‫مترجم: Wondersul | JuanDono ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه لیست ‫AnimDL.ir | @AnimeList-ir
‫معذرت!
‫ببخشید دیر کردم!
‫خب، با توجه به ظاهر الانت، خیلی کار کردی.
‫این‌دفعه رو بیخیال می‌شم.
‫یکم بهتر شدی!
‫البته نسبت به اولین ملاقات آفلاین‌‍مون.
‫ببند بابا.
‫راستی...
‫دقیقا هدف امروزمون اینجا چیه؟
‫هوی، وایسا-
اون نگاه دیگه واسه چی بود؟
‫وقتی اولین دوست‌‍ت یه دختر‍ه،
‫زندگی‌‍ت واسه یه مدت شبیه قرار میشه.
‫خیلی‌خب...
امروز کل‌‍ش راجب میونبرهایی‌‍ه که میتونن
‫آدم‌‍ای ازمدافتاده‌ای مثل تو رو در حد مد روز نگه‌دارن.
‫ساختن کاراکتر، مرحله دوم.
‫- هاه... ‫- خب، بذار ببینم. با کدوم شروع کنیم...
‫...اون‌یکی.
یه مانکن؟
‫آره. چند نفر فکراشون رو رو هم گذاشتن و لباس اون مانکن رو انتخاب کردن.
‫فکر کن نماد فروشگاهه.
اگه دست کامل مانکن رو بخری
‫انگار از یه آدم حرفه‌ای واسه مد‌‍‌ لباس‌‍ت کمک گرفتی.
‫وقتی تازه‌کاری، از حرفه‌ای‌ها تقلید کن.
این مهم‌ترین قانون بازی‌‍ه، مگه نه؟
‫حق با تو‍ه.
‫تو اتک‌فم هم همینطوره.
‫معلومه. حالا: یکی رو انتخاب کن.
‫ام، مثل اون؟ آخه...
‫ا-اونقدرا هم آسون نیست.
پس... این چطوره؟
‫خوبه. باید اوکی باشه.
‫حالا برو از یکی از کارمندا بپرس تا بتونی امتحانش کنی.
ا-امتحانش کنم؟ یعنی نمیتونم همینجوری بخرمش؟
‫سایزش شاید مناسب نباشه.
رئیس؟ لباس بعدی برای این(مانکن) کجاست؟
چرا انقدر استرس داری؟
‫فقط بگو: میخوام لباس تن اون مانکن رو امتحان کنم.
‫یالا بجنب دیگه!
‫ب-باشه.
‫میخوام لباس تن اون مانکن رو امتحان کنم. ‫میخوام لباس تن اون مانکن رو امتحان کنم.
‫ببخشید!
بله؟ میتونم تو پیدا کردن چیزی کمکتون کنم؟
‫راستش...
‫من اون مانکن رو میخوام.
ها؟ میخواین... اون مانکن رو بخرین؟
‫‫-می‌خواد مانکن بخره. واقعا که. ‫‫‫- نه! خب، آره، ولی... نه، نه دقیقا!
خب اینجا چه مدل تمرینی رو قراره انجام بدیم؟
‫فقط میخوایم ناهار بخوریم.
‫قبل از نوبت آرایش مو‍ت یکم وقت داریم.
‫نوبت آرایش موی من؟!
‫صداتو بیار پایین.
‫ببخشید.
تصمیم گرفتی چی میخوای سفارش بدی؟
‫بذار ببینم... شاید استیک‌برگر پنیرگوجه کمبو.
‫ام، اونم خوب بنظر میاد.
‫میگم، توموزاکی فومیا-کون.
‫یه پیشنهاد دارم.
‫باشه... گوش میدم.
‫چی؟
‫من این استیک‌برگر پنیری با سس ژاپنی رو سفارش میدم.
‫اون و پنیرگوجه تو رو تقسیم می‌کنيم و هرکدوم جفت‌شون رو میخوریم.
نظرت؟
‫حله، ولی...
‫تو حتما خیلی پنیر دوست داری.
‫خب که چی؟ میتونم از هر چی دلم بخواد خوشم بیاد!
راستی، اون صدا های ضبط‌شده رو گوش کردی؟
‫آره، گوش کردم.
چیزی دستگیرت شد؟
‫آره...
‫صدام--یا شاید جوری که حرف میزنم.
‫کاملا(با اون چیزی که تصور داشتم) فرق داشت.
‫یجورایی شگفت‌زده‌م کرد.
‫کلا داشتم زیرلبی حرف میزدم.
‫ولی اگه صدای خودت رو شنیدی و متوجه‌ش شدی، میتونی درستش کنی.
ميتونم؟
‫بیش از حد به حرف وابسته‌ای.
‫به حرف؟
‫تو با کلمه های مختلفی موافقت می‌کنی، مثل «که اينطور» یا «آره، درسته».
‫ولی تن صدات همیشه یه‌جوره.
‫واسه همینه که همیشه بنظر میاد داری تودماغی حرف میزنی.
‫که اینطور.
‫چون از حرکات صورت و بدنت استفاده نمی‌کنی،
‫احساساتت رو منتقل نمی‌کنی.
‫پس یه ماموریت برات دارم:
موقعی که داریم اینجا ناهار میخوریم، به صحبت‌ها واکنش نشون بده
‫ولی فقط از مصوت‌ها استفاده کن.
ها؟ چجوری مثلا؟
‫اينجوری:
‫کارت خوبه.
‫وقتی کلمات قابل استفاده کمتر باشه،
‫مجبوری میشی احساساتت رو با حالت صورت، حرکات بدن
‫و تن صدات منتقل کنی.
‫و همین الانم شروع می‌کنیم!
‫آره! درست مثل همین.
و راستی چرا شبیه احمق‌‍ا رفتار نمی‌کنی؟
ها؟
‫کارت خوبه.
‫شاید این همه‌چی رو حل کنه.
‫- هوی! ‫- بابت تاخیر معذرت می‌خوام!
‫اول، سفارش پنیرگو-
ها؟ توموزاکی... کون؟
کیکوچی... سان؟
عه؟ نه بابا! فوکا-چان؟
‫نمی‌دونستم اینجا کار می‌کردی!
‫آره.
‫سلام، هینامی-سان.
‫عجب تصادفی!
‫بفرمائید.
‫ممنون.
‫پس شما دو تا دوست‌‍ین. ‫تا حالا باهم ندیده بودمتون.
‫آره! همش از کلاس خانه‌داری شروع شد.
‫که اينطور!
‫ببخشید.
‫راحت باشین. لذت ببرین!
‫غيرمنتظره بود.
‫آره واقعا.
‫راستش تموم این مدت داشتم فکر می‌کردم، شاید...
‫شاید چی؟
‫و حالا به جوابم رسیدم.
‫کیکوچی فوکا.
‫اون اولین هیروئین تو مسیر بازی تو‍ه.
‫وایسا ببینم، منظورت از این حرفا چیه؟!
‫همون چیزی که گفتم.
‫سعی می‌کنیم فوکا-چان رو دوست‌دختر تو بکنیم.
‫د-د-د-دوست‌دختر؟!
‫اون از همه دخترایی که تا حالا باهاشون حرف زدی، گزینه امیدوارانه‌تری‌‍ه.
یادت میاد اون‌موقع میخواستی از یوزو دستمال بگیری؟
‫آره...
‫فوکا-چان حتی قبل از اینکه یوزو ازش بخواد، دستمال‌‍ش رو درآورده بود.
‫اون‌وقت این دلیل کافیه؟!
‫ا‌گه فقط این بود، فکر می‌کردی که فوکا با همه مهربونه.
‫ولی وقتی که غذامون رو آورد، اول اسم تو رو گفت.
‫خب، این غیرعادی نیستش که به یه همکلاسی سلام کنی.
‫- حتی وقتی من اینجا نشستم؟ ‫- ها؟
‫میدونی که، من تو مدرسه‌مون یه‌جورایی خیلی خفن‌م.
‫وقتی تو یه جمعی هستم، همه درجا منو با اسم صدا میزنن.
چقدر اعتماد به سقف؟
تازه‌‍شم، معمولا تو اینجوری مواقع کسی که هم‌جنس خودت باشه
رو اول صدا نمی‌کنی؟
‫این... شاید درست باشه، آره.
‫نمیدونم چرا، ولی مطمئنم بهت علاقه‌مند شده.
م‍-من هنوز مطمئن نیستم که دوست‌‍ش دارم یا نه؛ و حالا باید اونو دوست‌دختر خودم بکنم؟
بنظر من، فوکا-چان خیلی کاوایی‌‍ه. تو چی؟
‫خب، راستش... آره، کاوایی‌‍ه.
‫حله دیگه.
تو جذبش شدی چون کاوایی‌‍ه، پس برو تو کارش
‫و مطمئن شو که واقعا دوست‌‍ش داری یا نه.
چیش انقدر عجیبه؟
یا اینکه ترجيح میدی... بيخيال بشی؟
‫راستش، در کل حس بدی بهم میده.
‫من حتی نمیدونم که ازش خوشم میاد یا نه.
‫ولی...
‫وقتی که گفتم این بازی زندگی رو انجام میدم، خودمو واسش آماده کرده بودم.
‫انجامش میدم!
‫ناناشی خودمونی!
خب پس: بخوریم؟
‫الان یکم سرد شده.
هی، پایه‌ای بعدش دسر سفارش بدیم؟
دسر؟
اگه اینطوره... تو هم چیزکیک میخوای، مگه نه؟
‫آخ!
‫اشتباهه، خنگول. من چیزکیک نیویورکی می‌خوام.
‫سالن های آرایش عالین.
‫دیگه حتی منم میتونم خفن باشم.
‫هی.
چیکار داری می‌کنی؟
‫هیچی... فقط...
‫اونی-چان، بهم بگو...
اتاق خیاطی 2
‫صبح بخیر، هینامی!
‫باید اینو بشنوی!
چی شده صبح زود سروصدا راه انداختی؟
‫من شاید به هدف کوچیک‌‍م رسیده باشم!
‫پس یکی یه چیزی گفته.
یه نفر از خانوادت؟
‫آره: دیشب خواهر کوچیکم.
داری راجب معمولی شدن، یا شایدم جذابیت جنسی کتاب میخونی؟
حله؟
‫که اینطور.
‫خب، شاید به هدفت رسیده باشی...
‫...ولی انگار به طرز مفتضحانه‌ای از چیزی که خواهرت گفت خوشحال شدی.
‫بی‌خیال، رسیدن رسیدن‌‍ه دیگه!
‫خیلی‌خب.
‫هدف اول: به دست اومد.
‫تبریک!
‫خوش به حالت.
‫ممنون.
ولی من فقط لباس‌هام رو از یه مانکن کپی کردم
‫و موهام هم همه به لطف اون سالن آرایش‌‍ه.
‫آره، حق با تو‍ه.
‫ولی «تو» تصمیم گرفتی که بهم اعتماد کنی و همونطور که میگم عمل کنی.
‫تلاش‌هات واسه درست کردن حالت صورت و بدنت هم دارن جواب میدن.
شاید تنهایی به این هدف نرسیده باشی
‫ولی با دستای خودت دنبال هدف رفتی.
‫یکم به خودت افتخار کن!
‫هینامی...
‫خیلی‌خب.
‫حالا برای هدف کوچیک بعدیت:
‫با یه دختر دیگه غیر از من تو این مدرسه برو بیرون-
‫فقط خودتون دوتا.
‫چی؟! م-من، تنها با یه دختر؟
ا-این عملا یه ق‍-ق‍-قرار نیست؟
‫حتی یه بچه راهنمایی هم اینو نمیگه- ‫نه تو این دوره زمونه.
‫جدا؟
‫و با اون، تمرینت برای امروز-
‫یا در واقع، برای هر روز این هفته:
‫با ایزومی یوزو حداقل دو بار در روز حرف میزنی.
‫صبر کن، صبر کن، صبررر کن! چرا ایزومی؟
‫فکر کردم گفتی کیکوچی ‫هیروئین این بازیه!
‫آره، درسته.
‫ولی زندگی واقعی مثل یه بازی شبیه ساز قرار گذاشتن نیست.
‫لول علاقتو با یه دختر مشخص ببر بالا
‫و برای بقیه هم میره بالا.
حس مالکیت
‫و همینطور میتونه بهشون حس مالکیت بده-
‫و حتی موقعیتتو به عنوان یه مرد بهبود ببخشه.
‫و-ولی بازم...
‫احساس میکنم... صادقانه نیست.
‫ببین، هنوز خیلی زوده برای یه گوشه گیری مثل تو ‫که نگران این مسائل باشه.
‫بزارش برای وقتی که ‫توی یه رابطه جدی هستی.
‫باشه.
‫دوبار در روز با ایزومی این هفته حرف میزنم.
‫اوکیه؟
‫-صبح بخیر! ‫صبح بخیر.
‫خیلی خوابم میاد...
‫خب، ام... ایزومی؟
‫عه؟ توموزاکی؟ چی شده؟
‫چی میخوای؟
‫ام، تکلیف ترجمه زبانمون...
‫میدونی، وقتی یهو اسم «مارکوس پودی» از ناکجا آباد پرید بیرون؟
‫خنده دار نبود؟
‫چی؟ «مارکوس»...؟
‫منظورم اینه که، هنوز ‫ تکلیفو انجام ندادم، پس...
‫اوه.
‫که اینطور.
‫همش همین بود؟
‫ام، آره. ببخشید.
‫مشکلی نیست.
‫حرف دیگه ای نداری؟
‫ام، در واقع...
‫خب...
‫نه، هیچی.
‫خب پس.
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫نه، امکان نداره.
‫چیکار دارم میکنم، الکی مغرور شدم.
‫بیداری؟ من ممکنه حدود 10 دقیقه دیر بیام ‫برای ملاقات فردا صبحمون تو اتاق خیاطی 2
‫‫«دو بار در روز»
‫واقعا، هینامی-سان؟
‫‫«دو بار در روز»
‫پسر، عجب روز طولانی‌ای بود.
‫برم برا جلسه باشگاه!
‫-بعدا میبینمت ‫ -اوه! ام، ایزومی
‫طوری که حرف زدی و حالتت، نمره قبولی گرفت ‫به زور
‫اگه یوزو تکلیف رو انجام داده بود، میتونستین ‫یه مکالمه درست و حسابی داشته باشین.
‫اینطور فکر میکنی؟
‫پس فردا به مبارزه ادامه بده- ‫و بقیه هفته
‫ولی...
‫چیه؟
‫منظورم اینه که...
‫فقط اینکه... خب...
‫اه! بسه! خفه شو!
‫-دیدی؟ تو هنوز داری حالت بدنتو ‫تمرین میدی- حتی الان!
‫-هی! آخ! چ‍-چی‌ شده؟ ‫-دیدی؟ تو هنوز داری حالت بدنتو ‫تمرین میدی- حتی الان!
‫تو از اون مدل آدمایی هستی که میتونی ‫تلاش کنی و با یه چالش مقابله کنی، درسته؟
‫الانم نمیگم که همه اون تلاش ها نتیجه میده،
‫اما تلاش برای رسیدن به هدفی مثل این
‫قطعا نتیجه میده اگه درست انجامش بدی!
‫فقط ادامه بده!
‫ب‍-باشه.
‫حالا به کاری که انجام دادی فک کن.
‫الان لباس نفرین شدت، ‫تو رو گیج و مسموم کرده.
‫اینقد بد، هان؟
‫فهمیدم.
‫در این وضعیت...
‫بهترین سعیمو براش میکنم!
‫تو خیلی سفت و خشکی! ریلکس باش، باشه؟
‫علاقه نشون بده به اونی که ‫داری باهاش صحبت میکنی!
‫اگه میبینی برای یه موضوع گیر کردی، ‫راجب لباساش یا قیافش حرف بزن.
‫صبح بخیر، اریکا. سلام، مائو.
‫صبح بخیر. ‫-بخیر
‫ص‍-صبح بخیر، ایزومی.
‫اوه، صبح بخیر.
‫میگم، این یه ژاکت دیگه است؟
‫هاه؟ نه، این همونه که همیشه میپوشم.
‫او، که اینطور، هااا
‫سهمیه: پر شده.
‫خسته شدم.
‫توموزاکی؟
‫ک‍-کیکوچی؟! اینجا چیکار میکنی؟
‫تو همیشه وقت عوض کردن کلاس ها ‫اینجایی، مگه نه؟
‫اوه. خب...
‫آره.
‫منم میام اینجا.
‫واسه همین همیشه با خودم میگم ‫«اوه، بازم توموزاکی اینجاست.»
‫اوه، جدی؟
‫متاسفم. حتما تمرکزم ‫روی چیز دیگه ای بوده.
‫در واقع من تظاهر میکردم که دارم مطالعه میکنم ‫درحالیکه داشتم روی استراتژِی های اتک‌فم فکر میکردم.
‫-پس تو مایکل اندی رو دوست داری؟ ‫ه-هااه؟
‫تو همیشه داری کتاب های اونو میخونی.
‫"ابی دایته!" "موزون رکوکو!"
‫این چیه؟ یه ورده؟ یه کده؟
‫من فقط تو این مدت از نزدیک ترین قفسه ‫به صندلی همیشگیم یه کتاب بر میداشتم.
‫منم همینطور.
‫کتاب های اندی...
‫من طرفدار پر و پاقرصشم.
‫واو، جدی؟ چه تصادفی!
‫آره، همینطوره!
‫این همون امواج آب بر روی جزیره پرندگان شکاری نیست؟
‫پ‍-پرنده چی چی؟
‫اوه، تو هنوز نخوندیش؟
‫که اینطور. اونا هنوز تو این کتابخونه ندارنش.
‫آ-آرره، درسته. ندارن.
‫اون سخت گیر میاد!
‫اون از وقتی که بیست سال پیش ‫ترجمه شد هیچ وقت چاپ مجدد نداشته.
‫خیلی جاهای کمی دارنش.
‫د-درسته. کاملا.
‫میگم، توموزاکی؟
‫من هیچ وقت قبلا همچین گفت و گویی نداشتم.
‫خوشحالم.
‫منم همینطور.
‫فکر کنم میتونم بهت بگم...
‫هاه؟ چ‍-چی؟
‫حقیقتش، من...
‫عه؟
‫م‍-من...دارم یه رمان مینویسم.
‫شاید تو بتونی بخونیش ‫و نظرت رو بهم بگی؟
‫تو داری...یه رمان مینویسی؟
‫ب‍-بله...درسته.
‫اوه... امم...
‫متوجهم. درست نبود که ‫اینقدر یهویی اینو بگم.
‫ن-نه! کاملا اوکیه! هیچ مشکلی نیست!!!
‫جدی میگی؟
‫اگه فکر میکنی میتونم کمک کنم!
‫پس، دفعه بعدی با خودم میارمش.
‫خ‍-خیلی هم عالی.
‫امم، میشه این بین خودمون باشه؟
‫من هنوز اونو به کسی نشون ندادم.
‫هاه؟ مطمئنی که میخوای به من نشون بدی؟
‫اوه-ها. تو از بین همه...
‫خب، خداحافظ!
‫توموزاکی؟
‫ابی دایته!
‫"ابی دایته!" "موزون رکوکو!"
‫م‍-موزون رکوکو؟
‫"موزون رکوکو،" هه؟
‫هاه. این مثل یه دست دادن سریه..
‫تو مقدار دیوانه واری استعداد این جا داری
‫نه بابا. من؟
‫به نظرت دور از ادب نیست نسبت به فوکا،
‫که علاقه اش رو مثل ‫یه جور مازوخیست انکار کنی؟
‫شاید همینطوره.
‫به هینامی که نگفتم، اما قول دادم ‫که یه نگاهی هم به رمان بندازم.
‫گند زدم، نه؟
‫یعنی چی؟
‫من اصلا اون کتاب ها رو نخوندم.
‫به جای اینکه همینطور بهش بگم، ‫گذاشتم دچار سو تفاهم بشه.
‫هی، چیزی که قراره پیش بیاد مهمه.
‫اگه تو و فوکا برین سر قرار و خوش بگذرونین
‫در حالیکه نویسنده کاری با این موضوع نداره،
‫این اصل رابطه شما نیست؟
‫ولی این...
‫این ریاکاری نیست؟
‫دوباره این موضوع رو پیش نکش.
‫دست آخر، اون تویی که تصمیم میگیره.
‫ولی این "ریا کاری و صداقت" رو ‫بهانه نکن که از زیر کار در بری.
‫«تمرین امروز (هر روز این هفته) ‫با یوزو ایزومی روزی دو بار حرف بزن»
‫همه اینا رو کنار بزاریم، بیا به تمرین این هفته نگاه کنیم.
‫من شکست خوردم، مگه نه؟
‫تو انجامش دادی، بنابراین پاس شدی.
‫واقعا؟!
‫از دیدگاه بازی،
‫تو توی مکالمه با یوزو شکست خوردی و باختی.
‫یعنی اینکه تو گیم اور شدی.
‫ولی وقتی که به دوباره امتحان کردن میرسی،
‫تو می‌تونی از اول شروع کنی ‫یا اینکه
‫از جایی که باختی ادامه بدی.
‫فکر می‌کنی که این گیم اور ‫کدوم یکی از این دوتا بود؟
‫همم... اینکه از جایی که باختی ادامه بدی.
‫دلیلاً!
‫دوباره گفتش.
‫توی بازی زندگی، بهتره ‫به مبارزه ادامه بدی.
‫هوم. منم همین‌طور فکر می‌کنم.
‫ولی چیزی که واقعا مهمه این نیست.
‫یه چیزی هست که بازی زندگی رو ‫کاملا منحصر به فرد می‌کنه.
‫منحصر به فرد؟
‫توی زندگی، وقتی که توی یه مبارزه ‫می‌بازی، تجربه به دست میاری!
‫الان تمرین تو با یوزو با به دست آوردن XP تموم شد.
‫تو الان باید به لول ۳ رسیده باشی!
‫هنوز هم فقط ۳، هان؟
‫ایزومی؟
‫من تمرینم رو تموم کردم. ‫نیازی ندارم که با اون حرف بزنم...
‫ه‍-هی.
‫توموزاکی؟
‫چیزی می‌خوای؟
‫خب، امم...
‫لعنتی! موضوعی ندارم!
‫چی؟
‫اگه چیزی نداشتی که در موردش حرف بزنی...
‫اگه میبینی برای یه موضوع گیر کردی، ‫راجب لباساش یا قیافش حرف بزن.
‫به نظر افسرده میایی، ایزومی.
‫چی؟! چطور جرات میکنی! اصلا هم اینطوری نیستم!
...ب‍-ب‍-ببخشید! ببخشید! منظوری نداشتم
‫فایده‌ای نداره.
‫دیگه پیش قدم نمی‌شم.
‫تو لول ۳، اصلا به چه دردی می‌خورم.
‫تو توی اتک‌فم خوبی، درسته؟
‫هان؟
‫به من یاد بده.
‫چی یاد بدم؟
‫اه! خدایا!
‫دارم ازت می‌خوام که بهم یاد بدی چطوری اتک‌فم بازی کنم!
‫هان؟