگفتم هیولا می‌خورم که!
‫نه پول داریم نه وقت، کار دیگه‌ای می‌شه کرد؟
‫خب قرار نیست یه‌چیز عجیب بخوریم
‫و بعد به‌خاطر مسمویت نتونیم کاری کنیم!
‫فرار کنید!
‫کمک!
‫انگار تازه‌واردای دانجن بودن.
‫اگه نمی‌تونن همچین هیولاهایی رو هم ‫شکست بدن، بدرد این‌کار نمی‌خورن.
‫هی، لایوس؟
‫اینم از ناهار امروز.
‫نـــــــه!
‫نمی‌خوام!!
‫اینکه مستقیم بریم سراغ قارچ ریسکی نیست؟
‫راهنمای غذایی دانجن می‌گه غذای ‫مناسب تازه‌وارداست.
‫گوشتش زیاده و مزه‌ش هم ملایمه.
‫- این کتابه چه کوفتیه؟ ‫- انگار یکم زیادی کهنه‌ست.
‫بیاید بریم جلوتر تا یه‌جای باز ‫برای آتیش پیدا کنیم.
‫ایکاش یکی دوتا مواد غذایی دیگه هم داشتیم.
‫اون صدای پا مال یه عقرب بزرگه.
‫نکنه که...
‫با اینکه یه دانجنه، آدمای زیادی توش رفت و آمد دارن،
‫که باعث می‌شه پر از ماجراجویان و ‫تاجران باشه.
‫اینجا قبلا قبرستون بوده،
‫جایی که روستایی‌ها در آرامش، درونش خوابیده بودن.
‫ولی وقتی شش سال پیش به دانجن متصل شد،
‫تبدیل به شلوغ‌ترین جای روستا شد.
‫گفته می‌شه هیولاها از اعماق دانجن میان.
‫معلوم نیست افسون ممنوعه‌ای باعث ‫تغییر شکل موجودات زمینی شده،
‫یا از دنیای هیولاها احضار شده‌ان.
‫ولی همه‌شون ظاهر عجیبی دارن
‫و جوری به آدما حمله می‌کنن که انگار ‫می‌خوان از چیزی محافظت کنن.
‫ولی این دقیقا مدرک اینه که
‫پایتخت طلا، قبلا وجود داشته.
‫یه‌جور نکشش که انگار خرچنگه.
‫همین‌جوری باید بگیری‌شون، برای ‫همین از یه خرچنگ هم راحت‌تره.
‫می‌گم.
‫خیلی وقته منتظر یه فرصت برای خوردن هیولاهایی نه؟
‫ولی اینکه می‌خوام خواهرم رو نجات بدم، هنوز همونه.
‫باشه بابا.
‫قبلا نگفتم، ولی من عاشق هیولاهام.
‫از ظاهر و صداشون گرفته، ‫تا سبک زندگی‌شون.
‫می‌خوام مزه‌شون هم بفهمم.
‫این یارو روانیه.
‫بهتر نیست جایی انجامش بدیم که آدم کمتره؟
‫رفتن و اومدن برای آب بدبختیه.
‫خب، حالا چطوری باید بخوریمشون؟
‫فکر کنم بتونیم آب‌پز کنیم.
‫چی شده؟
‫از بیرون راحت می‌شه بُریدش، ‫ولی از داخل خیلی سفته.
‫وقتی با هیولاهای نوع قارچی می‌جنگیم،
‫ضربه‌های مورب یا افقی تأثیر کمی روشون دارن.
‫دونستنش به‌درد می‌خوره.
‫حالا که قاچ شده بیشتر شبیه غذائه.
‫کجاش شبیهه؟
‫هی، وایسا!
‫همین‌شکلی می‌خوریمش؟ ‫اگه مسموم باشه چی؟
‫خوردن سمِ عقرب ضرری نداره.
‫جدی؟
‫لااقل تو کتاب اینو می‌گفت، ‫پس می‌خوام امتحانش کنم.
‫هوق...
‫بهت گفتم که.
‫یه‌لحظه صبر کنین.
‫آبگوشت عقرب، ها؟
‫البته روش پخت‌تون رو نمی‌تونم تأیید کنم.
‫تو کی هستی؟
‫وقتی این هیولا رو می‌خورین،
‫باید انبرها، سر و پاهاش رو قطع کنین.
‫دُمش هم برای شکم مشکل‌سازه.
‫ولی تو کتاب نوشته بود مشکلی نداره.
‫یا بهتره بگم، مزه‌ش افتضاحه.
‫و بعد بدنشو قطعه‌قطعه می‌کنیم.
‫باعث می‌شه آسون‌تر پخته بشه و ‫ آبش، آبگوشت لذیذی می‌سازه.
‫خوردنش هم راحت‌تره.
‫و بعد دل و روده‌ش رو در میاریم.
‫تلخن و بافت زشتی دارن.
‫حالا نوبت قارچ‌های متحرکه...
‫قسمت پایینی رو میندازیم دور، ‫و سه سانتیمتر پوستش رو می‌کَنیم،
‫ولی پاهاش که خوشمزه‌س رو برمی‌داریم.
‫پاهاش خوشمزه‌ست؟
‫آره، بوی منحصربه‌فردی دارن، نه؟
‫بوی پای قارچ.
‫البته قابلمه‌تون کوچیکه.
‫پس از مال من استفاده کنین.
‫به‌طرز عجیبی آماده‌ای.
‫فقط با عقرب و قارچ، بی‌مزه می‌شه ها.
‫بیا.
‫وایسا! نمی‌ذارم اونا رو بریزی!
‫- چرا که نه؟ ‫- امکان نداره اونو بخورم.
‫اونا رو می‌بینی؟ همه جسدن.
‫اگه مجبور باشم هیولا می‌خورم،
‫ولی گیاه‌های قبرستون رو عمراً!
‫مگه فقط همین چه اشکالی داره؟
‫ماسیل!
‫اصلاً جنابعالی کی باشی؟
‫بالا!
‫بالا؟
‫یه اسلایم!
‫لعنتی، صورتمو پوشونده.
‫الان نمی‌تونم افسونی اجرا کنم.
‫راستی، اولین‌باری که مُردم به‌خاطر یه اسلایم بود.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫فقط یه‌ذره‌ش رفت تو دماغم.
‫بیا پاکش کن.
‫نمی‌دونستم می‌شه اسلایم‌ها رو با چاقو کشت.
‫اگه بدونی اجزای داخلیش کجاست، کاری نداره.
‫درسته که شکل لجنی داره،
‫ولی ساختار بدنش شبیه انسان‌هاست.
‫اجزای داخلی اسلایم به این شکله.
‫نسبت ساختمان بدن انسان،
‫مثل این می‌مونه که شکمت رو سروته کنی،
‫و کله و اجزای داخلی رو با بپوشوندی
‫اونا می‌تونن نفس‌تون رو حس کنن ‫و موقع بازدم دست به‌کار می‌شن.
‫پس اگه جیغ بکشی یا از کوره در بری، ‫هدف راحت‌تری می‌شی.
‫به‌صورت خام قابل خوردن نیست،
‫اول باید با آب داغ یا آبِ مرکبات خوب بشوریش.
‫بعد یا می‌تونی رطوبتشو بگیری،
‫یا یه‌مقدار نمک روش بریزی و بذاری جلو آفتاب خشک بشه.
‫بعدش خوراک لذیذی گیرت میاد.
‫اگه ممکن باشه، بذار یکی دو هفته ‫ استراحت کنه، بعد خشکش کن.
‫قول می‌دم طعمش ارزش انتظار رو داره.
‫این خشک‌کنِ اسلایم قابل‌حمل‌ـه ‫ که خودم درست کردم.
‫اینطوری فشارش بدید،
‫و همینطور که قدم می‌زنید، خشک می‌شه.
‫یه‌مدت طول می‌کشه تا این‌یکی درست بشه،
‫ولی یدونه آماده‌شو دارم.
‫اوه...
‫اینو به غذامون اضافه می‌کنیم.
‫- ممنون، ولی خودت لازمش نداری؟ ‫- اشکالی نداره.
‫من بالای ده ساله که دارم درمورد ‫ غذای هیولاها تحقیق می‌کنم.
‫چیزی از این خوشحال‌ترم نمی‌کنه که ‫ بشنوم یه‌نفر به خوراک هیولایی علاقه‌منده.
‫ده سال؟
‫دانجن‌ها این‌همه مدت وجود داشتن؟
‫یه‌ذره دیگه وایسید، آماده‌ست.
‫حاضره.
‫پس عقرب بزرگ آبپز قرمز می‌شه، ها؟
‫خیلی بهتر از چیزی شد که توی کتاب بود.
‫یه بوی خیلی خوبی داره.
‫وقتی به‌قدر کافی بپزیش، ‫گوشتِ داخل پوسته آب می‌ره،
‫و درآوردنش راحت‌تره.
‫آره واقعاً.
‫محشره!
‫می‌دونم، مگه نه؟
‫نسبت به روش پخت، طعمش کامل تغییر می‌کنه.
‫می‌دونم، مگه نه؟
‫پشمام! خیلی خوشمزه‌س!
‫می‌دونم، مگه نه؟
‫بذارین منم امتحان کنم!
‫اینا چی‌ان؟
‫دل‌ و روده‌‌ اسلایمِ خشک‌شده‌.
‫معرکه‌ست!
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫ اسلایم همچین طعمی داشته باشه.
‫اگه با آبمیوه طعم‌دارشون کنی هم خوب می‌شه.
‫این ریشه‌های درخت هم خیلی خوشمزه و پف‌داره.
‫در واقع ریشه درخت نیستن.
‫ساقه‌ی گیاه‌هاییه که ‫ برعکس توی دانجن رشد می‌کنن.
‫این جلبک هم خیلی نرم و لذیذه.
‫اینم چیزیه که اینجا رشد می‌کنه؟
‫نه، جلبک‌های معمولی‌ان که ‫جاهای مرطوب پیدا می‌شن.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونستم توی دانجن ‫ این‌همه چیز خوشمزه هست.
‫اوه. سیرِ سیرم.
‫راستی، هنوز خودمونو معرفی نکردیم.
‫اسم من سنشی‌ـه.
‫تو زبون دورف‌ها به معنی «محقق»ـه.
‫من لایوس ام.
‫اونا هم مارسیلِ جادوگر، ‫و چیل‌چاکِ قفل‌بازکن هستن.
‫یه‌حسی بهم می‌گه شما توی یه مأموریت هستین.
‫اوه، خب...
‫تو طبقه‌های پایین‌تر یکی از اعضای گروه‌مون ‫توسط یه هیولا خورده شد.
‫باید قبل از اینکه هضم بشه نجاتش بدیم.
‫چقدر وحشتناک. چه نوع هیولایی بود؟
‫یه اژدها با فلس‌های سرخ.
‫فلس‌های سرخ تو طبقه پایین‌تر؟
‫حتماً یه اژدهای سرخه.
‫شنیدم اژدهایان به‌خاطر حفظ انرژی خودشون
‫بیشتر اوقات رو می‌خوابن.
‫روند هضم‌شون باید از بقیه هیولاها کندتر باشه.
‫امیدوارم که همینطور باشه.
‫لطفاً.
‫اجازه می‌دید من به گروه‌تون ملحق بشم؟
‫البته. خیلی هم خوشحال می‌شیم.
‫راستش، برامون کمک بزرگی می‌شید.
‫واقعاً؟ چه خوب.
‫- متشکرم. ‫- منم همینطور.
‫برای سال‌ها آرزوی پختن ‫یه اژدهای سرخ رو داشتم.
‫اژدهای سرخ، ها؟
‫شاید باید ازش یه استیک سنتی، ‫یا شاید یه همبرگرد درست کنم.
‫شابوشابو هم خوب می‌شه.
‫یا اگه تخم‌مرغ کافی داشته باشیم، اویاکودون...
‫«عیبی نداره که یکی از اونا رو بخوریم؟»
‫این فکری بود که همه تو ذهن‌شون داشتن، ‫اما هیچ‌کس به زبونش نیاورد.
‫در طبقه دوم.
‫برخلاف قبرستونِ داخل طبقه اول،
‫منظره‌ی غیرعادی‌ای در مقابل‌شون بود.
‫به گفته‌ی پژوهشگران،
‫این مارپیچ قلعه طلایی‌ـه ‫که در زیرزمین قرار گرفته.
‫همیشه فکر می‌کردم که این درخت‌ها خیلی بلندن،
‫ولی چطور نمی‌تونن روی سطح زمین برن؟
‫خب، یه نفرین این دانجن رو ساخته.
‫مارسیل، حالت خوبه؟
‫پام بین چوب‌های پل گیر کرد.
‫خیلی راه اومدیم.
‫حتماً خسته شدی.
‫بیاید یه‌جا کمپ بزنیم و یه‌ذره استراحت کنیم.
‫قبلاً اینجا تو یکی از درخت‌های توخالی ‫ شب رو مونده بودیم؟
‫آره، یادمه.
‫موقع پختن سوپ خوک خودمو سوزوندم.
‫سوپ...
‫گشنته؟
‫از ناهار امروز یه‌ذره آبگوشت عقرب مونده برام.
‫نمی‌خوام.
‫آها، فهمیدم.
‫برای شام بریم هیولا شکار کنیم.
‫ای خــدا.
‫- چیز دیگه‌ای می‌خوای بخوری؟ ‫- ها؟
‫اگه چیز خاصی می‌خوای ‫برات درست می‌کنم.
‫اینطوری می‌گی،‌ ولی خب...
‫آخرشم قراره هیولا بخوریم دیگه، نه؟
‫هعی، تا وقتی قابل خوردن باشه
‫فرقی نداره چیه.
‫این اطراف معمولاً چه هیولاهایی میومدن؟
‫بذار ببینم...
‫خفاش بزرگ و موش غول‌پیکر.
‫من عمراً‌ چیز غیربهداشتی بخورم.
‫گابلین‌های جنگلی.
‫شبه‌انسان‌ها هم نمی‌شه.
‫زره متحرک.
‫آهن؟
‫یعنی چیز عادی‌تری نیست؟ ‫مثلاً پرنده‌ای یا میوه‌ای؟
‫چه بدغذا.
‫اول می‌گی «فرقی نداره»،
‫بعد هرچی پیشنهاد می‌دیمو ایراد می‌گیری.
‫مشکلش چیه نمی‌خوام چیزای چندش بخورم؟
‫حیوون‌های عادی اینجا هستن، ‫ولی همه‌شون اهلی‌ان،
‫براشون آماده‌سازی لازمه.
‫چیزی به‌اسم ناهار مفتی نداریم.
‫ببخشید. حق می‌گی.
‫ولی می‌دونی،
‫ممکنه به یه هیولا بربخوریم که ناهار داشته باشه!
‫این چیزیه می‌شه بهش امیدوار بود.
‫من مثل تو نمی‌تونم نیمه پر لیوانو ببینم.
‫ولی خب، این‌موقع سال میوه‌های زیادی پیدا می‌شه.
‫چی؟ راستی راستی؟
‫اوهوم.
‫بفرمــا! گیاه‌های گوشت‌خوار! ‫باید فکرشو می‌کردم!
‫درواقع، «گوشت‌خوار» اصطلاح عمومی‌شونه.
‫برای مثال اون گل اسمش باراسلیا‌ـست.
‫و توی مسیر هیولاها رشد می‌کنن.
‫رشته‌هایی درست می‌کنه که شبیه به تار عنکبوته،
‫و زمانی که موجودی لمسش کنه...
‫نمی‌تونه هضمشون کنه، ‫پس چیزایی که می‌گیره رو نمی‌خوره.
‫به‌عنوان کود ازشون استفاده می‌کنه.
‫یعنی از انسان‌ هم می‌تونه به‌عنوان کود استفاده کنه، ‌نه؟
‫اون میوه و سبزیجاتی که می‌خوری
‫معمولاً از باقی‌مونده‌ی اجساد ‫ و فضله‌ی حیوون‌ها درست می‌شه.
‫آره؛ ولی من با مشکلی خوردنشون ندارم.
‫نگرانش نباش.
‫تازه الان طبقه دومیم.
‫اگه جسدی اینجا بوده باشه، ‫تا الان یکی بازیابی‌شون کرده.
‫مثل عمق‌های پایین‌تر نیست، ‫این گیاه‌ها رو دم‌به‌ساعت چک می‌کنن.
‫امکان نداره کسی اینجا بمونه که کود بشه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫سخته که مخفیانه یکی‌شونو بچینیم.
‫پس گمونم چاره‌ای جز جنگیدن نداریم.
‫- کنار وایسید. ‫- همم؟
‫با یه افسون می‌تونم کارشونو بسازم.
‫اسپرائه یپتوم روفرموس.
‫آلاماندراس پروژ.
‫نکسانت آسلام.
‫تمومش کن، احمـق!
‫چی؟ چرا؟
‫می‌خوای خود میوه هم باهاش بترکونی؟
‫لقمه اندازه دهنت بردار. ‫این یه قانون مطلقه.
‫نصیحت نمی‌خوام! کمکم کن!
‫نه، نه، نه، نه، ولم کن!
‫«نمی‌تونه چیزیو هضم کنه»، ها؟
‫اونو که قشنگ داره می‌خوره،‌ دروغگو!
‫چی؟ ولی خب، ‫یه‌سریاشون می‌تونن هضم کنن.
‫به نوع گیاه بستگی داره.
‫اونی که الان تو رو گرفته ‫گیاه انگلی‌ـه که توی بدنت دونه می‌کاره.
‫اینکه از همه بدتــره!
‫تا می‌تونی ثابت بمون.
‫هیولاهای نوع گیاه، اندام‌های زیادی دارن.
‫اینکه باهاشون دونه‌دونه بجنگیم خیلی زمان‌بره.
‫فقط لازمه به یه‌نقطه حمله کنم.
‫ریشه.
‫آی، آی.
‫حالت خوبه؟
‫آه؟ ممنون، لایوس.
‫- چطور بود؟ ‫- ها؟
‫همونطور که گفتم این یه‌نوع انگله ‫ که دونه‌هاشو زیر پوستت می‌ذاره.
‫بهش می‌گن دم سایه.
‫برعکس نوع باراسلیا که ‫تا حد شکستن استخون‌هات لهت می‌کنن،
‫این نوع بدون کشتن قربانی‌هاش گیرشون میندازه.
‫فقط به‌قدری قربانیش رو فشار می‌ده که فرار نکنه،
‫ولی بدون اذیت‌کردن ثابت نگهشون می‌داره.
‫خودم فکر می‌کنم باید دنج باشه؛ ‫تو چه حسی داشتی؟
‫باز عصبانیش کردم.
‫حتی منم فکر می‌کنم خیلی زیاده‌روی کردی.
‫اول، یه‌کم بخارپز می‌کنیم.
‫بعد یه دایره دور ساقه می‌بُریم.
‫یه‌کم می‌چرخونیم و دونه رو می‌کشیم بیرون.
‫بعد پوستشو می‌کنیم و تا نرم‌شدن می‌کوبیمش،
‫و ماهیتابه رو باهاش می‌پوشونیم.
‫میوه نرسیده رو آسیاب، اسلایم و ‫یه‌مقدار آبگوشت عقرب اضافه می‌کنیم،
‫تا وقتی خوب غلیظ بشه، هم می‌زنیم.
‫وقتی صاف شد، بقیه آبگوشت عقرب رو اضافه می‌کنیم،
‫و یه چندتا میوه‌ی خردشده.
‫یه‌کم هم می‌زنیم و توی ماهیتابه می‌ریزیم.
‫می‌ذاریم یه‌ذره بپزه.
‫فقط می‌خوام ببینم روی سطح زمین رشد می‌کنه یا نه.
‫معلومه که نمی‌شه!
‫نــــه!
‫وقتی شروع به قل‌زدن کرد،
‫بقیه میوه رو اضافه می‌کنیم.
‫عالی.
‫آماده‌ست.
‫تارت؟
‫شبیه‌شه، ولی فرق داره.
‫اون پوسته رو گذاشتم که نسوزه. ‫اون قسمت رو نخورین.
‫واقعاً شوره. فکر می‌کردم شیرین‌تر باشه.
‫آره، البته خوشمزه‌س.
‫امتحانش کن، مارسیل. ‫مطمئنم از طعمش خوشت میاد.
‫هیچ‌کدوم از گیاه‌های قبرستون رو که توش نریختی؟
‫نه، فقط میوه‌ست.
‫البته اگه ژلاتینِ اون ساقه‌ها رو استفاده می‌کردیم...
‫غذای خوش‌طعم‌تری گیرمون میومد.
‫فقط اسلایم خالی سفتش نکرده.
‫همم؟
‫اوه، این خیلی خوشمزه‌ست!
‫میوه‌های کودی، آبدار و شیرینن،
‫در صورتی که میوه‌های گوشتی، سفت و غنی‌ترن.
‫ولی واقعاً عیبی نداره؟
‫معنیش این نیست که توسط ‫حیوونای دیگه خورده می‌شن؟
‫درست‌کردنشون چه فایده داره ‫ اگه اونا می‌برنشون؟
‫خب، گیاه گوشت‌خوار همینه دیگه.
‫با استفاده از اونا شکارهاشون رو می‌گیرن.
‫آها، که اینطور.
‫پس... انقدر خوشمزه‌بودن هم جزو استرا‌تژی‌شونه.
‫چقدر باهوش!
‫بالأخره داری جذابیت هیولاها رو می‌بینی. ‫واقعاً خوشحالم.
‫بس کن!
‫خب، اونو چیکار کنیم؟
‫برگردوندنش به شهر وقت می‌گیره.
‫شاید بتونم با جادوم احیاش کنم؟
‫به ریسکش نمی‌ارزه. ممکنه نتیجه عکس بده.
‫شاید اگه همینجا تو دید مردم ولش کنیم،
‫بالأخره یه‌نفر می‌برتش.
‫ایده خوبیه.
‫فکر کنم... این جواب بده.
‫آدمو یاد چوبه‌ی دار میندازه...
‫در اون شب مارسیل کابوس دید.
‫غذای دانجن.
‫بخور یا خورده شو.
‫هیچ زنجیره غذایی‌ای وجود نداره.
‫واقعیت اینه که غذا خوردن، موهبت زندگیه.
‫غذای دانجن.
‫اوه، خوشمزگی‌های دانجن.
‫HADAD
‫Tenshi Hunter
‫AnimeList Translation Team