‫تبت، سال 1863
‫توی این سه سال، خیلی تلاش کردی ‫تا سختی‌های تمرینت رو تحمل کنی.
‫اگه بخوای، می‌تونی کل این سرزمین رو بدون از دست دادن ‫نفست بدویی.
‫بطور طبیعی، الان باید بریم سمت آخرین مرحله‌ی تمرینات، ‫یعنی آموزش پیشرفته‌ترین تکنیک‌های هامون.
‫ولی باید برای آخرین بار بهت هشدار بدم زپلی...
‫اگه این راه رو ادامه بدی، هیچ راه برگشتی از سرنوشتی که برات ‫پیشگویی کردم وجود نخواهد داشت.
‫این آخرین شانست برای برگشته. اگه این کار رو بکنی، ‫ سرنوشتت متفاوت خواهد بود.
‫استاد تومپتی...
‫استاد، لطفا... سرنوشتی که زندگی برام رقم می‌زنه رو بهم بگین...
‫درباره‌ی مرگ مقدرشده‌ام بگید.
‫چه زمانی اتفاق میفته؟ کجا اتفاق میفته؟
‫چه چیزی از دونستنش نصیبت می‌شه؟
‫یه وظیفه‌ی مهم دارم که باید تمومش کنم...
‫وظیفه‌ای که نمی‌تونم بهش پشت کنم...
‫دونستنش بهم اجازه میده تا به هدفم پایبند بمونم.
‫وقتی که زمان مرگم رو بدونم، می‌تونم با نتیجه کنار بیام.
‫بعدش سرنوشتم رو قبول خواهم کرد.
‫اگر واقعاً این همه مصممی...
‫... هر جور که مایلی.
‫توی یه تالار قدیمی، که پنهونه، و با بوی مرگ سنگین شده...
‫... یه بچه راه رو پیدا می‌کنه.
‫برای اینکه بتونی یه شیر جوان رو ‫آزاد کنی، خیلی شدید زخمی می‌شی...
‫و بعد، توی چنگ ظالم مرگ له خواهی شد.
‫زپلی پیر...
‫مواظب باش پیرمرد!
‫دارم میام، جوجو!
‫باید اون شیر جوان رو آزاد کنم... پیش به‌سوی سرنوشت!
S
o
r
a
!
S
آسمان! دو ستاره به یکباره فروغلتیدند
o
ra
!
K
o
b
o
r
e
o
c
Ko
h
i
t
a
f
u
t
a
t
s
bo
u
n
o
h
o
s
h
i
g
a
re
o
chi
ta
fu
tat
su
no
ho
shi
ga
h
i
k
a
r
i
t
o
y
a
m
i
n
o
m
i
n
hi
a
m
o
و در میان سطح روان تاریکی و روشنایی فرورفتند
s
u
i
k
o
m
a
r
e
ka
t
e
y
u
k
u
ri
to
ya
mi
no
mi
na
mo
su
i
ko
ma
re
te
yu
ku
h
i
k
i
a
u
y
o
u
n
i
با امواجی درهم‌آمیخته، گویی در پی جذب یکدیگرند
k
a
s
hi
a
n
a
r
u
h
a
m
o
n
ki
a
u
yo
u
ni
ka
sa
na
ru
ha
mon
H
o
k
o
r
i
n
o
m
i
c
خورشید گامهای مردی که در راه غرور گام برمی‌دارد را راهنما خواهد بود
h
i
w
o
Ho
ko
ri
no
mi
chi
wo
y
u
k
u
m
o
n
o
n
i
t
a
i
yu
y
o
u
n
o
m
ku
i
c
h
i
b
i
k
i
w
o
mo
no
ni
ta
i
yo
u
no
mi
chi
bi
ki
wo
y
a
b
o
u
n
o
h
a
t
e
و برای مردی که راه رسیدن به آرزوهایش را می‌پیماید
w
o
ya
m
e
z
a
s
u
m
o
n
bo
o
n
i
u
no
ha
te
wo
me
za
su
mo
no
ni
ya
bo
u
no
ha
te
wo
me
za
su
mo
no
ni
i
قربانگاهی به انتظار نشسته
ke
ni
e
wo
F
u
r
u
e
r
u
h
o
با قلبی تپنده و حرارتی کافی برای سوزاندن
d
o
k
Fu
o
k
o
r
o
ru
m
o
e
t
e
s
u
k
i
r
u
ru
h
o
d
o
a
t
s
u
ho
k
u
do
ko
ro
mo
et
su
ki
ru
ho
do
at
su
ku
s
o
n
o
t
e
k
a
r
a
h
a
n
a
k
u
t
e
به همراه مشت‌هایی رعدآسا
k
o
d
so
o
no
te
u
ka
ra
ha
na
te
ko
do
u
k
a
r
a
d
a
m
i
n
a
g
i
r
u
y
u
k
i
d
e
و شجاعتی لبریز و سرشار
ka
ra
da
mi
na
gi
ru
yu
u
ki
de
m
a
y
o
i
n
a
k
i
k
a
k
u
g
o
n
i
'
K
a
s
a
i
'
w
o
!
!رو به جلو گام بر می‌دارد، عاری از هر تردیدی
ma
yo
i
na
ki
ka
ku
go
ni
'
Kas
sai
'
wo
!
S
o
n
o
c
h
i
n
o
s
a
d
a
m
e
سرنوشتی نگاشته بر خون
So
no
chi
no
sa
da
me
J
o
J
o
Jo
!
Karaoke By Captain Paran
«قسمت 7: «جانشین غمگین
‫این زنجیر اصلاً جم نمی‌خوره...
‫... و من هنوز ندیدم که تارکوس از این اتاق به نفع خودش استفاده کنه!
‫ترسناکه!
‫حرکتتو بکن کرم احمق!
‫می‌دونم خیلی دوست داری اون هامونت رو روم پیاده کنی!
‫آدم بدبختی مثل تو هیچ‌وقت نمی‌تونه حتی انگشتش رو به من بزنه!
‫چی شده؟ ترسیدی؟!
‫آفرین زپلی پیر!
‫اینو بگیر تارکوس!
‫اوردرایو طوفانی!
‫چـ-چی؟
!دادادام
‫از بالا!
‫نه آقای زپلی! زنجیر از زیر پای شما داره میاد!
‫یه حمله که هم از بالا و هم از پایین وارد می‌شه!
‫این ضربه‌ی مرگبار منه؛ مار کشنده‌ی بهشت و جهنم!
‫حالا هر دوی شما رو نابود می‌کنم!
‫ا-اگه نتونم نفس بکشم... نمی‌تونم... از هامون استفاده کنم...
بریدن
‫جو...
‫جوجو...
‫ارباب دیو...
‫... همونطور که خواسته بودین، کارشون رو تموم کردم.
‫این... این خیلی ظالمانه بود!
‫آقای جوستار!
‫پس حتی با اون گردن شکسته هم هنوز زنده‌ای؟
‫وقتشه که تو رو از این بدبختیت خارج کنم!
‫جو... جوجو!
‫این یکیم هنوز تکون می‌خوره؟!
‫تکنیک من...
‫این تکنیک...
‫این تکنیک نهایی منه! به ‫تو منتقلش می‌کنم، جوجو!
‫جوجو... لطفاً... آرزوی من رو به ارث ببر!
‫دیپ پس اوردرایو نهایی!
برق
!!غــرش
‫جوجو... من همه انرژی زندگیم رو بهت میدم...
‫پـ-پیرمرد...
‫زپلی پیر!
بـــــم
‫زیر پاهام لهتون می‌کنم!
خروش
‫چـ-چطور؟!
‫آ-آقای جوستار... تارکوس رو بلند کرد؟!
‫هامون زپلی پیر باید گردنش رو درمان کرده باشه!
‫ای احمق! واقعاً می‌خوای اون زنجیر رو با زورت باز کنی؟!
‫تو فقط یه مرد فناپذیری!
‫تو میخوای زنجیری رو بشکنی که حتی من، با ‫قدرتی که ارباب دیو بهم بخشیده بود، نتونستم.
بوم
‫سزای کارت رو می‌پردازی تارکوس!
خرد شدن
‫آقای جوستار!
‫چـ-چی؟!
‫ذهن پیچیده‌ت... دیوانگی زننده‌ت...
‫تو با خواست خودت ژرفای روح انسانیت رو به دیو تسلیم کردی، نه؟
‫وررررررررییییییییی!
‫قویه!
‫اون خیلی قویه!
‫اون دیگه همون آقای جوستار سابق نیست!
‫نیروی زندگی‌ای که هامون زپلی پیر بهش ‫داد داره توی بدنش جریان پیدا می‌کنه!
‫این ترکیب قدرت اون دوتاست!
‫تارکوس... وقتی کارم باهات تموم شد، ‫حتی یه استخوان هم ازت نخواهد موند.
‫من اون روح فاسدت رو تطهیر می‌کنم!
‫برگرد به... سایه‌های تاریخ!
‫به اندازه‌ی کافی از جسارتت شنیدم توله سگ!
تف
‫پس داری به لگدای کوچیک و بی‌اهمیت پناه می‌بری؟!
درخشیدن
ووش
‫گرفتش!
‫ مترجم: GrEEn_ViruS AnimDL.ir | @AnimeList_ir
‫آقای زپلی!
‫آقای زپلی...
‫این... این نمی‌تونه واقعیت داشته باشه...
‫اگه شما برید...
‫اگه شما برید... ما قراره چیکار کنیم؟!
‫جوجو، تو...
‫یه احمقی!
‫الان زمان گریه و سوگواری نیست!
‫تو... هنوز باید...
‫خب دیگه، زود باش برو...
‫باید بری و دیو رو شکست بدی.
‫نقاب سنگی رو ... نابود کن...
‫آقای زپلی!
‫من... از راهی که سرنوشتم... بهم نشون داد راضیم.
‫وقتی یه مرد جوون بودم... ازدواج کردم...
‫با این حال... خانواده‌م رو ترک کردم تا بتونم ‫ماموریت از بین بردن نقاب سنگی رو انجام بدم...
‫ولی حالا، می‌تونم راضی از زندگی‌ای که داشتم توی آرامش بمیرم...
‫می‌تونم چیزی که برام اتفاق افتاده رو قبول کنم...
‫آخرش... حداقل تونستم همه‌ی چیزی که داشتم رو به یکی دیگه بدم...
‫جوجو... تو امید زنده‌ی منی.
‫آقای زپلی...
‫من تو رو به‌عنوان بهترین دوست، و پسرم می‌بینم...
‫...و ... من زندگی کردن رو... در وجود تو...
‫... ادامه خواهم داد.
‫جو...
‫طبق گفته‌های نویسنده‌ی قرن نوزدهم، ویلیام ام. ثاکرای...
‫«عاشق شدن و بردن بهترین چیزها هستن.»
‫«عاشق شدن و باختن توی پله بعدی قرار داره.»
‫و خب، بار دیگه، جوجو سبک زندگی و ‫تمام روح یه مرد دیگه رو به ارث می‌بره...
‫خدانگه‌دار... آقای زپلی.
‫ا-التماس می‌کنم...
‫لطفاً... لطفاً پسر من رو ببخشید...
‫بذار ببینم می‌تونم درخواستت رو بفهمم یا نه خانم...
‫تا زمانی که برای پسرت اتفاقی نیفته، مهم نیست ‫چه اتفاقی برای خودت میفته؟
‫درسته؟
‫فقط بچه‌م رو ببخشید... التماس می‌کنم!
‫چقدر دلگرم کننده!
‫خیلی خب... نه من و نه افرادم، ‫هیچ آسیبی به اون بچه نمی‌زنیم.
‫من، دیو قسم می‌خورم.
‫ولی، افرادی که اطرافت هستن تسلیم ترسشون شدن، ‫ و خب روحشون رو به من، دیوی قدرتمند پیشنهاد دادن.
‫بهت اطمینان میدم، که اگه تو و بچه‌ت به ما ملحق بشید ‫خیلی بیشتر خوشحال خواهید بود.
‫از هر درد و نگرانی‌ای مبرا می‌شید... ‫ خانواده‌ت از هر نفرتی پاک می‌شه!
‫لطفا به بچه‌م کاری نداشته باشید!
‫ببخشیدش...
‫باشه باشه.
‫بچه... بچه‌ی من!
‫همونطور که قول داده بودم، افرادم و خودم هیچ کاری ‫نکردیم.
‫حتی به‌عنوان مادرش، بازم حریصانه خوردیش!
‫تراژدی‌ای که خودت درستش کردی...
‫صورت آقای جوستار عوض شده...
‫یه قیافه‌ی غمگینی داره...
‫خودمم اینطوریم...
‫خودم هم به‌سختی می‌تونم از فوران خشم و ناراحتیم جلوگیری کنم!
‫در این صورت، تا زمانی که دیو شکست ‫نخورده، ما نمی‌تونیم افسرده بشیم!
‫آقای جوستار! دیو گفت می‌خواد فردا این شهر رو نابود کنه!
‫زامبی‌ها یکی پس از دیگری خودشون رو نشون میدن! ‫ مثل موش‌ها زاد و ولد می‌کنن!
‫اونجا اوضاعشون چجوریه؟
‫مردم محوطه‌ی ویندنایت هنوز زنده‌ن؟!
‫امیدوارم خواهرم و بقیه حالشون خوب باشه...
‫بیاین عجله کنیم...
‫آقای آدامز!
‫هی پوکو! کجا بودی که این ساعت داری اینو اونور میری؟
‫آقای آدامز حال خواهرم خوبه؟!
‫و اوضاع شهر چطوره؟!
‫خواهرت حالش خوبه؟
‫بچه... اون اصلا خوب نیست!
‫اون کاملاً عصبانیه!
‫اون گفت وقتی که رفتی خونه تو رو به گاوها می‌بنده!
‫خب، به‌نظر میاد که شهر فعلاً امنه...
‫پس عجله کنیم!
‫مـ-ممنون آقای آدامز!
‫یـ-یه بچه...
‫خونِ گرم یه بچه خیلی لذت بخشه!
زبون
‫اون زامبی شده بود!
‫فکر می‌کنی می‌تونی به سرعت من برسی؟!
آخ
‫به‌نظر میاد که شهر از قبل...
‫دقیقاً.
خروش
‫زامبی‌ها از قبل شهر رو محاصره کردن...
‫نـ-نه!
‫یه زامبی دیگه؟!
‫اسم من دایِر‌ـه.
‫یه لگد؟ ولی این خیلی کنده...
برخورد
دینگ
‫ضربه مرگبار! ثاندر اسپلیت اتک!
‫چـ-چه مرد فوق‌العاده‌ای!
‫اگه هر مرد دیگه‌ای بود برای جلوگیری از اون حمله می‌ترسید...
‫... ولی تو با یه ضربه‌ی سر حمله کردی، حتی با اینکه تو رو زخمی کرد!
‫صبر کن، جوناتان جوستار!
‫من یه انسانم.
‫لطفا عذر من رو به‌خاطر آزمایش کردن فن و مهارت‌هایی که از زپلی ‫یاد گرفتی قبول کن.
‫تو آقای زپلی رو می‌شناسی؟!
‫بله... زپلی و من تحت تعلیم یه استاد بودیم.
‫ما با هم از سختی‌های مشابهی عبور کردیم، ‫و 20 ساله که با هم دوستیم.
‫درسته...
‫من استریتز هستم... یه نگاه به این بکن.
‫یه نامه؟
‫فرستاده شده از...
‫... آقای زپلی؟!
‫بله...
‫یه نامه از آقای زپلی برای کمک.
‫در پی دونستن مکان نقاب سنگی و هویت کسی که ازش استفاده می‌کنه،‫ اون جزئیات رو برامون فرستاد.
‫ایشون استاد ما، تومپتی هستن.
‫ملاقت شما مایه‌ی خرسندی هست.
‫شما استاد آقای زپلی... ارشد استادها، تومپتی هستید.
‫ما رسومات یکسانی نداریم...
‫این شیوه‌ی ادای احترام ما به همدیگه است.
‫خب، زپلی کجاست؟
‫که اینطور، زپلی نفس آخر رو کشیده...
‫حتی اگه ما زودتر می‌رسیدیم، سرنوشت اون عوض نمی‌شد...
‫باید بگم که این دیو، قدرت خیلی ‫نگران کننده‌ای رو از خودش تراوش می‌کنه...
‫قدرت زندگی اون به شدت نحسه!
‫یکم دیگه که بگذره، این شهر کاملاً متعلق به من می‌شه...
I'll be the round about
همین اطراف خواهم بود
The words will make you out and out
کلمات کاملت می‌کنن
I spend the day your way
روز رو مثل تو می‌گذرونم
Call it morning driving thru the sound and in and out the valley
می‌خوای اسمشو بذار سواری صبحگاهی با صدا تو زیر و بم دره
The music dance and sing
موسیقی می‌رقصه و آواز می‌خونه
They make the children really ring
باعث می‌شه بچه‌ها واقعا به صدا در بیان
I spend the day your way
روز رو مثل تو می‌گذرونم
KARAOKE: IRIS
Call it morning driving thru the sound and in and out the valley
می‌خوای اسمشو بذار سواری صبحگاهی با صدا تو زیر و بم دره
In and around the lake
داخل و اطراف دریاچه
Mountains come out of the sky and they stand there
کوه‌ها سر به فلک کشیدن و راست‌قامت همون‌جا ایستادن
One mile over we'll be there and we'll see you
یک مایل اون‌ورتر اونجاییم و تو رو خواهیم دید
Ten true summers we'll be there and laughing too
ده تابستون واقعی اونجا خواهیم بود و همین‌طور می‌خندیم
Twenty four before my love you'll see I'll be there with you
بیست و چهارساعته در مقابل عشقم خواهد بود خواهی دید که من اونجا با تو خواهم بود
پیش نمایش
‫گول خوردی!
‫من، استریتز هیچ رحمی نخواهم کرد!
بابت کشتنت ‫هیچ احساس گناهی درونم نیست!
‫بیا جوجو!
قسمت 8
«نبرد خونین جوجو و دیو»