‫مترجم: Wondersul | JuanDono ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir | @AnimeList-ir
تورنومنت منطقه‌ای سایتاما
کوسونوکی آساهارا
‫ای بابا. باختیم.
‫ولی خوشحالم بازم تونستیم امسال انقدر جلو بیایم!
‫کارت خوب بود!
‫بی‌خیال!
‫یه سری مشکل‌ها هستن که یه کاراکتر
‫لول پایین تنهایی نمی‌تونه از پسش بربیاد
نانامی! گوش میدی؟
‫اه! بخشید!
‫نخوابیده بودم-فقط یه لحظه حواسم پرت شد.
‫ولی نخوابیده بودم!
‫باشه، باشه.
‫خب...
نانامی از موقع انتخابات اینجوری شده، نه؟
‫آ-آره. احتمالا همون باعثش شده.
نانامی-سان می‌خواد با هینامی-سان رقابت کنه، مگه نه؟
آره، ولی... تو از کجا شنیدی؟
‫نشنیدم. میتونم تصورش کنم.
تصورش کنی؟
چجوری؟
‫مثلا، چرا یه نفر باید همچین کاری رو انجام بده،
‫یا اینکه اون آدم چه احساسی داشته.
‫چون، خب، واسه رمانم...
‫آها. به نوشتن‌‍ت کمک می‌کنه.
‫من فقط یجورایی همه نوع احساسات مردم رو تصور می‌کنم.
‫راستش، بیشتر فکر و خیال الکی‌‍ه.
هینامی-سان چجور آدمی‌‍ه؟
ها؟
‫واقعا نمی‌تونم درکش کنم.
‫انگیزه‌اش، دلایل پشت کاراش...
‫سعی کردم تصورش کنم، ولی به بن‌بست خوردم.
رقابت کردن با کسی که انگیزه‌ هاش رو نمیفهمی
‫باید خیلی سخت باشه.
‫نمی‌تونی هدف رو ببینی.
هدفی که نمیتونی ببینیش؟
‫مین‌می دوباره داره زیاده‌روی می‌کنه.
وقتی اینجوریه، من باید چیکار کنم؟
باید جلوشو بگیرم؟
یا بذارم ادامه بده؟
‫منم می‌خوام بدونم.
‫آخیش، این‌موقع شب هوا خیلی خوب و خنکه!
‫میگم...
بله؟
‫به عنوان دوستی که کنارت با هینامی جنگیدیم و خواستیم اونو ببریم...
چون هنوز می‌خوای شکستش بدی، داری بیش از حد به خودت فشار میاری؟
چجوری بگم؟
‫واسه این این حرفو می‌زنم چون فکر می‌کنم درک می‌کنی:
‫انقدر بده که می‌خوام همین‌جا و همین الان کنار بکشم.
‫ولی احتمالا اگه کنار بکشم بدتر میشه.
‫می‌فهمم چقدر سخته که بخوای وسط کار بیخیال تلاش کردن بشی و ببازی.
‫واسه همین می‌خوام به می‌می‌می احترام بذارم،
‫چون واسه منی که گیمر هستم، درد بدیه.
‫دراین‌صورت... موفق باشی، می‌می‌می.
‫عه، آئویی. صبح بخیر!
‫صبح بخیر، می‌می‌می.
بازم زود اومدی؟
‫آره دیگه!
کوسونوکی آساهارا
‫ای بابا. باختیم.
‫ولی خوشحالم بازم تونستیم امسال انقدر جلو بیایم!
‫کارت خوب بود!
‫بی‌خیال!
چجوری میتونین خوشحال باشین و بخندین؟
‫اون دختری که همین الان شکست‌‍مون داد، کلی تمرین کرده بود.
‫ما فقط به تورنمنت منطقه‌ای رسیدیم! این هیچی نیست!
‫خوب نیست... اصلا خوب نیست!
‫مینامی، ما میدونیم سخت تلاش کردی...
‫ولی تورنمنت منطقه‌ای خیلی‌‍ه!
‫و تو کسی هستی که ما رو به اینجا رسوندی.
‫کارمون واقعا خوب بود!
‫آره، فکر کنم... حق با شماست.
‫خوشحالم.
‫می‌می‌می!
‫ای بابا. نزدیک بودا!
‫تقریبا افتاده بودم!
اتاق خیاطی 2
‫اگه همینجوری پیش بره، خیلی زود به حدش میرسه.
‫اون احتمالا تو خونه هم تمرین می‌کنه-
‫و انگار اونقدری هم نمی‌خوابه.
‫دوست دارم قبل از اینکه از حال بره یکم سرعقلش بیارم،
‫ولی اگه از طرف من باشه، نتیجه‌اش برعکس میشه.
راستی، چرا می‌می‌می انقدر درگیر تو‌‍ه؟
‫بخاطر تورنمنت منطقه‌ای بسکتبال تو راهنمایی‌‍ه.
‫من کسی بودم که باعث شد مدرسه‌اش ببازه.
‫ولی این قضیه من نیست که بخوام بگم‌‍ش.
‫اومدم، توموزاکی-سان!
راجب چی می‌خواستی حرف بزنی؟
‫خب...
‫می‌خواستم ازت راجب دوران راهنمایی می‌می‌می بپرسم.
‫می‌می‌می-سنپای از سال اول استارتر بود. ‫اون واقعا کارش خوب بود.
‫مترجم: استارتر، کسی که از اول تو ترکیب بازی هست.
‫یجورایی میتونی بگی یه تیم یه‌نفره بود.
‫ولی یکم هم ناراحت بود.
‫ما تو آخرین تورنمنت سال سوم و آخرمون با تیم هینامی-سنپای روبرو شدیم،
‫عملا مبارزه بین دو تا از ایس ها بود،
‫مترجم: ایس، همون بهترین بازیکن تیم محسوب میشه.
‫و متاسفانه ما طرف بازنده بودیم.
‫بقیه اینجوری بودن که «همین که به تورنمنت منطقه‌ای رسیدیم، خوشحالیم».
‫ولی به نظر من، سنپای واقعا شکست.
‫داره بارون میاد.
‫آره.
‫شاید خبر خوبی باشه.
‫کلوب‌ها تو این هوا کاری نمی‌کنن، و هینامی نمی‌تونه تمرین کنه.
‫می‌می‌می هم میتونه یه روز استراحت کنه.
‫مگه نه؟ درجا بعد از خانه‌داری رفت خونه-
هی، اون...؟
‫عه، غیرممکنه.
‫باید جلوشو بگیریم!
آئویی؟
‫آره.
‫و مین‌می...
‫اون باید... رفته باشه خونه.
‫احتمالا.
‫مین‌می؟ با توام، مین‌می!
اه، ببخشید! چی شده، تاما؟
دیروز رو استراحت دادی؟
‫آره، کامل استراحت کردم و الان فوق‌العاده‌م!
من میرم واسه تمرین. تو چی؟
‫آره! منم زودی میام.
‫باشه...
‫اون ابرا... انگار قراره دوباره بارون بباره.
می‌می‌می؟
توموزاکی؟
می‌می‌می، تمرین امروز چی شد؟
‫هیچی بابا.
‫راستش... یاماشیتا-سان راجب تیم بسکتبال راهنمایی‌‍ت بهم گفت.
‫ای بابا! لو رفتم که!
‫لعنت به تو، یومی-چان کثیف! به من خیانت کردی!
اون موقع بود که شروع شد؟
کل قضیه «نمیخوام به هینامی ببازم»؟
‫واسه اینه که من نمی‌درخشم.
ها؟
‫بعد از اینکه به آئویی باختم،
‫تنهایی واسه دیدن بازی‌‍ش تو تورنمنت ملی رفتم.
چهل و هفتمین تورنمنت ملی بسکتبال مدارس راهنمایی
‫مدرسه آئویی مقام دوم رو گرفت.
‫همه اعضا تیم‌‍ش خوشحال بودن و داشتن به هم تبریک می‌گفتن،
‫ولی آئویی ناراحت بنظر میومد، لبش رو گاز می‌گرفت و به مجری زل میزد.
‫اون موقعی که گفتن: «مقام اول به مدرسه راهنمایی فلان اهدا میشه».
‫آئویی شروع کرد به گریه کردن، ‫اشک هاش سر می‌خوردن و میوفتادن.
‫وقتی که تیمش دوم شد گریه نکرد.
‫فقط موقعی گریه کرد که شنید یه تیم دیگه اول شده.
‫انگار، اول بودن تنها چیزی‌‍ه که این دختر می‌خواد!
‫واقعا... فوق‌العاده‌اس.
مگه نه؟
‫ولی همون موقع، من از خودم خجالت کشیدم، چون نمی‌تونستم مثل آئویی باشم.
‫من رفتارم رو عوض کردم تا با جو هماهنگ بشم.
‫فهمیدم که من فقط یه آدم عادی‌ام.
‫برای همین می‌خواستم مثل آئویی خاص باشم.
‫وقتی که آئویی رو تو مراسم ورودی دبیرستان‌‍مون دیدم، شوکه شدم.
‫مخصوصا اینکه بعدش اومد سراغ من و گفت:
‫«ما تو راند دوم تورمنت منطقه‌ای با هم بازی نکردیم؟
‫از موقع اون بازی دارم بهت فکر می‌کنم.»
‫و این همه‌‍ش نیست.
‫اون گفت: «حتما مثل دیوونه‌ها تمرین کردی، میتونم از بازی‌‍ت بگم.»
‫و بعدش: «کاش می‌تونستم با تو، تو یه تیم بازی کنم».
اون واقعا نجاتم داد، میفهمی منظورم چیه؟
‫واسه همین آئویی کسی‌‍ه که به عنوان بهترین الگوم، ازش ممنونم.
‫و کسی‌‍ه که کمتر از همه دلم می‌خواد بهش ببازم.
‫ما بعدش با هم دوست شدیم و وارد کلوب دومیدانی شدیم.
‫ولی... حوالی ترم دوم سال اول بود، فکر کنم،
‫با اینکه تخصص آئویی تو سرعت بود،
‫اون مقام اول تیم‌مون رو تو رشته من، پرش بلند گرفت.
‫اینکه اون منو شکست داد باعث شد یه بار دیگه متوجه بشم:
‫سرآخر من نمی‌تونم آدم به‌خصوصی بشم.
‫اگه می‌خوای بدرخشی، باید اول بشی.
‫ولی من حس می‌کردم اون غیرممکنه...
‫می‌می‌می...
‫خب دیگه کافیه! ‫ببخشید که همچین ضدحالم!
‫نه، نه بابا.
‫ممنون. حالا که راجبش باهات حرف زدم، احساس بهتری دارم!
‫ولی... ولی مجبور نیستی اول بشی.
‫به نظر من، تو همین الانم خیلی خیلی می‌درخشی.
‫ممنون!
‫ببخشید توموزاکی، انگار یه چیزیو فراموش کردم. ‫بدون من برو خونه.
‫فعلا!
‫هی، می‌می‌می-
‫حرف هام تاثیری روش نذاشت.
‫به طرز دردناکی واضح بود. ‫حتی برای آدم سطح پایینی مثل من.
‫اون پیداش نشد.
‫نه برای تمرین شنبه، ‫و نه برای تمرین امروز صبح.
‫اوه.
‫با این وجود که اول شدن همه چیز نیست...
‫اصلا توقع اینو نداشتم.
‫هاه؟
‫منظورم اینه که تو هم مثل منی، نه؟
استاد اتک‌فم، ناناشی؟
‫منظورت چیه که منم مثل تو ام؟
‫اتاق دبیران
‫معلومه که من میخوام توی نبرد یک به یک ‫برنده بشم.
برگه استعفا از کلوب
‫ولی اگه فقط مقام اول مهم باشه،
‫اینطوری بقیه دنیا واقعا به درد نخور میشه.
‫در واقع، به نظرم بیشتر مثل اینه که، ‫من نمیخوام به خودم ببازم.
‫واقعا احساست اینه؟
‫آره.
‫اتک‌فم یک مبارزه در برابر خودمه.
‫که اینطور.
‫مینمی، داری از کلوب میری؟
‫آره، کل آخر هفته رو داشتم راجع بهش فکر میکردم.
‫حقیقت داره؟
‫متاسفم، آئویی!
‫خیلی روش فکر کردم، و خب، ‫بدنم بیشتر از این نمیکشه.
‫من میخواستم بازم با تو توی زمین بدوم، می‌می‌می.
‫شرمندم، آئویی.
‫نه، اینطور نیست، نیاز به عذرخواهی نیست!
‫موندم چه اتفاقی افتاده؟
‫همم... یه سوء تفاهم، شاید.
‫و با اینحال... هیچکس کار اشتباهی ‫انجام نداده.
‫ببخشید تاما، من دارم میرم خونه، باشه؟
‫عه؟
‫خدافظ تاما، فردا میبینمت!
‫می‌می‌می!
‫میخوای... با هم بریم خونه؟
‫هاه؟
‫بیا دیگه. همینطور با تاما. ‫سه نفری.
‫منم قید تمرینو میزنم.
‫ببخشید!
‫با توجه به شجاعت توموزاکی، ‫من با اون دوتا میرم.
‫واو، واقعا گرمه. ‫تابستون همینه.
‫کاملا مثل تابستون توی کتابا شده!
‫هی، مینمی؟
‫همم؟
‫تو الان از آئویی متنفری؟
‫واقعا از دویدن و همه چیز دست کشیدی.
‫مع-معلومه که نه!
‫جدی؟
‫منظورم اینه که، آئویی واقعا دختر عالی ایه. ‫اون همه کار میتونه بکنه.
‫اون محترم و قابل اعتماده.
‫اون کاملا منو درک میکنه.
‫و اون میدرخشه... ‫و خاصّه.
‫پس چرا از کلوب رفتی؟
‫میدونی که من هیچوقت نمیتونم ... ‫از آئویی متنفر باشم.
‫اوهوم.
‫و با اینحال...
‫با این حال هیچوقت نمیتونم... ‫هیچوقت نمیتونم ازش متنفر باشم...
‫آئویی فقط...
‫واقعا دختر بی نظیریه.
‫ولی هیچوقت در این باره به خودش نمیباله.
‫همیشه حواسش بهم هست.
‫قشنگ احساسات منو درک میکنه.
‫پس واقعا، عاشق آئویی ام.
‫آهام.
‫منظورم اینه که، من باید دوسش داشته باشم.
‫ولی اون توی کار های مدرسه از من سره، ‫توی ورزش از من سره...
‫و بعد، یک مرتبه با وجود همه اینا،
‫من بهش حسودیم میشه.
‫انگار، مزاحممه، یا ‫سر راهمه...
‫... یا اینکه دلم میخواد بره!
‫و من اینجا نشستم، ‫دارم به این چیزا فکر میکنم واین... این...
‫و این افتضاحه! این واقعا بدترین چیزه!
‫اگه یک بازنده آسیب مث من توی اون ‫کلوب میموند،
‫دوباره برمیگشتم به اون طرز فکر.
‫و بخاطرش از خودم متنفر میشدم.
‫به قدری که نمیتونستم در برابرش مقاومت کنم.
‫حتی وقتی که با همدیگه تمرین میکردیم، ‫من با خودم فکر میکردم،
‫"چرا اون از تمرین کردن دست نمیکشه؟"
‫"اگه واقعا بهم اهمیت میداد، ‫همون جا کنار میکشید"
‫«چقدر می‌تونی نفهمی؟»
‫من واقعا این فکر‌ها رو کردم!
‫و من...
‫نمیخوام که دیگه در مورد آئویی ‫اونجوری فکر کنم.
‫درسته.
‫برای همین اومدم بیرون.
‫من تعجب می‌کنم که چطوری می‌تونه انقدر سخت کار کنه؟
‫ت-تاما؟!
‫هی! بس کن-- قلقلکم میشه!
‫تو می‌خوای نفر اول باشی، هر جوری که شده؟
‫من فقط...
‫من هیچی نیستم.
‫ولی مینمی...
‫تو قهرمان منی.
‫هان؟
‫همیشه میخندی و میگی خوبی، ‫بعدش خودت سخت کار می‌کنی.
‫حتی وقتی که داری کمک من می‌کنی ‫همه‌چی رو تو خودت میریزی.
‫من آئویی رو هم دوست دارم،
‫ولی تو تنها قهرمان منی، مینمی.
‫ولی...
‫ولی تو اگه هنوزم می‌خوای نفر اول باشی...
‫برای من، تو همیشه نفر اول دنیایی احمق!
‫پس انجامش بده!
‫د-داری چیکار می‌کنی؟!
‫فقط مثل یه احمق رفتار کن!
‫تاما!
‫ه-هی، حالا!
‫--کی احمقه؟ دوباره بگو!
‫--مینمی! ‫--کی احمقه، هممم؟ دوباره بگو!
‫اممم، گردنت بوی فوق العاده‌ای میده!
‫منو بو نکن، احمق! برو کنار!
‫و در نتیجه،
‫بعد اینکه مینمی از کلاب عذرخواهی کرد،
‫عضویت دوبارش قبول شد-- ‫روز بعد اینکه از کلاب اومده بود بیرون.
‫احساسات اون در مورد هینامی--ترکیبی از ‫قدردانی، احترام و حسادت--
‫به لطف تاما، کاملا نرم شده بود.
‫اگرچه به نظر می‌رسید که اذیت های ‫جنسی مینمی سه برابر شده بود.
‫و من دارم خودم رو برای بزرگ‌ترین چالشم آماده می‌کنم
‫قبل اینکه تعطیلات تابستانه فردا شروع بشه.
‫شوچی، امم.. بیا. کادوی تولد.
‫اوه، هی. ممنون.
‫تمرین امروزت:
‫کادوی تولد ناکامورا رو بده ‫و باهاش حداقل سه دقیقه حرف بزن.
‫پیت‌کم
‫ن- ناکامورا!
‫هان؟ چیه، توموزاکی؟
‫ام... این... هدیه تولدته.
‫هان؟
‫دسته گیم؟
‫میدونی، ام، دسته گیم خیلی کلیدیه، ‫ام... مخصوصا تو بازی رقابتی.
‫م- ممکنه عقب بیفتم از کسی که ‫زیاد تلاش میکنه و از باختن متنفره...
‫به عنوان یه گیمر و طرفدار پر و پاقرص اتک فم ‫من، ام...
‫دستت درد نکنه.
‫چی؟! سه دیقه نشد؟
‫ح- حالا چه غلطی بکنم؟
‫میگما!
‫دیگه چیه؟
‫خب، ام...
‫پ- پس راسته که میگن ‫هینامی و میزوساوا قرار میذارن؟
‫«پ- پس راسته که میگن ‫هینامی و میزوساوا قرار میذارن؟»
‫بسه دیگه، مینمی، تمومش کن.
‫خ- خیلی ببخشید، توموزاکی!
‫ول کنین دیگه.
‫و؟ شایعه ها واقعیت دارن، ‫هینامی-سان؟
‫حقیت اینه که... ما قرار میذاریم.
‫چی؟!
‫چی کار میکردین اگه واقعا اینو میگفتم؟
‫ها؟ واقعا که!
‫البته که قرار نمیذاریم.
‫خب، حالا که همه چیو فهمیدیم...
‫بابت همه چی معذرت میخوام، بچه ها!
‫این دیگه خیلی غیر منتظره بود، مینمی.
‫به منظور معذرت خواهی برای ‫این همه دردسر درست کردن...
‫...لطفا اینا رو قبول کنین!
‫اینا...؟
‫هدیه معذرت خواهی! همینطور ‫به عنوان نشونه دوستیمون!
‫درست مثل مال خودم، ‫ولی رنگای دیگش!
‫خیلی کیوت نیستن؟
‫نمیدونم، می‌می‌می... ‫هر جور نگاش کنی-
‫خیلی نازن.
‫هان؟!
‫خیلی نازن!
‫این محشره!
‫آره! مطمئنی میتونیم اینارو داشته باشیم؟
‫البته! ماملا!
‫به این میگین...
‫...ناز؟