CWTHIERRY AnimeList Translation Team
‫چطوری منو یادت نمیاد؟ ‫چطور می‌تونی انقدر بی‌رحم باشی؟!
‫صبح‌تون بخیر.
‫صـ... صبح‌تون بخیر.
‫صـ ـ صبح بخیر.
‫حالم... ازت بهم می‌خوره!
آسترو نوت
‫صوخوش.
‫هان، آئویی-چان؟ آفتاب از کدوم طرف دراومده ‫که اومدی با ما صبحانه می‌خوری.
‫اجازه ندارم؟
‫البته که داری. صرفاً درعجبم که چی باعث شده بیای اینجا.
‫ایتاداکیما...
‫دلیل خاصی نداره.
‫قضیۀ این چیه.
‫اون چیه؟
‫اطلاعیه برای روز دیدار با والدین.
‫چرا همچین موضوع مهمی رو بهم نگفتی؟
‫چون‌که نمی‌خوام بیای، سؤال‌کردن داره آخه؟!
‫واسه چی؟ بدجنس!
‫بدجنس منم یا تو؟
‫قلبت رو زیر و رو کن تا دلیلش رو پیدا کنی!
‫هرچیزی که الان به ذهنت رسید. همه‌شون.
‫تو از کجا می‌دونی چی به ذهنم رسید؟
‫«چه دلیلی می‌تونه داشته باشه؟
‫به‌خاطر اینه که دفعه‌ی قبل با تی‌شرت و دمپایی رفتم؟
‫یا به‌خاطر اینه که خمار بودم و ‫توی سرویس‌بهداشتی مردانه بالا آوردم؟
‫یا شاید به‌خاطر اینه که داشتم با مامان دوستش لاس می‌زدم؟
‫یا شاید...»
‫لعنتی... حرف نداری!
‫رسماً‌ افکارم رو خوندی. شرط می‌بندم یه ذهن‌خوانی!
‫بهتره به معلمات بگم که توانایی استثنائی‌ات ‫رو توی کلاس پرورش بدن...
‫وای به حالت ببینم اومدی!
‫چی شده؟
‫همدیگه رو بوسیدیم...
‫فکر کنم.
‫فکر می‌کنی؟
‫مست بودم، برای همین‌ درست خاطرم نیست.
‫پس از اون مردهایی‌ـه که دخترهای مست رو می‌بوسن؟
‫از من بپرسی،‌ مرد متشخصی به‌نظر نمی‌رسه.
‫رفتارش با همه به یه‌اندازه محبت‌آمیز و مهربانانه‌ست.
‫برای همین، می‌خوام باور کنم که مرد متشخصی‌ـه.
‫از صاحب‌خونه بدت میاد؟
‫هـــه؟ چطور مگه؟
‫هیچی، صرفاً کنجکاو بودم بدونم.
‫دقیقاً نمی‌شه گفت ازش بدم میاد.
‫ولی همیشه جوری همه‌چیز رو می‌خوره که انگار بهترین غذای تاریخه.
‫بهش غبطه می‌خورم.
‫من رفتم.
‫به سلامت.
مهمان‌سرای آسترو
‫موندم اون ماشین چه برندیه.
‫مایه‌دارها واقعاً‌ زندگی شیک‌وپیکی دارن.
‫پس، جاسوس گوشوجین یه کلید تقلبی رو دزدید؟
‫آره. پس تا الان دیگه همه‌چی باید روبه‌راه شده باشه.
‫لازم نبود بیای من رو برداری.
‫هنوزم امن نیست. درجا می‌فهمن تقلبی‌ـه.
‫جدی؟ از کجا می‌خوان بفهمن؟
‫منم تاحالا اصلش رو ندیدم.
‫اگه بهم می‌گفتن کلید اونه، احتمالاً باورم می‌شد.
‫چه روز زیبایی‌ـه. آه، باید تشک‌ها رو اتو می‌کردم.
‫هی هی، می‌دونستی؟ فوتون‌ها بعد از اینکه اتوشون می‌کنی، ‫خیلی نرم می‌شن و جون می‌دن واسه خوابیدن؟
‫میرا.
‫ما الان کارهایی خیلی مهم‌تری برای انجام‌دادن داریم.
‫باید کلید رو پیدا کنیم،
‫و هرچه زودتر به سیاره‌ی میبوسه برگردیم.
‫اطلاعات مهمان‌سرای آسترو رو نمایش بده.
‫مفهوم شد.
‫بیا تمام گزارشاتی که از این ساختمون در دست داریم رو مرور کنیم.
‫میرا، تو از اونجا شروع کن.
‫باشه.
‫چی شده؟
‫برگ‌ها دارن ناودان رو مسدود می‌کنن. ‫باید تمیزشون کنم.
‫ای وای، پنجره‌ی اتاق 3 کاملاً‌ بازه!
‫آخرین‌بار بعد از تمیزکاری یادم رفت ببندمش؟
‫اگه بارون بباره، به دردسر میفتیم.
‫بذار فوراً برم ببندمش.
‫میرا!
‫آه، آره. امروز هوا صافه، فکر نکنم بارون بباره.
‫مسئله این نیست.
‫تو الان تقریباً اصلاً نقش ملکه‌ی آیندۀ سیاره‌ی میبوسه رو ایفا نمی‌کنی.
‫عنوانِ سرایدار مهمان‌سرای آسترو، بیشتر بهت میاد.
‫هـــه؟ راست می‌گی؟
‫تعریف نکردم.
‫چت شده؟ نمی‌خوای برگردی به خونه‌ات توی سیاره‌ی میبوسه؟
‫تو شاهدخت مائی.
‫میبوجین‌ها بی‌صبرانه منتظرتن تا با کلید توی دستت برگردی.
‫می‌دونم، ولی...
‫ولی؟
‫می‌دونی که قوانین زیادی هستن که ‫تمام عمرمون باید ازشون پیروی کنیم؟
‫جدیداً در رابطه با این قوانین، دچار تردید شدم.
‫موندم این قوانین نهادینه‌شده واقعاً به صلاح ما هستن یا نه.
‫میرا.
‫عاشق شدی؟
‫هــــه؟
‫این از کجا دراومد؟
‫هیچی، فقط گفتم شاید کسی تو رو تحت‌تأثیر قرار داده.
‫عه‌وا، چی داری می‌گی؟
برای کسانی که هرچه زودتر می‌خوان یه شغل پیدا کنن!
حقوق ماهیانه‌ی بالای 210,000 ین!!
استخدام رسمی بدون اضافه‌کاری
تعطیلی در اعیاد و روزهای آخر هفته امکان افزایش حقوق
برای مشاهده‌ی جزئیات، لمس کنید!
‫چندان بد به‌نظر نمی‌رسه.
‫طویله نیست سرتو انداختی پایین مثل گاو اومدی تو!
‫می‌خوای زندگی بیکاری رو پشت‌سر بذاری؟
‫من بیکار نیستم!
‫اگه بیکار نیستی، پس چی هستی؟
‫سرآشپز این مهمان‌سرای تاریخی آسترو!
‫هــه.
‫چیه؟
‫چی چیه؟
‫اومدی راجع‌به موضوعی باهام حرف بزنی، مگه نه؟
‫واقعاً آئویی-چان رو به جا نمیاری؟
‫تو دیگه به روم نیار.
‫به جا میاری یا نه؟
‫اصلاً به جا نمیارم.
‫دختر خوبیه، موافق نیستی؟
‫نباید احساساتش رو بی‌جواب بذاری.
‫منظورت از احساساتش چیه؟
‫هـــــه؟
‫هـــــــه؟
‫هــه؟ هـــــــــــه؟!
‫نتایج سی‌وپنجمین مسابقه‌ی سالیانه‌ی آشپزی اعلام شد! ‫میاساکا تاکومی جوان‌ترین برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ!
‫خیلی خنگولی. یه نگاه به این بنداز.
‫هوم؟ این...
‫آئویی-چان؟
‫اومدم.
‫رن-کون؟
‫فرار کردی؟
والدین و قیم‌های عزیز اطلاعیه‌ی روز دیدار با والدین
‫به‌عنوان پدرت، همه‌جوره حق دارم ‫تو روز دیدار با والدین شرکت کنم!
‫پس، اسمم رو از شناسنامه‌ات خط می‌زنم!
‫حالا جایی برای رفتن ندارم، ‫پس همین‌جا می‌مونم.
‫و ـ ولی...
‫نگران نباشید. شما که خلق‌وخوی بابام رو می‌دونید.
‫برای همین، یاد گرفتم گلیمم رو خودم از آب بیرون بکشم.
مهمان‌سرای آسترو
‫هان؟ واکابایاشی-سان، امروز صبح زود بیدار شدین.
‫می‌خواستم پسرم رو ببینم.
‫جانم؟
‫داریم اولین فرار پسر قندعسلم رو جشن می‌گیریم.
‫این‌طرفو نگاه کن، رن.
‫اولین صبحانه‌ات بعد از فرار چه حسی داره؟
‫مزه‌ش بالغانه‌تره؟
‫ممنون بابت غذا.
‫هی،‌ وایسا!
‫غذات رو هدر نکن! از دست تو!
‫صبح‌تون... بخیر.
‫هان؟ صـ ـ صبح‌تون بخیر.
‫شد دهمی.
‫ماتسوبارا-سان؟
‫این دهمین آهی بود که پشت‌سرهم کشیدی.
‫هــــه؟ از کی دارین تعقیبم می‌کنین؟
‫یه سنگ صبور می‌خوای؟
‫مهمون توئیم، میاساکا-کون.
میخانه
‫بعد از یه روز سخت کاری، هیچی به پای ‫آبجویی که یه‌نفر دیگه حساب می‌کنه، نمی‌رسه.
‫ماتسوبارا-سان، شما واقعاً‌ از من جوون‌ترید؟
‫خب؟ دردت چیه؟
‫بین خودمون باشه،
‫آه... ظاهراً آئویی-چان بهم علاقه داره.
‫و؟
‫«و»؟
‫همه غیر از تو متوجه شده بودن.
‫و اینکه، گویا توی یه هتل کار می‌کردیم.
‫«گویا»؟ یادت نمیاد؟
‫خیر.
‫یا خدا. عجب بی‌ناموسی هستی.
‫آ ـ آخه کارکن‌های زیادی داشتیم.
‫مسلماً تک‌تکشون رو یادم نمیاد.
‫«عجب بی‌ناموسی‌ام.
‫نه تنها آئویی-چان رو به‌کل فراموش کردم،
‫بلکه دعوتش به جشنواره‌ی حشرات رو ‫که به چشم اون یه قرار بود، قبول کردم،
‫امیدوارش کردم و مثل یه لاشی تمام‌عیار ‫با احساساتش بازی کردم!»
‫لطفاً واسه‌م صداگذاری نکنید!
‫درضمن، «لاشی» زیادی‌ـه!
‫چیکار باید بکنم؟
‫نمی‌دونم چطوری با آئویی-چان برخورد کنم.
‫چیه؟
‫هیچی به پای آبجو با مخلفات شماتت نمی‌رسه.
‫لاشی تویی نه من.
‫به‌هرحال، اگه احساس متقابل نداری،
‫باید کاری کنی که هرطورشده ازت دل بِکَنه.
‫پس دافی‌ها از پسرهایی مثل تو خوششون میاد، ها؟
‫این‌طور نیست.
‫شما از کسی خوشتون نمیاد؟
‫من سر سوزنی به قرارگذاشتن و این‌جور مزخرفات علاقه ندارم.
‫من به عشق زمانی‌که به‌عنوان آیدل ترورون ‫می‌گذرونم، زندگی می‌کنم! ترورون!
‫ببخشید، یه آبجوی دیگه لطف می‌کنید!
‫شرمنده.
‫می‌دونم اتاقم نامرتبه، آخه تازه از سرکار برگشتم.
‫هــــه؟ شما کار می‌کنین؟!
‫لازم نیست خودتونو انقدر متعجب نشون بدین.
‫آه، ببخشید.
‫من اساساً بیکارم،
‫ولی وقتی کف‌گیرم به ته دیگ می‌خوره، کارهای روزمزد می‌کنم.
‫بذارید براتون چای دم کنم.
‫آه، راضی به زحمت نیستم.
‫چـ ـ چیزه، در رابطه با رن-کون...
‫ببخشید که بهتون دردسر می‌دیم.
‫چه حرفیه!
‫اون می‌تونه یه بچه‌ی کله‌شق و حرف‌نشنو بشه،
‫ولی کم کم خسته می‌شه و آخرش برمی‌گرده.
‫آ ـ آه، ولی...
‫رن-کون انگار واقعاً‌ دلش نمی‌خواد ‫شما برای دیدار با اساتید به مدرسه‌ش برید.
‫چطوره برای یه‌بارم که شده احساسات‌ اون رو در اولویت قرار بدین؟
‫متأسفانه امکانش نیست.
‫چرا؟
‫آخه، می‌خوام ببینم کجا، چطوری، و با کیا تحصیل می‌کنه.
‫ولی خب، نباید اجازه بدم بچه‌ها به‌خاطر من بهش زور بگن،
‫برای همین، این‌سری قصد دارم درست رفتار کنم.
‫تا پایان اون روز، لب به مشروب نمی‌زنم.
‫شما؟ لب به مشروب نمی‌زنین؟
‫با چای جو سر می‌کنم.
‫ایشون مادر رن-کون اَن؟
‫شبیهشه، مگه نه؟
‫خیلی.
‫و اصلاً شبیه من نیست.
‫به‌خاطر اینه که ما دراصل نسبت خونی نداریم.
‫چی؟
‫همچین راز بزرگی هم نیست.
‫هیچ‌وقت ازدواج نکردیم، برای همین وقتی از دنیا رفت،
‫صحبت از فرستادن رن به یه پرورشگاه شده بود.
‫ولی یه دوست وکیل تاسوکه-سان کمک بزرگی بهمون کرد،
‫و درنهایت تونستیم مثل الان باهم زندگی کنیم.
‫اینکه باهم نسبت خونی داریم یا نه، ‫سر سوزنی برام اهمیت نداره،
‫ولی انگار نظر جامعه متفاوته.
‫اصلاً نمی‌دونستم.
‫اون‌موقع، بدون کمترین تردیدی فهمیدم،
‫که بین تمام موجودات زنده‌ی بی‌شمار توی دنیا،
‫رن رو از همه بیشتر دوست دارم!
‫و هیچ‌کس نمی‌تونه نظرمو عوض کنه.
‫میرا-سان، تاحالا با کسی آشنا شدین ‫که با تمام وجود عاشقش باشین؟
‫من نمی‌تونم با اطمینان بگم، چون‌که خودم ‫دائم توی زندگی‌ام درحال اشتباه‌کردنم،
‫ولی توی کل عمرت فقط یه‌بار همچین آدمی سر راهت قرار می‌گیره.
‫من رن رو خیلی دوست دارم.
‫و عشق می‌تونه زندگی‌ات رو به شکل‌های غیرمنتظره‌ای تغییر بده.
‫آه، ولی گمونم من هنوز توی مرحله‌ی اشتباه‌کردنم.
‫دست آخر راجع‌به موضوعی حرف زدم که ‫بیشتر از همه با ساکه می‌چسبه.
‫آه، ببین ساعت چند شده.
‫میرا-سان، شام خوردین؟
‫آه، خیر.
‫رن هم باید شام بخوره.
‫شما از رن مراقبت می‌کنین، ‫پس بذارین یه‌چیزی براتون بخرم.
‫نمی‌تونین. مگه کف‌گیرتون به ته دیگ نخورده؟
‫بریم جنگ؟
‫«جنگ»؟
‫منظورم غذاهای نصف‌قیمت سوپرمارکته.
‫این دیگه چیه؟
‫مگه نمی‌دونین؟
‫توی ردیف غذاهای آماده سوپرمارکت،
‫جنگجوها بی‌صبرانه منتظر برچسب‌های تخفیف نصف‌قیمت اَن،
‫و به‌خاطر قیمت‌هایی که می‌خوان، به جنگ می‌رن.
‫درنتیجه، سوپرمارکت هر شب تبدیل به یه منطقه‌ی جنگی می‌شه.
ریاضی پایه‌ی سوم
‫خیلی لفتش دادی. پاک‌کنت رو پیدا کردی؟
‫آره.
‫آئویی-چان، از ریاضی سر درمیاری؟
‫نوشته‌های روی این ورقه انقدر ریزن که نمی‌تونم بخونمشون.
‫آه، اون قسمت اشتباهه.
‫هی...
‫پدر تو چه شکلیه، آئویی-چان؟
‫چه می‌دونم؟
‫نمی‌دونی؟
‫من توی یه پرورشگاه بزرگ شدم.
‫ولی تاجایی که شنیدم، یه آشغال تمام‌عیار بوده.
‫ولی،‌ تو پدر خوبی داری.
‫کجاش خوبه؟ بیکاره، پس اون هم درهرحال آشغاله.
‫ولی اطرافیانت می‌تونن ببینن ‫که چقدر بهت عشق می‌ورزه.
‫از پدر شانس آوردی.
‫آه، نائوسوکه.
‫می‌خوای راز نائوسوکه رو بدونی؟
‫نائوسوکه درواقع...
‫هــــه؟ چی گفتی؟
‫راست می‌گم. با چشم‌های خودم دیدم.
‫آه، سلام صاحب‌خونه!
‫خوش برگشتین.
‫وای، این وقت روز مست کردی؟ بهت حسودیم می‌شه.
‫کجا می‌رین؟
‫جنگ.
‫جنگ؟
‫آه، سوپرمارکت؟
‫صاحب‌خونه، باید عجله کنیم، وگرنه ‫اون کفتارها تا به استخون نرسن ول‌ نمی‌کنن.
‫چطوره براتون غذا درست کنم؟
‫گوشت خوک یخ‌زده داریم، ‫پس می‌تونم با سبزیجات تفتش بدم.
‫این شد یه پیشنهاد! بریم خونه!
‫ایتاداکیماس!
چای جو
‫هوم، خوش‌مزه‌ست.
‫منوی امروز ‫- میگوی سوخاری ‫- سوپ میسو
‫آئویی-چان، وقت داری؟
‫پایه‌ای پیک‌نیک کنیم؟
‫عجب جای باصفایی‌ـه.
‫آه، نظرت چیه اونجا بشینیم؟
‫باشه.
‫مثلت‌ها آلو دارن، دایره‌ها ماهی آزاد دارن.
‫آه، از آلو خشک که بدت نمیاد؟
‫عاشقشم.
‫و ـ واقعاً؟ خداروشکر.
‫بفرما.
‫خیلی ممنونم.
‫تا می‌تونی بخور.
‫ایتاداکیماس.
‫من از یه‌نفر خوشم میاد.
‫من عاشق میرا-سانم.
‫می‌دونم.
‫مشخصه.
‫عجب.
‫اونیگیری-چان؟
‫یادم اومد! تو اونیگیری-چانی، مگه نه؟
‫رو پشت‌بوم همدیگه رو دیدیم!
‫بله.
‫ببخشید.
‫واقعاً متأسفم!
‫با دیدنت که جوری می‌خوریش که انگار ‫خوش‌مزه‌ترین غذای دنیاست، اون‌روز رو به یاد آوردم.
‫یعنی من خوردنی اینقدر خوش‌مزه به‌نظر میاد؟
‫تا همیشه خیلی باولع می‌خوری. ‫باعث می‌شی غذا فوق‌العاده لذیذ به‌نظر برسه.
‫اون اونگیری گنده‌ی اون‌دفعه هم خیلی خوش‌مزه‌ به‌نظر می‌رسید.
‫هـــه، چی شد؟ ببخشید!
‫اون‌طور که فکر می‌کنین، نیست.
‫من خوش‌حالم،‌ این خوش‌مزه‌ست، و من خیلی خوش‌حالم...
‫حال‌مزه‌ست!
اطلاعیه‌ی روز دیدار با والدین
‫می‌تونی بیای، ولی لطفاً دیگه مخ مامان‌های دوستام رو نزن.
‫رن!
‫بس کن، بابایی!
‫واقعاً‌ مرد متشخصی بود.
‫قبل از اینکه چیزی بگم، جلومو گرفت ‫تا دیگه دست رد به سینه‌م بخوره.
‫به‌عنوان یه آدم دل‌شکسته، کیفت زیادی کوکه.
‫فکر می‌کردم یه چیزی کم دارم.
‫ولی اصلاً نمی‌دونستم تمام‌ عمرم داشتمش ‫و اون کمکم کرد متوجه‌اش شم.
‫و حالا حس می‌کنم شاید چیزهای دیگه‌ای هم ‫داشته باشم که تاحالا متوجه‌شون نشدم.
‫طرز نگاهم به زندگی‌ام رو تغییر داده، ‫یه تغییر مثبت.
‫هوم. سر درنمیارم، ولی همین‌که خوش‌حالی کفایت می‌کنه.
‫شاید وقتشه بیرون برم و دنیای خارج‌از مهمان‌سرای آسترو رو ببینم.
‫مدیون تواَم که اون‌موقع بهم کمک کردی ‫تا با بقیه معاشرت کنم. ممنون.
‫من کاری نکردم.
‫اوه، راستی. اون سگه، نائوسوکه رو می‌شناسی؟
‫هـــــه؟!
‫همون حیوون خونگی صاحب‌خونه.
‫آه، آره، آره. الان یادم اومد.
‫رن-کون بهم گفت نائوسوکه سگ نیست...
‫درواقع یه گربه‌ست.
‫گربه؟!
‫می‌گه مثل اون گربهه توی اون کارتون معروف، ‫دیده دنبال یه موش افتاده.
‫چـ ـ چه عالی!‌ یه گربه، ها؟
‫ولی نائوسوکه مشخصاً یه سگه.
‫من از سگ‌ها می‌ترسم، واسه همین زیاد از نائوسوکه هم خوشم نمیاد.
‫صبح‌تون بخیر.
‫آه، میاساکا-سان؟
‫بعداً وقت دارین یکم باهم حرف بزنیم؟
‫هاچی-سان؟
‫همون‌طور که روز کنسرت ترورون نزدیک می‌شه،
‫تروکو در رابطه با ادامه‌دادن به فعالیت‌های آیدولی‌اش، به شک افتاده.
‫گوشوجین‌ها یکی دیگه از مأمورهاشونو می‌فرستن.
‫ولی نکنه دنبال تاکومی‌ان، نه میرا؟!