CWTHIERRY AnimeList Translation Team
آسترو نوت
‫هدفت چیه، گوشوجین؟
‫حالا که کلید پیدا شده، همه‌ش مال منه.
‫ملکه‌ی آینده سیاره‌ی میبوسه، میرا گوتوکوجی.
‫حالا نیروهام با تمام قوا به سیاره‌ی زمین یورش می‌برن.
‫اگه می‌خوای از این جنگ پیشگیری کنی...
‫باید راضی به ازدواج بشی!
‫ازدواج؟ با کی؟
‫من.
‫باید با من ازدواج کنی!
‫من هم کلید و هم عروسم رو به دست آوردم!
‫از وقتی‌که شنیدم شاهدخت داره دنبال ‫کلید می‌گرده، منتظر این لحظه بودم.
‫حالا سیاره‌ی میبوسه مال منه!
‫می‌شناسیش؟
‫اولین‌باره می‌بینمش.
‫و من همیشه آرزو داشتم با یه میبوجین ازدواج کنم!
‫بالاخونه رو اجاره داده.
‫خب،‌ می‌خوام جوابت رو بشنوم، میرا گوتوکوجی!
‫قبول نمی‌کنم.
‫کلید؟
‫بهت نمی‌دمش!
‫و ازدواج...
‫مگه دیوونه‌ام که باهات ازدواج کنم؟!
‫یهو چی شد؟
‫خبرهای بد دارم، میرا.
‫نیروهای گوشوسه در مدار، دارن پایین میان.
‫چی؟!
‫این یه مدل قدیمی‌ـه، ولی مثل گارد امپراتوری می‌مونه.
‫می‌تونی هدایتش کنی، درسته؟
‫من قبلاً فقط توی شبیه‌سازها انجامش دادم.
‫طوری نمی‌شه.
‫مفهوم شد.
‫میاساکا تاکومی. به میرا ملحق شو و بجنگ.
‫هان؟
‫روشن‌کردن موتور اصلی.
‫فعال‌کردن سیستم کنترل گرانش سفینه.
‫همه‌ی افراد، آماده‌ی برخورد بشید.
‫براتون آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫میاساکا-سان، حرکت می‌کنیم.
‫کجا؟
‫به جنگ با نیروی گوشوسه می‌ریم.
‫مهمان‌سرای آسترو، از زمین بلند شو!
‫چه خبر شده؟!
‫دست‌وپام بسته‌ست! حالا دیگه واقعاً باید زمین رو نابود کنم!
‫این چیه؟
‫هــه! شلیک، شلیک!
‫آماده‌ی مهارسازی موشک‌ها.
‫هـــه؟ چیکار بکنم؟
‫آروم باش. با علامت من...
‫شلیک!
‫محاصره‌مون کردن.
‫ما رو گیر انداختن.
‫برای آخرین‌بار بهت یه فرصت می‌دم.
‫کلید رو رد کن بیاد و باهام ازدواج کن.
‫ترمز بگیر بابا!
‫چـ ـ چی شد؟
‫شوین؟
‫لاو هتل هم یه سفینه‌ی فضایی بود؟! ‫حتی شکلشم تغییر پیدا نکرده!
‫الان نجاتت می‌دم، میرا!
‫چی؟
‫این‌چیزی نیست که سرش توافق کردیم، عالیجناب.
‫شما گفتین وقتی کلید رو گرفتین و سیاره‌ی میبوسه رو تصاحب کردین،
‫میرا رو به عقد من درمیارین!
‫ملکه‌ی آینده سیاره‌ی میبوسه،
‫با یه جاسوس گوشوجین مثل تو که از دار دنیا فقط بر و رو داره، ازدواج کنه؟
‫مردم هیچ‌وقت اجازه نمی‌دن!
‫بهم کلک زدی؟!
‫معنی این‌کارها چیه، شوین؟
‫من بیشتر از هرکس دیگه‌ای بهت اهمیت می‌دم. ‫لطفاً باهام به سیاره‌ی میبوسه برگرد!
‫اگر با من ازدواج کنی، هیچ کمبودی احساس نمی‌کنی!
‫و بهت قول می‌دم صلح و آسایش رو توی سیاره‌ی میبوسه برقرار کنم.
‫لازم نیست هیچ کار اداری بکنی.
‫یه زندگی فوق‌العاده خواهی داشت و ‫می‌تونی هرطور دلت خواست، وقتتو بگذرونی.
‫تو نمی‌تونی کلید و به‌هیچ‌وجه من رو به دست بیاری.
‫راجع‌بهش فکر کن...
‫خیلی سیریشی!
‫عــــه!
‫قلب من الانشم متعلق به یکی دیگه‌ست!
‫منم با تمام وجودم دوست‌تون دارم!
‫میرا-سان...
‫میاساکا-سان...
‫نـــــــــــــه!
‫چرا اون؟!
‫من از همون اولِ اولِ اول دوستت داشتم!
‫ساکت!
‫اوه، لاو هتل بیگ بنگ شد.
‫پس میرا-سان واقعاً‌ انگلیسی نبوده.
‫فضایی‌بودنش یه‌جورایی بیشتر با عقل من جور درمیاد.
‫الان دارن با گوشوجین‌ها می‌جنگن، درسته؟
‫گمونم آره.
‫از اونجایی که دارن به‌ سمت‌مون موشک ‫شلیک می‌کنن، گمونم متحد نیستیم.
‫حق با توــه.
‫شما دوتا! خفه‌خون بگیرین!
‫چشم.
‫به‌شخصه برای من یکی، سگ سخن‌گو ستاره‌ی اصلی نمایش‌ـه.
‫هاچی-سان...
‫هی!
واکابایاشی تومیهیرو
موبایل
برای پاسخ‌دادن،‌ بالا بکشید
‫واکابایاشی-سان؟
‫موضوع چیه؟
‫الان واقعاً‌ وقتشه؟ هرکاری می‌خواین بکنین!
‫واکابایاشی-سان چی گفتن؟
‫خودشون بودن، مگه نه؟
‫اوه، امشب براتون یه مهمانی خداحافظی تدارک دیده بودیم.
‫خداحافظی...
‫منم غذا درست کرده بودم، می‌پرسید ‫اجازه دارن همه‌شونو بپزن و نوش جان کنن یا نه.
‫واقعاً که از هفت دولت آزادن.
‫هیچ فکرشو نمی‌کردم یه روز بتونم توی فضا آبجو بزنم.
‫خیلی خوش‌حالم که قبل مردن همچین‌ روزی رو به چشم دیدم!
‫سوپ دامپیلنگ رو گرم کردم.
‫شماها...
آشپز بیکار
موبایل
‫الو؟
‫لطفاً یکم سوپ دامپلینگ و ماهی پورگی پلو هم بذارین واسه ما بمونه!
‫من میرا گوتوکوجی، وارث تاج‌وتخت سیاره‌ی میبوسه‌ام.
‫یا صحیح‌وسالم به وطن‌تون برمی‌گردین و یا تبدیل به گردوغبار فضایی می‌شین.
‫تصمیم با خودتونه.
‫تف توش!‌ آخه چرا؟
‫اول آدارا، حالا هم تو. چرا باهام ازدواج نمی‌کنین؟
‫مادرم؟
‫اول من به آدارا ابراز علاقه کردم.
‫ولی اون...
‫آدارا، برای چی؟
‫با من ازدواج کن تا صلح و آرامش تو سیاره‌ی میبوسه برقرار بشه.
‫هیچ کمبودی احساس نمی‌کنی و باقی عمرت ‫رو می‌تونی هرطور دلت خواست، زندگی کنی.
‫وقتی می‌گم نمی‌خوام، یعنی نمی‌خوام!
‫آدارا!
‫خیلی سیریشی!
‫باورم نمی‌شه بعد این قضایا اومدی از دخترشونم خواستگاری کردی!
‫من فقط می‌خوام با یه میبوجین ازدواج کنم.
‫حالا چرا با یه میبوجین؟
‫مشخص نیست؟
‫می‌خوام کلی بچه‌ی بااستعداد و زیبا داشته باشم.
‫خیلی دیر نیست.
‫باهام ازدواج کن و مادر پسرهام شو!
‫هان؟
‫داشتم خواب می‌دیدم؟
‫صبح‌تون بخیر.
‫آه، یه خواب عجیبی دیدم.
‫مهمان‌سرای آسترو تبدیل به یه ربات شد تا به جنگ با دشمن‌ها بره.
‫ما بردیم.
‫هان؟
‫خواب نبود.
‫مهمان‌سرای آسترو رباتی‌ـه که مادرم...
‫باهاش به زمین اومد تا از یه ازدواج سیاسی فرار کنه.
‫ایتاداکیماس.
‫منوی امروز ‫- ماهی پورگی پلو ‫- سوپ دامپلینگ
صبحانه پایه‌واساس زندگی است
‫سوپ دامپلینگ خیلی خوش‌مزه‌ست.
‫میرا-سان...
‫می‌خواین برگردین به سیاره‌ی میبوسه؟
‫کوسایا.
‫سوپ کیک برنج. سوشی شلغم. شیموتسوکاره.
‫سوبای اچیزن. ساتا آنداگی. اونادون. هات‌پات هوکایدو.
‫ساشیمی ماهی بادکنکی. برش. چکمرولی.
‫ناتا دی کوکو. کاری نانبانِ فوکویا. و بعدش...
‫برنج نیمه‌سوخاری و رامنِ رستوران چینی ایچیگِن.
‫و خیلی غذاهای دیگه که دوست دارم امتحان کنم.
‫منظورتون اینه...
‫من هیچ‌جایی نمی‌رم.
‫آخ جــــــــــــون!
‫میرا!
‫معنیِ این‌حرفا چیه؟
‫آروم باش، نائوسوکه!
‫بچه‌ها!
‫خانم صاحب‌خونه!
‫جایی نمی‌رین؟ همین‌جا می‌مونین؟
‫آره.
‫جانمـــــی!
‫فراموش کردی کی هستی؟
‫تو وارث و تاج‌وتخت...
‫...سیاره‌ی میبوسه‌ام.
‫و تو وظیفه داری تا آخر عمرم مراقبم باشی.
‫ولی امروز، از کار برکنارت می‌کنم.
‫چی؟!
‫و من...
‫از این لحظه، حق سلطنتم رو می‌بخشم.
‫نه! این درست نیست!
‫چرا؟
‫هیچ‌کس قبول نمی‌کنه!
‫نقش‌هایی که دربدو تولد برامون تعیین شدن، واقعاً‌ درستن؟
‫باید اون نقش رو اجرا کنیم؟
‫قبلاً وقتی توی سیاره‌ی میبوسه بودم، هیچ دلخوشی‌ای نداشتم.
‫حتی سعی نمی‌کردم چیزی پیدا کنم که شاید عاشقش شدم.
صبحانه پایه‌واساس زندگی است
‫ولی اینجا چیزهای زیادی از این قبیل پیدا کردم.
‫و مطمئنم روز به روز بیشتر عاشق‌شون می‌شم.
‫اگه الان بخوام برگردم اونجا، دیگه هیچ‌وقت با خودم کنار بیام.
‫می‌خوام زندگی‌ای رو انتخاب کنم که بهم احساس خوش‌بختی می‌ده.
‫و از تو هم می‌خوام با فراغ بال هرطور دلت می‌خواد، زندگی کنی.
‫ای بابا. از اولش نباید می‌اومدیم به زمین.
‫حق سلطنت‌ات رو توی سیاره‌ی میبوسه می‌بخشی،
‫تا به‌عنوان یه سرایدار مهمان‌سرا توی یه ‫سیاره‌ی فسقلی اون گوشه موشه‌های فضا زندگی کنی؟
‫علیاحضرت به گریه میفتن.
‫واقعاً؟ راستش من باور دارم که مادرم درکم می‌کنه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫با شناختی که ازش دارم، حتی ممکنه به آزادی تازه‌کشفت غبطه بخورن.
‫پس، همه‌تون مثل قبل اینجا می‌مونین؟
‫نه، من می‌رم.
‫نمی‌خوایم سیاره‌ی دشمن دیگه‌ای به زمین ‫حمله کنه، پس من کلید رو به میبوسه برمی‌گردونم.
‫این زندگی‌ایه که برای خودم انتخاب می‌کنم. ‫مشکلی که نداری؟
‫نه.
‫ممنونم، نائوسوکه.
‫ای بابا. باید درست همون‌موقعی می‌شد که فکر می‌کردم ‫می‌تونم با یه سگ سخن‌گو کلی پول به جیب بزنم.
‫من سگ نیستم!
‫من رفتم!
‫هی، هی! یه‌لحظه وایسا.
‫چیه؟
‫می‌خوای با همون دامن بری؟
‫آره.
‫شاید بخوای درموردش تجدیدنظر کنی.
‫هیچ‌جایی ننوشته که پسرها حق ندارن دامن بپوشن.
‫شنیدی که خانم صاحب‌خونه چی گفت.
‫چیزهایی که دربدو تولد برامون تعیین شدن، ‫ممکنه همیشه درست نباشن.
‫ولی بازم...
‫ضمناً، هاروتو-کون همین‌الانشم من رو اینجوری دیده.
‫نمی‌خوام درموردش بهش دروغ بگم.
‫دوست دارم این‌طوری لباس بپوشم.
‫منم همون‌طور که دلم می‌خواد، زندگی می‌کنم.
‫رن.
‫ما رفتیم به فضا، یادت رفته؟
‫دامن‌پوشیدن برای مدرسه که حتی قابل‌مقایسه با اون نیست.
‫حتی تو خوابم هم نمی‌دیدم هاچی-سانی که می‌شناختم، یه سگ باشه.
‫ولی نیستم.
‫تو اون آهنگ رو توی رادیو درخواست کردی، مگه نه، هاچی‌ـــ
‫منظورم اینه، کار تو بود، مگه نه نائوسوکه-سان؟
‫آه، خب... آره.
‫واقعاً‌ خوش‌حالم کرد!
‫خوبه.
‫هی، من یه کار پیدا کردم.
‫هان؟ واقعاً؟!
‫آره. یه وکیلی هست که تو این‌سال‌ها خیلی بهم کمک کرده.
دفتر وکالت نیشی-تایشیدو
‫قراره توی دفتر وکالتش مشغول به کار شم.
‫فعلاً قراره به‌صورت پاره‌وقت کار کنم، ‫ولی بازم می‌خوام تلاشمو بکنم.
‫عجب؟ واقعاً‌ عالیه.
‫می‌دونی،‌ من بیشتر بابت تنها گذاشتن تو توی زمین نگران بودم تا میرا.
‫میرا دختر قوی‌ایه. باور دارم می‌تونه مسیر زندگی‌اش رو پیدا کنه.
‫ولی تو، می‌شه گفت، ضعیف‌ترین موجود روی زمینی.
‫مطمئن نبودم تنهایی از پس خودت بربیای.
‫آه، منظورم این بود که... دیگه نمی‌خوام بیشتر از این رنج و عذاب بکشی!
‫نمی‌خواستم تحقیرت کنم...
‫واقعاً‌ از اینکه می‌بینم یه‌نفر بهم اهمیت می‌ده، خوش‌حالم.
‫ممنونم.
‫وقتی شکست عشقی خوردم، احساسم جریحه‌دار شد،،‌ ‫ولی الان دیگه فراموشش کردم.
‫راستش...
‫اون‌موقع که تو یهو غیبت زد خیلی بیشتر ناراحت شده بودم، هاچی-سان.
‫آه، نه، منظورم نائوسوکه-سان‌ـــ
‫هاچی هم خوبه.
‫فراموش نکن که من همیشه اون‌سمت دنیا به یادتم.
‫قبلش، سرآشپز مهمان‌سرای آسترو بودم، اکثراً صبحانه درست می‌کردم،
‫ولی برای مناسبت‌های خاص هم غذا آماده می‌کردم.
‫«مهمان‌سرای آسترو»؟
‫بله.
‫میاساکا تاکومی ‫تاریخ تولد: 1997/7/15 ‫جنسیت: مذکر ‫تحصیلات: ‫مارچ 2016 - فارغ‌التحصیلی از دبیرستان اویماچی، توکیو ‫آپریل 2016 - ثبت‌نام در مدرسه‌ی آشپزی، توکیو ‫مارچ 2018 - فارغ‌التحصیلی از مدرسه‌ی آشپزی، توکیو ‫سابقه‌ کاری: ‫آپریل 2018: جزء آشپزان هتل پارک گرند شد ‫سپتامبر 2022 - از هتل پارک گرند رفت ‫ به‌علت بازسازی شرکتی آوریل 2022 - به‌عنوان سرآشپز مهمان‌سرای آسترو استخدام شد
‫یه خانه‌ی مشترک به‌علاوه‌ی صبحانه، ‫یه حمام و دستشویی مشترک،
‫ماهی 50,000 ین پول اجاره، یه سرایدار ‫در محوطه‌ی ساختمان و دارای وای‌فای!
‫هنوزم اونجا صبحانه درست می‌کنم،
‫پس اگه بشه، می‌خوام برای شیفت ناهار اینجا درخواست بدم.
‫به سلامتی!
خداحافظ، نائوسوکه
‫اوه، تموم شد؟
‫واقعاً داری می‌ری؟
‫دلت برای روزهایی که می‌بردیش پیاده‌روی تنگ می‌شه، مگه نه؟
‫محض اطلاع، من سگ نیستم.
‫پس،‌ چی هستی؟
‫نائوسوکه یه میبوجین‌ـه.
‫مگه تو هم میبوجین نیستی؟
‫میبوجینی‌ها هم درست مثل زمینی‌ها، انواع مختلف دارن.
‫ولی، زمین سگ سخن‌گویی نداره.
‫گفتم که من سگ نیستم!
‫چی شده؟
‫گوشت گاو کبابی نیستش!
‫یه پرونده‌ی گوشت کبابی گم‌شده؟!
‫آئویی-چان؟
‫کار من نیست. من برنداشتمش.
‫دیگه نشنوم بگی سگ نیستی.
‫شوین؟!
‫فکر کردی اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدی دوباره بهمون نارو بزنی؟
‫جای دیگه‌ای برای رفتن نداشتم...
‫بعد اینکه لاو هتلت توی فضا منفجر شد، جایی برای زندگی نداری؟
‫چطوره با خودت برش گردونی به سیاره‌ی میبوسه؟
‫هان؟
‫نمی‌تونم به میبوسه برگردم.
‫من یه جاسوس گوشوسه‌ام، و جون ملکه‌ی آینده‌مون رو به خطر انداختم.
‫من یه خائنم. یه آشغال که باید بره درشو بذاره.
‫خوش‌حالم که خودت متوجهی.
‫اون‌ها دیگه چی‌ان؟
‫مأمورهای سیاره‌ی گوشوسه‌ان.
‫همه‌مون دور از خونه‌مون، اینجا توی زمین بودیم.
‫از اونجایی که هم‌تیمی‌هایی بودیم که در راستای ‫یه هدف تلاش می‌کردیم، بهشون وابسته شدم.
‫لطفاً بخورش.
‫من به‌عنوان سرآشپز مهمان‌سرای آسترو وظیفه دارم به گشنه‌ها غذا بدم.
‫ایتاداکیماس.
‫خیلی خوش‌مزه‌ست.
‫بازم هست.
‫شوین، اتاق 8 هنوز خالی‌ـه. می‌خوای اینجا زندگی کنی؟
‫چی؟!
‫میرا، اون یه خائن‌ـه!
‫مطمئنم تاسوکه-سان کسی رو که ‫جایی برای رفتن نداشت، به امون خدا ول نمی‌کرد.
‫به‌عنوان سرایدار نسل بعدی مهمان‌سرای آسترو، ‫می‌خوام منم به شیوه‌ی اون ادامه بدم.
‫البته، ساکنین دیگه هم باید موافقت کنن.
‫معلومه که آره!
‫یه‌جورایی باحال به‌نظر میاد.
‫چرا که نه.
‫گمونم تاسوکه-سان هم همین‌کارو می‌کرد.
‫به‌نظر میاد کاملاً‌ مخالفه.
‫میاساکا-سان؟
‫حق نداری یه‌متری میرا-سان بیای، فهمیدی؟!
‫استاد!
‫من شاگردتون، شوین جینجرم!
‫شاگرد کجا بود، برو ببینم.
‫درسته با اینکه اول اسمم با شوماخر یکیه ‫مثل اون کاردرست نیستم،‌ ولی لطفاً یادم بدین!
‫یاماشیتا-سان؟
‫آدم دیگه‌ای می‌شم!
‫تا کی قراره زانوی غم بغل بگیرین؟
‫قراره ساکنینی جذاب‌تر از نائوسوکه داشته باشیم.
‫مسلماً مشکلی باهاش ندارین، درست می‌گم؟
‫یاماشیتا-سان؟
‫غیرممکنه...
‫یا ـ یا ـ یاما...
‫تصمیمم رو گرفتم!
‫منم از مهمان‌سرای آسترو می‌رم!
‫هان؟
‫لطفاً‌ منم با خودت ببر به سیاره‌ی میبوسه!
‫چـــــی؟!
‫منو ببر به سیاره‌ی میبوسه!
‫جریان زمان توی کره‌ی زمین با اونجا فرق داره.
‫اگه درنهایت تصمیم بگیرین به سیاره‌ی زمین برگردین، ممکنه دیگه این‌زمان نباشه.
‫یه داستان دارم که سال‌هاست ناتموم مونده.
‫می‌خوام تاوقتی هنوز زنده‌ام، تمومش کنم!
‫اوه، آره، شما نویسنده‌این.
‫چه‌جور داستانیه؟
‫داستان مردی که به فضا می‌ره تا زنی که عاشقشه رو پیدا کنه.
‫باید سیاره‌ی میبوسه رو با چشم‌های خودم ببینم! ‫لطفاً، خواهش می‌کنم!
‫چیکار می‌کنی، نائوسوکه؟
‫به علیاحضرت خبر بده که با یه زمینی به‌جای میرا برمی‌گردم.
‫واقعاً؟!
‫محض اطلاع بگم، توی سیاره‌ی میبوسه...
‫آخ جون! سفری به فضا!
‫...نمی‌تونی من رو مثل یه سگ ببری به پیاده‌روی!
خداحافظ، نائوسوکه
و شوکیچی-سان!
خوش اومدید،‌ شوین و موجودات عجیب‌
‫مادر عزیزم،
‫بالأخره کلید رو پیدا کردیم.
‫قبل از اومدن به زمین،
‫بهم گفته بودی که هیچ‌وقت تحت‌ هیچ شرایطی ‫به زمینی‌ها نگم که ما از سیاره‌ی میبوسه اومدیم.
‫ولی، این آدم‌ها حتی بعد از اینکه فهمیدن من یه میبوجین‌ام،
‫رفتارشون باهام هیچ تغییری نکرده.
‫فهمیدم چیزهایی که فکر می‌کردم وحی منزل‌ان،
‫شاید لازم نیست همیشه رعایت بشن.
‫می‌خوام با استفاده از کلیدهای خودم، درهای دنیام رو باز کنم.
‫تصمیم گرفتم توی مهمان‌سرای آسترو ‫پیش کسایی که دوست‌شون دارم، زندگی کنم.
‫من رفتم.
‫به سلامت.
‫پ.ن مردی که نائوسوکه با خودش به میبوسه ‫میاره، یاماشیتا شوکیچی-سان،
‫یکی از دوستان قدیمی تاسوکه-سان‌ـه که ‫در آخرین لحظات عمرش پیشش بودخ.
‫ازت می‌خوام مثل یه میهمان مهم ازشون استقبال کنی ‫و بهترین امکانات رو براشون فراهم کنی.
‫تاسوکه-سان.
‫قراره برم به سیاره‌ی میبوسه تا اون‌چیزی رو که همیشه می‌خواستی، ببینم.
‫داستانم بالأخره شروع می‌شه.
‫نائوسوکه.
‫من اول وسایل‌مون رو میذارم داخل.
‫بذارین منم اومشو رو بذارم.
‫گفتم وقتی توی میبوسه بودم، هیچ دلخوشی‌ای نداشتم،
‫ولی دروغ گفتم. من همیشه تو رو دوست داشتم، نائوسوکه.
‫خیلی ممنونم.
‫مراقب خودت باش.
‫یه‌روزی می‌بینمت.
‫چـ ـ‌ چیزه...
‫بیا.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫نـ ـ نفسم درنمیاد.
‫آه، ببخشید.
‫ممنونم.
‫مثل جفت چشم‌هام مراقبشم.
‫بای بای!
‫از این بابت مطمئنی؟
‫آدم‌ها نباید خریتی که با تنهایی فرستادنِ ‫یه‌سگ به فضا کردن رو دوباره تکرار کنن.
‫هان؟ چی زر می‌زنی؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫اوه، کار می‌کنه.
‫امشب هم نامه‌های زیادی از طرفدارهامون داریم.
‫هوم... حس می‌کنم یه‌چیزیو یادم رفته...
‫ممنون، رفقا! متشکریم!
‫این‌یکی از طرف «آئویی-سان از اتاق7»ـه.
‫«هاچی-سان، تو اولین دوست عزیزمی.
‫لطفاً فراموش نکن که من این‌سمت دنیا، همیشه به یادتم.
‫این آهنگ برای توـه.»
‫اوه،‌ راستی! سورپرایز!
‫همه‌شون قبل ما رفتن.
‫چرا اینقدر عجله داشتن؟
‫توــ
‫سه‌شنبه‌ــ
‫هان؟
‫اول تو بگو.
‫آه، فقط می‌خواستم بپرسم دوست داری بریم به آکواریوم.
‫آخه، هنوز نتونستم بریم.
‫راستش، منم می‌خواستم بپرسم اگه ‫دوست داری سه‌شنبه که روز تعطیلمه، بریم.
‫آخ جون.
‫درپایان، صلح‌وآرامش در سیاره‌ی میبوسه برقرار شد. ‫عاشق و معشوق از سیاره‌ها، کهکشان‌ها، ‫و بعدها با یکدیگر عبور کردند. ‫درختان آلو در وید شکوفه دادند، و در پایتخت ‫اولین جشنواره‌ی سالانه‌ی اومشو برگزار شد. ‫همان‌طور که میبوجین‌ها آواز می‌خواندند و زمینی‌ها عیش‌ونوش می‌کردند، ‫تمام موجودات جهان هستی باهم ‫شروع به رقصیدن کردند. ‫پایان.
آسترو نوت
‫ممنون که به تماشای این انیمه نشستید. ‫یه‌روز یه‌جایی دوباره همدیگه رو می‌بینیم!