‫مترجم: Wondersul | JuanDono ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir | @AnimeList-ir
‫من اومدم! وای، توموزاکی، زود رسیدی.
‫آره فکر کنم.
‫خیلی‌خب: بریم؟
‫آره!
‫اه، راستی، توموزاکی؟
‫خب، چجوری بگم...
‫واقعا تو کل اون قضایا... نجاتم دادی.
‫انگار یه چیزی... شبیه هاله ابرقهرمان‌ها یا همچین چیزی داشتی.
‫خب... بهرحال، ممنون!
‫اه... باشه.
‫قبلاً کی انقدر مستقیم ازم تشکر شده بود؟
‫تقریباً هیچ‌وقت.
‫خیلی‌خب! بیاین این دورهمی رو ثبت کنیم!
‫خب خب!
‫و اینجوری اردوی شب‌بیداری معمولی‌ها شروع شد.
‫
‫بازی های چندنفره
‫‫ویژگی های خاص خودشونو دارن
‫نقشه با هم موندن ایزومی و ناکامورا همین الانم در جریانه.
‫با اینکه تونستیم اونا رو کنار هم بشونیم...
‫میگم، شوجی!
‫چیه؟
‫بفرما! خوراکی می‌خوای؟
‫مگه اردوی مدرسه ابتدایی‌ه؟
‫عه، بیخیال...
‫همین که برسیم اونجا، وقت...
‫...وقت باربیکیو‍ه!
‫گوشت، گوشت، گوشت!
‫میگم، هینامی...
‫سبزیجات رو فراموش نکن.
‫چیه؟
‫تاکئی تو جلسه‌مون نبود-
‫اه، نگران اون نباش.
‫از نقشه اصلی‌مون خبر داره؟
‫ما بهش نگفتیم.
‫اون عملا بی‌مصرفه؛ ‫‫ما بدون اون ادامه میدیم.
‫آسمون! پرنده‌ها!
‫آه، گرفتم چی میگی.
‫خب، حالا راجب ماموریتت...
‫خب؟
‫مثل دفعه قبلی، شوخی می‌کنی، پیشنهاد میدی، و یا مخالفت می‌کنی.
‫ولی این دفعه، با ناکامورا انجامش میدی--سه بار.
‫با ناکامورا؟!
‫ماموریت‌هات باید به طور پیشرونده سخت‌تر بشه، وگرنه فایده‌ش چیه؟
‫فکر کنم حق با تو باشه.
‫و اینکه...
‫همونطور که قبلاً گفتم، نیاز داری که دوست پسر پیدا کنی.
‫باید جدی تلاش کنی تا بتونی خصوصا با میزوساوا دوستانه‌تر بشی.
‫با میزوساوا؟!
‫درسته.
‫در حال حاضر، اون مناسب‌ترین کاندید برای دوست تو شدنه-
‫و همچنین از این به بعد بزرگترین پاداش‌ها رو موقع تسخیر بازی زندگی بهت میده.
چی؟ پاداش میده؟
‫فوکا-چان سرآخر گفت حرف زدن باهات سخت بوده.
‫پس باید تو این شب‌بیداری، تجربه‌ات رو بیشتر کنی
‫و چندتا تکنیک یاد بگیری، مگه نه؟
‫آره... فکر کنم.
‫خب خب، وقت تقسیم کاره!
‫درخدمتیم!
‫اول آماده کردن غذاست.
‫یوزو و شوجی، میتونین از پسش بربیاین؟
‫- ها؟! ‫‫- حله.
‫سرهم کردن چادر و میز و صندلی هم...
‫...با تاکاهیرو و تاکئی.
‫حله.
‫کار خودمونه!
‫شاید تو هم باید دستی بهشون برسونی، می‌می‌می.
‫باشه!
‫ها؟ پس این یعنی...
‫و در آخر
‫من و توموزاکی-کون آتیش رو روشن می‌کنیم.
‫خب، چی شده؟
‫منظورت چیه، «چی شده»؟
‫مگه ما رو واسه این با هم نذاشتی که جلسه یا همچین چیزی داشته باشیم؟
‫نه.
‫
‫پس چرا؟
‫براساس نقشه‌مون
‫ناکامورا و یوزو رو با هم مسئول آماده کردن غذا کردم.
‫و سر هم کردن چادر واقعا کار سختیه
‫پس میرسه به تاکئی عضله‌ای
‫و میزوساوا، که سرگروه بدنیا اومده.
‫اوه، و می‌می‌می، که به هر کاری میخوره.
‫از اونجایی هم که تا وقتی موتورت روشن نشه، نمی‌تونی هیچ‌کاری انجام بدی،
‫می‌خواستم اینو خودم انجام بدم.
‫در نتیجه‌ طبیعتاً
‫تو باقی میمونی.
‫باشه، قبوله.
‫بعلاوه، از اینکه هميشه تظاهر کنم خسته میشم.
‫که اینطور. پس تو هم خسته میشی.
‫معلومه که میشم. من هم آدمم.
‫هویج‌ها رو خیلی بزرگ تیکه کردی.
‫ببند، شوجی. نمیتونی فقط بخوریش؟
‫تاکئی! داری زیادی گوشت می‌خوری.
‫از این به بعد فقط تو سبزیجات می‌خوری.
‫بدجنس نباش، شوجی!
‫یوزوچی، به دادم برس!
‫عه؟ خب... بی‌خیالش شو!
‫ف-فقط همین؟!
‫می‌می‌می، کمک!
‫تاکئی، بی‌خیالش شو!
‫می‌می‌می، تو دیگه نه!
‫راستی تاکاهیرو، ندیدم زیاد سبزيجات بخوری.
‫تو چی، می‌می‌می؟
‫یکم از این میگو های کبابی بخور!
‫یالا، بجنب!
‫ببخشید! از اصلا میگو خوشم نمیاد!
‫پس من میگو و گوشتت رو جای تو می‌خورم.
‫حله، میتونی میگوی من رو بخوری.
‫ولی قرار نیست گوشت منو بگیری.
‫
‫این منظره، حس چیزی رو بهم میده که همیشه ازش فرار می‌کردم.
‫ولی سرآخر فهمیدم میتونه واقعا خیلی جالب باشه.
‫شا... شاید زیادی خورده باشم.
‫«شاید»، شوخی‌ت گرفته؟! خیلی زیاد خوردی.
‫و-ولی همه‌شون خیلی خوشمزه بودن...
‫بچه‌ای مگه؟
‫اصلاً هم اینطور نیست!
‫خیلی‌خب!
‫می‌خواین بریم تو رودخونه؟
‫آره! بالاخره!
‫پس منم هستم!
‫با... بالاپوشم رو فعلا نگه میدارم.
‫هوی، پسرا! تاکاهیرو تنها کسیه که مایو آورده؟
‫مگه مهمه؟ بریم تو کارش!
‫من اومدم! یوهو!
‫چیزی اینجا نیست؟
‫پیداش کردم!
‫هی، شوجی! اینم مال تو!
‫واقعا بچه‌ای!
‫بیا!
‫عالیه. اونا خودشون دارن عالی پیش میرن.
‫حالا من باید تاکئی رو بیارم پیش خودم و...
‫یعنی چی--؟!
‫هی! یوزوچی!
تاکئی؟! اون کی رفت اونجا؟
‫یه خرچنگ رودخونه‌ای!
‫خوشگل نیست؟
‫یوزو!
‫م-ممنون، شوجی.
‫چت شده اینجوری میوفتی؟
‫دست و پا چلفتی.
‫ب-ببند بابا!
‫ولی... ممنون.
‫و-واقعا معذرت می‌خوام! ‫‫همه‌ش تقصیر من بود!
‫ولی اونا رو به هم نزدیک‌تر کرد، پس همه چی خوب پیش رفت.
‫مگه نه؟
‫حالت خوبه؟
‫آ-آره خوبم!
‫اینجا ورق دارن؟
‫آره، میتونی مجانی ازشون قرض بگیری.
‫خوبه، بهرحال وقت رو میگذرونه.
‫هی، توموزاکی.
‫
‫شوجی، راستی-
‫این‌روزا بین تو و شیمانو-سنپای چه خبره؟
‫این دیگه چه سوالیه؟
‫هيچی بین‌مون نیست.
‫هیچیِ هیچی؟
‫راستش، بعضی وقتا بهم پیام میده.
‫دیدی؟ خب، می‌خواد دوباره با هم باشین؟
‫ناکامورا داشت واسه ورق منو میفرستاد بیرون.
‫خیلی ترسناکه.
‫اگه میزوساوا حرفی نمی‌زد، مجبور میشدم حمالی کنم.
‫اون کسیه که باید سر به سرش بذارم؟
‫شوجی، شیمانو-سنپای کسیه که ردت کرده؟
‫هوی!
‫تاکئی ضربه اولو زد.
اصلاً چرا داریم راجب این چیزا حرف می‌زنیم؟
‫فقط کاریه که تو سفر های شبانه انجام میدن.
‫مگه نه؟
‫البته.
‫
‫تو رده‌بندی معاشرتی خیلی با هم فاصله داریم.
‫با اینکه خودش دوست‌پسر داره، بازم به پیام دادن به من ادامه میده.
‫میدونی، خودم هم داشتم راجب بیخیال شدن فکر می‌کردم، ولی... نمیدونم.
‫اگه هنوز شانسی واسه بودن با شیمانو-سنپای داری...
‫سخته که بخوای بیخیالش بشی!
‫تازه، ممه‌هاش هم بزرگه.
‫عجب. این باید صحبت های پسرونه باشه.
‫ولی... انگار...
‫اون قیافه‌ت واسه چیه، توموزاکی؟
‫ها؟ اه، نه، هیچی.
‫فهمیدی اوضاع از چه قراره، فومیا؟
‫یه-یه جورایی...
خب؟ اونا چجوری‌ان؟
‫این فرصت منه!
‫خ-خب...
‫ر-راستش، انگار...
‫کاری شیمانو-سنپای داره انجام میده--عملاً
‫عملاً...
‫سر دووندن تو نیست؟
‫
‫توموزاکی، از جونت سیر شدی؟!
‫آره، درسته. داره منو سر میدوونه. راضی شدی؟
‫خیلی ترسناک بود.
‫ولی از اولین مانع گذشتم.
‫دیگه داره مسخره‌بازی میشه.
‫بیخیال، شوجی! ولش کن و بیخیالش شو دیگه!
خب؟ کسی رو داری؟
‫آره، ولی اون واسه نصیحت عشقی میاد پیش من.
‫عجب! مثلا چی؟
‫«یکی هست که ازش خوشم میاد، ولی فکر نکنم متوجهم شده باشه. چیکار باید بکنم؟»
‫همچین چیزایی.
‫ا-اوه.
‫ت-تو دیگه نگو.
‫خب، امیدوارکننده هم به نظر نمیاد.
‫که اینطور! پس داره اونو سر میدوونه.
‫شوجی هنوز از شیمانو-سنپای پیام دریافت می‌کنه.
‫و فومیا هم اینو تو روی شوجی گفت. ‫‫ما از خنده پاره شدیم!
‫اون نگاه عصبانیش رو ندیدی.
‫خب، یوزو خودش یه حرکت غافلگیرانه زده
‫انگار به شوجی گفته که ‫یه پسری هست که ازش خوشش میاد!
‫و شوجی هم گفت اون دختری که همش حواسش بهش هست ‫رفته پیشش و ازش راهنمایی گرفته
‫در مورد پسری که دوست داره.
‫اوه، چه هیجان انگیز! حس‌های متقابل!
‫فقط همین حالا برین قرار بزارین!
‫فکر کنم بهتره که بریم، هان؟
‫آره.
‫زود باش، تاکاهیرو. تو هم همینطور، توموزاکی.
‫باشه.
‫هان؟ کجا؟
‫کجا دیگه، پسر؟
‫واای. اتاق دخترا.
‫چیکار کنیم؟
‫میتونیم یه بازی کنیم.
‫من یه دسته کارت آوردم!
‫با اینا همه آدم، می‌تونیم...
‫تایکون بازی کنیم!
‫فکر کنم دیگه بتونم بگم که من بردم، درسته؟
‫لعنت.
‫هی، شما دو تا...
‫چرا اینقدر نسبت به هم حس رقابتی دارین؟
‫تایکون واقعا از اون مدل بازیا نیست.
‫همه حواسم به بازی بود و ماموریت‌هام رو یادم رفته!
‫آئویی پنج بار برد، عقل کل چهار بار.
‫و من تقریبا همش فقیر بودم!
‫منم همش گدا بودم.
‫شماها واقعا تو این بازی افتضاحین!
‫حالا!
‫نمیدونم، ناکامورا--
‫تو یه دفه هم از روستایی بالاتر نیمدی.
‫اه.
‫خفه شو.
‫خیله خب. دوتاش اوکی شد!
‫باید آدمایی که این چیزا رو ‫جدی می‌گیرن تحسین کنیم.
‫تو چطور، هیرو؟ چه خبرا؟
‫همم؟ چه خبرا از چی؟
‫اون با یه دختر از یه مدرسه دیگه ‫رفته بیرون. می‌تونه جدی باشه.
‫مگه نه، تاکاهیرو؟
‫--چی؟! ‫--واو، چی؟
‫چی شده؟
‫چی چی شده؟!
‫خب، میدونین، بعضی وقتا روزای ‫تعطیل و اینا باهاش میرم بیرون.
‫و؟ میخواین با هم قرار بزارین؟
‫اگه بخوام، آره.
‫--عاااالیه! ‫--خب، بچه‌ها، دیگه ولش کنین!
‫چی، داری فرار می‌کنی؟
‫نه.
‫میرم دستشویی.
‫--منم میام.
‫بزار در مورد بحث قبلی ‫باهاش حرف بزنم.
‫خب... یه دختر از یه مدرسه دیگه، هان؟
‫ول نمیکنینا، هان؟
‫اوه، خب...
‫اون موقه چی گفتی؟ ‫اگه بخوای می‌تونی باهاش قرار بزاری؟
‫آره، تقریبا. می‌تونیم یه زوج بشیم.
‫ها... وای.
‫واقعا؟ چیز خاصی نیست که «وای» داشته باشه.
‫من فقط تو این چیزا خوبم.
‫ولی همینه که خیلی عالیه!
‫من تا اینجا جلو اومدم، ‫ و سعی کردم که خودم رو عوض کنم.
‫از یه دختر از یه مدرسه دیگه بخوام که ‫بریم بیرون و باهاش دوست بشم؟
‫اصلا فکرشم نمی‌تونم بکنم.
‫همم.
‫«توب‌ها» «توپ بدمینتون و توب‌های کوچک» «راکت‌ها و غیره»
‫فکر کنم من می‌تونم هر کاری بکنم، هان؟
‫«توب‌ها» «توپ بدمینتون و توب‌های کوچک» «راکت‌ها و غیره»
‫و بدون هیچ تلاشی.
‫ف-فکر کنم.
‫ولی فقط اینکه ما می‌تونیم قرار بزاریم ‫معنیش این نیست که در مسیرش گمراه نمیشیم.
‫ما برنده‌ها، منظورمه.
‫«گمراه بشین»؟
‫میزوساوا، تو این دختری که میگی رو دوست نداری؟
مثله همیشه رکی
‫اوه! امم... ببخشید.
‫نمیخواد عذرخواهی کنی.
‫تو این مدلی‌ای دیگه.
‫هان؟
‫و، خب...
‫ممکنه که اونقدرا هم اون دختر رو دوست نداشته باشم.
‫ولی تو کسی هستی که میگه بریم بیرون، مگه نه؟
‫همم، تقریبا.
‫ولی این معنیش حتما این نمیشه ‫که باید اونو دوست داشته باشم، میشه؟
‫منظورم اینه که... نمیشه؟
‫هنوزم یه شانسی هست که تهش با اون قرار بزارم.
‫امم...
‫م-منظورت چیه؟
‫در مورد چی؟
‫میدونی، مثل... شاید من نمیتونم ‫بفهمم که تو در مورد چی مطمئن نیستی؟
‫من خیلی تو این چیزا سر در نمیارم...
‫ولی اگه دوسش نداری، ‫چرا باهاش قرار میزاری؟
‫تو خیلی هم مودب نیستیا، مگه نه؟
‫هان؟
‫بیا بریم.
‫آهان... باشه.
‫خیله خب، وقتی کارتون تموم شد دوباره ‫اینجا همو می‌بینیم.
‫--باشه! ‫--خیله خب! ‫--حتما. ‫--باشه!
‫زیاد نمون اون تو سرگیجه میگیری، یوزو.
‫بچه که نیستم، میدونی که؟!
‫دید زدن هم ممنوع!
‫بخوایمم نمیتونیم!
‫دید بزنین ما هم تلافیش شما رو دید میزنیم.
‫بنظر میاد یوزو کسیه که بیشتر از احساسش مطمئنه.
‫بجنب، ناکامو، به خودت بیا!
‫دقیقا.
‫فکر کنم آخرش همه چی برمیگرده به تست شجاعت.
‫اوهوم- اوهوم.
‫اگه فقط یکاری بکنیم که به اندازه ای با هم باشن
‫که ناکامورا علاقه مند بشه...
‫بزار ببینیم تاکاهیرو و توموزاکی چیکار میتونن بکنن.
‫هممم؟
‫فومیا... تو...
‫واو...
‫-شوخی میکنی؟ ‫-شگفت انگیزه!
‫-هاه؟ وا- واو! واو، واو، واو،واو!
‫-توموزاکی!، تو... ‫-هاه؟ وا- واو! واو، واو، واو،واو!
این دست منه!
دستت؟
‫--ب-بذار برم! ‫-آره خوب به نظر میاد.
‫باشه!
‫ا-الان فرصت دارم!
‫رفیق، تو...
‫این سومین تکلیفم کامل شد!
‫انجامش دادم، هینامی!
‫مطمئنی میتونیم روشون حساب کنیم؟
‫شاید نه.
‫واقعا میخوایم انجامش بدیم؟
‫البته!
‫و- واقعا؟
‫خب، خب. این یه جاده مناسب برای ‫پیاده روی تو طول روزه-
‫فقط این نور کم باعث شده ‫یکم ترسناک و تسخیر شده بنظر بیاد.
‫تیکه ترسناکش همینه!
‫به چند تا تیم تقسیم میشیم و ‫راهمونو به کمپ پیدا میکنیم.
‫گرفتم.
‫فهمیدم.
‫دریافت شد!
‫ه- هی... من واقعا ترسیدم.
‫اوه؟
‫اوه، این دو تا مرغ عاشقو میبینین!
‫خب دیگه راه بیفتین شما دو تا هم!
‫هان؟!
‫خب، وقتی اون حرکتو زد...
‫-موفق باشین! ‫-چی؟ صبر کنین! منظورم این نب-
‫-شما ها، ام، کنار هم عالی بنظر میاین! ‫-چی؟ صبر کنین! منظورم این نب-
‫ولش کن، چاره ای نیست.
‫بریم.
‫هان؟ هی! ص- صبر کن، شوجی!
‫خیلی کندی.
‫چی؟! عهه!
‫گل کاشتی، تاکاهیرو!
‫خب، شد دیگه!
‫فکر کنم این آخر استراتژی بزرگمون بود، نه؟
‫استراتژی؟
‫اگه هیچ اتفاقی نیفته، اونم وقتی اینقدر زمینه رو چیدیم...
‫اون ناکامو بهتره مردونگیشو نشون بده!
‫هان؟ چی داره میشه؟
‫شایدم یوزو حرکت اولو بزنه!
‫نزار کار به اونجا بکشه، شوجی!
‫نذار اعتبارت خدشه دار شه!
‫منظورت چیه؟
‫تیم بعدی باید راه بیفته.
‫کیا میرن؟
‫بیاین براش سنگ کاغذ قیچی کنیم.
‫آره، همین خوبه.
‫-دریافت شد! ‫-هان؟ چی؟
‫-خب پس! ‫-بعدا میبینیمتون!
‫هی، قضیه چی بود؟
‫یه استراتژی داشتیم که ‫اون دوتا رو بهم برسونیم...
‫کدوم دو تا؟
‫خب، گوش کن...
‫از اونجایی که تا اینجا اومدیم، ‫بیا یه تمرین ویژه داشته باشیم.
‫تمرین ویژه؟
‫چ- چی؟ چی؟ چیشده؟
‫ت- تو باید در اینجور مواقع ‫با اعتماد بنفس رفتار کنی.
‫آهان. پس این تمرین راه رفتن با ‫اعتماد بنفس همراه با دختری که ترسیده است؟
‫آره! کاملا درسته.
‫روت حساب میکنم.
‫هی، توموزاکی...
‫ولم نکن، باشه؟
‫ام، باشه.
‫آروم باش! آروم باش، فومیا!
‫هینامی فقط داره سر به سرم میذاره تا ‫هول شدنمو ببینه!
‫حالت خوبه؟
‫این بازیا چیه. همش زیر سر خودته.
‫ام، آ- آره. من خوبم.
‫او- اون چی بود؟!
‫کارم تمومه. مغزم کار نمیکنه.
‫هی- هیچی نیست.
‫فقط یه حشره... داشت پرواز میکرد.
‫اوه... باشه.
‫همه چی رو پیشونیت نوشته شده!
‫لعنتی. راهی نیست بتونم تلافی کنم؟
‫اون چیه؟
‫جیرجیرک؟
‫اگه اون جیرجیرکه هنوز زنده باشه...
‫اگه باشه...
‫حالا!
‫فقط این جیرجیرکه رو میندازم به جونش!
‫اون چیه؟!
‫خب، منم ناخواسته داد زدم...
‫ولی بازم حقته، هینامی.
‫زهره... زهره ترک شدم.
‫هی، هینامی...
‫حالت خوبه؟
‫نمیتونم وایسم.
‫ام... داری ازم میخوای کمکت کنم بلند شی؟
‫هنوز داریم ادامه میدیم، نه؟
‫ع- عجله کن.
‫باشه.
‫بلند شو.
‫چی؟
‫هان؟
‫این... این دیگه چیه؟