‫
‫A
‫N
‫I
‫M
‫
‫W
‫
‫O
‫
‫R
‫
‫L
‫
‫D
‫・
‫A
‫N
‫
‫・
‫N
‫I
‫
‫・
‫I
‫M
‫
‫・
‫M
‫W
‫
‫・
‫W
‫O
‫
‫آه، آقا دوستم داشته باشه!
‫・
‫O
‫R
‫
‫・
‫R
‫L
‫
‫・
‫L
‫D
‫・
‫D
‫مترجمان: ‫A.R.B & AhmadG
‫آه، آقا!
‫اینقدر برام دردناکه که آشفتم کرده.
‫این بازی خطرناکیه که فقط ‫من و تو می‌تونیم انجامش بدیم.
‫کاگویا-ساما می‌خوان بهشون اعتراف شه
‫عشق جنگه! عشق جنگه! عشق جنگه!
‫جنگ عشق و مغز دو نابغه
‫بیا در انتظار تقدیر برقصیم.
‫حسی از یک عشق در حال شکفتن، ‫با دلم بازی میکنه.
‫و بعد سر انگشت‌هامون به هم می‌خورن،
‫چرا که نمیتونن صبر کنن ‫و ببینن تقدیر چی رقم می‌خوره.
‫میخوام کلماتی رو برات به زبون بیارم،
‫که دیوار‌های قلبت رو فرو می‌ریزن.
‫کلمات اعتراف عشق.
‫آه، دوستم داشته باش آقا!
‫آه، آقا!
‫اگه این یه رویا نیست، ‫پس لطفاً بهم بگو.
‫هی، آقا! لطفاً آقا!
‫همه‌چی رو با اون صدای شیرینت بهم بگو.
‫دیگه جلوی این احساسات رو نمی‌شه گرفت،
‫پس بهتره قلب هم دیگه رو هم بدست بیارم.
‫این بازی خطرناکیه که فقط ‫من و تو می‌تونیم انجامش بدیم.
‫عشق جنگه! عشق جنگه! عشق جنگه!
‫حرفیه که بعضی از پدر و مادر‌های ژاپنی به بچه‌هاشون می‌گن ‫و این باور رو درشون به‌وجود میارن.
‫خدای رعد و برق ‫نافم رو می‌دزده.
‫کاگویا-ساما می‌خوان برسوننش خونه
‫این‌قدر از رعد و برق می‌ترسی؟
‫آخه یه دفعه صدای ‫شَتَرَق و بووم می‌ده!
‫من از صدا‌های بلند متنفرم!
‫پس چطوره گوش‌هات رو بگیری؟
‫اگه گوش‌هام رو بگیرم، دیگه نمی‌تونم ‫با دست‌هام از نافم محافظت کنم!
‫فکر کنم باید واضح باشه! فکر کنم باید واضح باشه! ‫فکر کنم باید واضح باشه!
‫معنی "واضح" چی بود؟
‫واضح.
‫من از نافم محافظت می‌کنم، ‫پس شما گوش‌هام رو بگیرین، کاگویا-سان.
‫با-باشه.
‫واضح
‫قطارها به‌خاطر طوفان ‫حرکت نمی‌کنن!
‫این‌جوری واقعاً دردسر می‌شه. ‫بهتره به خونه‌تون زنگ بزنین.
‫ما ماشین نداریم، ‫پس فایده‌ای نداره.
‫چی‌کار کنم؟
‫ناحیۀ میناتو و ستاگایا حدود ‫892 کیلومتر از هم فاصله دارن.
‫درسته. می‌تونم تا خونه برسونم‌شون.
‫آکادمی شوچیئین ‫(ناحیۀ میناتو)
‫خانۀ شیروگانه ‫(ناحیۀ ستاگایا)
‫رئیس، اگه بخواین...
‫ها؟ این‌جوری یه قرار ماشینی نمی‌شه؟
‫قرار ماشینی! این بدون شک ‫یکی از انواع قرار‌های عاشقانه‌س.
‫داخل یک فضای بسته ‫شونه‌به‌شونه کنار هم نشستن،
‫گوش دادن به موسیقی دل‌نوازی ‫که از رادیو اف‌ام پخش می‌شه
‫و گپ زدن در حالی که زیر بارون ‫از مسیر شهر عبور می‌کنین.
‫و موقع رسیدن به چراغ‌های قرمز...
‫کاش چراغ هیچ‌وقت سبز نمی‌شد.
‫...همچین چیزهایی به ذهن آدم میاد.
‫اگه بخوایم سخت‌گیرانه به قضیه نگاه کنیم، ‫حضور راننده به این معنیه که تنها نیستن.
‫اما برای کاگویا این بهترین ‫نمونه از یک قرار ماشینیه.
‫بنابراین...
‫آخ! دردم میاد!
‫این‌جوری انگار دارم ازشون ‫می‌خوام باهام بیان سر یه قرار!
‫آخ! آخ! آخ! آخ! آخ! آخ! آخ! آخ! آخ! آخ!
‫چی شده، شینومیا؟
‫هیچی.
‫چیزی نیست.
‫اگه رئیس بحثش رو پیش بکشن، ‫قضیه فرق می‌کنه.
‫اما من نمی‌تونم ‫همچین پیشنهادی بدم.
‫با این حال،
‫اینکه وقتی راهی برا برگشتن به خونه ندارن، ‫به حال خودشون بذارم‌شون...
‫خودشه! اگه رئیس فقط بگن ‫"منو برسون"، مشکلی نیست.
‫تاکسیم دیگه الان‌ها می‌رسه.
‫آه، جدی؟
‫چی‌کار کنم؟
‫ها؟
‫نکنه رئیس وسیله‌ای ‫برا خونه رفتن ندارن؟
‫به-به‌نظر که این‌طور میاد.
‫پس چطوره با هم—
‫همین الان یه نور رعد و برق دیدم.
‫گوش‌هات رو محکم می‌گیرم ‫تا صداش رو نشنوی.
‫ممنونم.
‫الان که گوش‌هات رو گرفتم، ‫چشم‌هات رو هم می‌گیرم.
‫چرا؟
‫خب، تا جای تاکسی ‫راهنماییت می‌کنم.
‫وایستین!
‫کاگویا-سان!
‫می‌ترسم! می‌ترسم!
‫اما یه‌جورایی کیف می‌ده!
‫اون دیگه چه‌جور بازی‌ایه؟
‫خب، حالا که عنصر آشوب از سر راه ‫برداشته شده، هیچ عاملی نمی‌تونه دخالت کنه.
‫اما چطور کاری کنم بگن، ‫"منو برسون"؟
‫این‌جوری بد می‌شه. ‫فردا باید برم سر کار.
‫با این وضعیت به شیفتم نمی‌رسم.
‫همین‌طوره.
‫غایب شدن از سرکار ‫به‌خاطر طوفان
‫می‌تونه صلاحیت شخص رو به‌عنوان ‫عضوی از جامعه زیر سوال ببره.
‫دادن پول به تاکسی با اینکه کرایه‌ش ‫از نرخ دست‌مزدهای روزانه بیشتره،
‫یا اینکه آدم از یه نفر ‫بخواد که برسوندش...
‫برای کسی که عضو شایسته‌ای از جامعه‌س ‫انتخاب درست معلومه، نه؟
‫حرکتم مؤثر بود.
‫من می‌رم دست‌شویی ‫و تو راه فکر می‌کنم!
‫باشه، بفرمایین.
‫به‌خاطر خسیس بودن‌شون، ‫تصورش سخته که تاکسی بگیرن.
‫پس طبیعتاً میان و ‫به دست و پام می‌افتن.
‫تقریباً حدود 5,000 ین خرج برمی‌داره...
‫پیروزیم قطعیه.
‫5,000 ین.
‫من ساعتی 1,000 درمیارم ‫که می‌کنه 5 ساعت کار.
‫اما دلم نمی‌خواد ‫به شیفتم نرسم.
‫قطار در حال کار ‫قطار در حال کار ‫قطار تأخیر دارد ‫قطار در حال کار
‫چی؟ قطار‌ها دوباره راه افتادن؟
‫آخه چرا تو همچین موقعیتی؟
‫یه مقدار بیشتر سعی کنن، طوفان!
‫دیگه چاره‌ای ندارم.
‫هفت ابزار ضد شیروگانه ‫ابزار اول
‫باتری شارژی ‫خالی شده باشه
‫اولین ابزار از هفت ابزار ‫ضد شیروگانه!
‫یه باتری خالی!
‫کاگویا که موقعیت‌های ‫مختلفی رو پیش‌بینی کرده،
‫وسایل متعددی برای زمین‌گیر کردن ‫شیروگانه آماده نگه داشته.
‫این باتری شارژی خالی ‫یکی از اون‌هاست!
‫تا وقتی رئیس از دست‌شویی برگردن ‫حدود یک دقیقه وقت دارم. تو این زمان،
‫باتری گوشی‌شون رو عوض می‌کنم!
‫وقت زیادی نیست.
‫سطح دشواری هم ‫روی "خیلی سخت"ـه.
‫اما من باور دارم که می‌تونم!
‫چی شده، شینومیا؟
‫چی-چیزی نیست. ‫فقط یه مقدار ورزش می‌کردم.
‫باتریم تموم شده؟
‫هی، شینومیا می‌شه گوشی—
‫به-به‌نظر ماشین من هم اومده، ‫پس بهتره زود‌تر برم!
‫با-باشه.
‫فردا می‌بینمت.
‫الان فقط کافیه منتظر شم.
‫شینومیا، تو با ماشین ‫می‌ری خونه؟
‫خواهش می‌کنم! ‫منو هم برسون!
‫واقعاً که! وقتی راضی شدین این‌جوری ‫بهم التماس کنین، نمی‌تونم جواب رد بدم.
‫رئیس بیچاره‌مون رو ‫می‌رسونم خونه‌شون.
‫تو خود خدایی!
‫اِم، کاگویا-ساما، نقشۀ نازیه،
‫اما اگه جواب بده، ‫من چه‌جوری می‌خوام برگردم خونه؟
‫پای پیاده.
‫اهریمنی چیزی هستین؟
‫اگه بیشتر قدرم رو ندونین،
‫سر و کارتون با کارما می‌افته.
‫امکان نداره کارما...
‫دیدین؟
‫داشتم شوخی می‌کردم.
‫زنگ زده بودم ‫برات تاکسی بیاد.
‫خدایا!
‫خب،
‫مثل روز برام روشن بود ‫که آخرش این‌طوری می‌شه.
‫پس، باید قبلش جلوم رو می‌گرفتی.
‫من هم امروز مدرسه نمی‌رم.
‫می‌رم براتون فرنی درست کنم.
‫نه، کنارم بمون، هایاساکا.
‫کاش همیشه این‌قدر ناز می‌بودین.
‫ظاهراً شینومیا سرما خورده.
‫این داستان در بخش ‫"عیادت هیجان‌انگیز" ادامه دارد.
‫خیلی عالیه. اینکه چقدر کار‌های زیادی ‫می‌شه باهاش کرد، شگفت‌انگیزه!
‫شیروگانه برای گوشیش یه باتری ‫ (دست‌دوم) جدید گرفت
‫ظاهراً شینومیا سرما خورده.
‫پس، یه نفر باید ‫پرینت‌ها رو براش ببره.
‫فوجیوارا چیکا می‌خواد بره عیادتش
‫من! من می‌رم!
‫فوجیوارا-شوکی؟
‫قبلاً یه بار وقتی مریض بودن ‫برا دیدن‌شون رفتم خونه‌شون،
‫کاگویا-سان وقتی سرما می‌خورن ‫خیلی شبیه بچه‌ها می‌شن!
‫لبخند
‫بچه؟
‫رئیس، پشتم رو خشک کنین.
‫خیلی ناز می‌شن!
‫درخشش درخشش
‫آخه هرچقدر هم بغل‌شون کنی، ‫عصبانی نمی‌شن
‫رئیس، بغلم کنین.
‫برا همین اینکه فقط یه نفر ‫بره عیادت‌شون، نامردیه.
‫بیاین همه با هم بریم!
‫همه؟
‫بله!
‫اینکه یه جماعت بریزن رو سر یه آدم مریض ‫نشون دهنده‌ی کمبود عقل سلیم نیست؟
‫من فکر می‌کنم یه نفر کافیه.
‫وحشت‌زده
‫خیلی ترسیدم. ‫برا همین نمی‌خوام برم.
‫نکتۀ خوبیه.
‫پس، کی می‌ره؟
‫شینکی سوییجاکو: هدف این بازی کارتی جور کردن ‫کارت‌های مثل هم هستش که در حالت عادی به پشت ‫روی میز قرار دارن.
‫بیاین با "شینکی-سوییجاکو" تعیین کنیم!
‫شینکی-سوییجاکو
‫شینکی-سوییجاکو!
‫این بازی رو همه می‌شناسن ‫و نیازی به معرفی نداره.
‫از کارت‌های دلقک استفاده نمی‌کنیم.
‫و اگه دست کسی موقع تقلب کردن رو بشه، ‫پنج امتیاز منفی می‌گیره.
‫نفر اول رو با سنگ-کاغذ-قیچی ‫تعیین می‌کنیم.
‫پس اول رئیس ‫شروع می‌کنن!
‫خب، بیاین بازی رو شروع کنیم!
‫وایستا با هم بریم، فوجیوارا-شوکی!
‫چ-چ-چیه، رئیس؟
‫چندتا چیز هستن که ‫به‌نظر مشکوک میان.
‫اول اینکه بازی‌ای که انتخاب کردی، ‫یه بازی فکریه.
‫درکش یه‌جورهایی برام مبهمه!
‫معمولش اینه که بازی‌ای رو ‫انتخاب کنی که توش خوب باشی!
‫و تازه از روی اون قانون ‫خیلی سریع رد شدی،
‫فقط پنج امتیاز منفی برای تقلب؟
‫نه اخراج فوری؟
‫همین منو به شک انداخت.
‫اگه چیزی نمی‌گفتی ‫شاید متوجه نمی‌شدم،
‫اما این طرح‌ها یه‌جورایی ‫شبیه عددن.
‫این کارت‌ها علامت‌دارن!
‫واقعاً همین‌طوره!
‫فوجیوارا-سنپای، این خیلی حرکت پستیه! ‫نابکارانه‌س!
‫و تازه هنوز بازی شروع نشده، ‫دست‌تون رو شد!
‫این از همه‌ش خجالت‌آورتره!
‫چه خجالت‌آور! جای شما بودم ‫تا حالا رفته بودم خونه‌مون!
‫شرم بر تو، شرم بر تو، شرم بر تو، ‫شرم بر تو، شرم بر تو، شرم بر تو...
‫کافیه، ایشیگامی.
‫ما قانونش درباره تقلب رو قبول کردیم ‫که مطمئناً این هم شاملش می‌شه.
‫هنوز می‌شه بازی رو ‫منصفانه در نظر گرفت.
‫دقیقاً همین‌طوره! فقط وقتی تقلب ‫حساب می‌شه که دستت رو بشه!
‫همین الان دستت رو شد.
‫بذارین از اول شروع کنیم...
‫تو نیمۀ اول بازی،
‫این دانش‌آموز‌های بااستعداد ‫موقعیت هر کارت رو به‌خاطر سپردن.
‫همین‌طور که بازی ادامه پیدا می‌کرد، ‫بدون اشتباه امتیاز به‌دست آوردن.
‫شیروگانه، 10 امتیاز. فوجیوارا، 8 امتیاز. ‫ایشیگامی، 10 امتیاز.
‫24 کارت باقی مونده.
‫الان با ایشیگامی مساوی شدیم.
‫رئیس، جلو رو هم خشک کنین.
‫واقعاً که حافظۀ خوبی دارین.
‫بیاین بازی رو سخت‌تر کنیم!
‫چی؟
‫قاطی کردن کارت‌‌ها!
‫یه استراتژی شدیداً آزاردهنده برای ‫از بین بردن ذهنیت افراد از موقعیت کارت‌ها.
‫قاطی کردن کارت‌ها
‫اوضاع خرابه! ‫دیگه نمی‌دونم کدوم کدومه!
‫بعد جابه‌جا کردن کارت‌ها، ‫فوجیوارا-شوکی به‌راحتی چندین امتیاز گرفت،
‫اون‌قدر که حتی جریمۀ ‫تقلب کردنش رو هم جبران کنه!
‫خب دوستان، از ادامۀ بازی ‫لذت ببرین!
‫وضع خرابه. نفر آخرم!
‫شیروگانه: 10 ‫فوجیوارا: 18 (-5) ‫ایشیگامی: 12
‫کارت‌های باقی‌مونده: 12
‫با این وضعیت، نمی‌تونم مثل ‫بچه رفتار کردن شینومیا رو ببینم!
‫رئیس، سرم رو ناز کنین.
‫یعنی چی براشون ببرم؟
‫همچین فرصتی ‫زود‌به‌زود پیش نمیاد!
‫خب، تعجب نمی‌کنم که بعد اینکه ‫اون‌جوری خیس آب شدن، سرما بخورن.
‫شینومیا خیس آب شده بود؟ ‫مگه نیومده بودن دنبالش؟
‫نمی‌دونم. همین‌طور اتفاقی دیدم‌شون.
‫جلوی در مدرسه وایستاده بودن ‫و گمونم منتظر کسی بودن.
‫نکنه...
‫...منتظر من بوده؟
‫مدرک محکمی ندارم.
‫اگه منتظر من بوده...
‫پس مثل بچه رفتار کردن ‫شینومیا کیلویی چنده؟
‫من احمقم که فقط به این ‫چیز‌هایی احمقانه فکر می‌کنم!
‫این منم که باید برم ‫خونه‌شون عیادتش!
‫به چیز‌های بی‌معنی فکر نکن ‫و کله‌ت رو به‌کار بنداز!
‫13.
‫13! لعنتی! کارت شبیه‌ش ‫همین چند لحظه پیش رو شد!
‫امتیاز این یکی رو هم می‌گیره؟
‫اشتباه شد.
‫فقط یه اشتباه ساده بود؟
‫نه، وایستا ببینم.
‫که این‌طور.
‫نوبت شماست، رئیس!
‫مال خودمه!
‫شیروگانه: 10
‫شیروگانه: 12
‫این هم گرفتم!
‫شیروگانه: 12
‫شیروگانه: 14
‫مال خودمه!
‫شیروگانه: 16
‫شیروگانه: 18
‫من بردم.
‫امتیاز‌های نهایی ‫نفر اول - شیروگانه: 18 ‫نفر دوم - فوجیوارا: 18 (-5) ‫نفر سوم - ایشیگامی: 16
‫شیروگانه نفر اول شد.
‫خوب به بازی برگشتین.
‫اگه لمش رو بدونی، ‫مثل آب خوردنه.
‫لم؟
‫الگوی این کارت‌ها متقارن نیستن،
‫پس می‌شه ازشون ‫این‌جوری استفاده کرد.
‫که این‌طور!
‫عقربه‌های ساعت!
‫درسته. با زاویه‌دار قرار دادن کارت‌ها،
‫می‌شه مقادیرشون رو ‫از 1 تا 12 مشخص کرد.
‫پس فوجیوارا-شوکی چون کارت‌های 13 ‫داخل نقشه‌ش جایی نداشتن،
‫اون‌ها رو از خودش ‫دورتر گذاشت.
‫جابه‌جا کردن کارت‌ها هم ‫برای مخفی کردن حقه‌ش بود.
‫فوجیوارا-سنپای...
‫خیلی حرکت پستیه!
‫نابکارانه‌س! کثیف بازی کردنه! ‫از سری قبل درس نگرفتین، نه؟
‫خیلی بی‌شرمین! چه‌جوری می‌تونین ‫این‌قدر بی‌شرم باشین؟
‫ننگ‌آورترین بخشش اینه که رئیس فهمیدن ‫و ازش برای برد خودشون استفاده کردن!
‫خجالت‌آوره! ‫واقعاً خجالت‌آوره، فوجیوارا-سنپای!
‫نگام نکن!
‫آ-آخه... آخه...
‫فقط دلم می‌خواست ‫برم خونه‌شون عیادتش!
‫می‌خوام بمیرم، ‫پس می‌رم خونه.
‫جدی می‌گین؟
‫اما لطفاً نمیرین!
‫اما رو خواهرهام که جواب داد...
‫واقعاً که بی‌شرمن!
‫این واقعاً نشون می‌ده اون‌هایی که اون‌هایی ‫بازی‌های رومیزی می‌کنن چقدر پوچن.
‫مثل این می‌مونه که تو چاله‌ای ‫بیفتی که خودت کندی!
‫وقتی کاری انجام می‌دی که ‫توش وارد نیستی، این‌جوری می‌شه.
‫اگه شینومیا می‌بود ‫همچین اتفاقی براش نمی‌افتاد.
‫اگه شینومیا می‌بود...
‫لعنتی! استرس گرفتم!
‫چی باید براش ببرم؟
‫کمپوت هلو می‌خوام، هایاساکا.
‫باشه، باشه.
‫ادامۀ داستان در ‫"عیادت هیجان‌انگیز، بخش دوم".
‫آدم برا عیادت یه نفر پول‌دار چی‌ می‌بره؟
‫نتیجۀ نبرد امروز
‫شکست
‫چون هیچ‌کدوم ‫استراتژی‌ای نداشتن
‫این ویلای معروف خاندان شینومیاس!
‫تو اینترنت دیده بودمش، اما از ‫نزدیک که می‌بینمش، واقعاً شگفت انگیزه.
‫شاید بهتر بود چیزایی بهتر از ‫نوشیدنی و ژله می‌آوردم.
‫من وظیفه نگه‌داری از کاگویا-ساما ‫رو برعهده دارم.
‫سمیته هارتاکا هستم.
‫از آشنایی‌تون خوشبختم.
‫لنزهای رنگی
‫یه ذره پُر شده
‫یه خدمتکار!
‫فکر کنم برای ملاقات ‫با کاگویا-ساما تشریف آوردین.
‫درباره کاگویا شینومیا ‫بخش 1
‫بله، همینطوره!
‫پس، من به اتاق کاگویا-ساما ‫ راهنمایی‌تون می‌کنم.
‫آآآ، نه...
‫من فقط برای تحویل این ‫برگه‌ها به شینومیا اومدم اینجا!
‫تو این فکر بودم که شاید شما ‫بتونید به دستش برسونیدشون، هارتاکا-سان!
‫بعد اینکه تا اینجا اومدی دیگه جا نزن.
‫خب حالا، بفرمایید.
‫اما، ولی...
‫نخیر، فکر کنم بهتره شخصاً ‫بدینشون به کاگویا-ساما
‫ولی...
‫کاگویا-ساما...
‫مهمون دارین.
‫ کاگویا-ساما! دارید چیکار می‌کنید؟
‫بهم ریخته!
‫آخه نمی‌تونم پیداش کنم.
‫دارین دنبال چی می‌گردین؟
‫وسایل آتیش بازی.
‫وسایل آتیش بازی؟
‫تو هم برای آتیش بازی بهم ‫کمک میکنی نه، هایاساکا؟
‫نه اینکار رو نمی‌کنم.
‫تابستون به‌زودی شروع می‌شه، ‫می‌د‌‌ونم که چه احساسی دارین.
‫اما خوب شدن سرماخوردگی‌تون اولویت داره.
‫بدجنس! من می‌خوام آتیش بازی کنم!
‫به هر حال، ‫براتون مهمون اومده.
‫مهمون؟
‫رئیسه!
‫رئیس چرا اینجایین؟
‫خب، آخه...
‫از امروز قراره اینجا زندگی کنین؟ ‫کسی چیزی به من نگفته.
‫نمی‌کنم! نمی‌خوام اینجا زندگی کنم!
‫هارتاکا-سان، این دیگه چی بود؟
‫طبق گفته‌های زیگموند فروید،
‫اعمال انسان از ‫خواسته‌ها،یعنی امیالش، و
‫خواسته
‫نفس، منطقش سرچشمه می‌گیرن.
‫منطق
‫خوابم میاد
‫غریزه انسان به تولید ‫امیال ادامه می‌ده،
‫می‌خوام مشت بزنم
‫و منطق وظیفه داره به‌عنوان ترمز ‫عمل کنه و اون امیال رو سرکوب کنه.
‫می‌خوام بخورم
‫می‌خوام بازی کنم
‫اما، بنا به هر دلیلی توانایی فکر کردن که
‫هسته منطقه ‫از کار بی‌افته،
‫انسان تبدیل به حیوانی می‌شه ‫که توسط نفسش به‌حرکت در میاد.
‫به این معنی که، ‫یه احمق می‌شه.
‫احمق؟
‫و افرادی که در حالت عادی ‫از مغزشون استفاده زیادی می‌کنن.
‫همچین مواقعی تأثیرش خیلی بیشتر می‌شه.
‫در یه نگاه، ممکنه بیدار به‌نظر برسه،
‫در واقع هنوز داخل رویا به سر می‌بره.
‫وقتی حالش خوب بشه،
‫چیزی از خاطرات زمان ‫ مریضی یادش نمیاد.
‫مثل مستی می‌مونه.
‫بازم داره عجیب غریب میشه.
‫خب، من باید کم کم برگردم سر کارم.
‫پس لطفاً کنار کاگویا-ساما بمونید.
‫بله فهمیدم.
‫خوب گوش کنید، تا سه ساعت هیچ کس ‫به هیچ وجه وارد این اتاق نمی‌شه
‫اما نباید رفتار نامناسبی ازتون سر بزنه.
‫همچین اتفاقی نمی‌افته!
‫و تازه، این اتاق عایق صدا داره،
‫و کاگویا-ساما هم ‫ چیزی یادشون نمی‌مونه.
‫هر کاری بکنید هم، ‫کسی خبردار نمی‌شه.
‫اصلاً و ابداً...
‫نباید کار غیراخلاقی بکنید.
‫گفتم که نمی‌کنم!
‫شینومیا، برات کلی نوشیدنی خریدم.
‫می‌خوای؟
‫آتیش بازی؟
‫نه، آتیش بازی نیست.
‫فایده نداره.
‫شینومیا در حال حاضر تو وضعیتی ‫نیست که حتی بتونه درست صحبت کنه.
‫راستیتش، می‌خواستم بهش کمک کنم بخورتش ‫ و یه سری افکار ناپاک هم داشتم،
‫اما واقعا ضعیف شده.
‫تو همچین موقعیتی،
‫ممکنه بتونم احساساتش یا ‫نقطه ضعفش رو بفهمم.
‫اما...
‫شینومیا، نکنه به خاطر منه که سرما خوردی؟
‫دیروز قصد داشتی منو برسونی، نه؟
‫و به همین خاطر کنار در ورودی منتظر موندی...
‫نمی‌دونم.
‫شاید اینطور بوده، ‫شایدم نبوده.
‫آخرش کدوم یکی؟
‫رئیس، عصبانی‌این؟
‫ببخشید.
‫نه، چیزی نیست که ‫بخواد عصبانیم کنه.
‫نه.
‫من همیشه براتون دردسر درست می‌کنم.
‫من... نمی‌دونم...
‫چی کار باید بکنم،
‫چون اولین بارمه ‫برای همین نمی‌دونم.
‫اگر یک شینومیا هستید، ‫به هیچ کس متکی نباشید. بجاش ازشون اشتفاده کنید. ‫هیچ هدیه‌ای قبول نکنید. بجاش بدزدید. ‫عاشق کسی نشید. چیزی بجاش وجود نداره.
‫به همین خاطر،
‫بجز راه و روش خودم،
‫راه و روش دیگه‌ای رو بلد نیستم.
‫بغیر از این کاری ازم برنمیاد.
‫پس، امروز...
‫بیا با هم بخوابیم.
‫نه، شینومیا!
‫خجالت می‌کشی؟
‫چه ناز.
‫وایستا ببینم!
‫شینومیا چیزی یادش نمی‌مونه، ‫وهیچ کس هم وارد اتاق نمی‌شه
‫این وضعیت بیش از حد خوش‌بینانه‌س!
‫و منم مطمئن نیستم که ‫ بتونم جلو خودم رو بگیرم!
‫چه بلایی قراره...
‫سر من بیاد؟
‫منطق و نفس
‫خوابش برد
‫الان ساعت چنده؟
‫فکر کنم زمان زیادی خوابیده بودم.
‫رئیس؟
‫تو تخت من چیکار می‌کنین؟
‫م-من فقط برای عیادت اومده بودم!
‫چطور مردی از فرصت استفاده می‌کنه ‫که بیاد تو تخت؟ باورم نمیشه!
‫گفتم که، تو بودی که منو کشیدی!
‫ممکن نیست این اتفاق افتاده باشه! ‫چطور تونستی وقتی خوابم همچین کاری بکنی؟
‫پست فطرت! ‫هرچه زودتر برو بیرون!
‫ای وای، فکرشو می‌کردم.
‫ولی خب، به‌نظر می‌رسه خوب خوابیدین.
‫ه-هایاساکا،
‫من تا چه حدی با رئیس...؟
‫نمیدونــــم.
‫کلی...
‫کلی جلوی خودمو گرفتم! ‫کلی تلاش کرده بودم!
‫عیادت هیجان‌انگیز: پایان
‫هوووم، خب هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫تو و من
‫قطعاً
‫الان یک احساس رو
‫داریم
‫گاهی آرزو میکنم
‫وقتی منو می‌دیدی لبخند به لبت می‌بود
‫نشون می‌دادی علاقه داری
‫نمی‌خواستم چیزی جز
‫روی فرشته‌ایه منو ببینی
‫اما قبل از این که متوجه بشم
‫داشتی قلبم رو امتحان می‌کردی
‫با استراتژی‌های پست و ناجوانمردانه
‫بخاطر این که تو دعوا رو شروع کردی
‫منم نمی‌تونم عقب بکشم
‫تو این بازی حریفت می‌شم
‫بیا
‫جنگ شروع شده
‫منو غرق آشفتگی کن
‫و به عنوان ضربه نهایی
‫خیلی آروم تو گوشم
‫بگو دوستت دارم
‫من و تو
‫این چجور رابطه‌ایه که داریم
‫اما عشق چیزایی که بینمونه رو تغییر می‌ده
‫برای نباختن تو این رابطه
‫نمی‌تونم گاردم رو پایین بیارم
‫فقط چشم تو چشم شدن برام کافیه که
‫قلبم شروع کنه به لرزیدن
‫من نمی‌تونم اینکارو بکنم
‫خواهش می‌کنم انجامش بده
‫حالا قدم اول رو بردار