CWTHIERRY AnimeList Translation Team
‫صبح بخیر!
مهمان‌سرای آسترو
‫صبح‌تون بخیر.
‫از پا افتادم.
‫چرا دارین از صبح کله‌ی سحر ورزش می‌کنین؟
‫آمادگی جسمانی‌ام رو برای کنسرت بعدی‌ام می‌برم بالا.
‫پسر، خیلی خسته و کوفته‌ام. ‫فردا همه‌جام درد می‌گیره.
‫آه، میاساکا-سان؟
‫بعداً وقت دارین یکم باهم حرف بزنیم؟
‫راجع‌به چی می‌خوای حرف بزنی؟
‫یه‌لحظه اجازه بدین.
‫زود باش! همه منتظرتن!
‫بذارید با مستأجر جدید مهمان‌سرای آسترو آشناتون کنم:
‫شوین جینجر-سان.
‫سلام.
‫قراره با تو زندگی کنه؟
‫نه، توی اتاق 8 می‌مونه.
‫مگه همین نزدیکی‌ها زندگی نمی‌کردی؟
‫چرا تصمیم گرفتی بیای اینجا؟
‫فهمیدم راه خوبی‌ـه تا نحوه‌ی زندگی محلی‌ها توی این سیاره رو تجربه کنم.
‫«سیاره»؟
‫منظورش این شهره!
‫هیس. جمله‌بندی شوین بعضی‌وقتا ‫یکم ایراد داره، زیاد بهش توجه نکنین.
‫بگذریم، باورم نمی‌شه چجوری این‌همه آدم ‫خودتونو چپوندین توی این ساختمون فسقلی.
‫اگه درست خاطرم باشه، تو خدمتکار اینجایی؟
‫آشپزم!
‫خیلی ذوق‌زده‌ام.
‫همیشه می‌خواستم دست‌پخت کوچه بازاری رو امتحان کنم.
‫نه، این بابا جمله‌بندی‌ش ریده.
‫اینقدر داره پرت‌وپلا می‌گه که حس می‌کنم باید تمام‌قد دربرابرش تعظیم کنم.
آسترو نوت
‫بـ ـ ببخشید...
‫جنابعالی؟
‫هاچی-سان؟
‫آئویی-چان از اتاق 7، درسته؟ بالأخره همو دیدیم.
‫هــــــه؟
‫میرا خیلی تعریفتو کرده.
‫میرا-سان؟
‫گفت یه دختر خانم تودل‌برو اینجا زندگی می‌کنه.
‫ا ـ امیدوارم بتونیم،
‫همسایه‌های خوبی برای هم باشیم!
‫خوب گوش کن!
‫حرف بیخودی به ساکنین اینجا نمی‌گی!
‫نگاه کن، نائوسوکه.
‫یه‌چیز گذاشتم اینجا،
‫و دیگه توی اتاق جا نموند!
‫نمی‌تونم زندگی توی این جای دورافتاده‌ی فسقلی ‫از فضای بی‌کران جهان رو هضم کنم.
‫زمینی‌ها واقعاً موجودات عجیبی‌ان.
‫خیلی‌خب، وقتشه دنبال کلید بگردیم.
‫لزومی نداشت بیای اینجا بمونی.
‫لزومی نداشت‌ــــ اگر که تو کارتو درست انجام می‌دادی.
‫هان؟
‫حفاظت از میرا، پیدا‌کردنِ کلید، و هرچه زودتر برگردوندنش به میبوسه.
‫مگه کارت این نبود؟
‫ولی تو هیچ اثری از کلید پیدا نکردی،
‫و میرا چندین‌بار موردحمله‌ی جاسوس‌های گوشوجین قرار گرفته.
‫برای همین، الان من باید وارد عمل شم و از میرا محافظت کنم.
‫هرچی بیشتر توی این سیاره بمونه، متحمل رنج و عذاب بیشتری می‌شه.
‫ترورون قراره یه کنسرت داشته باشه.
‫اوه، ماتسوبارا-سان گفته بود.
‫می‌خواید باهم بریم؟
‫آه، حتماً!
‫پس، واسه هردومون بلیط می‌گیرم.
‫ممنون می‌شم.
‫راستی، کنسرت شب برگزار می‌شه.
‫می‌خواید یه‌خرده زودتر بریم بیرون و ‫سر راه یه‌چیز خوش‌مزه بزنیم به بدن؟
‫یه‌چیز خوش‌مزه؟
‫چی مثلاً؟
‫آه، نه، هنوز تصمیم نگرفتم.
‫شما چیز خاصی مدنظرتونه؟ ‫مثلاً، یه‌جایی که دوست داشته باشین برین؟
‫هوم...
‫آه، آکواریوم!
‫هــــه؟
‫شنیدم توی آکواریوم یه‌عالمه ماهی خوش‌مزه هست.
‫نمی‌تونین ماهی‌های آکواریوم رو بخورین.
‫ای بابا.
‫تاحالا به آکواریوم نرفتین؟
‫نه.
‫ولی همیشه دلم می‌خواست برم.
‫پس بیاین قبل از کنسرت بریم به آکواریوم.
‫باشه!
‫خب پس، ردیف شد.
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫تا بعد.
‫بله.
‫ایول، ایول، ایول!
‫جــانـــمـــی!
‫اینقدر بابت قرارتون خوش‌حالی؟
‫البته منطقی‌ـه.
‫حالا که شوین-سان اومده اینجا،
‫مسلماً از اونجایی که توی هر زمینه‌ای ازت سرتره، به وحشت میفتی.
‫مـ ـ من به وحشت نیفتادم‌ـــ
‫خیالت راحت. من طرف تواَم.
‫می‌خوام ببینم یه بدبخت آس‌وپاس،
‫چجوری به‌طرز معجزه‌آسایی یه مردی که ثروت و قدرت ‫و قیافه و هرچیز خوبی که بگی داره رو شکست می‌ده!
‫«به‌طرز معجزه‌آسایی»؟
مهمان‌سرای آسترو
‫ایتاداکیماس.
‫شوین، اینی که می‌بینی ناتوـه.
‫این‌طوری خوب همش می‌زنی،
‫می‌ریزیش روی برنج،
‫و می‌خوریش!
‫خوش‌مزه‌ست!
‫پس این ناتوـه.
‫اگه یه‌وقت داشتم توی فضا از گرسنگی می‌مردم،
‫چندتا کاسه از این رو درسته قورت می‌دم.
‫دقیقاً!
‫این چیه؟
‫ماهی آزاد! می‌دونی...
‫گوشت نرمش مسلماً خوش‌مزه‌ست، ‫ولی می‌دونی من چیشو بیشتر از همه دوست دارم...
‫پوستش!
‫هوم! به به!
‫هوم.
‫محشره!
‫هرچی که میاساکا-سان واسه صبحانه درست می‌کنه، بی‌نظیره.
‫نظر لطف‌تونه.
‫واقعاً؟ از اینکه می‌تونی همچین غذاهای ‫خوش‌مزه‌ای درست کنی، تحت‌تأثیر قرار گرفتم!
‫هه هه هه. توی یه زمینه من ازش سرترم.
‫این‌ها دیگه چی‌ان؟
‫شنیدم ساکنین اینجا می‌خوان برام یه ‫«جشن خوش‌آمدگویی» بگیرن، برای همین این‌ها رو آماده کردم.
‫خودت درست‌شون کردی؟
‫البته که نه. همه‌شون رو خریدم.
‫هان؟ جوئل کابوشون؟
‫این همون رستوران فرانسوی سه‌ستاره‌ی باکلاس نیست؟
‫خیلی ارزون بود.
‫این چیه؟
‫وای! این خاویاره!
‫بسیار ارزون.
‫تازه،
‫شامپاین هم هست!
‫بسیار بسیار ارزون.
‫حالا، شوین-سان.
‫به مهمان‌سرای آسترو خوش اومدی! به سلامتی!
صبحانه پایه‌واساس زندگی است
‫به سلامتی!
‫آشپزی جلوه‌ای از عشقه.
‫ربطی به این نداره که چقدر بابت غذای خوب پول می‌دی.
‫حرف نداره!
‫جیب‌های پرپول حریفت قطع به یقین برات دردسر می‌شه.
‫هوم! خوش‌مزه‌ست!
‫درمقایسه با صبحانه‌های میاساکا-سان، یه‌جور دیگه‌ای خوش‌مزه‌ست.
‫خب، البته که آشپزی فرانسوی یه سرآشپز معروف ‫قراره یه سروگردن بالاتر باشه.
‫ولی نگران نباش.
‫حتی اگه الان به درد لای جرز بخوری، ‫مطمئنم یه‌روزی موفق می‌شی.
‫شرمنده که یه بازنده بدبختم.
‫آه!
‫چی شده؟
‫ناناسه هارومی معروف به نانامی ازدواج کرده است؟! ‫«دوتامون تلاش می‌کنیم تا ابد، ‫زندگی خوب و ‫خوشی رو درکنار هم داشته باشیم.»
‫نانامی ازدواج کرده؟!
‫«نانامی»؟
‫یه آیدول ژاپنی بازنشسته.
‫با یه مدیرعامل شرکت فناوری؟!
‫لعنتی! تو دیگه چرا نانامی!
‫ریدم توش!
‫منظورتون پی‌پی‌ـه؟
‫من ازطرفش معذرت می‌خوام. میاساکا-کون الان ‫داره درعطش خوردن مایه‌دارها و ریدن‌شون می‌سوزه.
‫هـــه؟ نانامی سی‌وشیش سالشه؟
‫اصلاً بهش نمی‌خوره. ‫از یه آیدول بازنشسته کمتر از این انتظار نمی‌ره.
صبحانه پایه‌واساس زندگی است
‫شب‌تون بخیر.
‫چیزه...
‫در رابطه با اتاق 8...
‫شوین؟
‫آه، نه. مستأجر قبلی.
‫قبلی؟
‫قبل از شوین کسی اونجا نبود.
‫هــــه؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه.
‫صبح‌تون بخیر.
مهمان‌سرای آسترو
‫صبح‌تون بخیر.
‫امروز برای صبحانه چی داریم؟
‫امروز...
‫آه، صبر کنین!
‫حالا که فکرشو می‌کنم، نگید بهتره.
‫هـــه؟
‫می‌خوام غافلگیر شم.
‫پس، منتظرش بمونین.
‫صوخوش!
مهمان‌سرای آسترو
‫ماتسوبارا-سان!
‫ماتسوبارا-سان؟!
‫چی شده؟!
‫بـ ـ بامـ...بو...
‫ماتسوبارا-سان!
‫یه ساقه‌ی بامبو از زیرزمین بیرون زد!
‫من چند دهه‌ست اینجا ساکنم و تاحالا ‫راجع‌به همچین اتفاقی نشنیده بودم.
‫راست می‌گم به‌خدا! شما بگین!
‫آه، راستش من به‌وضوح ندیدمش.
‫درهرصورت،
‫با اون آسیب‌دیدگی نمی‌تونی اجرا کنی.
‫نه نه. این‌که چیزی نیست.
‫آخ!
‫دیدی؟
‫شکی دراین‌باره نیست.
‫یه جاسوس گوشوجین‌ـه.
‫از زیرزمین حمله کرد؟
‫حتماً خبر دارن که کلید یه‌جایی دفن شده.
‫تف!
‫احتمالاً همین حالا دارن زیر زمین دنبالش می‌گردن.
‫واقعاً بابت آسیب‌دیدگی‌تون متأسفم.
‫تو برای چی معذرت می‌خوای؟
‫تقصیر من بود. باید بهتر عمل می‌کردم.
‫از کجا می‌خواستی بفهمی که یه بامبو از زیر زمین بیرون می‌زنه.
‫خیلی‌خب.
‫نظرت چیه؟ بامزه نیست؟
‫توی نمایش بعدی، این لباس رو برای اولین‌بار می‌پوشم.
‫می‌خواین با اون آسیب‌دیدگی اجرا کنین؟
‫البته! تاوقتی که مراقب باشم، طوریم نمی‌شه.
‫آه، شونه‌هام خشک شدن.
‫می‌شه لطفاً ماساژشون بدی؟
‫می‌گما...
‫چرا سرایدارِ اینجا شدی؟
‫هـــه؟ آه،‌ خب، گمونم اتفاقی بود؟
‫بچه که بودی، دلت می‌خواست وقتی بزرگ شدی، چیکاره بشی؟
‫هوم... تاحالا درموردش فکر نکردم.
‫جون من؟ اصلاً هیچ رویا یا آرزویی نداشتی؟
‫نه.
‫آه، یکم برو سمت راست.
‫آره، همون‌جا.
‫من...
‫چرا باید عاشق آیدول‌ها می‌شدم؟
‫اگه شغلی انتخاب می‌کردم که توش نتیجه‌ی زحماتم رو می‌دیدم،
‫زندگی‌ام خیلی راحت‌تر از این می‌شد.
‫الان اوضاع‌تون خوب نیست؟
‫من همزمان با نانامی وارد این صنعت شدم.
‫نانامی؟ همون‌که ازدواج کرده؟
‫یه‌بار هردومون یه آزمون رو دادیم.
‫و اون، کسی بود که اون‌موقع جایزه‌ی انتخاب داورها رو به خونه‌ش برد.
‫اگه به‌جاش منو انتخاب کرده بودن...
‫شاید من اونی می‌شدم که با یه مدیرعامل شرکت فناوری ازدواج کرده.
‫خب، این‌طوری خیلی ریدمال می‌شد.
‫حق با توـه، ریدمال می‌شد.
‫بهتره تو داخل منتظر بمونی. امن نیست.
‫چیزیم نمی‌شه.
‫چرت نگو.
‫اگه اتفاقی برات بیفته...
‫برگشتم.
‫میاساکا-سان.
‫بله؟
‫برای آکواریوم لحظه‌شماری می‌کردم،
‫ولی فکر نکنم الان بتونم ازش لذت ببرم. ببخشید.
‫کاملاً متوجهم،
‫باوجود شرایط فعلی.
‫آه، ولی به کنسرت میاید، مگه نه؟
‫البته.
‫پس بیاین باهم بریم.
‫حتماً.
‫صبح بخیر!
‫صبح‌تون بخیر. چه زود بیدار شدین.
‫امروز چی درست می‌کنی؟
‫املت.
‫بهم یاد می‌دی؟
‫چجوری املت درست کنم.
‫اول، تخم‌مرغ‌ها رو توی یه کاسه می‌شکنی.
‫«کاسه»؟
‫این یه کاسه‌ست.
‫آهان.
‫پس اسم تو کاسه‌ست، ها؟
‫لـ ـ لعنتی،‌ کارش خوبه!
‫خوش‌مزه‌ست!
‫اگه نگفته بودین، اصلاً متوجه نمی‌شدم دست‌پخت شوین-سان ـه.
‫عاشقشم! فردا هم از این درست کنین!
‫استعداد آشپزی هم داره؟!
‫میرا، این وسیله خیلی به‌دردبخوره.
‫ببین. باهاش حتی می‌تونی نون داغ هم برداری.
‫معرکه نیست؟
‫اسمش چی بود، استاد؟
‫انبر.
‫آره، انبر!
‫میرا، اسم این انبره.
‫«استاد»؟
‫از امروز ازش آموزش می‌بینم.
‫توی اصول کاری من، تمیزکاری هم جزئی از روند آشپزی‌ـه.
‫بله، قربان!
‫میاساکا-سان، بهتون دردسر نمی‌ده؟
‫نه. استعدادش رو داره.
‫یعنی چش شده. چرا یهو تصمیم گرفته آشپزی یاد بگیره؟
‫گفت برای موقعی‌ـه که به میبوسه برمی‌گردین.
‫هــــه؟
‫می‌خوام وقتی به سیاره‌ی میبوسه برگشتیم، ‫غذاهایی که میرا دوست داره رو براش بپزم.
‫و من می‌خوام شما حتی وقتی به خونه‌تون برگشتین، ‫بازم غذاهای خوش‌مزه بخورین.
‫که اینطور؟
‫میاساکا-سان می‌خواد برگردم به سیاره‌ی میبوسه؟
‫البته که می‌خواد.
‫تاوقتی که من اینجام، مدام موردحمله‌ی جاسوس‌های گوشوجین قرار می‌گیریم.
‫برای چی خواستین یه آشپز شین؟
‫هوم... صرفاً از آشپزی خوشم می‌اومد.
‫هــــه؟
‫آدم‌ها همیشه وقتی غذاهای خوش‌مزه می‌خورن، لب‌شون می‌خنده.
‫هوم! خوش‌مزه‌ست!
‫عاشق دیدن قیافه‌تون موقع غذاخوردنم.
‫باعث می‌شه منم احساس خوش‌حالی کنم.
‫«خوش‌حال»، ها؟
‫میرا واقعاً‌ قراره برگرده به سیاره‌ی میبوسه؟
‫البته که می‌خواد برگرده.
‫چی دوست داری، میرا-سان؟
‫هــــه؟
‫چی دوست دارم...
‫آه!
‫گربه‌ی شانس!
‫جانم؟
‫اونجا رو نگاه کنین.
‫من عاشق گربه‌هام.
‫و اون‌هایی رو که اتفاقی می‌بینم، «گربه‌ی شانس» صدا می‌زنم.
‫آهان...
‫خمیازه کشید.
‫امروز، روز فوق‌العاده‌ایه!
‫خیلی خوش‌حالم!
‫همین‌طوره.
اتاق سبز
‫تا به خودم اومدم دیدم دورم پر شده ‫با دخترهایی که خیلی جوون‌تر از منن.
‫هیچ پول و طرفداری ندارم.
‫تا کِی قراره به این‌کار ادامه بدم؟
‫اطرافیانم موفق شدن، آپارتمان خریدن،
‫ازدواج کردن، بچه‌دار شدن،
‫و زندگی‌ فوق‌العاده‌ای دارن...
‫من اصلاً اینجا چیکار می‌کنم؟
‫به‌دنبالِ...
‫مشت راست‌دست دوست‌داشتنی خالصِ خالص!
‫قلب یه دختر پیچیده‌ست، مگه نمی‌دونی؟
‫یک، دو!
‫مشت راست‌دست دوست‌داشتنی خالصِ خالص!
‫مشت راست‌دست!
‫مشت راست‌دست دوست‌داشتنی خالصِ خالص!
‫مشت راست‌دست!
‫با احساساتم روبه‌رو شو.
‫تا کِی قراره به این‌کار ادامه بدم؟
‫من اصلاً اینجا چیکار می‌کنم؟
‫ناناسه هارومی معروف به نانامی ازدواج کرده است؟! ‫«دوتامون تلاش می‌کنیم تا ابد، ‫زندگی خوب و ‫خوشی رو درکنار هم داشته باشیم.»
‫ترورون!
‫یوهــــو!
‫ترورون!
‫دوستت دارم!
‫تو همه‌چیزمی!
‫دوستان...
‫ممنون بابت همه‌ی لطف و محبتی که تاحالا نثارم کردین.
‫هان؟ ترورون؟
‫ترورون؟
‫از الان...
‫می‌خوام تا ابد برای‌ همه‌تون یه ترورون بهتر و بزرگ‌تر بشم!
‫ترورون!
‫این روزها که درخشان‌تر از همیشه‌ان،
‫صفحه‌ی فراموش‌نشدنی‌ای توی فصل من و تواَن.
‫آره! آره! آره! آره!
‫ترورون!
‫«هان؟» یه‌بار دیگه تبدیل به «آره!» می‌شه،
‫تقصیر من چیه؟
‫دوباره باهم خداحافظی می‌کنیم،
‫وقتی به‌عنوان یه آیدول اجرا می‌کنم، از همیشه خوش‌حال‌ترم.
‫و امروز می‌شه فردا،
‫خاطرات جدیدی رقم می‌زنه.
‫دست‌های پراز رویامون به هم می‌رسن،
‫برام مهم نیست بقیه چه فکری درموردم می‌کنن.
‫و ما رو هرجا که بخوایم، می‌برن.
‫چون‌که من...
‫حالا شروع می‌شه،
‫داستان مربوط به آینده‌مون.
‫عاشق آیدول‌بودنم!
‫رورون!
‫ماتسوبارا-سان ترکوند.
‫هیچ شباهتی با آدمی که معمولاً توی مهمان‌سرای آسترو می‌بینیم، نداشت.
‫آه، گربه‌ی شانسم رفته. حیف شد.
‫میاساکا-سان.
‫بله؟
‫من‌ـــ
‫عه‌وا!
‫توئی میرا-چان!
‫اَه! عجوزه‌ی بدشانسی‌ـه!
‫شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟
‫کجا رفته بودین؟
‫داریم از یه کنسرت آیدول برمی‌گردیم خونه.
‫آیدول؟ کدوم آیدول؟
‫ترورون، بهترین آیدول.
‫آه، بد شد که! تاحالا اسمش به گوشم نخورده!
‫به چشم من، بهترین آیدول‌ها سه‌گانه‌ی جدیدن.
‫درمورد سه‌گانه‌ی بزرگ شنیدی؟
‫می‌دونی، همون که‌ «برو برو برو!» می‌گن!
‫نشنیدم والا.
مهمان‌سرای آسترو
‫شیشو، امروز صبحانه چی داریم؟
‫امروز...
‫صبح‌تون بخیر.
‫میرا، برای چی پیش‌بند پوشیدی؟
‫با خودم گفتم منم می‌تونم آشپزی یاد بگیرم.
‫تو ملکه‌ی بعدی میبوسه‌ای.
‫لازم نیست آشپزی کنی.
‫می‌خوام بتونم برای خودم آشپزی کنم.
‫خواهشاً، میاساکا-سان؟
‫البته.
‫تمام تلاشمو می‌کنم!
‫خـ ـ خب...
‫هر آدمی ضعف‌هایی داره.
‫می‌خوام حدأقل بتونم غذایی بپزم که قابل‌خوردن باشه.
‫میرا-سان.
‫می‌شه راجع‌به موضوعی باهاتون حرف بزنم؟
‫بله، حتماً.
‫هوم؟
‫ا ـ اون دیگه چی بود؟
‫بچه‌ها، حالتون خوبه؟
‫اون جاسوس گوشوجین...
‫مشخصاً هدفش من نه، بلکه میاساکا-سان نبود؟
‫حتماً اتفاقی بوده.
‫امکان نداره...
‫هان؟
‫این...
‫یه‌لحظه صبر کنین!
مهمان‌سرای آسونارو
‫این یه عکس قدیمی از مهمان‌سرای آستروـه، درسته؟
‫روی تابلو هنوز «آسونارو» نوشته.
‫آره.
‫انگار یه‌چیزی فرق داره.
‫با مهمان‌سرای آستروی فعلی یه مقایسه کن.
‫حیاط الان کوچیک‌تر شده؟!
‫عقب‌نشینی؟
‫پس کل این منطقه قبلاً جزء مهمان‌سرای آسترو بوده!
‫ببینید!
‫بروبچ بالأخره کلید دستیابی به تاج‌وتخت سیاره‌ی میبوسه رو پیدا می‌کنن.
‫همچنین به این معنی‌ــــه که میرا به خونه برمی‌گرده...
‫عاشقانه‌ی تاکومی و میرا به کجا منتهی می‌شه؟
‫در همین حین، نیروهای سیاره‌ی گوشوسه وارد عمل می‌شن...