‫تبریک.
‫سفر کاری آداچی امروز شروع می‌شه.
آداچی
سفر کاری ناگاساکی
‫ده روز تموم...
‫باید به کوروساوا... در مورد احساسم بگم.
‫باید به کوروساوا... بگم.
SayaKa
Anime List Translation Team
‫ ‫30 سال باکرگی ازت یه جادوگر می‌سازه!؟
‫ !جادوی بکارت
قسمت 11
‫سلام. ‫می‌شه بعد از کار حرف بزنیم؟
آداچی
هیچ پیام جدیدی وجود ندارد
میازاکی
کوماموتو
آب و هوا
کیوشو
آب و هوا
فوکوکا
ساگا
اویتا
ناگاساگی
کوگیشما
ساگا
ناگاساکی
اویتا
‫برعکس تو، من تا وقتی بهم نگی نمی‌تونم چی تو سرت می‌گذره.
‫از اون شب،
‫چهره‌ی آداچی از ذهنم پاک نشد.
‫چرا باید اینطوری می‌گفتمش؟
‫نه.
‫هرطور که می‌گفتم...
‫آداچی همیشه می‌دونه چی توی سر من می‌گذره.
‫پس حتماً اون خشم خودخواهانه و حسادتی که ‫حس می‌کردم رو هم احساس کرده.
‫خیلی ترسیده به‌نظر می‌رسید.
‫انقدر خوشحال بودم که حتی بعد از ‫شنیدن همه‌ی افکارم عاشقم شده...
‫که فکر کردم دیگه هرطور شده دارم.
‫حتی با اینکه داریم قرار می‌ذاریم، من هیچ حقی ‫ندارم که برای آداچی تعیینِ تکلیف کنم.
‫مدام به این فکر کردم که ازش عذرخواهی کنم ولی نتونستم.
‫به‌خاطر سفرای کاری و...
‫کارای بیرون از شرکت من، همدیگه رو ندیدیم.
آداچی
سفر کاری ناگاساکی
‫نه، به‌خاطر اون نیست.
‫به‌خاطر اینه که من ترسیدم... آداچی ترکم کنه.
کوروساوا یوئیچی-ساما
آداچی کیوشی
‫آداچی؟
‫«به کوروساوای عزیزم،
‫من زیاد میونه‌م با کلمات خوب نیست،
‫ولی پیام دادن هم خیلی ساده به‌نظر می‌رسید، ‫برای همین تصمیم گرفتم نامه بنویسم.
‫من الان توی یه هتل توی ناگاساکی‌ام.
‫متأسفم که در مورد انتقالی باهات مشورت نکردم.
‫من... از یه جایی به بعد، بیش از اندازه به قدرتم تکیه کردم.
‫اضطراب گرفتم اگه نتونم صدای افکارت رو بشنوم، ‫نفهمم چی توی سرت می‌گذره.
‫ترسیدم که ازت دور باشم.
‫متأسفم که وقتی تو اینطوری همه‌ی محبتت ‫رو نثارم کردی، من همچین بزدل ترسویی بودم.
‫اما یه چیزی هست که امیدوارم باور کنی.
‫دور بودن ازت مضطربم می‌کنه... من انقدر دوستت دارم کوروساوا.
‫وقتی برگشتم بیا مفصل حرف بزنیم،
‫آداچی.
‫یعنی کوروساوا نامه‌م رو خونده.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، این اولین بارم بود ‫که توی نامه به کسی می‌گفتم دوستش دارم.
‫باید یه نامه‌ی دست‌نویس براش بفرستی.
‫اینطوری مجبور نیستی افکارش رو بشنوی، ‫و ارزش بیشتری رو نسبت به پیام منتقل می‌کنه.
‫نامه؟
‫اولین نامه‌ی عاشقانه‌م توی سی سالگی...
‫شرمنده که مجبورین روز تعطیل کار کنین.
‫مشکلی نیست. به‌هر حال توی سفر کاری‌ام.
‫و شما هم خسته نباشین، کوسوموتو-سان.
‫من از اونجایی که مسئول بازگشاییِ شعبه‌ی ‫ناگاساکی‌ام، بی‌وقفه داشتم کار می‌کردم.
‫از این طرف.
‫اینجا خیلی بزرگه.
‫تویوکاوا توی مرکز شهر، یه عالمه مغازه‌‌های متراژ...
‫کوچیک تا متوسط توی ایستگاه داره،
‫اما از اونجایی که شعبه‌ی ناگاساکی از ایستگاه دوره،
‫فضای بیشتری برای کارکردن داریم.
‫پس عرضه‌ی محصول متفاوتی هم نیاز داریم.
‫دقیقاً.
‫مراکز خرید مشتری‌ها و پارکینگ‌های زیادی دارن،
‫پس می‌تونیم محصولات بزرگتری هم ارائه بدیم.
‫این حجم فضا پتانسیل‌های زیادی داره.
‫می‌تونیم فضاهای تجربه قابل دسترس طراحی کنیم.
‫یه‌طور نمایشگاه فصلی برای به اشتراک‌گذاشتن توی فضای مجازی برگزار کنیم،
‫و با فروشگاه‌های محلی همکاری کنیم.
‫یه‌طور فروشگاه جامعه‌محور هم چیز جالبی می‌تونه باشه.
‫اوه...
‫به‌نظر خیلی باانگیزه میاین، آداچی-سان.
‫عه... نه بابا.
‫چیز خوبیه.
‫بیاید بازم از ایده‌هامون بگیم. روتون حساب می‌کنم.
‫بیاید از ورودی شروع کنیم.
‫با توجه به جریان ترافیک باید قفسه‌های ‫مربوط به نسل Z رو اینجا قرار بدیم.
‫منِ قدیمی نمی‌تونست انقدر خوشبین باشه.
‫اینم تأثیر کوروساواست؟ وایسا.
‫حتی با اینکه از هم دوریم هم دارم به کوروساوا فکر می‌کنم.
‫من یه نویسنده‌ام.
‫احساسات نافرجامم رو به رمان تبدیل می‌کنم.
آن مرد، با چشم‌های ترسیده به مثابه یک گربه
آن مرد، با چشم‌های ترسیده به مثابه یک گر
آن مرد، با چشم‌های ترسیده به مثابه یک
آن مرد، با چشم‌های ترسیده به مثابه
آن مرد، با چشم‌های ترسیده به مثا
آن مرد، با چشم‌های ترسیده به
آن مرد، با چشم‌های ترسیده
آن مرد، با چشم‌های ترسی
آن مرد، با چشم‌های تر
آن مرد، با چشم‌های
آن مرد، با چشم‌
آن مرد، با چش
آن مرد، با
‫آن مرد،
‫آن مر
‫آن
‫آ
‫ولی تا آخرش، هیچ کلمه‌ای برای توصیف میناتو پیدا نکردم.
‫خسته نباشین.
‫خسته نباشین!
‫روز اول خیلی خوب بود.
‫دیوونه‌کننده بود!
‫دیدی که از استیج داشتیم عالی بود!
‫میناتو-کون.
‫بله؟
‫یه هدیه برای شما.
‫برای من؟
‫یه نفر بعد از اجرا واسه‌تون توی پذیرش گذاشته بود.
‫ایول!
‫اولین طرفدارت!
‫یعنی چیه؟
‫کی اینو گذاشت؟
‫فکر کنم یه مرد قد بلند عینکی بود.
‫شرمنده. من باید برم!
عه؟ میناتو-کون؟
‫می‌دونم باید بی‌خیالش بشم، ‫ولی نتونستم جلوی خودمو بگیرم و نیام.
‫خوشحالم که آرزوی میناتو به حقیقت تبدیل شد.
‫کی داره زنگ می‌زنه؟ من سرم با بدبختی‌هام شلوغه.
میناتو
رد تماس
پاسخ دادن
‫چی؟ میناتو؟ ولی چرا؟
‫نه چراش مهم نیست! باید زودی جوابشو بدم.
بله؟
‫تسوگه، الان کجایی؟
‫چی؟
‫اومدی کنسرت، نه؟
‫شرمنده، ولی دیگه‌ـــ
‫مشکلی نیست! الان بگو کجایی و همونجا بمون.
‫میناتو، متأسفم که مجبور شدی این همه راهو بیای.
‫می‌دونستم.
‫تو اون کفشا رو برام آوردی.
‫ببخشید که پیام‌هات رو نادیده گرفتم.
‫بعد از اینکه آخرین دور آزمون رو رد شدم.
‫شوتا-سان ازم دعوت کرد تا عضو گروهی بشم که داشت تشکیل می‌داد.
‫چون لحظه‌ی آخری بود، و خود گروه هم علنی نشده بود، بهت نگفتم.
‫که اینطور.
‫تبریک می‌گم، خوشحالم که به رویات رسیدی میناتو.
‫شرمنده.
‫حقیقتش اینه که...
‫نمی‌دونستم باید به انگیزه‌های پنهانیت چطور جواب بدم،
‫صرف نظر از اینکه حقه بودن یا محبت واقعی.
گفتگوها
گربه‌های کالیکو
روکاکو
ماساتو تسوگه
نایس ژاپن
استودیوی دنس دور
مرکز ورزشی
‫نمی‌دونستم چه برخوردی باید باهات داشته باشم.
‫از احساس خودم نسبت بهش مطمئن نبودم...
نایس ژاپن
ماساتو تسوگه
استودیوی دنس دور
نایس ژاپن
ماساتو تسوگه
استودیوی دنس دور
مرکز ورزشی
ماساتو تسوگه
استودیوی دنس دور
مرکز ورزشی
نایس ژاپن
ماساتو تسوگه
استودیوی دنس دور
مرکز ورزشی
ماساتو تسوگه
استودیوی دنس دور
مرکز ورزشی
ماساتو تسوگه
استودیوی دنس دور
مرکز ورزشی
‫برای همین نتونستم باهات تماس بگیرم.
‫برای همین...
‫میناتو این همه راه تا اینجا اومد دنبالم.
‫به عنوان یه آدم بالغ و عاقل، باید بهش بگم اشتباه کردم.
‫که فقط ازش حمایت می‌کنم.
‫اولش،
‫فکر می‌کردم یه پستچیِ احمقه...
‫که دهن لقی داره و بی‌ادبه.
‫اما...
‫متأسفم. حرفام از ته دلم بود.
‫باهات مهربون بودم چون می‌خواستم دوستم داشته باشی.
‫اون دنسر توی کتابی که خوندی، از تو الهام گرفته شده بود.
‫متأسفم که قبل از نوشتنش ازت اجازه نگرفتم.
‫دیگه این کارو نمی‌کنم.
‫تا الان همیشه فکر می‌کردم اگه روزی عاشق ‫بشم هم احساساتم هیچوقت متقابل نمی‌شه.
‫من با نوشتن کتاب در مورد آدم‌هایی که بهشون ‫علاقه‌مند می‌شدم، با احساساتم کنار میومدم.
‫چون، توی داستان‌ها... همه‌ی عشق‌ها شدنی‌ان،
‫و احتمال آسیب دیدنم هم وجود نداره.
‫اما بعد از دیدن تو،
‫دیگه کافی نبود.
‫هیچ داستانی با توی واقعی قابل مقایسه نبود.
‫میناتو.
‫من... تو رو دوست دارم.
‫هیچ داستانی با توی واقعی قابل مقایسه نیست.
‫میناتو.
‫من... تو رو دوست دارم.
‫می‌دونم که یهوییه.
‫الان برات موقعیت حساسیه، و شک دارم دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫هی، صبر کن!
‫همینطوری جا نزن!
‫همینطوری پیش خودت حل و فصلش نکن!
‫یادت رفته خودت چی گفتی؟
‫تسلیم نشو!
‫من...
‫اولش، فکر می‌کردم آدم عجیبی هستی.
‫اما، همیشه...
‫هروقت نزدیک بود امیدمو از دست بدم، اونی که تشویقم می‌کرد،
‫تو بودی.
‫توی آزمون رقصیدم چون می‌خواستم تو منو ببینی.
‫برای همین... بدون گفتن حرفی همینطوری غیبت نزنه.
‫آه، یالا دیگه! بفهم دیگه احمق.
‫مگه نویسنده‌ی رمان عاشقانه نیستی تو؟
‫هی! حالت خوبه؟
‫آره.
‫می‌شه...
‫می‌شه بغلت کنم؟
‫«می‌شه»؟
‫لازم نیست از من اجازه بگیری، احمق.
‫تا الان، یک عالمه رمان عاشقانه نوشتم،
‫اما واقعیت جوابها یا طرح داستان نداره.
‫عشق از آدمیزاد یه احمق می‌سازه.
‫و این حتماً... چیز بدی نیست.
‫تا وقتی سی سالم بشه، هیچوقت تا به حال ‫با کسی قرار نذاشته بودم و هنوز باکره بودم.
‫فکر می‌کردم اینکه کسی رو دوست داشته باشم ‫و اونم منو دوست داشته باشه یه‌طور معجزه‌ست.
‫و اولین کسی که عاشق من شد، کوروساوا...
‫یه مرده، که از من عضله‌ای تره،
‫و با وجودی که عموماً رفتار آرومی داره، از درون وحشت می‌کنه.
‫خیلی نزدیکیم! خیلی خوشحالم!
‫هیچ نمی‌دونستم همچین دستخط بانمکی هم داره، چه خوش‌شانسم.
‫انقدر غیرمنتظره بود، که صادقانه بگم خیلی ترسیده بودم.
‫اما به‌طور عجیبی، از اولین‌باری که افکارش رو ‫شنیدم، هیچوقت ازش بدم نیومد.
‫چون کوروساوا همیشه...
‫در مورد احساساتش صادق بود.
‫کوروساوا؟!
‫آداچی!
‫شرمنده. سرزده اومدم.
‫اشکالی نداره.
‫موش آب‌کشیده شدی. بیا داخل.
‫حسابی خیس شدم.
‫ببخشید که بی‌خبر اومدم.
‫اشکالی نداره. یالا برو توی حموم.
‫چی؟ اول تو آداچی.
‫چی داری می‌گی؟
‫تو از من بیشتر یخ زدی، کوروساوا.
‫آداچی، صبرــ
‫چاره‌ای نمی‌‌مونه... حرف که گوش نمی‌دی.
‫واقعاً ببخشید که یهویی پا شدم اومدم.
‫بعد از خوندن نامه‌ت، باید هرطور شده صورتتو می‌دیدم،
‫کوروساوا...
‫می‌خوام از دهن خودت بشنومش آدچی.
‫بـ ـ بشنوی؟
‫ای کاش منم قدرت جادویی داشتم.
‫اینطوری می‌فهمیدم به چی فکر می‌کنی آداچی.
‫مهم نیست اگه نتونم واضح بیانشون کنم.
‫فقط باید بهش بگم.
‫کوروساوا تو مژه‌های خیلی بلندی داری.
‫از روزی که کار کردن توی اینجا رو شروع کردم، ‫با خودم گفتم چقدر جذابی،
‫ولی برام جالبه که الان حتی به‌نظرم خفن‌تری.
‫خیلی خفنه که نشون نمی‌دی برای کارت...
‫چقدر تحقیق می‌کنی یا چقدر سخت تلاش می‌کنی.
‫تا حالا هم ندیدم از کسی بد بگی.
‫بعدم، با اینکه عموماً آرومی، افکارت خیلی هیجان‌زده‌‌ان.
‫من همیشه فکر می‌کردم آدم بی‌نقصی هستی کوروساوا،
‫غافلگیرکننده بود اما، حالت صورتت نشون می‌ده که...
‫تو هم حسادت‌هایی داری و فکرت محدود می‌شه.
‫و گاهی اوقات هم، وقتی خیلی سعی داری ‫خفن باشی، دست آخر بیشتر خرابکاری می‌کنی.
‫به‌نظرم بامزه‌ست.
‫چی؟ این دیگه از کجا در اومد؟
‫منظورت چیه؟ اینا چیزایین که در موردت دوست دارم.
‫و این حتی یه دهم افکاری که کوروساوا ‫با من در میون گذاشت هم نیست.
‫و اینکه‌ـــ
‫وایسا وایسا!
‫اوضاع خرابه!
‫خیلی خوشحالم- بیشتر انقدر شوکه‌م که حرفایی که گفت رو یادم نمیاد.
‫حیف! کاش می‌تونستم ضبطشون کنم.
‫نه، می‌خوام یه‌بار دیگه بشنومشون.
‫می‌تونم از انگشت‌هاش شادی و خجالت غیرقابل تحملش رو حس کنم.
‫چطوری می‌تونم محبتی که بهش دارم رو بیان کنم؟
‫کلمه‌ها کافی نیستن..
‫کلمه‌ها برای بیان احساساتم کافی نیستن.
‫همونطور که من قلبت رو لمس کردم، کوروساوا...
‫می‌خواستم تو هم قلب منو... لمس کنی.
‫آداـ
بارون
‫بیرون داره بارون میاد، و ما با هم تنهاییم.
شب
با هم
‫کوروساوا...
‫آداچی...
قسمت بعدی
قسمت 12
‫قسمت بعدی: قسمت دوازده.