‫مترجم: Wondersul | JuanDono ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir | @AnimeList-ir
‫بفرما. معلوم بود، لباست خیلی داغونه.
‫چه توقعی داشتی؟ ‫هیچ لباس تابستونی جدیدی ندارم.
‫انگار باید یه ماموریت ویژه بهت بدم.
خب ماموریت من چیه؟
‫قبل از اینکه بریم سر وقتش،
‫باید تصمیم بگیریم قراره تو این تعطیلات تابستونی چیکارا بکنی.
‫بنظرم تعطیلات تابستونی، کامل تعطیل نیست.
‫هدف کوچک الانت اینه:
‫«با یه دختر غیر از من برو بیرون، فقط دوتایی‌‍تون.»
‫بعدش هدف هایی رو واست تعیین می‌کنم که باید تا آخر آگوست کامل شده باشه.
‫فهمیدم.
‫هدفت برای این تابستون:
‫قرار گذاشتن با کیکوچی-سان‌‍ه.
‫ها؟!
‫وقتی با یه تیم کامل به شهر آغازین میری
‫‫اتفاقات جدیدی قراره بیوفته
‫ایندفعه می‌خوای کجا بری، توموزاکی-کون؟
‫خب، جایی که من می‌خوام برم...
‫...یه لباس‌فروشی تو طبقه پنجم‌‍ه.
‫اوکی!
‫توموزاکی-کون، بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردم قابل اطمینانی!
واقعا قراره این کارو ادامه بده؟
‫هدفت برای این تابستون: قرار گذاشتن با کیکوچی-سان‌‍ه.
‫ها؟!
‫صدات‌‍و بیار پایین.
‫ببخشید.
منظورم اینه که، کیکوچی-سان و یکی مثل من؟
‫عه؟ ولی شما تو کتاب های اندی با هم اشتراک دارین، ‫و بنظر اون هم از تو خوشش میاد.
‫شما حتی قراره با هم برین فیلم ببینین.
اونوقت داری بهم میگی این یه هدف واقع‌گرایانه نیست؟
‫نه، فقط اینکه...
‫پس اولین ماموریتت اینه که با فوکا-چان بری سر قرار سینمایی‌‍ت.
‫بعدش برنامه‌ریزی های بیشتری انجام میدی تا اینکه ‫نهایتا جفت‌‍تون واسه قرار گذاشتن آماده باشید.
‫همین.
‫آره خب، «همین». ‫این عملا کل هدف منه.
‫واسه همینه که امروز یه قرار تمرینی رو انجام میدی.
قرار تمرینی؟
‫من از قبل بهت می‌گم کجا قراره بریم.
‫بر اساس اون، تو جلودار می‌شی انگار که خودت این برنامه رو چیدی.
‫پس عملا تظاهر کردنه.
‫درسته. واسه اینه که تو رو واسه قرارت با فوکا-چان آماده کنیم.
‫با این اوضاع خیلی فرق می‌کنه.
اولیش... لباس‌فروشی؟
خب، چی باید بخرم؟
‫فکر کنم باید یه تیشرت بخری تا با زیرهایی که قبلا خریدی جور بشه.
زیر؟
‫متنفرم از اینکه خودم رو درگیر همچین اشتباه خیلی رایجی بکنم، ولی...
‫شلوار.
‫آها.
‫کدوم خوبه؟ توموزاکی-کون تو هم یکی رو انتخاب کن.
‫اه، باشه.
‫بفرما، دو تا تیشرت پیدا کردم که به پایین‌تنه هایی که داری می‌خوره.
‫میتونی با همینا سر کنی و لازم نباشه پایین‌تنه جدید بگیری!
پایین‌تنه؟
‫شلوار دیگه.
‫خیلی ممنون!
‫ببخشید که معطل شدی.
‫اممم... شاید باید این هم داشته باشی.
کوله پشتی مناسبی مثل این نداری، درست نمی‌گم؟
داری مال خودتو بهم قرض میدی؟
‫در واقع قرض که نیست... فکر کن یه هدیه‌ست.
‫نه، نمیشه، نمیتونم!
‫اشکالی نداره! بیا، اینجا رو ببین.
‫یه کوچولو ساییده شده، فقط همین.
‫آره، ولی اذیتم می‌کنه!
‫باشه، ولی...
‫آها! اگه اینطوره...
‫این یکی!
‫خیلی تابستونی‌‍ه!
از اینجوری چیزا خوشت میاد؟
‫اممم، ترجیح میدم وسایلی که نیاز ندارم رو نخرم،
‫ولی این یکی چشمم رو گرفته.
پس... می‌خوای با این پیکسل فلزی عوضش کنی؟
‫آره!
‫عادلانه نیست که من اون کیف‌‍و فقط با 400 ین بگیرم.
ای بابا! گفتم می‌خوامش--همین کافی نیست؟
‫ب‍-باشه.
‫ممنون!
‫وایستا ببینم...
‫اون همین الان یه معامله بوجود آورد،
‫تا من بخاطر هدیه‌ش حس مدیون بودن نداشته باشم.
‫بفرما.
‫اه... ممنون.
‫حله!
‫منم خوب از این مراقبت می‌کنم!
‫باشه.
خب بعدش قراره کجا بریم؟
‫اون بهتر شده--سریع‌تر از اون چیزی که توقع داشتم.
‫من تنها کسی نیستم که انقدر عشق و تلاش پای اتک‌فم میذارم.
‫این واقعا بهترین نوع ارتباط بین من و هینامی‌‍ه.
‫و بوووووم.
‫ای بابا!
‫یه دست دیگه!
‫اگه اینو بزنم...
‫آره! اونو اضافه می‌کنی.
‫ولی اینجوری مثل این میمونه که یهو از هوا رفته تو گوشی‌‍م.
‫کیکوچی-سان نمیدونه قضیه از چه قراره.
‫اشکالی نداره. قبلا ازش پرسیدم که میتونم آی‌دی‌‍ش رو بهت بدم یا نه.
چجو--؟
‫یالا بجنب!
‫باشه.
‫حله.
‫اون «حله» دیگه واسه چی بود؟ حتی هنوز بهش پیام هم ندادی.
‫فقط بهش بگو که اطلاعاتش رو از من گرفتی،
‫و اینکه می‌خوای باهم تو تعطیلات تابستونی فیلم ببینین.
‫این باید موتورت رو روشن کنه!
‫جمله‌بندی‌‍ش هم می‌سپرم به خودت.
واقعا؟
تمومه؟
‫کم و بیش.
‫بده ببینم!
‫«هینامی اطلاعات تماست رو بهم داد.
‫یه کتاب دیگه‌ی اندی رو خوندم. واقعا خوب بود!
یادم میاد داشتیم راجب دیدن فیلم اندی تو شیبویا صحبت می‌کردیم؟
‫هر وقت بیکار شدی بهم خبر بده!»
‫نوشتن‌‍ت خوبه!
واقعا لازم بود بلند بلند بخونیش؟
‫حله، بفرستش.
‫خ‍-خیلی‌خب...
‫فوکا-چان یکم تو جواب دادن کند‍ه،
‫ولی امروز باید جوابش رو بگیری.
‫باشه.
و وقتی گرفتی، منو خبر کن، باشه؟
‫ولی تو این مدت چیزایی که می‌خوای بگی رو پیدا کن.
‫ب‍-باشه، حتما.
کیکوچی فوکا
ها؟
‫ف‍-فکر کردم کیکوچی-سان تو جواب دادن کند‍ه!
چی؟
‫!دوست دارم بیام
‫غیر از سه‌شنبه و چهارشنبه بقیه روزا رو آزادم. چطوره؟
‫حتما واقعا مشتاق این بود که اون فیلم‌‍و با تو ببینه.
‫خب، حالا...
‫ماموریتت واسه امروز تمومه.
آها،‌ راستی--چهارم و پنجم(این ماه) رو خالی بذار، باشه؟
ها؟ چرا؟
‫من، می‌می‌می، یوزو، ناکامورا، میزوساوا و تاکئی قراره باربیکیو داشته باشیم،
‫و تو هم میتونی بیای پیش‌‍مون.
ها؟ باربیکیو؟
‫یه شب‌بیداری‌‍ه.
‫شب... بیداری؟!
‫در واقع واسه اینه که یوزو و ناکامورا رو به هم نزدیک کنیم.
من تو یه مهمونی جوونای عادی؟
‫یه لحظه صبر کن--هنگ کردم.
‫آروم باش. هدف تو اینه که ماموریت‌هات رو تموم کنی.
این قراره من‌‍و آروم کنه؟
‫تمام اون مدتی که با هم هستیم بهت کمک می‌کنه دوست های پسر پیدا کنی. ‫هنوز دوست‌های پسر زیادی نداری.
دو روز کامل با آدم های عادی به بهبود روابط دوستانه‌ات کمک می‌کنه
‫و بهت یه عالمه تجربه(xp) می‌ده.
‫مهمونی شب‌بیداری‌‍ه، واسه همین نمی‌تونم زورت کنم، ولی...
چی میگی؟
‫حتما واسه اومدن من، دم خیلیا رو دیده.
‫و گیمر درونم تصمیمش رو گرفته تا تو این بازی خاص، استاد بشه.
‫میام.
‫خب پس، فردا یه مهمونی استراتژیک تو خونه می‌می‌می داریم.
‫ماموریتت اینه که سه بار با میزوساوا شوخی کنی.
ش‍-شوخی کنم؟
‫درغیراین‌صورت، تو فقط پسری میشی که با هرچی بقیه میگن پیش میره.
‫تهش میشی کیسه بوکس گروه.
‫سر به سر گذاشتن متعادلانه یکی از روش خوب واسه دوست شدن‌‍ه.
‫همچنین به چالش کشیدن مردم و پیشنهاد دادن وقتی که ‫فکر می‌کنی اونا دارن اشتباه می‌کنن.
‫که اینطور...
ولی واقعا میشه با میزوساوا شوخی کرد؟
‫سلام، توموزاکی.
‫جلو این کاراکتر لول بالا واقعا کشنده‌اس.
‫عه! انگار یکم رو مد اومدی.
‫آ-آره.
اینم یه بخش دیگه از فرار بزرگت از قلمرو بازنده‌هاس؟
‫حالا اون شروع کرده و داره با من شوخی می‌کنه.
و من باید با این یارو سه بار شوخی کنم؟
‫سلام بچه‌ها!
‫حالا که آئویی اینجاست، بریم خونه می‌می‌می.
‫متاسفم!
مادربزرگم یهویی اومدع. می‌تونیم یه جای دیگه قرار بذاریم؟
البته. رستوران چطوره؟
‫آها، من می‌دونم!
توموزاکی-کون، تو هم تو کیتایونو زندگی نمی‌کنی؟
‫ا-اینا...
‫...هینامی-سنپای، نانامی-سنپای، و میزوساوا-سنپای هستن؟!
میتونیم یکم از خونه استفاده کنیم؟
‫ها... آها... مامان!
فومیا... اونا دوستن؟
‫--بفرمائید. ‫--بهرحال، اون چندتا همکلاسی خفن آورده خونه!
‫--اجاماشیماس. ‫--ها؟! فومیا آورده؟ ‫ح‍-حالا چیکار کنیم؟
‫--باید کیکی چیزی بخرم؟ ‫--احتمالا!
‫کیک؟! وای، چه خوش‌آمدگویی گرمی!
‫--خانواده‌ت خیلی خنده‌دارن. ‫--مگه نه؟ امیدوارم چیزکیک باشه.
‫--اصلا شبیه تعریف نبود. ‫--مگه نه؟ امیدوارم چیزکیک باشه.
‫نبود؟ ولی بود.
‫حالا فرصت منه!
‫بیخیال، هیچ‌جوره نمی‌تونه تعریف بوده باشه.
نوبت اول ماموریت امروز: انجام شد. مگه نه؟
اینجان؟
یا اینجا؟
‫هی، می‌می‌می!
عقل کل اون دی‌وی‌دی های منحرفانه‌ش رو کجا نگه میداره؟
اینجا؟
ها؟ اینا دیگه چی‌ان؟
‫دسته هایی که دیگه واسه اتک‌فم ازشون استفاده نمی‌کنم.
همشون بدردنخورن؟
‫وسه اتک‌فم دسته های دقیق‌تری نسبت به بازی های عادی لازمه.
‫ولی هنوز می‌تونم ازشون تو بازی های دیگه استفاده کنم،
‫واسه همین یه جا انداختم‌‍شون تا بعدا استفاده کنم.
‫عه!
‫واقعا تو اینجور چیزا سخت‌گیری ها!
‫آره فکر کنم.
آئویی؟
‫حیفه که اینا رو دور بندازی!
‫اگه مادرت بودم خیلی عصبانی می‌شدم!
این دیگه چی بود؟
‫واسه یه لحظه، رفت تو فاز NO‌ NAME.
‫بچه‌ها، حتما باید تست شجاعت رو داشته باشیم!
یوزو و شوجی رو تو کمپ به هم برسونیم
‫این خیلی مهمه!!!
یوزو و شوجی باید کنار هم باشن
همیشه
‫اینجوری یوزو و شوجی رو به هم می‌رسونیم:
‫اثر پل معلق!
مترجم: وقتی کسی دچار ترس و وحشت شده باشه ‫اون شخص مقابلشو که میبینه عاشقش میشه
‫کلیشه ایه، ولی خیلی رمانتیکه!
‫حداقل باید همچین کاری بکنیم،
‫وگرنه هیچی بین اون دوتا اتفاق نمیفته.
‫چطوره کباب کردنو بذاریم به عهده اونا؟
‫اوه، ایده خوبیه! مثلا روشن کردن آتیش!
‫حالا!
‫هممم، اون ممکنه یکم سخت باشه.
‫عه؟
‫ام، از اونجایی که روشن کردن آتیش سخته،
‫احتمالا نباید اونارو مجبور به انجامش کنیم.
‫یجورایی راست میگی.
‫اوکی. دو تاش انجام شد.
‫البته، میدونین...
‫باربیکیو: تقسیم وظایف(کار آئویی!) ‫بازی تو رودخونه ‫یوزو تو لباس شنا=شوجی روح به تنش نمیمونه!
‫سال دیگه امتحان داریم، نه؟
‫قول دادی بحثشو پیش نکشی!
‫منظورم این نبود.
‫خیلی وقت خوشگذرونی برامون نمونده،
‫پس باید الان به هم برسونیمشون.
‫درسته؟
‫آره.. یجورایی.
‫الان!
‫الان داری احساساتی میشی، میزوساوا؟
‫آره! الان خجالت کشیدی، تاکاهیرو!
‫بلا! چه پسر خوبی!
‫کاملا! این منم دیگه: یه پسر گل!
‫اینم سه تا. ماموریت: انجام شد.
‫بازم، قبل از حرفاشون، فکر میکردم ‫این سفر بیشتر برای خوشگذرونی باشه.
‫ولی انگار هدف اصلیشون ایزومی و ناکامورا ان.
‫هی، توموزاکی.
‫آخرش اینو خریدی، نه؟
‫آره.
‫ولی معمولا استفاده نمیکنی ازش.
‫فعلا قلقش دستم نیومده. ‫هنوز دارم تمرین میکنم.
‫همم. بزار ببینم.
‫آره واقعا به تمرین نیاز داری.
‫آره.
‫قسمتای پشت سرت رو ‫باید یکم بیشتر بخوابونیشون.
‫پشت سرم؟
‫موهاتو اون عقب عمودی جدا کن ‫برای حجم دادن.
‫یه لحظه وایسا.
‫میخوام اینو بعدا نگاه کنم.
‫از اول میگی؟
‫اوه. حتما.
‫تو همه چیو جدی میگیری، مگه نه؟
‫هان؟
‫اول اون دسته گیما، الانم این.
‫خیلی جدی هستی راجب کاری که داری انجام میدی.
‫اینطور... فکر میکنی؟
‫و همینطور اون قضیه ‫سخنرانی انتخابات میمیمی.
‫همش کار تو بود، مگه نه؟
‫گ- گیرم انداختی.
‫ولی چرا تا این حد پیش میری؟
‫خب، ام...
‫هیچوقت از باختن تو بازیا خوشم نمیومد.
‫پس اون سخنرانی هم یه بازی بود؟
‫اوه، نه! ام، اون...
‫فقط، اینکه، اگه خوب پیش نمیرفت- ‫اینجوری بش نگاه کنی، یجورایی ‫شبیه یه بازیه.
‫منظورم اینه...
‫میفهمم.
‫هان؟
‫یه چیزایی توی این دنیا شبیه یه بازی بزرگن.
‫سخنرانی، مدل مو، عشق...
‫ع- عشق؟
‫پس این یه بازیه و تو ‫نمیخوای که ببازی؟
‫خیلی عجیبه؟
‫منظورم اینه که، یه بازیه دیگه، نه؟
‫چرا یکم ریلکس نمیکنی و خوش نمیگذرونی؟
‫ای- اینطور فکر میکنی؟
‫بخاطر این جدی میگیرمش و نمیخوام ‫ببازم چون این یه بازیه.
‫منظورم اینه...
‫هان.
‫آدم سخت کوشی هستی، نه؟
‫من ترجیح میدم بگم یه... گیمر؟
‫تو واقعا بامزه‌ای، توجه کردی؟
‫این تعریف نیست.
‫نه، واقعا. تعریف کردم.
‫باور کن، فومیا.
‫«فومیا»؟
‫موهات!
‫مغز، موهات!
‫وای، خوبه!
‫تاکاهیرو این کارو برات کرد؟
‫همم، آره.
‫شما دو تا مشکوک میزنین.
‫تو هم اینطوری فکر میکنی، خانم آئویی؟
‫آره، مشکوکن، خانم میمیمی.
‫من بهتون میگم، واقعا هیچی نیست.
‫مگه نه، فومیا؟
‫وایی! اونا دارن اسم کوچیک همو استفاده می‌کنن؟!
‫این مشکوک‌تر هم هست!
‫ممنون بابت پذیرایی!
‫لطفا دوباره هم بیاین اینجا!
‫تا بعد، خواهر کوچولو.
‫باشه!
‫تو هم، فومیا.
‫ح-حتما.
‫تعطیلات تابستونی امسال ‫قراره حسابی خفن باشه.
‫از پس فردا هم شروع میشه--
‫«شنبه چطوره، ۱/۸؟»
‫با فیلمی که قراره با کیکوچی ببینم!
‫«چطوری به این کتابا علاقه‌مند شدی؟»
«کافه بعد از فیلم: ‫خصوصیات جزئیات فیلم»
‫«هینامی واقعا دیوونه پنیره»
‫ا-اون واقعا اومد.
‫اینه. بالاخره شروع شد.
‫این... این یه قراره، همونطور که هینامی گفت.
‫من... ببخشید که دیر کردم.
‫اوه! نه... کاملا به موقع بود.
‫م... مطمئنی؟
‫ا-اوهوم.
‫خب، بریم؟
‫آ-آره!
‫من دلم می‌خواد این فیلمو ببینم.
‫تریلرش رو دیدم-- واقعا به نظر قشنگ میومد.
‫آره، موافقم.
‫امروز واقعا برای آستین بلند خیلی گرمه.
‫پوست من خیلی حساسه-- ‫خیلی راحت زیر آفتاب میسوزه.
‫خجالت آوره. از ضد آفتابم استفاده کردم، ولی...
‫کافی نبود.
‫اون جدی داره قرمز میشه.
‫رسیدیم.
‫چه جای باحالی.
‫وای...
‫ما واقعا می‌خوایم اونو روی صفحه بزرگ سینما ببینیم!
‫امم... آ-آره! بدون شک.
‫ب-ببخشید!
‫باید بریم بلیت‌هامون رو بخریم.
‫درسته.
‫داشتم فکر می‌کردم که چطوری اون صحنه رو درستش کردن
‫اون‌جا که آخرین پرنده شمالی رفت.
‫اصلا فکرش رو نمی‌کردم که توی سایه نشونش بدن!
‫واقعا؟
‫آره!
‫و اون صحنه‌ای که اون یشم قرمز شکست--
‫اوه. دارم زیادی حرف میزنم!
‫یکم صبر کن و فکر‌هات رو جمع و جور کن
‫و برو سراغ اون عنوان‌هایی که حفظ کردی.
‫از کی به این کتابا علاقه پیدا کردی، کیکوچی؟
‫امم، توی راهنمایی بود.
‫اولین باری که یکی از کتابای اندی رو ‫دیدم توی کتابخونه مدرسم بود،
‫و کم کم بهشون علاقه پیدا کردم.
‫جالب بود!
‫یه چیزی یادم اومد:
‫این کافه پنیرهاش رو خودش ‫همین‌جا درست می‌کنه.
‫اوه، واقعا؟ عالیه.
‫واقعا؟ خوشحالم که اومدیم اینجا!
‫آره، خوب پیش رفت.
‫من مهارت‌های معمولی رو برای ‫پر کردن وفقه‌های مکالمه
‫رو با وسط آوردن موضوع‌های خودم یاد گرفتم.
‫تو مرموزی، توموزاکی.
‫هان؟... مرموز، چرا؟
‫خب... توضیحش یکم سخته.
‫ببخشید. منظورم بی‌ادبی نیست.
‫چ-چیه؟
‫تو یهویی از طوری که راحت میشد ‫باهات حرف زد، تغییر کردی به،
‫طوری که خیلی سخت می‌شه باهات حرف زد.
‫هان؟
‫که یعنی...
‫...یه وقتایی بوده که کیکوچی ‫براش سخت بوده که حرف بزنه.
‫عالیه. برای مهارت‌های معمولی من خیلی زیادیه!
‫من هنوز همون کاراکتر سطح پایینم.
‫خیلی ممنون بابت امروز.
‫خیلی خوب بود که اون فیلم رو با تو دیدم.
‫منم همینطور.
‫امم...
‫امم، خب...
‫میدونی، وقتی که گفتم بعضی وقتا ‫سخته که باهات حرف زد؟
‫اوه، درست. واقعا مشکلی نیست.
‫یعنی، فکر می‌کنم درست میگی.
‫ا-اینطوری نیست...
‫نیست؟
‫من همیشه فکر می‌کردم که حرف زدن ‫با پسرا خیلی سخته. ولی...
‫و-ولی چی؟
‫وقتایی بود که واقعا باهات ‫راحت حرف میزدم.
‫اون اولین بار برای من بود.
‫هان؟
‫پس...
‫اینکه گفتم بعضی وقتا حرفت زدن ‫باهات سخته، این برای من عادیه.
‫پس میدونی...
‫ا-اهان.
‫من منظورم چیز بدی نبود. ‫منظورم اینه که این خوبه.
‫این چیزیه که واقعا برای من ارزش داره.
‫آهان... فهمیدم.
‫و... برای همین--
‫هان؟!
‫من... من دوست دارم که دوباره ‫باهات بیام بیرون،
‫مثل امروز.
‫ح-حتما!
‫الو؟
‫چطور بود؟ الان دیگه باید ‫تو راه خونه باشی.
‫چطوری میدونه؟
‫ها! مثل اینکه خیلی چیزا اتفاق افتاده.
‫ولی همینطور در انتها ‫یه موفقیت عظیم به نظر میاد.
‫د-درسته.
‫اما حتی اگه منظورش بد نبود،
‫تو احتمالا باید حواستو روی این ‫« سخت بودن حرف زدن باهات» بذاری.
‫ای- اینطور فکر میکنی؟
‫منظورم اینه که، این اساسا ‫کمبود تجربه و مهارته دیگه.
‫میدونی دیگه چطور باید درستش کنی؟
‫با تجربه بیشتر و تمرین بیشتر.
‫دلیلا.
‫اون گفت دوباره میخواد با هم برین بیرون، آره؟
‫در این صورت...
‫«آتیش بازی پل تودا: 6 آگوست» ‫«نمایش های آتش بازی استان سایتاما - آگوست»
‫هینامی واقعا آدم به فکریه.
یا اون «خرد کننده»س؟ (منظور از خردکننده اینه که کسی حریفش نمیشه)
‫«ممنون بابت امروز. خوش گذشت.
‫دوس داری 6ام باهام بیای ‫نمایش آتیش بازی تودا؟»
‫خوبه.
‫فرستادم. دعوتش کردم.
‫به یه نمایش آتیش بازی.
‫!6ام وقت آزاد دارم
‫چه زود.
‫«دوست دارم برم نمایش آتیش بازی!»
‫عجب تابستونی قراره بشه!
‫یه نمایش آتیش بازی با کیکوچی!
‫ولی اول...
‫اولیش یه شب با یه عده آدم عادیه.
‫قراره این چه جوری بگذره؟